پرش به محتوا

زبان‌های ایالات متحده آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبان‌های The United States
رسمیانگلیسی[۱]
اصلیEnglish 80%, Spanish 12.4%, other Indo-European 3.7%, زبان‌های آسیا and Pacific island languages 3%, other languages 0.9% (2009 survey by the Census Bureau)
بومیNavajo, Central Alaskan Yup'ik, Dakota, Western Apache, زبان کرس، Cherokee, زبان زونی، زبان اوجیبوی، O'odham,[۲]
Others

Achumawi, Adai, Afro-Seminole Creole, Ahtna, Alabama, زبان آلیوتی، Alutiiq, Arapaho, Assiniboine, Atakapa, Atsugewi, Barbareño, Biloxi, Blackfoot, Caddo, Cahuilla , Carolina Algonquian, Carolinian, Cayuga, Cayuse, Central Kalapuya, Central Siberian Yupik[۳], Central Pomo, Chamorro, Chemakum, Cheyenne, Chickasaw, Chico, Chimariko, Chinook Jargon, Chippewa, Chitimacha, Chiwere, Choctaw, Coast Tsimshian, Coahuilteco, Coeur d'Alene, Colorado River, Columbia-Moses, Cocopah, Comanche, Cowlitz, Creek, Crow, Deg Xinag, Dena’ina, Delaware, Eastern Abnaki, Eastern Pomo, Esselen, Etchemin, زبان ایاک، Eyeri, Fox, Gros Ventre, Gullah, Gwich’in, Halkomelem, Haida, Hän, Havasupai, Havasupai-Hualapai, Hawaiian, پی‌جین هاوایی، Hidatsa, Holikachuk, Hopi, Hupa, Inupiaq, Ipai, Jicarilla, Karuk, Kashaya, Kathlamet, Kato, Kawaiisu, Kiowa, Klallam, Klamath-Modoc, Klickitat, Koasati, Konkow language, Koyukon, Kumeyaay, Kutenai, زبان لاکوتا، Lipan, Louisiana Creole French, Lower Tanana, Luiseño, Lummi, لوشودسید، Mahican, Maidu, Makah, Malayalam, Malecite-Passamaquoddy, Mandan, Maricopa, Massachusett, Mattole, Mednyj Aleut, Menominee, Mescalero-Chiricahua, Miami-Illinois, Mikasuki, زبان میکماک، Mobilian Jargon, Mohawk, Mohawk Dutch, Mohegan-Pequot, Mojave, Mono, Munsee, Mutsun, Nanticoke language, Nawathinehena, Negerhollands, Nez Perce, Nisenan, Nlaka'pamux, Nooksack, Northeastern Pomo, Northern Kalapuya, Northern Paiute, Northern Pomo, Okanagan, Omaha-Ponca, Oneida, Onondaga, Osage, Pawnee, Paipai, Picuris, Piscataway, Plains Apache, Plains Cree, Potawatomi, Powhatan, Qawiaraq, Quechan, Quileute, Quiripi, Saanich, Sahaptin, Salinan, Salish, Samoan, Seneca, Shasta, Shawnee, Shoshone language, Solano, Southeastern Pomo, Southern Pomo, Southern Sierra Miwok, Southern Tiwa, Takelma, Tanacross, Taos, Tataviam, Tewa, Tillamook, Timbisha, Tipai, زبان تلینگیت، Tolowa, Tongva, Tonkawa, Tsetsaut, Tübatulabal, Tuscarora, Twana, Unami, Upper Kuskokwim, Upper Tanana, Ventureño, Virgin Islands Creole, Wailaki, Wappo, Wasco-Wishram, Washo, Whulshootseed, Wichita, Winnebago, Wintu, Wiyot, Wyandot, Yahi, Yana, Yaqui, Yavapai, Yoncalla, زبان یوچی، Yuki, Yurok

