Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κρίστα Πάικ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κρίστα Πάικ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση10 Μαρτίου 1976 (1976-03-10) (50 ετών)
Beckley
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφυλακισμένος
Ποινική κατάσταση
Κατηγορίες εγκλήματοςδολοφονία
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Η Κρίστα Γκέιλ Πάικ (Christa Gail Pike; γεννημένη στις 10 Μαρτίου 1976) είναι Αμερικανίδα δολοφόνος καταδικασμένη σε θάνατο στο Τενεσί. Το 1995, όταν ήταν 18 ετών, η Πάικ σκότωσε την 19χρονη συμμαθήτριά της Κολίν Σλέμερ στο Νόξβιλ. Η Πάικ και δύο φίλοι της την οδήγησαν στο δάσος όπου την βασάνισαν και τη σκότωσαν. Το 1996, σε ηλικία 20 ετών, η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο, καθιστώντας την μία από τις νεότερες γυναίκες που έλαβε τη θανατική ποινή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν εκτελεστεί, θα είναι η 19η γυναίκα που θα εκτελεστεί σε όλη τη χώρα από το 1976 και η πρώτη γυναίκα στο Τενεσί εδώ και πάνω από 200 χρόνια.

Η εκτέλεση της είχε προγραμματιστεί στις 30 Σεπτεμβρίου 2026,[1] αλλά παραμένει ζωντανή μετά από δύο αποτυχημένες θανατηφόρες ενέσεις.[2] Από την 1η Οκτωβρίου βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση νοσηλευόμενη σε τοπικό νοσοκομείο και στις 6 Οκτωβρίου φέρεται να ανέκτησε τις αισθήσεις της παίρνοντας τελικά εξιτήριο στις 10 Οκτωβρίου.[3][4]Δεν είναι ακόμη γνωστό εάν θα γίνει άλλη απόπειρα εκτέλεσης ή θα μετατραπεί η ποινή της σε ισόβια μετά τη μεγάλη δημοσιότητα που έχει λάβει η υπόθεση της.[5]

Η ποινή της Πάικ παραμένει αμφιλεγόμενη, καθώς ορισμένοι ειδικοί έχουν δηλώσει ότι η νομική της υπεράσπιση δεν παρουσίασε στη δίκη στοιχεία που θα μπορούσαν να μετριάσουν την ποινή της, συμπεριλαμβανομένων του νεαρού της ηλικίας της και των παιδικών τραυμάτων της.[6]

Πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κρίστα Γκέιλ Πάικ γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1976 στο Μπέκλεϊ της Δυτικής Βιρτζίνια. Σύμφωνα με το The Intercept αναφέρεται ότι η Πάικ βιάστηκε από γείτονα σε ηλικία 11 ετών. Προσπάθησε να αυτοκτονήσει στην ηλικία των 12 ετών και το 1991 στάλθηκε σε Κέντρο Κράτησης Νέων μετά από την αναστολή της για διάρρηξη.[7][8]

Το κέντρο είχε σχεδιαστεί για να νουθετεί τους νέους με προβλήματα συμπεριφοράς.[8]Το πρόγραμμα αποδείχθηκε αναποτελεσματικό για την Πάικ: παραβίασε επανειλημμένα τους κανόνες και παρέμεινε εκεί για περισσότερο από ένα χρόνο, πολύ περισσότερο από τα περισσότερα παιδιά. Τους μήνες που προηγήθηκαν της σύλληψής της, οι κοινωνικές υπηρεσίες της Βόρειας Καρολίνας την απέσυραν από το σπίτι της μετά από τη σωματική και σεξουαλική κακοποίηση της από τον φίλο της μητέρας της.[8] Κατά τη διάρκεια της περιόδου της στο Swannanoa, έγινε βοηθός δασκάλας και απέκτησε το GED της, ένα ισοδύναμο απολυτήριο λυκείου. Απελευθερώθηκε από το κέντρο ανηλίκων τον Μάρτιο του 1993 και εγγράφηκε σε ένα Κρατικό Πρόγραμμα Επαγγελματικής Κατάρτισης Νέων στο Knoxville του Tennessee.[8]

