Kerajaan Perancis

Rencana ini mengenai badan kolektif yang menjalankan pemerintahan negara Perancis. Untuk sistem politik Perancis secara keseluruhan, lihat Politik Perancis.

Kerajaan Perancis (bahasa Perancis: Gouvernement français) ialah badan kolektif yang menjalankan sebahagian utama kuasa eksekutif negara dalam Republik Kelima Perancis. Menurut Perkara 20 Perlembagaan 4 Oktober 1958, Kerajaan menentukan dan menjalankan dasar negara, mempunyai pentadbiran serta angkatan bersenjata yang diletakkan pada perkhidmatannya, dan bertanggungjawab kepada Parlimen mengikut tatacara yang ditetapkan dalam Perkara 49 dan 50.

Logo Kerajaan Republik Perancis.

Kerajaan diketuai oleh Perdana Menteri, yang menurut Perkara 21 mengarahkan tindakan Kerajaan, memastikan pelaksanaan undang-undang dan, tertakluk pada beberapa kuasa Presiden Republik, menjalankan kuasa kawal selia. Anggota Kerajaan yang lain dilantik oleh Presiden Republik atas cadangan Perdana Menteri. Kerajaan ialah badan kolektif yang berbeza daripada jawatan Presiden, walaupun Presiden melantik Perdana Menteri, mempengerusikan Majlis Menteri dan mempunyai beberapa kuasa tersendiri yang berkaitan dengan tindakan eksekutif.

Pembahagian pengaruh antara Presiden dengan Perdana Menteri tidak sentiasa sama dalam amalan politik. Apabila Presiden dan majoriti dalam Perhimpunan Kebangsaan berasal daripada pihak politik yang bertentangan, keadaan yang dikenali sebagai kohabitasi, Perdana Menteri lazimnya memperoleh peranan politik yang jauh lebih besar. Tiga tempoh kohabitasi berlaku antara 1986 dengan 2002.

Setakat 29 Ogos 2026, Kerajaan diketuai oleh Sébastien Lecornu, yang dilantik semula sebagai Perdana Menteri pada 10 Oktober 2025. Komposisi menteri yang disenaraikan secara rasmi pada tarikh tersebut ialah komposisi yang diumumkan pada 26 Februari 2026.

Kedudukan perlembagaan

Naskhah Perlembagaan 4 Oktober 1958, asas perlembagaan Republik Kelima.

Kerangka perlembagaan semasa Kerajaan berpunca daripada Perlembagaan 4 Oktober 1958, yang menubuhkan Republik Kelima. Tajuk III Perlembagaan, yang merangkumi Perkara 20 hingga 23, dikhaskan kepada Kerajaan. Perkara 20 memberikan Kerajaan tanggungjawab untuk menentukan dan menjalankan dasar negara, manakala Perkara 21 meletakkan pengarahan tindakan Kerajaan pada Perdana Menteri.

Dalam pengertian perlembagaan Perancis, Kerajaan bukanlah sinonim dengan keseluruhan negara atau keseluruhan cabang eksekutif. Presiden Republik menjalankan kuasa yang berasingan, antaranya melantik Perdana Menteri menurut Perkara 8, mempengerusikan Majlis Menteri menurut Perkara 9 serta menandatangani ordinan dan dekri yang dibincangkan dalam Majlis Menteri menurut Perkara 13.

Perbezaan juga wujud antara Kerajaan sebagai pasukan politik dengan pentadbiran negara yang bersifat lebih kekal. Kementerian terdiri daripada pentadbiran pusat dan perkhidmatan wilayah kerajaan pusat (services déconcentrés) yang melaksanakan dasar di seluruh negara. Sebaliknya, kabinet politik seseorang menteri terdiri daripada pembantu yang dipilih untuk menyokong menteri berkenaan dan tamat apabila menteri itu meninggalkan jawatan.

Pembentukan dan keanggotaan

Pelantikan dan struktur jawatan

Perkara 8 menetapkan bahawa Presiden Republik melantik Perdana Menteri. Presiden kemudian melantik atau menamatkan perkhidmatan anggota Kerajaan yang lain atas cadangan Perdana Menteri. Pelantikan anggota Kerajaan dibuat melalui dekri, manakala bidang tanggungjawab setiap menteri diperincikan melalui dekri atribusi yang menetapkan skop kuasanya.

