ข้ามไปเนื้อหา

ชาวคอปต์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คอปต์
ⲚⲓⲢⲉⲙ̀ⲛⲭⲏⲙⲓ ̀ⲛ̀Ⲭⲣⲏⲥⲧⲓ̀ⲁⲛⲟⲥ
การพลัดถิ่นของชาวคอปต์
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 อียิปต์10 ล้าน[a]
ผู้พลัดถิ่น:1–2 ล้าน (การประมาณแตกต่างกันไป)[7]
 สหรัฐ500,000 (2018)[8]
 ซูดาน400,000-500,000 (2008)[9]
 ออสเตรเลีย75,000 (2003)[10]
 ลิเบีย60,000[11]
 แคนาดา50,000 (2017)[12]
 ฝรั่งเศส45,000 (2017)[13]
 อิตาลี30,000[14]
 สหราชอาณาจักร25,000–30,000 (2006)[15]
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์10,000[16]
 เนเธอร์แลนด์10,000[17]
ภาษา
ภาษาคอปติก (ในอดีตและทางพิธีกรรม)
ศาสนา
คริสตจักรคอปติกออร์ทอดอกซ์
คริสตจักรคอปติกคาทอลิก
คริสตจักรคอปติกโปรเตสแตนต์
เขตอัครบิดรกรีกออร์ทอดอกซ์แห่งอะเล็กซานเดรีย

ชาวคอปต์ (คอปติก: ⲚⲓⲢⲉⲙ̀ⲛⲭⲏⲙⲓ ̀ⲛ̀Ⲭⲣⲏⲥⲧⲓ̀ⲁⲛⲟⲥ, อักษรโรมัน: NiRemenkēmi enKhristianos; อาหรับ: أقباط, อักษรโรมัน: aqbāṭ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ศาสนาพื้นถิ่นในแอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ[18] พวกเขาเป็นคริสต์ศาสนิกชนซึ่งอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่เป็นประเทศอียิปต์ในปัจจุบันมาตั้งแต่สมัยโบราณ ชาวคอปต์สืบเชื้อสายมาจากชาวอียิปต์โบราณ[23] เช่นเดียวกับประชากรชาวอียิปต์โดยทั่วไป[29] ส่วนใหญ่พวกเขานับถือคริสตจักรคอปติกออร์ทอดอกซ์ คริสตจักรกรีกออร์ทอดอกซ์แห่งอะเล็กซานเดรีย และคริสตจักรคอปติกคาทอลิก[30][31] ชาวคอปต์ถือเป็นประชากรชาวคริสต์กลุ่มใหญ่ที่สุดในอียิปต์และตะวันออกกลาง[36] รวมถึงในซูดาน[9] และลิเบีย[37] คิดเป็นประมาณร้อยละ 5 ถึง 15 ของประชากรในประเทศอียิปต์[33][38][39]

แต่เดิมคำว่าคอปต์หมายถึงชาวอียิปต์ทั้งหมด[40] แต่ต่อมาคำนี้ได้กลายเป็นคำไวพจน์ของชาวคริสต์พื้นเมือง เมื่ออียิปต์เปลี่ยนผ่านเข้าสู่ศาสนาอิสลามและกลายเป็นอาหรับ หลังถูกชาวมุสลิมพิชิตในช่วง ค.ศ. 639–646[41] ในอดีตชาวคอปต์ใช้ภาษาคอปติก ซึ่งเป็นภาษาที่สืบทอดโดยตรงมาจากภาษาอียิปต์ดีมอติกที่ใช้พูดในช่วงปลายสมัยโบราณ

หลังชาวอาหรับมุสลิมพิชิตอียิปต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 การปฏิบัติต่อชาวคริสต์คอปติกที่ไม่ยอมเปลี่ยนศาสนามีทั้งให้อิสระพอสมควรไปจนถึงการเบียดเบียนอย่างเปิดเผย[42][43][44][45] ในอดีตชาวคอปต์ต้องเผชิญกับการถูกคุกคามเป็นระลอกสลับกับการได้รับเสรีภาพพอสมควร ซึ่งผันแปรไปตามผู้ปกครองท้องถิ่น รวมถึงสถานการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจอื่น ๆ[41] ประเด็นเรื่องการกดขี่และมรณสักขีถือเป็นส่วนสำคัญของอัตลักษณ์พวกเขา เนื่องมาจากความขัดแย้งในอดีตและปัจจุบัน[46]