Δολοφονία της Κολίν Σλέμερ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένη στις 20 Σεπτεμβρίου 1975 στο Όραντζ Παρκ στην πολιτεία της Φλόριντα,[9] η Κολίν Σλέμερ σπούδαζε τεχνολογία υπολογιστών στο Κρατικό Πρόγραμμα Επαγγελματικής Κατάρτισης Νέων στο Knoxville.[10]

Όσο ζούσε στο καμπ εκπαίδευσης, η Πάικ πείστηκε ότι η συμφοιτήτριά της, Κολίν Σλέμερ, προσπαθούσε να της κλέψει το αγόρι της, τον 17χρονο Ταντάριλ Σιπ. Μαζί με τη φίλη της, τη 18χρονη Σαντόλα Πίτερσον, η Πάικ σχεδίασε να παρασύρει τη Σλέμερ σε ένα απομονωμένο, εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο ατμού κοντά στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου του Τενεσί.

Στις 12 Ιανουαρίου 1995, η Πάικ, ο Σιπ,[11] η Πίτερσον και η Σλέμερ κανόνισαν να βγουν από το κοιτώνες τους και πήγαν στο δάσος για να κάνουν χρήση μαριχουάνας.[12] Όταν έφτασε στην απομονωμένη περιοχή, η Πάικ και ο Σιπ επιτέθηκαν στην Σλέμερ ενώ η Πίτερσον ήταν παρατηρήτρια. Σύμφωνα με τις δικαστικές καταθέσεις, για τα επόμενα 30 λεπτά, η Σλέμερ ταπεινώθηκε, χτυπήθηκε και μαχαιρώθηκε. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, η Σλέμερ παρακάλεσε για τη ζωή της.[13] Ο Σιπ χρησιμοποίησε ένα κοπίδι[14] για να χαράξει ένα Πεντάγραμμα στο στήθος της ενώ ήταν ακόμα ζωντανή.[15][16][17][18] Τελικά η Πάικ έσπασε το κρανίο της Σλέμερ με ένα μεγάλο κομμάτι ασφάλτου, σκοτώνοντάς την. Η Πάικ κρατούσε ένα κομμάτι του κρανίου της Σλέμερ και το έδειχνε και καυχόταν για το πώς το πήρε.[12][19][20] Παρόλα αυτά, επέμεινε ότι αυτή και οι συν-συνωμότες της απλώς προσπαθούσαν να τρομάξουν την Σλέμερ και το σχέδιο τους ξέφυγε από τον έλεγχο.[12]

Η μητέρα της Σλέμερ ζήτησε επανειλημμένα από τις αρχές του Τενεσί να επιστρέψουν το θραύσμα του κρανίου για την κατάλληλη ταφή, αλλά παρέμεινε στην κατοχή της πολιτείας ως απόδειξη. Οι αρχές ανέφεραν ότι δεν θα επιστρέψει όσο η υπόθεση παραμένει ανοιχτή, αναμένοντας την εκτέλεση της Πάικ.[21] Σε ένα ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2026 πριν από την πιθανή εκτέλεση της Πάικ, με τίτλο Dead Woman Walking: Pike vs. Tennessee, η μητέρα της Σλέμερ, Μέι Μαρτίνεζ, επιβεβαίωσε ότι μετά από 16 χρόνια μάχης, είχε λάβει το κρανίο από την πολιτεία του Τενεσί, αλλά δεν έχει ακόμη λάβει "το τελευταίο κομμάτι του κρανίου της κόρης της".[22]

Δίκη και προσφυγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δίκη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Πάικ, Σιπ και Πίτερσον κατηγορήθηκαν για φόνο πρώτου βαθμού και συνωμοσία για φόνο πρώτου βαθμού. Ο Σιπ, ο οποίος είχε συμπληρώσει τα 17 έτη του δύο μήνες πριν την δολοφονία, δικαζόταν ως ενήλικας. Η Πίτερσον συμφώνησε να γίνει μάρτυρας για την δίωξη,[16] ενώ η εισαγγελία ζήτησε τη θανατική ποινή για την Πάικ και ισόβια κάθειρξη χωρίς αναστολή για τον Σιπ.[23]

