فهرست کشورهای با رسمیت محدود
زرد: کشورهای غیرعضو سازمان ملل که حداقل یک کشور عضو دیگر از سازمان ملل آن‌ها را به رسمیت شناخته است.
آبی: کشورهای غیر عضو سازمان ملل که توسط کشورهای غیر عضو سازمان ملل، به رسمیت شناخته می‌شود.
فهرست کشورهای با رسمیت محدود دربرگیرندۀ کشورهایی است که از سوی برخی کشورهای دیگر به رسمیت شناخته نمی‌شوند.
کشورهای عضو یا ناظر سازمان ملل
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]کشورهای عضو سازمان ملل متحد که توسط حداقل یکی از کشورهای عضو سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته نمی‌شوند:
| سرزمین | رسمیت |
|---|---|
 چین |
توسط ۱۱ کشور عضو سازمان ملل متحد و یک کشور ناظر سازمان ملل متحد (واتیکان) و یک کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (تایوان) به رسمیت شناخته نمی‌شود. |
 قبرس |
قبرس که سال ۱۹۶۰ به استقلال رسیده است، توسط یک کشور عضو سازمان ملل متحد (ترکیه) و یک کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (قبرس شمالی) به رسمیت شناخته نمی‌شود. |
 اسرائیل |
توسط ۲۹ کشور عضو سازمان ملل متحد که بیشتر آن‌ها کشورهای اسلامی هستند، (از جمله ایران، عربستان سعودی، افغانستان، پاکستان، عراق، سوریه، لبنان، یمن، عمان، الجزایر، لیبی، تونس و …) به رسمیت شناخته نمی‌شود. سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف)، که از به رسمیت شناخته شدن توسط اکثریت بین‌المللی به عنوان تنها نماینده مردم فلسطین برخوردار است، اسرائیل را در سال ۱۹۹۳ به رسمیت شناخت. بعدها، شورای مرکزی فلسطین رای به تعلیق به رسمیت شناختن اسرائیل داد، اما محمود عباس، رئیس‌جمهور فلسطین، هنوز اقدامی نکرده است.[۱] |
 کره شمالی |
توسط ۲ کشور عضو سازمان ملل متحد (کره جنوبی و ژاپن) به رسمیت شناخته نمی‌شود.[۲][۳] |
کشورهای ناظر که توسط حداقل یکی از کشورهای عضو سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته نمی‌شوند:
| سرزمین | رسمیت |
|---|---|
 فلسطین |
استقلال فلسطین، در سال ۱۹۸۸ توسط سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف) اعلام شد؛ که توسط اکثریت کشورهای عضو سازمان ملل و خود سازمان ملل متحد به عنوان تنها نماینده مردم فلسطین به رسمیت شناخته شده است. فلسطین، در حال حاضر به‌طور رسمی توسط ۱۵۷ کشور عضو سازمان ملل متحد، یک کشور ناظر سازمان ملل متحد (واتیکان) و یک کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (جمهوری دموکراتیک عربی صحرا) به رسمیت شناخته شده است؛ ولی همچنان برخی کشورها که عمدتاً کشورهای غربی هستند از جمله آلمان، ایتالیا و ایالات متحده آمریکا و نیز اسرائیل، فلسطین را به رسمیت نمی‌شناسند.[۴]
سازمان ملل، سرزمین‌های مورد ادعای فلسطین را به‌عنوان سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل معرفی کرد و در سال ۲۰۱۲، به فلسطین، وضعیت ناظر غیرعضو را اعطا کرد. |
کشورهای غیر عضو یا ناظر سازمان ملل
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]کشورهایی که توسط حداقل یکی از کشورهای عضو سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شده‌اند:
| سرزمین | رسمیت |
|---|---|
 کوزوو |
توسط ۱۱۰ کشور عضو سازمان ملل متحد و ۳ کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (تایوان، جزایر کوک و نیووی) به رسمیت شناخته می‌شود. |
 جزایر کوک |
توسط ۶۵ کشور عضو سازمان ملل متحد و یک کشور ناظر سازمان ملل متحد (واتیکان) و ۲ کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (کوزوو و نیووی) و همچنین توسط اتحادیه اروپا به رسمیت شناخته می‌شود. |
 جمهوری دموکراتیک عربی صحرا |
توسط ۴۶ کشور عضو سازمان ملل متحد و یک کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (اوستیای جنوبی) به رسمیت شناخته می‌شود. |
 نیووی |
توسط ۲۸ کشور عضو سازمان ملل متحد و ۲ کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (کوزوو و جزایر کوک) و همچنین توسط اتحادیه اروپا به رسمیت شناخته می‌شود. |
 تایوان |
توسط ۱۱ کشور عضو سازمان ملل متحد و یک کشور ناظر سازمان ملل متحد (واتیکان) به رسمیت شناخته می‌شود.[۵] |
 آبخاز |
توسط ۵ کشور عضو سازمان ملل متحد (روسیه، سوریه، نیکاراگوئه، ونزوئلا و نائورو) و ۲ کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (اوستیای جنوبی و ترانس‌نیستریا) به رسمیت شناخته می‌شود. |
 اوستیای جنوبی |
توسط ۵ کشور عضو سازمان ملل متحد (روسیه، سوریه، نیکاراگوئه، ونزوئلا و نائورو) و ۲ کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (آبخاز و ترانس‌نیستریا) به رسمیت شناخته می‌شود. |
 سومالی‌لند |
تنها توسط یک کشور عضو سازمان ملل متحد (اسرائیل) و یک کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (تایوان) به رسمیت شناخته می‌شود. |
 قبرس شمالی |
تنها توسط یک کشور عضو سازمان ملل متحد (ترکیه) به رسمیت شناخته می‌شود. |
کشورهایی که تنها توسط کشورهای غیر عضو سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته می‌شوند:
| سرزمین | رسمیت |
|---|---|
 ترانس‌نیستریا |
تنها توسط ۲ کشور غیر عضو سازمان ملل متحد (آبخاز و اوستیای جنوبی) به رسمیت شناخته می‌شود. |
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- ↑ "International recognition of Israel". Wikipedia (in English). 2022-09-02.
- ↑ "Declaration of Independence". Time (magazine). 19 August 1966. Archived from the original on 27 اوت 2013. Retrieved 29 February 2008.
- ↑ Scofield, David (4 January 2005). "Seoul's double-talk on reunification". Asia Times. Archived from the original on 19 آوریل 2016. Retrieved 29 February 2008.
- ↑ «به رسمیت شناختن بین‌المللی کشور فلسطین در دانشنامه». ویکی‌پدیا انگلیسی.
- ↑ Global Investment and Business Center, Inc. Staff Taiwan Foreign Policy and National Security Yearbook 2011 Second Edition International Business Publications, USA ISBN 0-7397-3660-4 Online version بایگانی‌شده در ۱۸ مه ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine available at Google Books