Juan Barcia Caballero

médico e escritor galego

Juan Barcia Caballero, nado en Santiago de Compostela en 1852 e finado na mesma cidade o 10 de outubro de 1926, foi un médico e escritor galego.[1]

Modelo:BiografíaJuan Barcia Caballero

Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento1852 Editar o valor en Wikidata
Santiago de Compostela Editar o valor en Wikidata
Morte10 de outubro de 1926 Editar o valor en Wikidata (73/74 anos)
Santiago de Compostela Editar o valor en Wikidata
Grupo étnicoPobo galego Editar o valor en Wikidata
EducaciónUniversidade de Santiago de Compostela Editar o valor en Wikidata
Actividade
Ocupaciónescritor, médico, poeta, novelista Editar o valor en Wikidata
Partido políticoAsociación Regionalista Gallega Editar o valor en Wikidata
Membro de
Familia
FillosJuan Barcia Eleizegui Editar o valor en Wikidata

Enciclopedia Galega Universal: 83301 Galiciana: 5983 BNE: XX906503 BUSC: 981013405020407712

Traxectoria

editar

Fillo de Juan Ramón de Barcia Nalda (1825-1902). Estudou medicina en Santiago de Compostela e Madrid e foi catedrático nas universidades de Granada e Santiago de Compostela e director do Hospital de San Roque e do Manicomio de Conxo. Fundou El Porvenir, foi redactor de El Libredón, e colaborou en O Novo Galiciano, El Ciclón, El Eco de Santiago, El Cínife, As Burgas e El Diario de Orense. De ideoloxía rexionalista participou na constitución da Asociación Regionalista Gallega e colaborou en Acción Gallega.

Apéndice de En las orillas del Sar de Rosalía Castro de Murguía, na edición de 1909, por J. Barcia Caballero.

Dirixiu a revista médica La Crónica. Publicou Programa de Anatomía Práctica (1883) e Anatomía Práctica (1898, en colaboración con Vicente Goyanes Cedrón) e escribiu varios traballos en De re phrenopatica no eido da Psiquiatría (1915). Foi o tradutor ao galego do texto latino do Terceiro Concilio de Toledo para a edición políglota de 1891.

En 1912 deu o discurso de apertura do curso universitario 1912-1913 da Universidade de Santiago de Compostela coa lectura de La Locura y la Libertad. Foi pai do tamén médico e escritor Juan Barcia Eleizegui.

  • La cuestión palpitante. Cartas amistosas a la Sra. Dª Emilia Pardo Bazán, 1881.
  • Mesa revuelta. Ensayos literarios, 1883 (bilingüe galego-castelán).
  • Rimas, 1891 (poesía, en galego, Biblioteca Gallega).
  • Dos almas, 1907 (novela, en colaboración co seu fillo Juan Barcia Eleizegui).
  • El señor Nin, 1922 (novela, en colaboración co seu fillo Juan Barcia Eleizegui).
  1. ↑ Rodríguez González, Eladio (1926). "Don Juan Barcia Caballero". Boletín da Real Academia Galega (188): 177–179.

Véxase tamén

editar