Στις 30 Μαρτίου 1996, η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο με ηλεκτροπληξία για κατηγορία φόνου και 25 χρόνια φυλάκισης για κατηγορία συνωμοσίας. Τον Ιανουάριο του 1997, ο Σιπ βρέθηκε επίσης ένοχος και στις δύο κατηγορίες. Ωστόσο, αφού το σώμα των ενόρκων δεν μπόρεσε να συμφωνήσει ομόφωνα αν θα τον καταδικάσει σε ισόβια κάθειρξη χωρίς την πιθανότητα της αναστολής, ο δικαστής τον καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη με δικαίωμα αποφυλάκισης μετά τη συμπλήρωση τουλάχιστον 25 ετών.[12][24] Ο Σιπ παραμένει φυλακισμένος.[25]

Εσωτερικές προσφυγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούνιο του 2001, και πάλι τον Ιούνιο 2002, ενάντια στη συμβουλή των δικηγόρων της, η Πάικ ζήτησε από τα δικαστήρια να αποσύρουν την έφεσή της και προσπάθησε να εκτελεστεί με ηλεκτροπληξία. Το δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα της, και ορίστηκε η ημερομηνία εκτέλεσης της στις 19 Αυγούστου 2002. Σύντομα μετά άλλαξε γνώμη και στις 8 Ιουλίου 2002, οι δικηγόροι της υπεράσπισης υπέβαλαν αίτηση να επιτρέψει την εξέταση της προσφυγής. Η πρόταση αυτή απορρίφθηκε. Ωστόσο, στις 2 Αυγούστου 2002, μια επιτροπή δικαστηρίου προσφυγών με τρεις δικαστές αποφάσισε ότι η διαδικασία θα πρέπει να συνεχιστεί και η εκτέλεση δεν πραγματοποιήθηκε.[26] Τον Δεκέμβριο του 2008, το τελευταίο αίτημα της Πάικ για νέα δίκη απορρίφθηκε και επέστρεψε στην πτέρυγα των μελλοθάνατων.[27] Με αυτή την άρνηση, οι επιτρεπόμενες προσφυγές της Πάικ σύμφωνα με τους κανόνες και τις διαδικασίες του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης της Πολιτείας του Τενεσί εξαντλήθηκαν.[28]

Τον Μάιο του 2014, οι δικηγόροι της υπέβαλαν έφεση στο ομοσπονδιακό δικαστήριο.[29] Ζήτησαν την μεταβολή της ποινής από θάνατο σε ισόβια φυλάκιση με τους ακόλουθους λόγους: αναποτελεσματική υπεράσπιση, ψυχική ασθένεια και αντισυνταγματικότητα της θανατικής ποινής όπως εφαρμόζεται στο Τενεσί. Στις 11 Μαρτίου 2016 όλα τα αιτήματα απορρίφθηκαν.[30][31]

Στις 22 Αυγούστου 2019, αφού άσκησε την ίδια έφεση στις 1 Οκτωβρίου 2018, το Εφετείο των Ηνωμένων Πολιτειών για την Έκτη Περιφέρεια επικύρωσε την ίδια ποινή.[32]

Ζωή στην πτέρυγα των μελλοθάνατων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την δίκη της Πάικ υιοθετήθηκε πολιτική που απαιτούσε οι θανατοποινίτες να κρατούνται υπό συνθήκες μέγιστης ασφάλειας. Ως εκ τούτου, η Πάικ κρατείται σε απομόνωση από το 1996.[33][34] Η Πάικ κατηγόρησε τη Σωφρονιστική Υπηρεσία του Τενεσί το 2022, ισχυριζόμενη ότι οι συνθήκες φυλάκισης της δεν ήταν ίσες με εκείνες των ανδρών κρατουμένων που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση. [35] Ενώ οι άνδρες θανατοποινίτες είχαν την άδεια να κοινωνικοποιούνται και να εργάζονται μαζί, η Πάικ βρισκόταν υπό πιο περιοριστικούς όρους. Το κράτος διευθέτησε την αγωγή τον Σεπτέμβριο του 2024, συμφωνώντας να εξισορροπήσει τη μεταχείριση της Πάικ με τους άνδρες θανατοποινίτες.[35]