ชาวคอปต์ส่วนใหญ่นับถือคริสตจักรคอปติกออร์ทอดอกซ์แห่งอะเล็กซานเดรีย (Coptic Orthodox Church of Alexandria) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนิกายออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์[47][48][49] บางส่วนนับถือคริสตจักรคอปติกคาทอลิก (Coptic Catholic Church) ซึ่งเป็นคริสตจักรคาทอลิกตะวันออกที่ร่วมเอกภาพสมบูรณ์กับสันตะสำนัก ส่วนอื่น ๆ นับถือคริสตจักรอีแวนเจลิคัลแห่งอียิปต์ (Evangelical Church of Egypt) พวกเขามีส่วนสำคัญในการฟื้นฟูศิลปวิทยาอาหรับ รวมถึงการทำให้ทันสมัยของอียิปต์และโลกอาหรับโดยรวม[41] ชาวคอปต์ยังมีส่วนในชีวิตทางสังคมและการเมืองของอียิปต์ ตลอดจนการถกเถียงประเด็นสำคัญ เช่น คติรวมกลุ่มอาหรับ (pan-Arabism) การบริหารบ้านเมือง การปฏิรูปการศึกษา และประชาธิปไตย[41] ในอดีตพวกเขามีความเจริญรุ่งเรืองในกิจการทางธุรกิจ[50]

แม้จะเป็นส่วนสำคัญของสังคมและวัฒนธรรมอียิปต์ แต่ชาวคอปต์ยังคงรักษาประเพณีทางศาสนาที่โดดเด่นและองค์ประกอบทางวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์บางอย่างไว้ ดนตรีคอปติกนั้นเชื่อว่าได้รับอิทธิพลบางส่วนจากธรรมเนียมทางดนตรีของชาวอียิปต์ในยุคก่อนหน้า[51] นอกจากนี้ชาวคอปต์ยังคงใช้ปฏิทินคอปติก ซึ่งมีพื้นฐานมาจากปฏิทินอียิปต์โบราณ และยังคงมีความสำคัญอย่างยิ่งในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของพวกเขา

ชาวคอปต์จำนวนมากมองว่า อัตลักษณ์อาหรับมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับศาสนาอิสลาม และอาจไม่ได้ถือตนเป็นอาหรับอย่างเต็มที่[52] แต่พวกเขาก็มีอัตลักษณ์ประจำชาติร่วมกับชาวอียิปต์อื่น ๆ[52][53] เป็นที่ยอมรับว่าไม่สามารถแยกความแตกต่างทางกายภาพระหว่างชาวคอปต์และชาวอียิปต์ที่เป็นมุสลิมได้[54][55] ชาวคอปต์ในเขตเมืองของอียิปต์อย่างกรุงไคโรและเมืองอะเล็กซานเดรียมีการศึกษาและความมั่งคั่งค่อนข้างสูง และมีสัดส่วนในกลุ่มงานพนักงานสำนักงานสูง อย่างไรก็ตามชาวคอปต์ที่อาศัยอยู่ในอียิปต์ตอนบนส่วนใหญ่ทำงานเป็นผู้ใช้แรงงาน แต่มีสัดส่วนในหน่วยงานความมั่นคงที่จำกัด[56] ชาวคอปต์และชาวมุสลิมในอียิปต์มีตัวชี้วัดทางประชากรศาสตร์ เศรษฐกิจสังคม และสุขภาพส่วนใหญ่คล้ายคลึงกัน[56]

