پرش به محتوا

پرونده‌های اپستین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دفترچهٔ تماس که در جریان انتشار «مرحلهٔ اول پرونده‌های اپستین» در سال ۲۰۲۵ به‌صورت عمومی منتشر شد، که بخش عمدهٔ محتوای آن حذف (سانسور) شده بود.[۱][۲]

پرونده‌های اپستین مجموعه‌ای از میلیون‌ها سند، تصویر و ویدئو است که فعالیت‌های مجرمانهٔ جفری اپستین، سرمایه‌دار آمریکایی و مجرم محکوم‌شدهٔ جرایم جنسی علیه کودکان، را مستند می‌کند. این پرونده‌ها همچنین شامل اطلاعاتی دربارهٔ شبکهٔ اجتماعی او از چهره‌های عمومی، سیاستمداران و افراد مشهور است.[۳] در نوامبر ۲۰۲۵، مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا «قانون شفافیت پرونده‌های اپستین» را تصویب کرد[۴] و سنای ایالات متحده نیز به‌صورت اجماعی آن را تأیید نمود.[۵] رئیس‌جمهور دونالد ترامپ روز بعد این لایحه را امضا کرد.[۶] ماه بعد، وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا مقدار نسبتاً محدودی از این پرونده‌ها را منتشر کرد که با انتقاد دوحزبی مواجه شد.[۷] ترامپ پیش‌تر در جریان کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ خود ایدهٔ انتشار این پرونده‌ها را مطرح کرده بود،[۸] هرچند بعدها مدعی شد که جنجال‌های پیرامون این پرونده‌ها توسط اعضای حزب دموکرات ساخته‌وپرداخته شده‌اند.[۹]

در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، سه میلیون صفحهٔ دیگر منتشر شد که شامل ۲٬۰۰۰ ویدئو و ۱۸۰٬۰۰۰ تصویر بود.[۷] با وجود آن‌که وزارت دادگستری اذعان داشت در مجموع ممکن است شش میلیون صفحه واجد شرایط انتشار به‌عنوان پرونده‌های مشمول این قانون باشند،[۱۰] این وزارت اعلام کرد که انتشار ۳۰ ژانویه آخرین مرحله خواهد بود و این وزارتخانه تعهدات قانونی خود را انجام داده است.[۱۱][۱۲] پرونده‌های منتشرشده به نام تعدادی از چهره‌های عمومی اشاره داشت و موجب افزایش بررسی و نظارت بر فعالیت‌های آنان شد.[۱۳]

زمینه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

برای جفری اپستین در سال ۲۰۰۶ کیفرخواست صادر شد[۱۴] و در سال ۲۰۰۸ یک توافق‌نامهٔ قضایی (plea deal) را پذیرفت.[۱۵] او بار دیگر در سال ۲۰۱۹ متهم شد[۱۶] و در همان سال در زندان درگذشت. اپستین یک شبکهٔ اجتماعی از چهره‌های عمومی، از جمله سیاستمداران و افراد مشهور، برای خود ایجاد کرده بود.[۳] این موضوع باعث شکل‌گیری نظریه‌های توطئه‌ای شد مبنی بر اینکه اپستین فهرستی از مشتریان خود — افرادی که دختران نوجوان به آن‌ها قاچاق شده بودند — در اختیار داشته، از این فهرست برای باج‌گیری استفاده می‌کرده، و در نهایت توسط همان افراد کشته شده است. این نظریه‌ها پس از مرگ او در سال ۲۰۱۹ به‌طور گسترده منتشر شدند، از جمله توسط رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، دونالد ترامپ،[۱۷] و بار دیگر در سال ۲۰۲۵ نیز مطرح شدند.[۱۸][۱۹]

اصطلاح پرونده‌های اپستین به اسنادی اشاره دارد که به‌عنوان مدرک در پرونده‌های کیفری علیه اپستین و همدستان او جمع‌آوری شده‌اند و به‌همراه سایر رسانه‌ها، در مجموع بیش از ۳۰۰ گیگابایت داده، در سامانهٔ مدیریت پروندهٔ Sentinel متعلق به اف‌بی‌آی ذخیره شده‌اند.[۲۰] این اسناد شامل دفترچهٔ تماس‌های او، گزارش‌های پرواز هواپیماهایش و مدارک دادگاهی است؛ برخی از آن‌ها به‌صورت عمومی و با حذف بخش‌هایی از اطلاعات منتشر شده‌اند.[۲۱][۲۲] برای نمونه، مدارک دادگاهی و گزارش‌های پرواز حاوی نام افراد برجستهٔ مختلفی بوده‌اند که با اپستین سفر کرده یا با او در ارتباط بوده‌اند.[۲۳]

محتویات

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

اسناد تحقیق

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

این اسناد شامل پیش‌نویس یک کیفرخواست فدرال در سال ۲۰۰۷ علیه اپستین و سه تن از دستیاران او بود که هرگز پیگیری نشد.[۲۴] بر اساس اسناد تازه منتشرشده، اف‌بی‌آی تحقیقات دربارهٔ اپستین را در ژوئیهٔ ۲۰۰۶ آغاز کرد و مأموران انتظار داشتند که او در مهٔ ۲۰۰۷ کیفرخواست شود، پس از آن‌که چندین دختر زیر سن قانونی به پلیس و اف‌بی‌آی گفتند که در ازای ارائهٔ ماساژهای جنسی‌شده به اپستین به آن‌ها پول پرداخت شده است.[۲۴] در نهایت، دادستان ایالات متحده الکسندر اکوستا توافقی را تأیید کرد که به اپستین اجازه داد از تعقیب قضایی فدرال اجتناب کند؛ اپستین در عوض به اتهام ایالتی درخواست فحشا از فردی زیر ۱۸ سال اعتراف کرد و به ۱۸ ماه زندان محکوم شد.[۲۴]