مهاجرانSpanish, Chinese, Tagalog, French, Vietnamese, German, Korean, Russian, Arabic, Italian, Portuguese[۴]
اشارهزبان اشاره آمریکایی،
زبان اشاره هاوایی،
Plains Indian Sign Language
جانمایی صفحه‌کلید
QWERTY


keyboard using the Cherokee syllabary

بسیاری از زبان‌ها در ایالات متحده استفاده می‌شود؛ ولی انگلیسی بیشترین استفاده‌کننده را دارد. بیشتر زبانهای بومی در آمریکا مختص شمال می‌باشد. بیشتر زبان‌ها توسط استعمارگران اروپایی رواج پیدا کرد ولی در آمریکا این روزها زبان اشاره نیز رواج پیدا کرده است. در ایالات متحده ۳۳۷ زبان به ثبت رسیده که ۱۷۶ عدد از آن‌ها بومی هستند. نیز ۵۲ زبان که در این کشور سخنور داشته است هم‌اکنون منقرض شده‌اند.[۵]

رایج‌ترین زبان در ایالات متحده زبان انگلیسی آمریکایی می‌باشد. با این حال در سطح فدرال هیچ زبان رسمی به ثبت نرسیده. البته آموختن زبان انگلیسی برای مهاجرت به یک قانون تبدیل شده است.[۶][۷] قوانین زبان در سطح کشور متفاوت است در بعضی از ایالات زبان رسمی وجود دارد ولی در بعضی از ایالات نیز زبان رسمی وجود ندارد و زبان‌های محلی قانون است. انگلیسی در بیش از ۳۰ ایالت زبان رسمی است.[۸]

برخی از قلمروهای ایالات متحده در کنار انگلیسی زبان‌های رسمی دیگری هم دارند: زبان ساموآیی در ساموآی آمریکا[۹] و زبان چامورو در گوآم.[۱۰] کارولینی و چامورو در جزایر ماریانای شمالی به رسمیت شناخته شده‌اند[۱۱] و اسپانیایی که در پورتوریکو از انگلیسی زبان رایج‌تری است، در آن قلمرو یک زبان رسمی به‌شمار می‌رود.[۱۲] در هاوایی، هم انگلیسی و هم زبان هاوایی جایگاهی رسمی دارند.[۱۳] آلاسکا، در کنار انگلیسی، ۲۰ زبان بومی را به رسمیت می‌شناسد[۱۴] و داکوتای جنوبی زبان سو را.[۱۵] نیومکزیکو و لوئیزیانا، با وجود نداشتن زبان رسمی، قوانینی برای استفاده از، به ترتیب، اسپانیایی و انگلیسی، و فرانسوی و انگلیسی دارند.[۱۶] برخی دیگر از ایالات، چون کالیفرنیا، انتشار برخی از اسناد دولتی شامل فرم‌های دادگاه به اسپانیایی را اجباری کرده‌اند.[۱۷]

از سال ۱۹۶۸ سازمان مهاجرت دومین زبان در سطح کشور اسپانیایی بوده و در آنزمان حدود ۳۵ میلیون نفر سخنور داشته است.[۱۸] آمریکا از نظر داشتن سخنوران زبان اسپانیایی رتبه پنجم را دارد؛ و جمعیت اسپانیایی زبان این کشور، جمعیت اسپانیایی زبان کشورهای اسپانیا، مکزیک، آرژانتین و کلمبیا را نیز پشت سر گذاشته است. در جنوب غربی ایالات متحده بیشترین تعداد مهاجر را داشته است. هم‌اکنون مهاجرین کمتری نسبت به گذشته اسپانیایی بوده و بیشتر انگلیسی هستند؛ تقریباً تمام نسل دومی‌های آمریکایی‌های مکزیکی تبار انگلیسی را روان صحبت می‌کنند، در حالی که نیمی از آن‌ها به اسپانیایی سخن می‌گویند.[۱۹]

در سرشماری سال ۲۰۰۰ در ایالات متحده، آلمانی‌تبارها بیشترین گروه قومی را تشکیل می‌دادند؛ و زبان آلمانی در کشور پنجمین رتبه را داشتند.[۲۰][۲۱] ایتالیایی، لهستانی، و فرانسوی همچنان به‌طور گسترده‌ای در میان مهاجران این کشور می‌باشد اما استفاده از این زبان رو به کاهش بوده و بیشتر افراد مسن به این زبان سخن می‌گویند. با مهاجران آمریکا به زبان روسی نیز سخن گفته می‌شود.