เชิงอรรถ

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ In 2017, the Wall Street Journal reported that "the vast majority of Egypt's estimated 9.5 million Christians, approximately 10% of the country's population, are Orthodox Copts."[1] In 2019, the Associated Press cited an estimate of 10 million Copts in Egypt.[2] In 2015, the Wall Street Journal reported: "The Egyptian government estimates about 5 million Copts, but the Coptic Orthodox Church says 15-18 million. Reliable numbers are hard to find but estimates suggest they make up somewhere between 6% and 18% of the population."[3] In 2004, BBC News reported that Copts were 5–10% of the Egyptian population.[4] The CIA World Factbook reported a 2015 estimate that 10% of the Egyptian population is Christian (including both Copts and non-Copts).[5] In 2017, the Minority Rights Group reported that figures for the population of Egyptian Copts "range between 4.7 and 7.1 million, comprising between six and nine per cent of the population, though some estimates put the proportion at as much as 15 to 10 per cent."[6]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Rocca, Francis X.; Kholaif, Dahlia (2017-04-29). "Pope Francis Calls on Egypt's Catholics to Embrace Forgiveness". Wall Street Journal (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0099-9660. สืบค้นเมื่อ 2025-09-14.{{cite news}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  2. ↑ Noha Elhennawy, Egyptian woman fights unequal Islamic inheritance laws, Associated Press (November 15, 2019).
  3. ↑ Fitch, Asa (2015-02-16). "5 Things to Know About Egypt's Coptic Christians". Wall Street Journal (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0099-9660. สืบค้นเมื่อ 2025-09-14.{{cite news}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  4. ↑ "Egyptian Coptic protesters freed". BBC News. 22 ธันวาคม 2004.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Egypt". The World Factbook. Central Intelligence Agency. 10 เมษายน 2023. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2021-01-04. สืบค้นเมื่อ 2025-10-25.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "Copts in Egypt". Minority Rights Group. ตุลาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "Counting Coptic Christians in Egypt - Providence". 26 พฤษภาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Telushkin, Shira (2018-03-31). "The Americanization of an Ancient Faith". The Atlantic (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2025-07-12. สืบค้นเมื่อ 2025-09-14.
  9. 1 2 Sudan: Copts, World Directory of Minorities and Indigenous Peoples, Minority Rights Group International (June 2018)
  10. ↑ In the year 2003, there was an estimated 70,000 Copts in New South Wales alone: "Coptic Orthodox Church (NSW) Property Trust Act 1990". New South Wales Consolidated Acts.
  11. ↑ Kjeilen, Tore. "Coptic Church". LookLex Encyclopedia. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 30 มกราคม 2016.
  12. ↑ Shenaz Kermalli, Canadian Copts Ponder Future of Their Faith, Religion News Service (April 25, 2017).
  13. ↑ In the year 2017, there was an estimated 45,000 Copts in France: "Qui sont les coptes en France ?". La Croix. 16 มีนาคม 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "La Chiesa copta". มีนาคม 10, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Copts number at least 20,000 in Britain "Middle Killeavy Parish Web Site". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-01-21. สืบค้นเมื่อ 2008-08-16. plus another 5,000 – 10,000 Copts who are directly under the British Orthodox Church (1999 figures)[usurped]
  16. ↑ Teller, Matthew (12 กรกฎาคม 2015). "Free to pray – but don't try to convert anyone". BBC. สืบค้นเมื่อ 12 กรกฎาคม 2015. Ten-thousand or more live in the UAE, and young, bearded priest Father Markos, 12 years in Dubai, told me his flock are "more than happy – they enjoy their life, they are free."{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "'De Koptische kerk telt in Nederland ongeveer tienduizend leden, die grotendeels afkomstig zijn uit Egypte.'". 12 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Minahan 2002, p. 467
  19. ↑ Cannuyer, Christin (2001). Coptic Egypt: The Christians of the Nile. Thames & Hudson. ISBN 978-0-500-30104-3.
  20. ↑ Minahan, James B. (2016). Encyclopedia of Stateless Nations: Ethnic and National Groups Around the World (พิมพ์ครั้งที่ 2nd). Greenwood. น. 108. ISBN 978-1-61069-953-2.
  21. ↑ Elmasry, Iris Habib (1978). The Story of the Copts. St. Anthony Coptic Orthodox Monastery Publications. น. 247. ASIN B00NHR2KJW.
  22. ↑ Tadros, Mariz (2013). Copts at the Crossroads: The Challenges of Building Inclusive Democracy in Contemporary Egypt. Oxford University Press. ISBN 978-977-416-591-7.
  23. ↑ ดูที่ [19][20][21][22]
  24. ↑ Setiyono, Mozes Adiguna (2023). "From Pan-Arabism to Pharaonism: Egypt's Gradual Change of National Identity during the Sisi Era". Global Strategis. 17 (2): 312.