این پرونده‌ها همچنین شامل یادداشت‌های مصاحبهٔ اف‌بی‌آی با یکی از کارکنان ملک اپستین در فلوریدا بود که وظایفی مانند باد زدن اسکناس‌های ۱۰۰ دلاری روی میزی در نزدیکی تخت اپستین، دور انداختن کاندوم‌های استفاده‌شده و قرار دادن یک اسلحه میان تشک‌های اپستین را توصیف کرده بود.[۲۴] این کارمند همچنین در سال ۲۰۰۷ به اف‌بی‌آی گفت که اپستین یک بار از او خواسته بود گل بخرد و آن‌ها را برای یک دانش‌آموز در دبیرستان رویال پالم بیچ ببرد تا اجرای او در یک نمایش مدرسه‌ای را گرامی بدارد.[۲۴]

یکی از اسناد، نموداری از حلقهٔ درونی اپستین را با جزئیات شرح می‌داد که شامل مکسول، وکیل او دارن ایندایک، و حسابدارش ریچارد کان بود.[۲۵] این نمودار بدون تاریخ همچنین ژان-لوک برونل، مدیر مدل فرانسوی با روابط طولانی‌مدت با اپستین را نشان می‌داد که پیش از مرگ با خودکشی در یک زندان فرانسوی در سال ۲۰۲۲، با اتهام‌های تجاوز جنسی در فرانسه روبه‌رو بود.[۲۶] این سند همچنین دیگر همکاران نزدیک را فهرست کرده بود، از جمله سرآشپز شخصی اپستین، خلبانان، و پیتر لیسترمن، استعدادیاب مدل که در پرونده به‌عنوان «سوژه/شاهد» و «معرف مدل» توصیف شده بود.[۲۶] همچنین لس وکسنر، سرمایه‌دار میلیاردر که اپستین را به‌عنوان مدیر مالی استخدام کرده بود و گفته است که در سال ۲۰۰۷ روابط خود را با او قطع کرده، در این فهرست آمده بود.[۲۶] در حالی که نمودار نشان می‌داد وزارت دادگستری در حال بررسی افراد نزدیک به اپستین برای احتمال دخالت بوده است، سایر افراد شناسایی‌شده از کارکنان شناخته‌شدهٔ اپستین بودند که هیچ‌یک متهم نشدند.[۲۶] وزارت دادگستری نام‌ها و عکس‌های پنج فرد دیگر در نمودار را سانسور کرده بود، از جمله دستیار مکسول و چهار کارمند اپستین که یکی از آن‌ها به‌عنوان «دوست‌دختر/کارمند» فهرست شده بود.[۲۶] قربانیان و مدافعان آن‌ها از وزارت دادگستری به‌دلیل آنچه حذف گسترده اما ناهماهنگ نام‌ها و جزئیات در سراسر اسناد منتشرشده توصیف کردند، انتقاد کردند.[۲۶]

ارتباطات اجتماعی و دیدارها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

انتشار این اسناد همچنین ارتباطات اپستین با افراد برجستهٔ متعدد را شرح می‌داد.[۲۷][۲۸][۲۹][۲۵][۲۴] این اسناد همچنین نشان می‌دادند که روابط اپستین با چهره‌های قدرتمند حتی پس از آن‌که او در سال ۲۰۰۸ به‌عنوان مجرم جنسی محکوم شد، ادامه داشته است؛ امری که سال‌ها انکار عمومی برخی از نزدیکان او را نقض یا تضعیف می‌کند.[۳۰][۳۱]

افشاگری‌های دولت بریتانیا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

این پرونده‌ها حاوی اطلاعات محرمانه و حساس از نظر بازار هستند که از قلب دولت بریتانیا منشأ گرفته‌اند و به‌نظر می‌رسد توسط پیتر مندلسون برای اپستین ارسال شده باشند.[۳۲][۳۳][۳۴] یکی از ایمیل‌هایی که در اوت ۲۰۰۹ از نشانی‌ای سانسورشده برای اپستین ارسال شده بود، ظاهراً نام مستعار نخست‌وزیر گوردون براون، یعنی «جان پوند»، را به‌همراه نشانی ایمیل امن براون فاش می‌کرد.[۳۲][۳۳][۳۴]

دست‌کاری مقالهٔ اپستین در ویکی‌پدیا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
عکس بازداشت سال ۲۰۰۶ که اَل سِکِل تلاش کرد آن را در ویکی‌پدیا جایگزین کند

این پرونده‌ها شامل ایمیلی از اواخر سال ۲۰۱۰ از سوی اَل سِکِل به اپستین هستند که در آن به عکس بازداشت اپستین در ویکی‌پدیا اشاره شده و گفته شده است که او تلاش می‌کرد آن را با تصویری دوستانه‌تر از اپستین جایگزین کند، و همچنین اصطلاح «مجرم جنسی» را از مقالهٔ اپستین در ویکی‌پدیا حذف کند؛ آن هم در زمانی که اپستین پس از آزادی از زندان در ژوئیهٔ ۲۰۰۹ در تلاش برای بازسازی تصویر عمومی خود بود.[۳۵]

مرگ اپستین

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پرونده‌های منتشرشده شامل ایمیل‌هایی میان بازرسان دربارهٔ مرگ اپستین بودند، از جمله مشاهدهٔ یکی از بازرسان مبنی بر این‌که آخرین پیام او شبیه به یادداشت خودکشی به‌نظر نمی‌رسید.[۳۶] چندین تحقیق به این نتیجه رسیده‌اند که مرگ اپستین خودکشی بوده است.[۳۶] این اسناد همچنین تاکتیکی را شرح می‌دادند که کارکنان زندان برای دور زدن رسانه‌هایی که بیرون از مرکز اصلاح و تربیت متروپولیتن جمع شده بودند، به‌کار بردند، زمانی که جسد اپستین خارج می‌شد: کارکنان با استفاده از جعبه‌ها و ملحفه‌ها چیزی شبیه به یک جسد ساختند و آن را در یک ون سفید که با عنوان متعلق به ادارهٔ پزشکی قانونی شهر نیویورک برچسب‌گذاری شده بود، بارگیری کردند.[۳۶] خبرنگاران این ون را هنگام خروج از زندان دنبال کردند، بی‌آنکه بدانند جسد واقعی اپستین در یک خودروی سیاه‌رنگ بارگیری شده بود که بنا بر یادداشت‌های مصاحبه، «بدون جلب توجه» محل را ترک کرد.[۳۶]