بنابر مطالعهٔ سازمان بررسی جامعه آمریکایی در سال ۲۰۱۱ که توسط اداره آمار ایالات متحده تأیید و در سال ۲۰۱۳ منتشر شده، زبان اصلی ۴۰۷٬۵۸۶ نفر یعنی نزدیک به ۰/۷ در صد جمعیت بالای ۵ سال این کشور، در خانه فارسی بوده است.[۲۲]

زبان‌های خارجی که در ایالات متحده بیش از دیگر زبان‌ها، از مهدکودک تا دانشگاه (تا قبل از تحصیلات تکمیلی)، تدریس می‌شوند شامل اسپانیایی (۷٫۲ میلیون نفر)، فرانسوی (۱٫۵ میلیون نفر) و آلمانی (۰٫۵ میلیون نفر) می‌شود. دیگر زبان‌هایی که آموزششان در مدارس رایج است لاتین، ژاپنی، زبان اشاره آمریکایی، ایتالیایی و چینی هستند.[۲۳][۲۴] ۱۸٪ از آمریکایی‌ها مدعی هستند می‌توانند در کنار انگلیسی به یک زبان دیگر هم تکلم کنند.[۲۵]

آمار کلی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

ایالات متحده یک زبان رسمی در سطح فدرال ندارد، اما رایج‌ترین زبان مورد استفاده انگلیسی است (به‌طور خاص، انگلیسی آمریکایی)، که بالفعل زبان ملی است. این تنها زبانی است که اکثریت جمعیت ایالات متحده (تقریباً ۷۸٫۵٪) در خانه صحبت می‌کنند. بر اساس نظرسنجی جامعه آمریکا (ACS) اداره سرشماری ایالات متحده، بسیاری از زبان‌های دیگر نیز در خانه صحبت می‌شوند، به ویژه اسپانیایی (۱۳٫۲٪ از جمعیت). اینها شامل زبان‌ها و زبان‌های بومی است که توسط مردم اروپا، آفریقا و آسیا به ایالات متحده آورده شده است. این در حالی است که اکثریت گویشوران این زبان‌ها دو زبانه هستند و به زبان انگلیسی نیز صحبت می‌کنند. اگرچه ۲۱٫۵٪ از ساکنان ایالات متحده گزارش می‌دهند که در خانه به زبانی غیر از انگلیسی صحبت می‌کنند، تنها ۸٫۲٪ انگلیسی را کمتر از «خیلی خوب» صحبت می‌کنند. تقریباً ۴۳۰ زبان توسط مردم صحبت یا امضا می‌شود که از این تعداد ۱۷۷ زبان بومی منطقه هستند. حداقل پنجاه و دو زبان که قبلاً در قلمرو کشور صحبت می‌شد اکنون منقرض شده‌اند.

بر اساس داده‌های سالانه نظرسنجی جامعه آمریکا، اداره سرشماری ایالات متحده به‌طور مرتب اطلاعاتی را در مورد رایج‌ترین زبان‌هایی که در خانه صحبت می‌شود منتشر می‌کند. همچنین توانایی زبان انگلیسی افرادی را که در خانه به زبانی غیر از انگلیسی صحبت می‌کنند، گزارش می‌کند. در سال ۲۰۱۷، اداره سرشماری ایالات متحده اطلاعاتی را در مورد تعداد سخنرانان بیش از ۳۵۰ زبان که توسط ACS از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ مورد بررسی قرار گرفت، منتشر کرد، اما به‌طور منظم داده‌ها را برای بسیاری از زبان‌ها جدول‌بندی و گزارش نمی‌کند.