Pelantikan Kerajaan tidak tertakluk pada suatu undi pelantikan atau investiture wajib oleh Perhimpunan Kebangsaan. Perkara 49(1) membenarkan Perdana Menteri, selepas pertimbangan Majlis Menteri, meletakkan tanggungjawab Kerajaan pada programnya atau suatu pernyataan dasar umum di hadapan Perhimpunan Kebangsaan, tetapi penggunaan mekanisme itu ketika sesebuah Kerajaan mula berkhidmat bukan suatu kewajipan perlembagaan.

Susunan dan pangkat anggota boleh berubah antara satu Kerajaan dengan Kerajaan yang lain. Dalam amalan Perancis, gelaran yang digunakan termasuk:

• menteri negara (ministre d'État), suatu pangkat kehormat yang menunjukkan kepentingan tertentu seseorang menteri atau portfolionya;
• menteri penuh (ministre de plein exercice), yang mempunyai keseluruhan bidang kuasa kementeriannya dan tidak diletakkan di bawah menteri lain;
• menteri perwakilan (ministre délégué), yang menjalankan sebahagian bidang tertentu di bawah Perdana Menteri atau seorang menteri;
• setiausaha negara (secrétaire d'État), yang juga boleh ditugaskan kepada Perdana Menteri atau menteri bagi bidang yang lebih khusus.

Kewujudan sesuatu pangkat tidak bererti bahawa setiap Kerajaan mesti mempunyai anggota pada semua peringkat tersebut. Komposisi dan pembahagian portfolio ditentukan semasa Kerajaan dibentuk atau dirombak.

Larangan jawatan serentak dan tanggungjawab anggota

Perkara 23 melarang anggota Kerajaan daripada memegang mandat parlimen pada masa yang sama. Jawatan anggota Kerajaan juga tidak serasi dengan fungsi perwakilan profesional pada peringkat kebangsaan, pekerjaan awam atau kegiatan profesional lain. Undang-undang organik menentukan kaedah penggantian seseorang yang perlu meninggalkan jawatan atau mandat sedemikian selepas memasuki Kerajaan.

Tanggungjawab politik Kerajaan kepada Parlimen bersifat kolektif, tetapi tanggungjawab jenayah anggota Kerajaan diatur secara berasingan. Sejak pindaan perlembagaan 1993, Perkara 68-1 memperuntukkan bahawa anggota Kerajaan bertanggungjawab dari segi jenayah bagi perbuatan yang dilakukan ketika menjalankan tugas jika perbuatan tersebut merupakan jenayah atau kesalahan pada masa ia dilakukan. Kes sedemikian dibicarakan oleh Mahkamah Keadilan Republik (Cour de justice de la République).

Organisasi dan cara kerja

Perdana Menteri dan Hôtel de Matignon

Perkarangan Hôtel de Matignon di Paris.

Perdana Menteri mengarahkan tindakan Kerajaan dan bertindak sebagai pusat penyelarasan antara kementerian. Menurut Perkara 21, Perdana Menteri bertanggungjawab terhadap pertahanan negara, memastikan pelaksanaan undang-undang, menjalankan kuasa kawal selia tertakluk pada Perkara 13 serta membuat beberapa pelantikan awam dan tentera. Perdana Menteri juga boleh mewakilkan sebahagian kuasanya kepada menteri.

Hôtel de Matignon di Paris ialah kediaman rasmi dan tempat kerja Perdana Menteri. Bangunan itu digunakan sebagai tempat kerja ketua Kerajaan sejak 1935, walaupun terdapat pengecualian dalam sejarahnya. Selain kabinet politik Perdana Menteri, beberapa perkhidmatan tetap membantu penyelarasan dasar, urusan antara kementerian, hal ehwal Eropah, komunikasi kerajaan dan perancangan strategik.