سوابق مالی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

اپستین دو روز پیش از مرگش یک سند امانی ۳۲ صفحه‌ای را امضا کرد. این سند نام ۴۰ ذی‌نفع از دارایی ۶۰۰ میلیون دلاری او را ذکر می‌کند. او ۱۰۰ میلیون دلار به دوست‌دخترش، دندان‌پزشک بلاروسی کارینا شولیَک، واگذار کرد. همچنین ۵۰ میلیون دلار به وکیل شخصی‌اش دارن ایندایک و ۲۵ میلیون دلار به حسابدارش ریچارد کان اختصاص داد. ایندایک و کان به‌عنوان مجریان مشترک دارایی اپستین منصوب شدند. او به گیلین مکسول و برادرش مارک اپستین هر کدام ۱۰ میلیون دلار، و ۵ میلیون دلار به استاد ریاضیات هاروارد، مارتین نواک، واگذار کرد. مشخص نیست ذی‌نفعان چه میزان دریافت کرده‌اند، زیرا دارایی به‌دلیل مالیات‌ها و پرداخت‌ها به قربانیان کاهش یافته است. دست‌کم یکی از ذی‌نفعان نام‌برده‌شده، مارک اپستین، گفته است که از نام‌گذاری خود به‌عنوان ذی‌نفع این دارایی بی‌اطلاع بوده است.[۳۷]

افشای اسناد پروندهٔ مکسول در سال‌های ۲۰۲۳–۲۰۲۴

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در سال ۲۰۲۳، چهار سال پس از مرگ اپستین، لورتا پرسکا، قاضی دادگاه نیویورک، دستور افشای اسناد مربوط به پروندهٔ افترا علیه گیلین مکسول در سال ۲۰۱۵ را صادر کرد. افرادی که نامشان در این اسناد ذکر شده بود تا تاریخ ۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴ فرصت داشتند برای حذف نام خود درخواست تجدیدنظر کنند؛ پس از این تاریخ، اسناد به‌طور کامل از حالت محرمانه خارج شدند.[۳۸] اسناد دادگاهی که در ژانویهٔ ۲۰۲۴ افشا شدند، حاوی اطلاعات اندکی بودند که پیش‌تر به‌صورت عمومی شناخته نشده باشد.[۳۹][۳۹] افرادی که نامشان در اسناد دادگاهی منتشرشده ذکر شده است شامل اندرو مانتباتن-وینزر (که پیش‌تر با عنوان شاهزاده اندرو، دوک یورک شناخته می‌شد)، رؤسای‌جمهور پیشین ایالات متحده بیل کلینتون و دونالد ترامپ، فرماندار پیشین ایالت نیومکزیکو بیل ریچاردسون، وکیل آلن درشوویتز، خواننده مایکل جکسون و فیزیک‌دان استیون هاوکینگ هستند. نام بیشتر این افراد تنها به‌صورت گذرا ذکر شده و هیچ‌گونه اتهام تخلفی علیه آنان مطرح نشده است.[۳][۴۰] ژان-لوک برونل، استعدادیاب مدلینگ که از سوی یکی از قربانیان اپستین به سوءاستفادهٔ جنسی متهم شده بود،[۴۰] در سال ۲۰۲۲ در پاریس، فرانسه، در حالی که تحت تحقیق به‌دلیل اتهام تجاوز و قاچاق جنسی افراد زیر سن قانونی قرار داشت، با خودکشی درگذشت.[۴۱]

سانسورها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تکنیک‌های معیوب سانسور در انتشار دسامبر ۲۰۲۵ به اعضای عموم اجازه داد محتوای سیاه‌پوشانی‌شده را بازیابی کنند و اطلاعاتی را آشکار سازند که مقامات قصد پنهان‌کردن آن‌ها را داشتند.[۴۲][۴۳] کاربران شبکه‌های اجتماعی دریافتند که متن‌های سیاه‌شده در برخی اسناد را می‌توان با کپی و جای‌گذاری در یک برنامهٔ دیگر آشکار کرد؛ این نقص به یک پروندهٔ دادگاهی در سال ۲۰۲۱ توسط دفتر دادستان کل جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا در یک پروندهٔ مدنی اخاذی سازمان‌یافته بازمی‌گشت که وزارت دادگستری آن را در انتشار خود گنجانده بود.[۴۴] دست‌کم ۵۵۰ صفحه در انتشار اولیهٔ دسامبر به‌طور کامل سیاه‌پوشانی شده بودند، از جمله یک مجموعهٔ ۲۵۵ صفحه‌ای از اسناد متوالی و یک رونوشت ۱۱۹ صفحه‌ای از هیئت منصفهٔ عالی.[۴۵] در میان محتوای بازیابی‌شده، یک گزارش تأییدنشدهٔ اف‌بی‌آی وجود داشت که ادعا می‌کرد ترامپ شاهد قتل و رهاسازی نوزادی بوده است که از یک قربانی قاچاق ۱۳ ساله به دنیا آمده بود.[۴۶][۴۷]

