ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობა

ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობა — უნიტარული სახელმწიფოს ან ფედერაციული სახელმწიფოს სუბიექტების ტერიტორიების დაყოფა განსაზღვრულ ნაწილებად (რაიონი, პროვინცია, გუბერნია, მხარე, რეგიონი, დეპარტამენტი, საგრაფო და სხვა), რომლის შესაბამისად იქმნება და ფუნქციონირებს სახელმწიფოს ადგილობრივი ორგანოების სისტემა. ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულებად დაყოფისას, როგორც წესი, ითვალისწინებენ ბუნებრივ-ისტორიულ, ნაციონალურ და სოციალურ-ეკონომიკურ თავისებურებებს.

ლიტერატურა

• სამსონ ურიდია და სხვა, „მოხელის სამაგიდო ლექსიკონი“, თბ., 2004, 483 გვ. (ISBN 99940-0-063-2)