Togo Brytyjskie
| 1916-1956 | |||||
| |||||
| Ustrój polityczny | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Stolica | |||||
| Data powstania |
27 grudnia 1916 | ||||
| Data likwidacji |
13 grudnia 1956 | ||||
 Togo Brytyjskie (kolor zielony) i Togo Francuskie (różowy) | |||||
| 6°23′43,0000″N 0°28′13,0000″E/6,395278 0,470278 | |||||
Togo Brytyjskie (ang. British Togoland) – terytorium zależne Wielkiej Brytanii w zachodniej Afryce, we wschodniej części obecnej Ghany, istniejące w latach 1916–1956, ze stolicą w Ho. Powstało w wyniku podziału niemieckiego protektoratu Togolandu na część brytyjską i francuską (Togo Francuskie). Od 1922 roku administrowane było jako terytorium mandatowe Ligi Narodoów kategorii B, a od 1946 terytorium powiernicze ONZ.
Terytorium Togo Brytyjskiego zostało utworzone po raz pierwszy po podziale Togolandu 27 grudnia 1916, w czasie I wojny światowej, kiedy brytyjskie i francuskie siły zajęły Togo. Po wojnie, 20 lipca 1922 w oparciu o mandat Ligi Narodów, formalnie przeniesiono kontrolę nad brytyjskim Togo do Zjednoczonego Królestwa.
Po II wojnie światowej, mandat stał się terytorium powierniczym ONZ zarządzanym przez Zjednoczone Królestwo. W czasie mandatu i okresu powiernictwa, Togo Brytyjskie było zarządzane jak część przylegającego terytorium Złotego Wybrzeża, pod nazwą Trans-Volta Togo.
W roku 1954 brytyjski rząd poinformował ONZ, że nie będzie w stanie rządzić terytorium powierniczym po uzyskaniu niepodległości przez Ghanę. W odpowiedzi, w grudniu 1955 Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję radzącą rządowi brytyjskiemu zorganizowanie plebiscytu dotyczącego przyszłości brytyjskiego Togolandu. 7 maja 1956 r. odbyło się referendum w sprawie przyłączenia tego terytorium do Złotego Wybrzeża[1]. Za przyłączeniem oddano 63,9% ważnych głosów, co stanowiło 52,1% wszystkich zarejestrowanych wyborców[2]. 13 grudnia 1956 zjednoczenie doszło do skutku, tworząc pojedynczą jednostkę, która 6 marca następnego roku uzyskało niepodległość jako Ghana.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Krennerich 1999 ↓, s. 429, 432.
- ↑ Krennerich 1999 ↓, s. 432.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Michael Krennerich: Ghana. W: Dieter Nohlen, Michael Krennerich, Bernhard Thibaut: Elections in Africa: A Data Handbook. Oxford: Oxford University Press, 1999, s. 423-446. ISBN 0-19-829645-2. (ang.).