انتشار ژانویهٔ ۲۰۲۶ انتقادهای بیشتری را به‌دلیل شکست‌های سانسور به‌دنبال داشت. وزارت دادگستری ده‌ها تصویر برهنهٔ بدون سانسور منتشر کرد که زنان جوان یا احتمالاً نوجوانانی را با چهره‌های قابل شناسایی نشان می‌داد؛ این تصاویر تا حد زیادی پس از آن‌که نیویورک تایمز شروع به اطلاع‌رسانی به این وزارتخانه کرد، حذف شدند.[۴۸] وکلای بازماندگان گفتند نام قربانیانی که هرگز به‌طور عمومی با اپستین مرتبط نشده بودند، در این پرونده‌ها بدون سانسور ظاهر شده است.[۴۹] بررسی وال‌استریت ژورنال نشان داد که نام کامل دست‌کم ۴۳ قربانی افشا شده است، از جمله بیش از دو دوجین نفر که در زمان سوءاستفاده خردسال بودند؛ برخی نام‌ها بیش از ۱۰۰ بار ظاهر شده بودند و نشانی‌های محل سکونت در جست‌وجوهای کلیدواژه‌ای قابل مشاهده بودند.[۵۰] برد ادواردز و بریتنی هندرسون، وکلایی که در ۴ دسامبر فهرستی شامل ۳۵۰ قربانی را برای اطمینان از سانسور نام‌هایشان در اختیار وزارت دادگستری قرار داده بودند، گفتند این وزارتخانه در انجام یک جست‌وجوی کلیدواژه‌ای پایه برای راستی‌آزمایی فرایند سانسور خود ناکام مانده است؛ ادواردز گفت «واقعاً هزاران اشتباه» وجود داشته است.[۴۹][۵۰] قربانی آنوسکا د جورجیو، که علیه گیلین مکسول شهادت داده بود، گفت گواهینامهٔ رانندگی او جزو مواد افشاشده بوده و دولت را به «بی‌اعتنایی عمیق به ایمنی، حفاظت و رفاه قربانیان» متهم کرد.[۵۰]

وزارت دادگستری یک صندوق ایمیل برای گزارش خطاهای سانسور توسط قربانیان ایجاد کرد و گفت اسناد آسیب‌دیده را تا زمان اصلاح حذف خواهد کرد.[۴۹] وکلای جنیفر فریمن و زیگرید مک‌کاولی از نحوهٔ مدیریت انتشار انتقاد کردند؛ فریمن سانسورها را «ناشیانه» توصیف کرد و وزارتخانه را متهم کرد که «نام عاملان را پنهان می‌کند و در عوض بازماندگان را در معرض افشا قرار می‌دهد».[۵۱] مقام‌های وزارتخانه اذعان کردند که بسیاری از اسناد موجود در این پرونده‌ها تکراری بوده‌اند؛ به‌نظر می‌رسید بازبین‌ها هنگام سانسور نام‌ها و سایر اطلاعات شناسایی‌کننده، استانداردهای متفاوتی به‌کار برده‌اند، به‌طوری‌که در برخی اسناد نامی در یک نسخه آشکار باقی مانده اما در نسخه‌ای دیگر سانسور شده بود.[۲۴]

در ۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، وکلای نمایندهٔ بیش از ۲۰۰ قربانی ادعایی از قضات فدرال ریچارد برمن و پاول انگلمایر خواستند دستور حذف فوری وب‌سایت «پرونده‌های اپستین» وزارت دادگستری را صادر کنند و این انتشار را «بزرگ‌ترین نقض حریم خصوصی قربانیان در یک روز در تاریخ ایالات متحده» توصیف کردند.[۵۲] قائم‌مقام وقت دادستان کل تاد بلانچ از رویه‌های وزارتخانه دفاع کرد و گفت خطاهای سانسور «حدود ۰٫۰۰۱٪» از کل مواد را تحت تأثیر قرار داده و وزارتخانه پس از اطلاع، به‌سرعت برای اصلاح اشتباهات اقدام کرده است.[۵۲]

موضع دولت ترامپ

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در جریان کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ ایالات متحده، دونالد ترامپ و متحدانش متعهد شدند پرونده‌های مربوط به اپستین که در اختیار دولت فدرال است را منتشر کنند. ترامپ در مصاحبه‌ها اظهار داشت که «احتمالاً» اسناد بیشتری از اپستین را به‌صورت عمومی منتشر خواهد کرد،[۵۳] در حالی که متحدانی از جمله جی‌دی ونس و دونالد ترامپ جونیور، دولت بایدن را به پنهان‌کردن فهرست مشتریان اپستین متهم کردند.[۵۴] پس از آغاز به کار دولت، دادستان کل پم باندی در فوریهٔ ۲۰۲۵ اعلام کرد که به دستور رئیس‌جمهور ترامپ در حال بررسی اسناد مرتبط با اپستین است،[۵۵] و اف‌بی‌آی نیز بررسی گسترده‌ای از حدود ۱۰۰٬۰۰۰ سند را آغاز کرد.[۵۶]

در ژوئیهٔ ۲۰۲۵، وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا یادداشتی منتشر کرد که در آن به این نتیجه رسیده بود که در پرونده‌های اپستین هیچ «فهرست مشتریانی» وجود ندارد، هیچ مدرک معتبری ادعاهای مربوط به این‌که اپستین از افراد سرشناس باج‌گیری کرده باشد را تأیید نمی‌کند، و مرگ او خودکشی بوده است.[۵۵][۵۷][۵۸] این اعلامیه با انتقاد هم‌زمان حامیان ترامپ و قانون‌گذاران دموکرات روبه‌رو شد.[۵۵][۵۹] گزارش‌های بعدی وال‌استریت ژورنال و نیویورک تایمز فاش کردند که پم باندی در مه آن سال به ترامپ اطلاع داده بود که نام او در کنار «شنیده‌های تأییدنشده» در این پرونده‌ها آمده است و مقام‌ها توصیه کرده بودند از افشای عمومی آن خودداری شود.[۶۰][۶۱] ترامپ این پرونده‌ها را اسنادی جعلی دانست که توسط مخالفان سیاسی ساخته شده‌اند[۶۲] و به‌دلیل پوشش خبری وال استریت ژورنال، علیه این روزنامه دعوای افترا اقامه کرد.[۶۳]

در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ترامپ «قانون شفافیت پرونده‌های اپستین» را امضا کرد؛ قانونی که کنگره برای الزام به انتشار اسناد وزارت دادگستری مرتبط با اپستین تصویب کرده بود.[۶۴] مراسم امضا بدون حضور خبرنگاران انجام شد.[۶۵]