  25. ↑ Erman, Adolf (1971). Life in Ancient Egypt. Egypt Series. Courier Corporation. น. 29. ISBN 978-0-486-22632-3.
  26. ↑ Lefkowitz, Mary R.; Rogers, Guy MacLean (1996). Black Athena Revisited (ภาษาอังกฤษ). UNC Press Books. น. 159. ISBN 978-0-8078-4555-4.
  27. ↑ Pateman, Robert & Salwa El-Hamamsy (2003). Egypt. New York: Marshall Cavendish Benchmark. น. 54. ISBN 978-0-7614-1670-8.
  28. ↑ Colla, Elliott (2008). Conflicted Antiquities: Egyptology, Egyptomania, Egyptian Modernity. Duke University Press. น. 128. ISBN 978-0-8223-9039-8.
  29. ↑ ดูที่ [24][25][26][27][28]
  30. ↑ "Coptic Christianity", worldatlas.com, 3 เมษายน 2018{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "Saint Mark Cathedral", alexandria.gov.eg, ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2025-02-22, สืบค้นเมื่อ 2025-10-25
  32. ↑ "Who are Egypt's Coptic Christians?". CNN. 10 เมษายน 2017. The largest Christian community in the Middle East, Coptic Christians make up the majority of Egypt's roughly 15 million Christians.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. 1 2 "البابا تواضروس: ١٥ مليون مسيحي في مصر | المصري اليوم".
  34. ↑ "Counting Coptic Christians in Egypt - Providence". 26 พฤษภาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ About 1-2 million more Coptic Christians are spread across Africa, Europe, Australia, Canada and the United States, according to the World Council of Churches.
  36. ↑ See [32][33][34][35]
  37. ↑ Coptic Orthodox Church Listings for Libya, p. 136 เก็บถาวร กรกฎาคม 19, 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  38. ↑ "Counting Coptic Christians in Egypt - Providence". 26 พฤษภาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "How many Christians are there in Egypt?". 16 กุมภาพันธ์ 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ Doorn-Harder, Nelly van (3 ตุลาคม 2017). Copts in Context: Negotiating Identity, Tradition, and Modernity. Univ of South Carolina Press. ISBN 978-1-61117-785-5.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. 1 2 3 4 Raheb, Mitri; Lamport, Mark A. (2020-12-15). The Rowman & Littlefield Handbook of Christianity in the Middle East (ภาษาอังกฤษ). Rowman & Littlefield. ISBN 978-1-5381-2418-5.
  42. ↑ Refugees, United Nations High Commissioner for. "Refworld | World Directory of Minorities and Indigenous Peoples – Egypt: Copts of Egypt". Refworld (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-06-15.
  43. ↑ Etheredge, Laura S. (2011). Middle East, Region in Transition: Egypt. Britannica Educational Publishing. น. 161. ISBN 978-977-416-093-6.
  44. ↑ Lyster, William (2013). The Cave Church of Paul the Hermit at the Monastery of St. Pau. Yale University Press. ISBN 978-977-416-093-6. Al Hakim Bi-Amr Allah (r. 996–1021), however, who became the greatest persecutor of Copts.... within the church that also appears to coincide with a period of forced rapid conversion to Islam
  45. ↑ N. Swanson, Mark (2010). The Coptic Papacy in Islamic Egypt (641-1517). American Univ in Cairo Press. น. 54. ISBN 978-977-416-093-6.
  46. ↑ Deighton, H. S. (1 ตุลาคม 1946). "The Arab Middle East and the Modern World". International Affairs. 22 (4): 519. doi:10.2307/3018194. JSTOR 3018194.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ "Egypt from "U.S. Department of State/Bureau of Near Eastern Affairs"". United States Department of State. กันยายน 30, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ "Egypt from "Foreign and Commonwealth Office"". Foreign and Commonwealth Office -UK Ministry of Foreign Affairs. สิงหาคม 15, 2008. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 12, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ Bailey, Betty Jane; Bailey, J. Martin (2003). Who Are the Christians in the Middle East?. Wm. B. Eerdmans Publishing. น. 145. ISBN 978-0-8028-1020-5.
  50. ↑ Samuel Tadros, Motherland Lost, ch 3–4.
  51. ↑ Guindy, pp. 25
  52. 1 2 Tadros, Mariz (2013). Copts at the Crossroads: The Challenges of Building Inclusive Democracy in Contemporary Egypt (ภาษาอังกฤษ). Oxford University Press. ISBN 978-977-416-591-7.
  53. ↑ Images as Messengers of Coptic Identity An Example from Contemporary Egypt. RAGNHILD BJERRE FINNE STAD
  54. ↑ Gurr, Ted Robert (2000). Peoples Versus States: Minorities at Risk in the New Century (ภาษาอังกฤษ). US Institute of Peace Press. ISBN 978-1-929223-02-2.
  55. ↑ Banjo, Omotayo O.; Williams, Kesha Morant (2017-11-30). Contemporary Christian Culture: Messages, Missions, and Dilemmas (ภาษาอังกฤษ). Lexington Books. ISBN 978-1-4985-5390-2.
  56. 1 2 Mohamoud YA, Cuadros DF, Abu-Raddad LJ. Characterizing the Copts in Egypt: Demographic, socioeconomic and health indicators, QScience Connect 2013:22 doi:10.5339/connect.2013.22

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ชาวคอปต์&oldid=13301902"