ریاضت‌طلبی
ریاضت‌طلبی[۱] یک سبک زندگی است که مبنای آن پرهیز از لذائذ برای تزکیهٔ نفس است. در بسیاری از ادیان و مکاتب، چون آیین بودا، آیین هندو، آیین جین، یا تصوف توصیه‌هایی در ارتباط با مراقبه‌های ذهن، پیکر و سخن آمده است.
در اسلام ریاضت را وابسته به شرع می‌دانند و ریاضت واقعی را انجام واجبات و ترک محرمات می‌دانند؛ مانند نماز، شب‌زنده‌داری، کم‌گویی، روزه گرفتن.
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- ↑ «ریاضت‌طلبی» [روان‌شناسی] هم‌ارزِ «asceticism»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. دفتر هشتم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸ (ذیل سرواژهٔ ریاضت‌طلبی)
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:پی‌نوشت (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Asceticism». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳ مارس ۲۰۱۵.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ریاضت‌طلبی موجود است.
| کتابخانه‌های ملی | |
|---|---|
| سایر | |