واکنش‌ها و پیامدها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

میروسلاو لایچاک، مشاور امنیت ملی نخست‌وزیر اسلواکی رابرت فیتسو و رئیس پیشین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، پس از صدور بیانیهٔ مشترک سیاستمداران مخالف که خواستار کناره‌گیری او شده بودند و افزایش فشار رسانه‌ای، استعفا داد؛ فیتسو با این استعفا موافقت کرد و آن را پذیرفت.[۲۴] لایچاک توضیح داد که تعاملات او با اپستین صرفاً حرفه‌ای و اجتماعی بوده و آن‌ها را بخشی ضروری از وظایف دیپلماتیک خود در نیویورک توصیف کرد؛ جایی که اپستین فردی پرنفوذ با ارتباطات گسترده بود که «درهای زیادی را باز می‌کرد». لایچاک ادعا کرد که هیچ پیام یا گفت‌وگویی با اپستین دربارهٔ دختران را به یاد نمی‌آورد.[۶۶] لایچاک اذعان کرد که این ارتباط «یک اشتباه» و «غیرقابل‌قبول» بوده و گفت: «وقتی امروز آن پیام‌ها را می‌خوانم، احساس می‌کنم یک احمق بوده‌ام. این یک گفت‌وگوی خصوصی بود. دست‌کم، قضاوت بدی داشتم. بهایش را می‌پردازم.»[۶۷]

در ۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، همتای بریتانیایی پیتر مندلسون برای جلوگیری از «شرمندگی بیشتر» حزب به‌دلیل ارتباط نامش با این پرونده‌ها، از عضویت در حزب کارگر استعفا داد.[۶۸][۶۹] در ۳ فوریه، مندلسون استعفای خود از مجلس اعیان بریتانیا را اعلام کرد که از روز بعد اجرایی می‌شد؛[۷۰] در همان روز اعلام استعفا، پلیس متروپولیتن اعلام کرد که به‌طور رسمی یک تحقیق کیفری دربارهٔ مندلسون آغاز خواهد کرد.[۷۱]

در ۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، US-Ireland Alliance تصمیم گرفت نام بورسیه‌ای را که با عنوان «[[George J. Mitchell Scholarship Program» شناخته می‌شد تغییر دهد؛ این تصمیم بر پایهٔ اتهاماتی (که میچل آن‌ها را رد کرد) اتخاذ شد مبنی بر این‌که او به‌همراه اپستین و مکسول، ویرجینیا جوفری را مورد آزار قرار داده‌اند.[۷۲][۷۳]

این افشاگری‌ها پرسش‌ها دربارهٔ این‌که آیا شاهزادهٔ سابق، اندرو مونتباتن-وینزر، باید با مقام‌های آمریکایی همکاری کند یا نه را دوباره زنده کرد. نخست‌وزیر بریتانیا کی‌یر استارمر در ۱ فوریه پیشنهاد کرد که مونتباتن-وینزر باید آنچه را دربارهٔ فعالیت‌های اپستین می‌داند به بازرسان آمریکایی بگوید.[۲۴] مونتباتن-وینزر به درخواست اعضای کمیتهٔ نظارت مجلس نمایندگان آمریکا برای انجام یک «مصاحبهٔ مکتوب‌شده» دربارهٔ «دوستی دیرینه» خود با اپستین پاسخی نداده بود.[۲۴]

در ۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، جوانا روبینشتاین از سمت خود به‌عنوان رئیس «سوئد برای کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل» (یکی از شرکای ملی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان) استعفا داد. این پرونده‌ها نشان دادند که روبینشتاین در سال ۲۰۱۲ از جزیرهٔ خصوصی اپستین بازدید کرده بود؛ دیداری که او بعداً تأیید کرد و در عین حال گفت در آن زمان از ابعاد کامل جرایم او آگاه نبوده است. هیئت‌مدیرهٔ UNHCR سوئد اعلام کرد که پیش‌تر از این رویدادها اطلاعی نداشته و برای حفاظت از اعتبار سازمان، استعفای او را پذیرفته است.[۷۴]

گروهی از متهم‌کنندگان اپستین بیانیه‌ای منتشر کردند و از این افشاگری انتقاد کردند و گفتند این اسناد شناسایی قربانیان را بیش از حد آسان می‌کند، در حالی که «همدستان اپستین همچنان از پنهان‌کاری سود می‌برند».[۲۴] نمایندهٔ جیمی راسکین، دموکرات ارشد کمیتهٔ قضایی مجلس نمایندگان، خواستار آن شد که به قانون‌گذاران اجازه داده شود نسخه‌های بدون سانسور پرونده‌ها را بررسی کنند تا مشخص شود آیا سانسورها قانونی بوده‌اند یا نه.[۲۴] نمایندهٔ رابرت گارسیا از کالیفرنیا، دموکرات ارشد کمیتهٔ نظارت مجلس نمایندگان، اظهار داشت که وزارت دادگستری از اجرای احضاریهٔ ۵ اوت کمیته سرپیچی کرده است.[۷۵] برخلاف «قانون شفافیت پرونده‌های اپستین» که سانسور را مجاز می‌داند، این احضاریه دادستان کل پام باندی را ملزم می‌کرد که پرونده‌های کامل و بدون سانسور اپستین را، از جمله هرگونه مواد طبقه‌بندی‌شده و اطلاعات مرتبط با تحقیقات در جریان، در اختیار کمیته قرار دهد.[۷۵] معاون دادستان کل، بلانش، در ۲ فوریهٔ ۲۰۲۶ اعلام کرد که هیچ پیگرد قضایی دیگری مرتبط با اپستین انجام نخواهد شد. بلانش گفت «مکاتبات زیادی وجود دارد. ایمیل‌های زیادی وجود دارد. عکس‌های زیادی وجود دارد»، اما افزود که این مواد «لزوماً به ما اجازه نمی‌دهند کسی را تحت پیگرد قرار دهیم».[۷۶] نماینده خانا اعلام کرد که او و نماینده مَسی در صورت بهبود نیافتن پایبندی به قانون شفافیت، بررسی طرح‌های اهانت به کنگره یا استیضاح مقام‌های ارشد را مدنظر قرار خواهند داد.[۷۶] انتظار می‌رفت مجلس نمایندگان دربارهٔ اهانت به کنگره دانستن بیل و هیلاری کلینتون به‌دلیل امتناع از اجرای احضاریهٔ شهادت رأی‌گیری کند؛ وکلای کلینتون‌ها این احضاریه‌ها را «باطل و از نظر قانونی غیرقابل اجرا» توصیف کردند.[۷۶] دیوید اِی. راس از سمت خود به‌عنوان رئیس مدرسهٔ هنرهای تجسمی استعفا داد.[۷۷]