در سال ۲۰۱۷، زبان فارسی ۱۸اُمین زبان رایج در آمریکا بوده است.

ACS تعداد افرادی را که استفاده از زبان اشاره آمریکایی را در خانه گزارش می‌کنند جدول‌بندی نمی‌کند، بنابراین چنین داده‌هایی باید از منابع دیگر تهیه شوند. در حالی که برآوردهای مدرن نشان می‌دهد که زبان اشاره آمریکایی در سال ۱۹۷۲ توسط ۵۰۰۰۰۰ آمریکایی امضا شده است (آخرین بررسی رسمی زبان اشاره)، تخمین‌ها تا سال ۲۰۱۱ نزدیک به ۱۰۰۰۰۰ نفر بود. عوامل فرهنگی مختلف، مانند تصویب قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت، به فرصت‌های آموزشی بسیار بیشتری برای کودکان کم‌شنوا منجر شده است که می‌تواند تعداد کاربران فعلی زبان اشاره آمریکایی را دو یا سه برابر کند.

انگلیسی رایج‌ترین زبانی است که در ایالات متحده صحبت می‌شود با حدود ۲۳۹ میلیون گویشور. اسپانیایی توسط تقریباً ۳۵ میلیون نفر صحبت می‌شود. ایالات متحده چهارمین جمعیت اسپانیایی زبان جهان را دارد که تنها از مکزیک، کلمبیا و آرژانتین بیشتر است. تخمین‌های دیگر ایالات متحده را بیش از ۵۰ میلیون نفر نشان می‌دهد که تنها پس از مکزیک در رتبه دوم قرار دارد. در سراسر جنوب غربی ایالات متحده و پورتوریکو، جوامع قدیمی اسپانیایی زبان با تعداد زیادی از مهاجران هیسپانوفن جدیدتر همزیستی دارند. اگرچه بسیاری از مهاجران جدید آمریکای لاتین به زبان انگلیسی تسلط کمتری دارند، تقریباً همه نسل دوم اسپانیایی تبارها انگلیسی را روان صحبت می‌کنند، در حالی که تنها حدود نیمی از آنها هنوز اسپانیایی صحبت می‌کنند.