Kementerian dan pentadbiran

Setiap menteri penuh lazimnya mengetuai sebuah kementerian atau suatu bidang dasar yang mempunyai pentadbiran tersendiri. Pentadbiran pusat kementerian, yang kebanyakannya terletak di Paris, terdiri daripada pegawai awam dan direktorat yang melaksanakan dasar nasional. Perkhidmatan wilayah kerajaan pusat pula membawa keputusan kementerian ke peringkat tempatan. Kebanyakannya diselaraskan oleh prefek, walaupun beberapa bidang seperti pendidikan, kehakiman dan percukaian mempunyai struktur pentadbiran tersendiri.

Sempadan antara portfolio kementerian tidak kekal. Apabila Kerajaan baharu dibentuk atau dirombak, dekri atribusi menentukan perkhidmatan yang berada di bawah seseorang menteri dan perkara yang dikendalikannya. Oleh sebab itu, nama, bilangan dan skop kementerian boleh berubah tanpa pindaan kepada Perlembagaan.

Sekretariat Agung Kerajaan

Sekretariat Agung Kerajaan (Secrétariat général du Gouvernement, SGG) ialah badan pentadbiran tetap di bawah Perdana Menteri. SGG menyelaraskan prosedur kerja antara kementerian, memberikan nasihat undang-undang kepada Kerajaan, membantu pembentukan Kerajaan baharu dan menyelia beberapa perkhidmatan Perdana Menteri. Ia juga memanggil mesyuarat antara kementerian, menyediakan agenda serta dokumen Majlis Menteri dan menjejaki proses penyediaan teks undang-undang.

SGG mempunyai kesinambungan yang melampaui hayat politik sesuatu Kerajaan. Anggotanya tidak diganti secara keseluruhan apabila Perdana Menteri bertukar, membolehkannya mengekalkan kesinambungan prosedur dan pengetahuan institusi. Asal institusi itu dapat dijejaki kepada 1935, ketika perkhidmatan tetap diwujudkan untuk membantu Presiden Majlis Menteri, iaitu gelaran ketua Kerajaan sebelum Republik Kelima. SGG memperoleh sifatnya sebagai badan pentadbiran tetap pada zaman Republik Keempat Perancis.

Majlis Menteri

Istana Élysée, tempat Majlis Menteri biasanya bersidang di bawah pimpinan Presiden Republik.

Majlis Menteri (Conseil des ministres) ialah forum utama bagi keputusan kolektif Kerajaan dan satu-satunya bentuk mesyuarat kerajaan yang disebut secara khusus dalam Perlembagaan. Ia menghimpunkan para menteri dan diadakan di Istana Élysée di bawah pimpinan Presiden Republik. Agenda dicadangkan oleh Perdana Menteri melalui SGG dan ditetapkan oleh Presiden.

Antara perkara yang dibincangkan dalam Majlis Menteri ialah rang undang-undang kerajaan, ordinan, beberapa dekri, pelantikan kanan negara serta penyampaian dasar oleh menteri. Keputusan yang dipersetujui dalam forum ini menjadi keputusan kolektif Kerajaan. Dalam keadaan luar biasa, Perkara 21 membenarkan Perdana Menteri mempengerusikan Majlis Menteri bagi pihak Presiden jika Presiden memberikan pewakilan yang nyata dan menetapkan agenda bagi mesyuarat tersebut.

Kuasa dan proses membuat keputusan

Pelaksanaan undang-undang dan kuasa kawal selia

Perkara 20 memberikan Kerajaan akses kepada pentadbiran dan angkatan bersenjata untuk melaksanakan dasar negara. Perkara 21 pula menjadikan Perdana Menteri pihak yang memastikan pelaksanaan undang-undang dan, tertakluk pada Perkara 13, menjalankan kuasa kawal selia. Perkara 22 menetapkan bahawa tindakan Perdana Menteri, apabila berkenaan, hendaklah ditandatangani balas oleh menteri yang bertanggungjawab terhadap pelaksanaannya.

Sebahagian tindakan kawal selia mempunyai penglibatan langsung Presiden. Perkara 13 menetapkan bahawa Presiden menandatangani ordinan dan dekri yang telah dipertimbangkan dalam Majlis Menteri. Perkara yang sama juga memberikan Presiden beberapa kuasa pelantikan awam dan tentera, termasuk pelantikan tertentu yang dibuat dalam Majlis Menteri.