تحقیقات دولتی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

چندین کشور پس از افشاگری‌ها و احتمال قربانی شدن شهروندانشان توسط اپستین یا همدستانش، از آغاز تحقیقات خبر دادند. در ۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، دادستان‌های ترکیه پرونده‌های تازه منتشرشدهٔ اپستین را در چارچوب تحقیقی دربارهٔ ادعاهای قاچاق کودکان ترک توسط او بررسی کردند. دادستانی کل آنکارا این تحقیق را در دسامبر ۲۰۲۵ پس از آن آغاز کرده بود که تورهان چومز، نمایندهٔ حزب مخالف حزب خوب، به اشاره‌ای در این پرونده‌ها توجه داد که بنا بر گزارش‌ها ادعا می‌کرد اپستین دختران خردسال را از ترکیه، جمهوری چک، آسیا و کشورهای دیگر منتقل کرده است.[۷۸]

همچنین در ۳ فوریه، رئیس‌جمهور لیتوانی، هیتاناس ناوسدا، پس از آن‌که رسانه‌های این کشور گزارش دادند نام چندین مدل و چهرهٔ هنری لیتوانیایی در این پرونده‌ها آمده است، خواستار انجام تحقیقات انتظامی دربارهٔ احتمال قاچاق انسان شد؛ دادستان‌های لیتوانی متعاقباً آغاز این تحقیق را اعلام کردند.[۷۹] در ۵ فوریه، رئیس‌جمهور لتونی، ادگارس رینکویکس، نیز پس از آن‌که پخش‌کنندهٔ عمومی لتونی گزارش داد اسناد اپستین شامل داده‌های گذرنامه و جزئیات سفر چندین زن لتونیایی بوده است، خواستار تحقیق شد؛ پلیس دولتی لتونی اعلام کرد تحقیقی با مشارکت دادستان‌ها و ادارهٔ جرایم سازمان‌یافته دربارهٔ «احتمال جذب شهروندان لتونی برای بهره‌کشی جنسی در ایالات متحده» آغاز شده است.[۸۰]

در ۶ فوریهٔ ۲۰۲۶، گزارش شد که نروژ با حمایت پارلمان قصد دارد تحقیقی را دربارهٔ وزارت امور خارجهٔ خود آغاز کند، پس از آن‌که نام چندین مقام در این پرونده‌ها دیده شد، از جمله وزیران خارجهٔ پیشین توربیان یاگلان و بورگه برنده، و دیپلمات مونا جول و همسرش تریه رود لارشن.[۸۱]

افکار عمومی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

یک نظرسنجی رویترز در دسامبر ۲۰۲۵ نشان داد که ۲۳٪ از آمریکایی‌ها عملکرد ترامپ در رسیدگی به پروندهٔ اپستین را تأیید می‌کنند.[۸۲] یک نظرسنجی سی‌ان‌ان در ژانویهٔ ۲۰۲۶ نشان داد که ۴۹٪ از آمریکایی‌ها از میزان اسنادی که «دولت فدرال تاکنون از پرونده‌های اپستین منتشر کرده» ناراضی‌اند، در حالی که ۶٪ راضی بودند؛ دو سوم پاسخ‌دهندگان گفتند دولت عمداً اطلاعات را پنهان می‌کند.[۸۳]

