Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτιν Βαν Μπιούρεν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μάρτιν Βαν Μπιούρεν

8ος Πρόεδρος των ΗΠΑ
Περίοδος
4 Μαρτίου 1837 – 4 Μαρτίου 1841
ΑντιπρόεδροςΡίτσαρντ Τζόνσον
ΠροκάτοχοςΆντριου Τζάκσον
ΔιάδοχοςΟυίλιαμ Χένρι Χάρισον
8ος Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ
Περίοδος
4 Μαρτίου 1833 – 4 Μαρτίου 1837
ΠρόεδροςΆντριου Τζάκσον
ΠροκάτοχοςΤζον Κ. Καλχούν
ΔιάδοχοςΡίτσαρντ Μέντορ Τζόνσον
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση5 Δεκεμβρίου 1782, Κίντερχουκ, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
Θάνατος24 Ιουλίου 1862 (79 ετών)
Κίντερχουκ, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
ΕθνότηταΑμερικανός
ΥπηκοότηταΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Πολιτικό κόμμαΔημοκρατικό
ΣύζυγοςΧάνα Χόες (1807–1819)
Παιδιά6
ΕπάγγελμαΠολιτικός, Δικηγόρος
ΘρήσκευμαΜεταρρυθμισμένη Εκκλησία στην Αμερική
Υπογραφή
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μάρτιν Βαν Μπιούρεν (αγγλικά: Martin Van Buren, 5 Δεκεμβρίου 1782 - 24 Ιουλίου 1862) ήταν ο 8ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Διετέλεσε Πρόεδρος από τις 4 Μαρτίου 1837 έως τις 4 Μαρτίου 1841. Πριν από την προεδρία, ήταν ο 8ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (1833–1837) και ο 10ος Υπουργός Εξωτερικών (1829–1831).

Ήταν ο πρώτος πρόεδρος Ολλανδικής καταγωγής, καθώς οι προκάτοχοί του ήταν βρετανικής καταγωγής. Ακόμη, ήταν ο πρώτος πρόεδρος που γεννήθηκε Αμερικανός πολίτης[1], ο πρώτος πρόεδρος που είχε ως μητρική γλώσσα τα Ολλανδικά και όχι τα Αγγλικά[2] και ο πρώτος πρόεδρος από τη Νέα Υόρκη.

Ως υπουργός εξωτερικών του Άντριου Τζάκσον και μετέπειτα αντιπρόεδρος, βοήθησε σε μεγάλο ποσοστό στη δημιουργία της οργανωτικής δομής της δημοκρατίας του Τζάκσον, ιδίως στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης. Ως Πρόεδρος, ήταν αντίθετος στην προσάρτηση του Τέξας από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τελικά αυτό επιτεύχθηκε από τον Τζον Τάιλερ οκτώ χρόνια ύστερα από την αρχική απόρριψη του Βαν Μπιούρεν. Στο χρονικό διάστημα μεταξύ του αναίμακτου πόλεμου Aroostook και της διαμάχης Caroline, οι σχέσεις με τη Βρετανία και τις αποικίες της στον Καναδά, επίσης, αποδείχθηκαν τεταμένες.

Η κυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από την οικονομική δυσπραγία της εποχής, τον Πανικό του 1837. Κατηγορήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους για την οικονομική κρίση και έχασε τις προεδρικές εκλογές μετά από τέσσερα χρόνια από τον Ουίλιαμ Χένρι Χάρισον.

  1. ↑ NARA.gov Αρχειοθετήθηκε 2014-03-10 στο Wayback Machine., Martin Van Buren
  2. ↑ Sturgis, Amy H. (2007). The Trail of Tears and Indian Removal. Greenwood Publishing Group. σελίδες 93. ISBN 031333658X.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Νομικά αξιώματα
Προκάτοχος
Αβραάμ Βαν Βέκτεν
Γενικός Εισαγγελέας της Νέας Υόρκης
1815–1819
Διάδοχος
Τόμας Τζ. Όουκλι
Γερουσία των ΗΠΑ
Προκάτοχος
Νέιθαν Σάνφορντ
Γερουσιαστής των ΗΠΑ (Τάξη 1) από τη Νέα Υόρκη
1821–1828
Υπηρέτησε μαζί με τους: Ρούφους Κινγκ, Νέιθαν Σάνφορντ
Διάδοχος
Τσαρλς Ε. Ντάντλεϊ
Προκάτοχος
Γουίλιαμ Σμιθ
Πρόεδρος της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Γερουσίας
1823–1828
Διάδοχος
Τζον Μακφέρσον Μπέριεν
Κομματικά πολιτικά αξιώματα
Νέος τίτλος Υποψήφιος των Δημοκρατικών για τη θέση του Κυβερνήτη της Νέας Υόρκης
1828
Διάδοχος
Ίνος Τ. Θρουπ
Προκάτοχος
Τζον Κ. Καλχούν
Υποψήφιος των Δημοκρατικών για την Αντιπροεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών
1832
Διάδοχος
Ρίτσαρντ Μέντορ Τζόνσον
Προκάτοχος
Άντριου Τζάκσον
Υποψήφιος των Δημοκρατικών για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών
1836, 1840
Διάδοχος
Τζέιμς Κ. Πολκ
Νέος τίτλος Υποψήφιος του Κόμματος του Ελεύθερου Εδάφους για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών
1848
Διάδοχος
Τζον Π. Χέιλ
Πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Ναθάνιελ Πίτσερ
Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης
1829
Διάδοχος
Ίνος Τ. Θρουπ
Προκάτοχος
Χένρι Κλέι
Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών
1829–1831
Διάδοχος
Έντουαρντ Λίβινγκστον
Προκάτοχος
Τζον Κ. Καλχούν
Αντιρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
1833–1837
Διάδοχος
Ρίτσαρντ Μέντορ Τζόνσον
Προκάτοχος
Άντριου Τζάκσον
Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
1837–1841
Διάδοχος
Γουίλιαμ Χένρι Χάρισον
Διπλωματικές θέσεις
Προκάτοχος
Λούις Μακλέιν
Υπουργός των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ηνωμένο Βασίλειο
1831–1832
Διάδοχος
Ααρών Βέιλ
ασκών καθήκοντα