Proses perundangan dan ordinan

Palais-Royal di Paris, yang menempatkan Conseil d'État. Badan ini memberikan pandangan terhadap rang undang-undang kerajaan sebelum dibawa ke Majlis Menteri.

Kerajaan mempunyai peranan utama tetapi bukan monopoli dalam memulakan undang-undang. Menurut Perkara 39, hak untuk mengemukakan undang-undang dikongsi antara Perdana Menteri dengan ahli Parlimen. Rang undang-undang kerajaan (projet de loi) terlebih dahulu mendapat pandangan Conseil d'État, kemudian dipertimbangkan dalam Majlis Menteri sebelum dikemukakan kepada salah satu dewan Parlimen. Rang undang-undang kewangan dan pembiayaan keselamatan sosial mesti terlebih dahulu dikemukakan kepada Perhimpunan Kebangsaan, manakala rang undang-undang yang tujuan utamanya berkaitan dengan organisasi pihak berkuasa wilayah dikemukakan terlebih dahulu kepada Senat.

Perkara 38 pula membenarkan Kerajaan meminta kebenaran Parlimen, bagi tempoh terhad dan untuk melaksanakan programnya, untuk mengambil langkah melalui ordinan (ordonnance) dalam bidang yang biasanya memerlukan undang-undang. Ordinan tersebut dibuat dalam Majlis Menteri selepas pandangan Conseil d'État. Ia berkuat kuasa selepas diterbitkan, tetapi rang undang-undang pengesahannya mesti dikemukakan dalam tempoh yang ditetapkan oleh undang-undang pemberian kuasa dan pengesahan ordinan hanya boleh dibuat secara nyata.

Hubungan dengan Presiden Republik

Perlembagaan membahagikan beberapa fungsi eksekutif antara Presiden Republik dengan Kerajaan. Presiden melantik Perdana Menteri serta, atas cadangannya, anggota Kerajaan yang lain; mempengerusikan Majlis Menteri; menandatangani ordinan dan dekri yang dibincangkan dalam Majlis Menteri; dan menjalankan beberapa kuasa pelantikan. Pada masa yang sama, teks Perlembagaan menyatakan bahawa Kerajaan menentukan dan menjalankan dasar negara dan bahawa Perdana Menteri mengarahkan tindakan Kerajaan.

Perbezaan antara peruntukan bertulis dengan amalan politik amat penting dalam memahami Republik Kelima. Apabila Presiden disokong oleh majoriti Perhimpunan Kebangsaan, amalan politik lazimnya memberikan Presiden pengaruh besar terhadap arah dasar keseluruhan. Namun, Perdana Menteri kekal sebagai ketua Kerajaan dari segi perlembagaan dan Kerajaan, bukannya Presiden, yang tertakluk pada mekanisme tanggungjawab parlimen.

Kohabitasi

Perdana Menteri Lionel Jospin (kiri) bersama Presiden Jacques Chirac pada 2001, semasa tempoh kohabitasi 1997–2002.

Kohabitasi berlaku apabila Presiden Republik dan majoriti politik dalam Perhimpunan Kebangsaan berasal daripada pihak yang bertentangan. Dalam keadaan ini, kebergantungan Kerajaan pada sokongan Perhimpunan Kebangsaan menjadikan Perdana Menteri tokoh utama bagi dasar dalam negeri dan tindakan Kerajaan, sedangkan Presiden terus menjalankan kuasa perlembagaannya sendiri.

Republik Kelima mengalami tiga tempoh kohabitasi: François Mitterrand dengan Perdana Menteri Jacques Chirac dari 1986 hingga 1988; Mitterrand dengan Édouard Balladur dari 1993 hingga 1995; dan Presiden Chirac dengan Perdana Menteri Lionel Jospin dari 1997 hingga 2002.