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

منابع

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ "The Epstein Files: How the saga unfolded within Trump's administration". ایندیپندنت (in English). July 17, 2025. Retrieved July 18, 2025.
  2. ↑ "What to know about the dismissal of the Epstein files by Trump's Justice Department" (in American English). ساعت خبری پی‌بی‌اس. July 17, 2025. Retrieved July 18, 2025.
  3. 1 2 3 "Jeffrey Epstein list: Who is named in court filings?". BBC News (in British English). January 2, 2024. Archived from the original on July 13, 2025. Retrieved July 15, 2025.
  4. ↑ "Live updates: House passes bill to release Epstein files; Trump defends Saudi crown prince". NBC News (in English). November 18, 2025. Retrieved November 18, 2025.
  5. ↑ Carney, Jordaine; Fuchs, Hailey; Lee Hill, Meredith (November 18, 2025). "Senate approves Epstein files bill, sending it to Trump's desk". Politico (in English).
  6. ↑ Rimmer, Morgan (November 19, 2025). "Senate officially sends Epstein files bill to Trump's desk". CNN (in English). Retrieved November 19, 2025.
  7. 1 2 "Office of Public Affairs | Department of Justice Publishes 3.5 Million Responsive Pages in Compliance with the Epstein Files Transparency Act". U.S. Department of Justice (in English). January 30, 2026. Retrieved January 30, 2026.
  8. ↑ "What Trump has said about Epstein over the years, including on 2024 campaign trail". ABC7 San Francisco (in English). July 16, 2025. Retrieved September 12, 2025.
  9. ↑ "Trump lashes out at 'PAST supporters' over 'Epstein Hoax'". Al Jazeera (in English). July 16, 2025. Retrieved September 12, 2025.
  10. ↑ Fuchs, Hailey (January 30, 2026). "DOJ announces full release of Epstein files". Politico. Retrieved January 30, 2026.
  11. ↑ Goudsward, Andrew (January 30, 2026). "Trump's Justice Department releases final cache of Jeffrey Epstein files". Reuters. Retrieved January 30, 2026.
  12. ↑ "Notable names in newly released Epstein file dump". The Hindu (in انگلیسی هند). January 31, 2026. Retrieved January 31, 2026.
  13. ↑ "British and Norwegian Royal Families Under Pressure Over Epstein Files". The New York Times. Retrieved February 2, 2026.
  14. ↑ "Indictment: Billionaire Solicited 3 Times". July 1, 2008. Archived from the original on June 14, 2021. Retrieved April 9, 2021.
  15. ↑ North, Anna (July 31, 2019). "Alan Dershowitz helped sex offender Jeffrey Epstein get a plea deal. Now he's tweeting about age of consent laws". Vox. Archived from the original on August 21, 2019. Retrieved August 21, 2019.
  16. ↑ "Billionaire sex offender Jeffrey Epstein charged with sex trafficking". The Jerusalem Post. July 7, 2019. Retrieved July 17, 2019.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده)
  17. ↑ Vasquez, Meagan; Liptak, Kevin (July 23, 2020). "Trump claims not to be following Maxwell case despite long ties to Epstein". CNN. Retrieved July 21, 2025.
  18. ↑ Glenza, Jessica (July 8, 2025). "Rightwing influencers indignant over FBI claim that Jeffrey Epstein's client list doesn't exist". The Guardian. Retrieved July 11, 2025.
  19. ↑ Kilander, Gustav (July 7, 2025). "Former Trump lawyer claims he knows Epstein client list names: 'But I'm bound by confidentiality'". The Independent. Retrieved July 11, 2025.
  20. ↑ Scannell, Kara; Perez, Evan; Grayer, Annie; Barrett, Ted; Ferris, Sarah (September 2, 2025). "The Epstein files have become a growing public relations crisis for Trump. Here's how we got here". CNN (in English). Retrieved September 2, 2025.
  21. ↑ Steedman, Elissa (June 6, 2025). "Elon Musk says Donald Trump is in the Epstein files — here's the background". ABC News (in Australian English). Archived from the original on July 9, 2025. Retrieved July 14, 2025.
  22. ↑ Baio, Ariana (February 28, 2025). "Epstein files: Names in disgraced financier's contact book released by Pam Bondi". The Independent (in English). Archived from the original on June 17, 2025. Retrieved July 14, 2025.
  23. ↑ "Jeffrey Epstein: Prince Andrew and Bill Clinton named in court files". BBC News (in British English). January 3, 2024. Archived from the original on July 8, 2025. Retrieved July 14, 2025.
  24. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Sisak, Michael R.; Kirka, Danica; Finley, Ben (January 31, 2026). "Epstein files lead to resignation in Slovakia and calls in Britain for former prince to cooperate". Associated Press. Retrieved January 31, 2026.
  25. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب ‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام NYT-what-to-know وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  26. 1 2 3 4 5 6 Owermohle, Sarah (January 31, 2026). "Diagram shows parts of Epstein's inner circle but redacts some close associates". CNN.
  27. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب ‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام AP-largest-batch وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  28. ↑ "New Epstein Files Name Elon Musk, Bill Gates and Other Powerful Men". The New York Times (in American English). January 31, 2026. ISSN 0362-4331. Retrieved January 31, 2026.
  29. ↑ "Millions of Jeffrey Epstein files released by US justice department". BBC News (in British English). January 31, 2026. Retrieved January 31, 2026.
  30. ↑ Confessore, Nicholas (January 31, 2026). "They Said They Weren't Close to Epstein. New Documents Show Otherwise". The New York Times. Retrieved January 31, 2026.
  31. ↑ McKelvie, Geraldine (January 31, 2026). "What have we learned from the newly released Epstein files?". The Guardian. Retrieved January 31, 2026.
  32. 1 2 "Mandelson told Epstein of plan for huge EU bailout, emails suggest". BBC News. Retrieved February 2, 2026.
  33. 1 2 "Mandelson could face police inquiry over alleged leak to Epstein". The Guardian. February 3, 2026. Retrieved February 3, 2026.
  34. 1 2 "Mandelson's 'betrayal of trust' in forwarding Downing Street emails to Epstein". ITV News. February 2, 2026. Retrieved February 3, 2026.
  35. ↑ Betts, Anna (November 14, 2025). "Epstein sought to restore his reputation after guilty plea, documents reveal". The Guardian (in British English). ISSN 0261-3077. Retrieved February 1, 2026.
  36. 1 2 3 4 Whitehurst, Lindsay (January 30, 2026). "Huge cache of Epstein documents includes emails financier exchanged with wealthy and powerful". ABC News. Retrieved January 31, 2026.
  37. ↑ Goldstein, Matthew (3 February 2026). "Epstein's Trust Reveals Who Would Inherit His Fortune". New York Times. Retrieved 7 February 2026.
  38. ↑ "US judge orders names of more than 170 Jeffrey Epstein associates to be released". BBC News. December 20, 2023. Archived from the original on January 4, 2024. Retrieved July 15, 2025.
  39. 1 2 Ewe, Koh; Burga, Solcyré (January 4, 2024). "The Biggest Names from Jeffrey Epstein's Unsealed Court Documents". Time. Archived from the original on January 26, 2024. Retrieved July 21, 2025.
  40. 1 2 Shamim, Sarah (January 4, 2024). "Jeffrey Epstein list: Whose names are on the newly unsealed documents?". Al Jazeera (in English). Retrieved July 20, 2025.
  41. ↑ "Jean-Luc Brunel: Epstein associate found dead in Paris prison cell". BBC News. February 19, 2022. Retrieved July 20, 2025.