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پانویس

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ «Designating English as the Official Language of The United States». The White House (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۲۵-۰۳-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۰۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ Siebens, J & T Julian. Native North American Languages Spoken at Home in the United States and Puerto Rico: 2006–2010. United States Census Bureau. December 2011.
  3. ↑ "Census Data Of USA". US Census Bureau. Retrieved 17 August 2012.
  4. ↑ "Language Use in the United States: 2011" (PDF). Census.gov. Archived from the original (PDF) on 5 فوریه 2016. Retrieved 18 January 2015.
  5. ↑ Grimes 2000
  6. ↑ U.S. Senate Roll Call Votes 109th Congress – 2nd Session, United States Senate, retrieved 2008-02-22
  7. ↑ "Senate Amendment 1151 to Senate Bill 1348, Immigration Act of 2007". project Vote Smart. Archived from the original on 21 مه 2011. Retrieved 2008-07-04.
  8. ↑ Crawford, James (June 24, 2008). "Language Legislation in the U.S.A." languagepolicy.net. Retrieved April 27, 2011.
  9. ↑ "Samoan". UCLA Language Materials Project. UCLA. Archived from the original on 18 سپتامبر 2018. Retrieved October 4, 2014.
    Frederick T.L. Leong; Mark M. Leach (2010). Suicide Among Racial and Ethnic Minority Groups: Theory, Research, and Practice. Routledge. p. 185. ISBN 978-1-135-91680-0.
    Robert D. Craig (2002). Historical Dictionary of Polynesia. Scarecrow Press. p. 33. ISBN 978-0-8108-4237-3. Retrieved October 25, 2015.
  10. ↑ Nessa Wolfson; Joan Manes (1985). Language of Inequality. Walter de Gruyter. p. 176. ISBN 978-3-11-009946-1. Retrieved October 25, 2015.
    Lawrence J. Cunningham; Janice J. Beaty (2001). A History of Guam. Bess Press. p. 203. ISBN 978-1-57306-047-9.
    Eur (2002). The Far East and Australasia 2003. Psychology Press. p. 1137. ISBN 978-1-85743-133-9. Retrieved October 25, 2015.
  11. ↑ Yaron Matras; Peter Bakker (2003). The Mixed Language Debate: Theoretical and Empirical Advances. Walter de Gruyter. p. 301. ISBN 978-3-11-017776-3. in the Northern Marianas, Chamarro, Carolinian (= the minority language of a group of Carolinian immigrants), and English received the status of co-official languages in 1985(Rodriguez-Ponga 1995:24–28).
  12. ↑ "Translation in Puerto Rico". Puerto Rico Channel. Archived from the original on 19 اکتبر 2018. Retrieved December 29, 2013.
  13. ↑ "The Constitution of the State of Hawaii, Article XV, Section 4". Hawaii Legislative Reference Bureau. November 7, 1978. Archived from the original on July 24, 2013. Retrieved June 19, 2007.
  14. ↑ Chapel, Bill (April 21, 2014). "Alaska OKs Bill Making Native Languages Official". NPR.org.
  15. ↑ "South Dakota recognizes official indigenous language". Argus Leader. Retrieved March 26, 2019.
  16. ↑ Dicker, Susan J. (2003). Languages in America: A Pluralist View. Clevedon, UK: Multilingual Matters. pp. 216, 220–225. ISBN 978-1-85359-651-3.
  17. ↑ "California Code of Civil Procedure, Section 412.20(6)". Legislative Counsel, State of California. Archived from the original on July 22, 2010. Retrieved December 17, 2007. "California Judicial Council Forms". Judicial Council, State of California. Retrieved December 17, 2007.
  18. ↑ "Selected Social Characteristics in the United States: 2007". United States Census Bureau. Retrieved 2008-10-09.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده)
  19. ↑ "English Usage Among Hispanics in the United States". Pew Research Center's Hispanic Trends Project. 29 November 2007. Archived from the original on 15 دسامبر 2012. Retrieved 18 January 2015.
  20. ↑ Ancestry: 2000, U.S. Census Bureau, 2000, retrieved 7 مه 2015{{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده)
  21. ↑ "Language Use and English-Speaking Ability: 2000" (PDF). U.S. Census Brueau. October 2003. Retrieved 2008-02-22.
  22. ↑ Language Use in the United States: 2011 (PDF), American Community Survey accessdate=2015-06-01, archived from the original (PDF) on 5 فوریه 2016, retrieved 7 مه 2015 {{یادکرد}}: نبود خط عمودی در |publisher= (کمک); کاراکتر line feed character در |publisher= در موقعیت 26 (کمک)
  23. ↑ "Foreign Language Enrollments in K–12 Public Schools" (PDF). American Council on the Teaching of Foreign Languages (ACTFL). February 2011. Archived from the original (PDF) on 8 آوریل 2016. Retrieved October 17, 2015.
  24. ↑ Goldberg, David; Looney, Dennis; Lusin, Natalia (February 2015). "Enrollments in Languages Other Than English in United States Institutions of Higher Education, Fall 2013" (PDF). Modern Language Association. Retrieved May 20, 2015.
  25. ↑ David Skorton & Glenn Altschuler. "America's Foreign Language Deficit". Forbes.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=زبان‌های_ایالات_متحده_آمریکا&oldid=44473396»