بابا اورایلی
ظاهر
| «Baba O'Riley» | ||||
|---|---|---|---|---|
| تکآهنگ د هو | ||||
| از آلبوم Who's Next | ||||
| بی-ساید | «My Wife» | |||
| تاریخ پخش | اکتبر ۱۹۷۱[۱] | |||
| تاریخ ضبط | مه ۱۹۷۱ | |||
| استودیو | استودیوهای المپیک (لندن)[۲] | |||
| ژانر | ||||
| زمان | ۵:۰۰ | |||
| ناشر | پالیدور رکوردز | |||
| ترانهنویس(ها) | پیت تاونزند | |||
| تهیهکننده(ها) | د هو | |||
| گاهنگاری تکآهنگهای د هو | ||||
| ||||
| Audio | ||||
| "Baba O'Riley" در یوتیوب | ||||
«بابا اُرایلی» (انگلیسی: Baba O'Riley) ترانهای از گروه موسیقی راک انگلیسی د هو است که توسط گیتاریست و ترانهسرای اصلی گروه، پیت تاونزند ساخته شده است. این نخستین ترانه از پنجمین آلبوم استودیویی گروه هو با عنوان هوز نکست (۱۹۷۱) است که در اروپا بهصورت تکآهنگ نیز در تاریخ اکتبر ۱۹۷۱ منتشر شد و همراه آن قطعهٔ «همسرم» (My Wife) قرار داشت. اجراهای «بابا ارایلی» در چندین آلبوم کنسرتی د هو نیز منتشر شدهاند.
«بابا ارایلی» را یکی از بهترین آثار گروه هو و از برترین ترانههای راک تمام دورانها میدانند؛ این اثر در فهرست «۱۰۰ ترانهٔ برتر همه اعصار» مجلهٔ تایم، فهرست «۵۰۰ ترانهٔ برتر تمام اعصار» مجلهٔ رولینگ استون، و نیز در تالار مشاهیر راکاندرول به عنوان یکی از «۵۰۰ ترانهای که راکاندرول را شکل دادند» حضور دارد.
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ "Baba O'Riley". ung Medien / hitparade.ch. Retrieved 28 November 2011.
- ↑ Who's Next 1995 Remastered Liner Notes Page 17
- ↑ Atkins, John (1 February 2000). The Who on Record: A Critical History, 1963–1998. McFarland. p. 158. ISBN 978-0-7864-4097-9.
- ↑ Smith, Troy L. (March 2, 2018). "50 greatest Rock & Roll Hall of Fame Songs". Cleveland.com. Retrieved August 13, 2025.
But there's no denying what Townshend accomplishes here -- a hard rock anthem that has come to mean so much to so many.
- ↑ Stephen Thomas Erlewine (4 March 2024). "The Who: 40 most essential songs". ای.وی. کلاب. Retrieved 21 June 2025.
The imagination in that progression is somewhat eclipsed by the band's urgency: this is art-rock played with brute force, which is why it became an enduring anthem.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Baba O'Riley». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۴ فوریه ۲۰۲۶.