  42. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب ‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Nerkar 2025 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  43. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب ‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Chidi 2025 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  44. ↑ Cohen, Marshall (December 23, 2025). "Botched Epstein redactions trace back to Virgin Islands' 2020 civil racketeering case against estate". CNN. Retrieved February 1, 2026.
  45. ↑ Walsh, Joe (December 21, 2025). "Over 500 pages in initial Epstein files release were entirely blacked out, CBS News finds". CBS News. Retrieved February 1, 2026.
  46. ↑ PerryCook, Taija (December 26, 2025). "FBI tip alleged Trump witnessed Epstein victim's baby being killed, dumped in Lake Michigan". Snopes (in English). Retrieved December 31, 2025.
  47. ↑ "Epstein Files: Trump witnessed the killing of my newborn baby, 13-year-old girl who was sex trafficked told FBI". Wion (in English). Retrieved December 31, 2025.
  48. ↑ Baker, Mike; Tate, Julie (February 1, 2026). "The Government Published Dozens of Nude Photos in the Epstein Files". The New York Times. Retrieved February 1, 2026.
  49. 1 2 3 Hill, James (January 30, 2026). "Latest release of Epstein files includes some survivors' names, despite DOJ assurances, lawyers say". ABC News. Retrieved February 1, 2026.
  50. 1 2 3 Safdar, Khadeeja; Whitton, Brian (February 1, 2026). "Epstein Files Release Exposes Names of at Least 43 Victims, WSJ Review Finds". The Wall Street Journal. Retrieved February 2, 2026.
  51. ↑ Helmore, Edward (February 1, 2026). "Handling of Epstein files is 'outrageous', say attorneys of his sex trafficking survivors". The Guardian. Retrieved February 1, 2026.
  52. 1 2 Hill, James (February 1, 2026). "Epstein victims' lawyers ask court to order DOJ to take down Epstein Files website". ABC News. Retrieved February 1, 2026.
  53. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب ‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام trail وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  54. ↑ Bagchi, Aysha. "Trump's team promised transparency on Epstein. Here's what they delivered". USA TODAY (in American English). Retrieved July 14, 2025.
  55. 1 2 3 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب ‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام BBCJul25 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  56. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب ‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام CNBC18July2025 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  57. ↑ Tucker, Eric; Richer, Alanna Durkin (July 8, 2025). "Epstein 'client list' doesn't exist, Justice Department says, walking back theory Bondi had promoted". Associated Press. Retrieved July 21, 2025.
  58. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب ‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :0 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  59. ↑ J. Cooper, Johnathan (July 15, 2025). "Democrats are trolling Trump and the GOP over the Jeffrey Epstein case". Associated Press. Retrieved July 16, 2025.
  60. ↑ Gurman, Sadie; Linskey, Annie; Dawsey, Josh; Leary, Alex (July 23, 2025). "Exclusive | Justice Department Told Trump in May That His Name Is Among Many in the Epstein Files". The Wall Street Journal (in American English). Retrieved August 2, 2025.
  61. ↑ "Trump Administration Live Updates: Attorney General Alerted Trump His Name Appeared in Epstein Files". The New York Times. July 23, 2025. Retrieved July 24, 2025.
  62. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب ‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام deadline وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  63. ↑ Smith, David (July 19, 2025). "Trump sues Wall Street Journal and Rupert Murdoch over Epstein report". The Guardian. Retrieved July 18, 2025.
  64. ↑ Lebowitz, Megan (November 19, 2025). "Trump signs bill to release the DOJ's Epstein files". NBC News. Retrieved November 19, 2025.
  65. ↑ Jaramillo, Alejandra (November 19, 2025). "White House calls a lid, offering no update on Epstein bill". CNN (in English). Retrieved November 19, 2025.
  66. ↑ "Lajčák verejne prehovoril: Bol som chlapec zo Slovenska v New Yorku, kontakt s Epsteinom otváral veľa dverí" [Lajčák speaks out publicly: I was a boy from Slovakia in New York; contact with Epstein opened many doors]. SME (in Slovak). February 2, 2026.
  67. ↑ "„Keď tie správy dnes čítam, cítim sa ako hlupák." Lajčák otvorene o komunikácii s Epsteinom" [When I read those messages today, I feel like a fool." Lajčák speaks openly about communication with Epstein]. Startitup (in Slovak). February 2, 2026.
  68. ↑ "Mandelson resigns from Labour to prevent 'further embarrassment' over Epstein links". The Guardian. Retrieved February 2, 2026.
  69. ↑ Power, John (February 2, 2026). "UK's ex-ambassador Mandelson quits Labour over Epstein links, reports say". Al Jazeera (in English). Retrieved February 2, 2026.
  70. ↑ "Mandelson to step down from House of Lords after Epstein revelations - live updates". BBC News (in British English). February 3, 2026. Retrieved February 3, 2026.
  71. ↑ "Met police to launch investigation into alleged Mandelson-Epstein email leaks". The Guardian. February 3, 2026. Retrieved February 3, 2026.
  72. ↑ "George Mitchell Scholarship renamed over Epstein links". BBC News. February 2, 2026. Retrieved February 2, 2026.
  73. ↑ "US-IRELAND ALLIANCE TO REMOVE NAME OF SENATOR GEORGE J. MITCHELL FROM ITS PRESTIGIOUS SCHOLARSHIP PROGRAM" (Press release). US-Ireland Alliance. February 1, 2026. Retrieved February 2, 2026.
  74. ↑ "Swedish UNHCR chief resigns after Epstein files reveal she visited pedo island". Brussels Signal. February 2, 2026.
  75. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب ‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام WaPo-Epstein-release وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  76. 1 2 3 Collinson, Stephen (February 1, 2026). "New document dump does little to answer Epstein questions or the pain of survivors". CNN. Retrieved February 1, 2026.
  77. ↑ "David A. Ross Resigns From School of Visual Arts After Epstein Revelations". Hyperallergic. February 3, 2026. Retrieved February 3, 2026.
  78. ↑ MacDonald, Alex (February 3, 2026). "Prosecutors investigating Epstein files after claims Turkish girls were trafficked". Middle East Eye.
  79. ↑ "Lithuania launches human trafficking probe related to Epstein files". Reuters. February 3, 2026.
  80. ↑ Latvia launches human trafficking investigation after Epstein file release Reuters. February 5, 2026.
  81. ↑ "Norway to probe Epstein revelations as scandal reverberates round Europe". {{cite web}}: از متن "Reuters" صرف نظر شد (کمک); کاراکتر line feed character در |title= در موقعیت 7 (کمک)
  82. ↑ Rubin, April (December 12, 2025). "Most Republicans approve of Trump's handling of Epstein files: poll". AXIOS. Axios Media Inc. Retrieved January 2, 2026.
  83. ↑ Edwards-Levy, Ariel (January 18, 2026). "CNN poll: Just 6% of Americans satisfied with how much US has released from Epstein files so far". CNN. Retrieved January 19, 2026.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=پرونده‌های_اپستین&oldid=44246035»