اخلاقیات (پلوتارک)
 نسخهٔ ۱۵۳۱ به زبان لاتین | |
| نویسنده(ها) | پلوتارک |
|---|---|
| عنوان اصلی | Ἠθικά |
| کشور | یونان رومی |
| زبان | یونانی باستان |
| موضوع(ها) | فلسفه، اخلاق |
| گونه(های) ادبی | جستار |
تاریخ نشر | ح. 100 AD |
اخلاقیات (لاتین: Moralia؛ یونانی باستان: Ἠθικά، Ethiká) مجموعه‌ای از رساله‌ها و جستارها منسوب به پلوتارک، دانش‌پژوه سدهٔ نخست میلادی اهل خایرونیا است.[۱] این مجموعهٔ التقاطی شامل ۷۸ جستار و سخنرانی پیاده‌شده است. این آثار نه تنها بینش‌هایی دربارهٔ زندگی در روم باستان و یونان باستان ارائه می‌دهند، بلکه شامل مشاهداتی جاودانه نیز هستند. نسل‌های متعددی از اروپایی‌ها، از جمله میشل دو مونتنی و فیلسوفان انسان‌گرایی رنسانس و عصر روشنگری، آن‌ها را خوانده یا از آن‌ها تقلید کرده‌اند.
محتوا
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]ساختار کلی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]مجموعهٔ اخلاقیات شامل رساله‌هایی چون درباره بخت یا فضیلت اسکندر مقدونی (متممی مهم بر کتاب حیات مردان نامی اثر خود پلوتارک)، درباره پرستش ایزیس و اوزیریس (منبعی حیاتی درباره آیین‌های مذهبی مصری)،[۲] و درباره بدخواهی هرودوت است که در آن پلوتارک از آنچه سوگیری سیستماتیک در تاریخ هرودوت می‌داند انتقاد می‌کند.[۳] همچنین آثار فلسفی‌تری مانند درباره زوال پیشگویی‌ها، درباره تاخیر در انتقام الهی، درباره آرامش روان و مباحث سبک‌تری مانند اودیسئوس و گریلوس (گفتگویی طنزآمیز میان اودیسئوسِ هومر و یکی از خوک‌های مسحورشدهٔ کیرکه) در این مجموعه جای گرفته‌اند.
نوشتن اخلاقیات پیش از نگارش کتاب حیات مردان نامی آغاز شد و کار بر روی زندگینامه‌ها بیشتر دو دههٔ پایانی زندگی پلوتارک را در بر گرفت.
برخی از نسخه‌های اخلاقیات شامل آثاری هستند که بعدها مشخص شد متعلق به پلوتارک نبوده و در زمرهٔ دروغ‌نامیده‌ها قرار می‌گیرند. از جملهٔ این آثار می‌توان به زندگی‌نامه ده خطیب (زندگینامهٔ ده خطیب آتیک بر پایهٔ نوشته‌های آرخاگاتوس)، درباره آرای فیلسوفان، درباره سرنوشت و درباره موسیقی اشاره کرد. این آثار به «شبه-پلوتارک» نسبت داده می‌شوند.[۴] اگرچه اندیشه‌ها و آرای ثبت‌شده در آن‌ها متعلق به پلوتارک نیست و به دوره‌ای اندکی متأخرتر تعلق دارد، اما همگی ریشه در دوران کلاسیک دارند و برای تاریخ‌نگاران ارزشمندند.[۵]
منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- ↑ "The catalogue is transmitted by a group of Moralia manuscripts, the oldest of which is the Parisinus gr. 1678...; see Irigoin (1987: CCCIII–CCGXVIII for introduction and critical edition of the entire catalogue)." Xenophontos, Sophia A., and Aikaterini Oikonomopoulou. Brill's Companion to the Reception of Plutarch. Leiden; Boston, Brill, 2019, p. 174.
- ↑ Tobin, Vincent Arieh (1989). Theological Principles of Egyptian Religion. P. Lang. ISBN 978-0-8204-1082-1.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامNewCriterionوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ Blank, David (2011). "'Plutarch' and the Sophistry of 'Noble Lineage'". In Martínez, Javier (ed.). Fakes and Forgers of Classical Literature. Madrid: Ediciones Clásicas. pp. 33–60. ISBN 9788478827251.
- ↑ Marietta, Don E. (1998). Introduction to Ancient Philosophy. M. E. Sharpe. p. 190. ISBN 9780765602169.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانه‌های ملی | |
| سایر | |