Pindaan perlembagaan pada 2000 mengurangkan tempoh jawatan Presiden daripada tujuh kepada lima tahun. Undang-undang organik pada 2001 kemudian menyusun kalendar supaya pilihan raya perundangan 2002 diadakan selepas pilihan raya presiden. Penyelarasan tempoh dan kalendar pilihan raya ini mengurangkan kebarangkalian kohabitasi, tetapi tidak menghapuskannya kerana pembubaran Perhimpunan Kebangsaan atau pilihan raya presiden awal masih boleh mengubah keselarasan kedua-dua kitaran politik.

Tanggungjawab kepada Parlimen

Palais Bourbon di Paris, tempat bersidangnya Perhimpunan Kebangsaan.

Walaupun Perkara 20 menyatakan bahawa Kerajaan bertanggungjawab kepada Parlimen, Perkara 49 dan 50 memberikan Perhimpunan Kebangsaan, bukan Senat, kuasa untuk memaksa peletakan jawatan Kerajaan melalui undi tertentu. Senat boleh diminta oleh Perdana Menteri untuk meluluskan suatu pernyataan dasar umum, tetapi undi negatif Senat tidak dengan sendirinya mewajibkan Kerajaan meletakkan jawatan.

Perkara 49 dan 50

Perkara 49 menyediakan tiga mekanisme utama yang berkaitan dengan tanggungjawab Kerajaan di Perhimpunan Kebangsaan.

Pertama, di bawah Perkara 49(1), Perdana Menteri boleh, selepas pertimbangan Majlis Menteri, meletakkan tanggungjawab Kerajaan pada programnya atau pada suatu pernyataan dasar umum. Penggunaan prosedur ini pada permulaan sesebuah Kerajaan tidak diwajibkan oleh Perlembagaan.

Kedua, Perkara 49(2) membenarkan ahli Perhimpunan Kebangsaan mengemukakan usul tidak percaya. Usul itu mesti ditandatangani oleh sekurang-kurangnya satu persepuluh daripada anggota Perhimpunan. Undi hanya boleh diadakan selepas tempoh 48 jam, dan hanya undi yang menyokong usul dikira. Untuk diluluskan, usul itu mesti memperoleh majoriti daripada keseluruhan anggota Perhimpunan Kebangsaan.

Ketiga, Perkara 49(3) membenarkan Perdana Menteri, selepas pertimbangan Majlis Menteri, mengaitkan tanggungjawab Kerajaan dengan penerimaan sesuatu teks. Prosedur ini boleh digunakan bagi rang undang-undang kewangan atau pembiayaan keselamatan sosial dan, selain itu, bagi satu rang undang-undang atau usul undang-undang lain dalam setiap sesi. Teks dianggap diterima kecuali suatu usul tidak percaya dikemukakan dalam masa 24 jam dan kemudian diluluskan.

Jika Perhimpunan Kebangsaan meluluskan usul tidak percaya atau menolak program atau pernyataan dasar umum Kerajaan, Perkara 50 mewajibkan Perdana Menteri mengemukakan peletakan jawatan Kerajaan kepada Presiden Republik.

Mekanisme ini telah beberapa kali menjadi penentu dalam sejarah Republik Kelima. Pada Oktober 1962, usul tidak percaya terhadap Kerajaan Georges Pompidou diluluskan berhubung pertikaian mengenai rancangan pemilihan Presiden secara langsung. Pada 4 Disember 2024, satu usul tidak percaya yang dikemukakan selepas Perdana Menteri Michel Barnier menggunakan Perkara 49(3) terhadap rang undang-undang pembiayaan keselamatan sosial bagi 2025 diluluskan dan menyebabkan peletakan jawatan Kerajaannya.

Pada 8 September 2025, Kerajaan François Bayrou pula kehilangan undi berkaitan pernyataan dasar umum di bawah Perkara 49(1). Daripada 558 undi sah, 194 menyokong pernyataan itu dan 364 menolaknya. Perkara 50 dengan itu mewajibkan Perdana Menteri mengemukakan peletakan jawatan Kerajaan.

Kerajaan yang meletakkan jawatan dan urusan semasa

Selepas peletakan jawatan sesebuah Kerajaan diterima tetapi sebelum penggantinya mengambil alih sepenuhnya, prinsip kesinambungan negara memerlukan Kerajaan yang meletakkan jawatan terus mengurus urusan semasa (affaires courantes). Had ini merupakan hasil undang-undang pentadbiran dan amalan institusi, bukan suatu senarai terperinci dalam Perlembagaan.

