ข้ามไปเนื้อหา

การกลับชาติมาเกิด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การกลับชาติมาเกิดในศิลปะฮินดู
ในศาสนาเชน หลังจากเสียชีวิตแล้ว วิญญาณจะเดินทางไปยังหนึ่งในสี่โลก โดยขึ้นอยู่กับผลกรรมที่ก่อมาตอนที่ยังมีชีวิตอยู่

การกลับชาติมาเกิด (อังกฤษ: reincarnation) บางทีเรียก การเกิดใหม่ (rebirth) หรือ การเวียนว่ายตายเกิด (transmigration)[1][2] เป็นความเชื่อทางปรัชญาหรือทางศาสนาว่า สภาวะไร้รูปร่างของสิ่งมีชีวิตจะเริ่มชีวิตใหม่ในสภาพหรือรูปร่างอื่นหลังจากถึงแก่ความตายและมีการเปลี่ยนผ่านในทางชีวะแล้ว

การกลับชาติมาเกิดเป็นความเชื่อหลักในกลุ่มไสยศาสตร์และในศาสนาแบบอินเดีย ซึ่งได้แก่ ศาสนาเชน, ศาสนาพุทธ, ศาสนาซิกข์ และศาสนาฮินดู ถึงแม้บางกลุ่มในศาสนาฮินดูไม่เชื่อเรื่องนี้ แต่ก็เชื่อในชีวิตหลังความตาย[2][3][4][5] การกลับชาติมาเกิดยังพบในศาสนายูดายออร์ทอดอกซ์หลายสาย และพบในความเชื่อบางประการของกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐ (ในรูปแบบที่แตกต่างกัน)[6] รวมถึงชนพื้นเมืองออสเตรเลียบางส่วน (แต่ส่วนใหญ่เชื่อเรื่องชีวิตหลังความตายหรือโลกของวิญญาณ)[7] ชาวกรีกหลายคนในประวัติศาสตร์ เช่น พีทาโกรัส, โสกราตีส และเพลโต เชื่อเรื่องการเกิดใหม่ หรือเมเทมไซโคซิส (metempsychosis)[8] การกลับชาติมาเกิดยังเป็นความเชื่อในศาสนาสมัยใหม่ส่วนใหญ่ ถึงแม้ประชากรส่วนใหญ่ในศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลามไม่เชื่อเรื่องนั้น แต่มีบางกลุ่มในศาสนาเหล่านั้นเชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิดใหม่ เช่น ลัทธิแคทาร์, อะละวีย์, ดรูซ[9] และโรซิครูเชียน[10] ความสัมพันธ์ในทางประวัติศาสตร์ ระหว่างนิกายดังกล่าว กับความเชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิดซึ่งมีลักษณะแบบนีโอเพลโตนิซึม, ออร์ฟิซึม, เฮอร์เมติซิซึม ศาสนามาณีกีและไญยนิยมในสมัยโรมัน รวมถึงกลุ่มศาสนาแบบอินเดีย ได้กลายเป็นหัวเรื่องการศึกษาวิจัยในยุคปัจจุบัน[11] นอกจากนี้ ในไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา ชาวยุโรปและชาวอเมริกาเหนือยังเริ่มสนใจการกลับชาติมาเกิด และมีงานเขียนร่วมสมัยหลายเรื่องที่เอ่ยถึงการกลับชาติมาเกิด[12]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Norman C. McClelland 2010, pp. 24–29, 171.
  2. 1 2 Mark Juergensmeyer & Wade Clark Roof 2011, pp. 271–272.
  3. ↑ Stephen J. Laumakis 2008, pp. 90–99.
  4. ↑ Rita M. Gross (1993). Buddhism After Patriarchy: A Feminist History, Analysis, and Reconstruction of Buddhism. State University of New York Press. น. 148. ISBN 978-1-4384-0513-1.
  5. ↑ Flood, Gavin D. (1996), An Introduction to Hinduism, Cambridge University Press
  6. ↑ Gananath Obeyesekere, Imagining Karma: Ethical Transformation in Amerindian, Buddhist, and Greek Rebirth. University of California Press, 2002, page 15.
  7. ↑ Crawley
  8. ↑ see Charles Taliaferro, Paul Draper, Philip L. Quinn, A Companion to Philosophy of Religion. John Wiley and Sons, 2010, page 640, Google Books
  9. ↑ Hitti, Philip K (2007) [1924]. Origins of the Druze People and Religion, with Extracts from their Sacred Writings (New Edition). Columbia University Oriental Studies. 28. London: Saqi. pp. 13–14. ISBN 0-86356-690-1
  10. ↑ Heindel, Max (1985) [1939, 1908] The Rosicrucian Christianity Lectures (Collected Works): The Riddle of Life and Death. Oceanside, California. 4th edition. ISBN 0-911274-84-7
  11. ↑ An important recent work discussing the mutual influence of ancient Greek and Indian philosophy regarding these matters is The Shape of Ancient Thought by Thomas McEvilley
  12. ↑ "Popular psychology, belief in life after death and reincarnation in the Nordic countries, Western and Eastern Europe" (PDF). (54.8 KB)

สารานุกรม

[แก้]

อ่านเพิ่ม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]