Menurut Conseil d'État, urusan semasa merangkumi langkah yang diperlukan kerana keadaan mendesak serta keputusan yang berkaitan dengan operasi harian dan berterusan pentadbiran. Dalam kategori kedua, langkah tersebut pada asasnya tidak sepatutnya mengubah keadaan undang-undang sedia ada secara besar-besaran. Dengan itu, Kerajaan yang telah meletakkan jawatan tidak mempunyai kebebasan politik yang sama seperti Kerajaan yang masih memegang keseluruhan kuasanya.

Perkembangan institusi sejak 1958

Perlembagaan 1958 diwujudkan selepas ketidakstabilan kerajaan yang menjadi salah satu ciri Republik Keempat Perancis. Kerangka baharu mengekalkan prinsip kerajaan yang bertanggungjawab kepada Parlimen tetapi menetapkan tatacara khusus bagi usul tidak percaya dan tanggungjawab kerajaan, dengan tujuan menggabungkan pertanggungjawaban parlimen dengan kestabilan eksekutif.

Perubahan politik pada 1962, apabila pemilihan Presiden Republik secara langsung melalui undi sejagat diperkenalkan, meningkatkan kepentingan politik jawatan Presiden dalam amalan Republik Kelima. Namun, krisis pada tahun yang sama juga memperlihatkan keberkesanan tanggungjawab parlimen apabila Kerajaan Pompidou menjadi Kerajaan pertama Republik Kelima yang berdepan usul tidak percaya yang berjaya.

Pengalaman kohabitasi pada 1986–1988, 1993–1995 dan 1997–2002 menunjukkan bahawa teks perlembagaan membolehkan keseimbangan politik berubah dengan ketara apabila Presiden tidak mempunyai majoriti yang menyokongnya di Perhimpunan Kebangsaan. Pembaharuan tempoh jawatan Presiden pada 2000 dan kalendar pilihan raya pada 2001 kemudian mengurangkan kemungkinan keadaan tersebut.

Tanggungjawab Kerajaan kepada Perhimpunan Kebangsaan kembali menjadi faktor penting dalam pergantian kerajaan pada pertengahan 2020-an. Kerajaan Barnier tumbang selepas usul tidak percaya pada Disember 2024, manakala Kerajaan Bayrou terpaksa meletakkan jawatan selepas Perhimpunan Kebangsaan menolak pernyataan dasar umumnya pada September 2025. Sébastien Lecornu dilantik sebagai Perdana Menteri pada 9 September 2025. Beliau mengemukakan peletakan jawatan Kerajaannya pada 6 Oktober, yang diterima Presiden, sebelum dilantik semula sebagai Perdana Menteri pada 10 Oktober 2025.

Kerajaan semasa

Sébastien Lecornu, Perdana Menteri Perancis sejak pelantikannya semula pada Oktober 2025.

Setakat 29 Ogos 2026, Sébastien Lecornu ialah Perdana Menteri. Laman rasmi Kerajaan menyenaraikan komposisi yang diumumkan pada 26 Februari 2026. Jadual berikut merangkumi Perdana Menteri, semua menteri penuh serta menteri perwakilan yang disenaraikan bersama setiap bidang. Maud Bregeon dan Sabrina Roubache muncul pada lebih daripada satu baris kerana bidang tugas mereka merentas dua kedudukan dalam struktur Kerajaan.

Komposisi Kerajaan Perancis yang disenaraikan pada 29 Ogos 2026

Jawatan atau bidang kementerian	Penyandang	Menteri perwakilan yang berkaitan
Perdana Menteri Premier ministre	Sébastien Lecornu	Laurent Panifous (hubungan dengan Parlimen) Maud Bregeon (jurucakap Kerajaan; juga tenaga) Aurore Bergé (kesaksamaan antara wanita dengan lelaki dan pembanterasan diskriminasi)
Dalam Negeri Ministère de l'Intérieur	Laurent Nuñez	Jean-Didier Berger Marie-Pierre Vedrenne (kewarganegaraan)
Angkatan Tentera dan Veteran Ministère des Armées et des Anciens combattants	Catherine Vautrin	Alice Rufo
Buruh dan Solidariti Ministère du Travail et des Solidarités	Jean-Pierre Farandou	Sabrina Roubache (pendidikan dan latihan vokasional serta perantisan; juga ditempatkan bersama Pendidikan Kebangsaan)
Peralihan Ekologi, Biodiversiti dan Rundingan Antarabangsa mengenai Iklim dan Alam Semula Jadi Ministère de la Transition écologique, de la Biodiversité et des Négociations internationales sur le climat et la nature	Monique Barbut	Catherine Chabaud (laut dan perikanan) Mathieu Lefèvre (peralihan ekologi)
Kehakiman Ministère de la Justice	Gérald Darmanin Penjaga Mohor dan Menteri Kehakiman	Tiada
Ekonomi, Kewangan dan Kedaulatan Perindustrian, Tenaga dan Digital Ministère de l’Économie, des Finances et de la Souveraineté industrielle, énergétique et numérique	Roland Lescure	Maud Bregeon (tenaga; juga jurucakap Kerajaan) Sébastien Martin (industri) Anne Le Hénanff (kecerdasan buatan dan digital)
Perusahaan Kecil dan Sederhana, Perdagangan, Pertukangan, Pelancongan dan Kuasa Beli Ministère des Petites et moyennes entreprises, du Commerce, de l’Artisanat, du Tourisme et du Pouvoir d’achat	Serge Papin	Tiada
Pertanian, Agromakanan dan Kedaulatan Makanan Ministère de l’Agriculture, de l’Agro-alimentaire et de la Souveraineté alimentaire	Annie Genevard	Tiada
Pendidikan Kebangsaan Ministère de l’Éducation nationale	Édouard Geffray	Sabrina Roubache (pendidikan dan latihan vokasional serta perantisan; juga ditempatkan bersama Buruh dan Solidariti)
Eropah dan Hal Ehwal Luar Ministère de l’Europe et des Affaires étrangères	Jean-Noël Barrot	Benjamin Haddad (Eropah) Nicolas Forissier (perdagangan luar dan daya tarikan ekonomi) Éléonore Caroit (Francophonie, perkongsian antarabangsa dan warga Perancis di luar negara)
Kesihatan, Keluarga, Autonomi dan Orang Kurang Upaya Ministère de la Santé, des Familles, de l’Autonomie et des Personnes handicapées	Stéphanie Rist	Camille Galliard-Minier (autonomi dan orang kurang upaya)
Kebudayaan Ministère de la Culture	Catherine Pégard	Tiada
Wilayah Seberang Laut Ministère des Outre-mer	Naïma Moutchou	Tiada
Perancangan Wilayah dan Desentralisasi Ministère de l’Aménagement du territoire et de la Décentralisation	Françoise Gatel	Michel Fournier (hal ehwal luar bandar)
Tindakan Awam dan Akaun Awam Ministère de l’Action et des Comptes publics	David Amiel	Tiada
Pengajian Tinggi, Penyelidikan dan Angkasa Ministère de l’Enseignement supérieur, de la Recherche et de l’Espace	Philippe Baptiste	Tiada
Sukan, Belia dan Kehidupan Berpersatuan Ministère des Sports, de la Jeunesse et de la Vie associative	Marina Ferrari	Tiada
Pengangkutan Ministère des Transports	Philippe Tabarot	Tiada
Bandar dan Perumahan Ministère de la Ville et du Logement	Vincent Jeanbrun	Tiada

Lihat juga

• Politik Perancis
• Presiden Perancis
• Perdana Menteri Perancis
• Parlimen Perancis
• Perhimpunan Kebangsaan Perancis
• Senat Perancis
• Majlis Perlembagaan Perancis
• Majlis Negara (Perancis)
• Perkhidmatan awam Perancis

Pautan luar

• Laman rasmi Kerajaan Perancis
• Komposisi rasmi Kerajaan
• Tajuk III Perlembagaan 4 Oktober 1958 mengenai Kerajaan di Légifrance