Απόπειρα δολοφονίας της Πατρίσια Τζόουνς

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 24 Αυγούστου 2001, η Πάικ κατηγορήθηκε ότι επιτέθηκε και προσπάθησε να στραγγαλίσει την συγκρατούμενή της Πατρίτσια Τζόουνς με κορδόνι παπουτσιού. Η Τζόουνς είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη το 1994 για τη δολοφονία της 84χρονης Άλμπερτα Κόκερ στο Νόξβιλ. Η Πάικ ισχυρίστηκε ότι προσπαθούσε να προστατεύσει μια άλλη κρατούμενη, τη Νατάσα Κορνέτ.[36] Η Πάικ καταδικάστηκε για απόπειρα δολοφονίας πρώτου βαθμού στις 12 Αυγούστου 2004.[37]

Η Τζόουνς κατέθεσε αργότερα ότι η Πάικ είχε παρέμβει σε έαν καυγά μεταξύ της Τζόουνς και μίας άλλης κρατούμενης και πιθανότατα έσωσε τη ζωή της άλλης γυναίκας.[38]

Απόπειρα απόδρασης από τη φυλακή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Μάρτιο του 2012, αποκαλύφθηκε ότι η Πάικ είχε κάνει σχέδια απόδρασης στα οποία ήταν αναμεμειγμένοι Σωφρονιστικοί Υπάλληλοι της φυλακής.[39] Ο Κοχούτ, ένας personal trainer στα 30 του, είχε αρχίσει μια αλληλογραφία με την Πάικ γύρω στην αρχή του 2011. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, ο Κοχούτ έκανε ταξίδι περίπου 2.700 χιλιομέτρων για να επισκεφτεί την Πάικ προσωπικά μία ή δύο φορές το μήνα. Τελικά, ο Κοχούτ κοινοποίησε ένα σχέδιο απόδρασης στην Πάικ και ζήτησε τη βοήθεια ενός υπαλλήλου των φυλακών, ο οποίος συμφώνησε να συμμετάσχει με αντάλλαγμα μετρητά και δώρα. [40]

Λόγω των ανησυχιών ασφαλείας, η Σωφρονιστική Υπηρεσία της Πολιτείας του Τενεσί δεν έδωσε πολλές λεπτομέρειες σχετικά με το σχέδιο. [41] Στις αρχές του 2012, το προσωπικό της φυλακής έλαβε πληροφορίες σχετικά με το σχέδιο διαφυγής.[40][42]

Τον Μάρτιο του 2012, ο Κοχούτ συνελήφθη και κατηγορήθηκε για δωροδοκία και συνωμοσία για να διαπράξει την απόδραση. [43] Η Πάικ δεν κατηγορήθηκε για τη φερόμενη συνωμοσία. Οι ερευνητές είπαν ότι δεν ήταν σαφές αν ήταν συμμετέχουσα στη συνωμοσία πέρα από την επίγνωσή της για το σχέδιο. [40] Στις 31 Μαΐου 2012, ο Κοχούτ καταδικάστηκε σε επτά χρόνια φυλάκισης για να υπηρετήσει στο Βορειοανατολικό Σωφρονιστικό Συγκρότημα του Τενεσί.[44] Ο σωφρονιστικός υπάλληλος που θα βοηθούσε στην απόδραση με το όνομα Χέφλιν, απολύθηκε από τη δουλειά του . [40]

Απόπειρα εκτέλεσης 2026

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 27 Αυγούστου 2020, το γραφείο του γενικού εισαγγελέα του Τενεσί Χέρμπερτ Σλέιτι ζήτησε από το Ανώτατο Δικαστήριο του Τενεσί να ορίσει ημερομηνία εκτέλεσης για την Πάικ. Λόγω της πανδημίας του COVID-19 στο Τενεσί και άλλων παραγόντων, οι δικηγόροι της Πάικ έλαβαν παράταση από το δικαστήριο, δίνοντάς τους περισσότερο χρόνο να υποστηρίξουν το γιατί η Πάικ δεν θα πρέπει να εκτελεστεί. Στις 7 Ιουνίου 2021, οι δικηγόροι υπέβαλαν μια πρόταση εναντίον της ημερομηνίας εκτέλεσης λόγω ψυχικής ασθένειας. Η πρόταση απορρίφθηκε.[45]

Πριν από τον Νοέμβριο του 2022, η Πάικ είχε εξαντλήσει όλες τις προσφυγές. Ωστόσο, τον Νοέμβριο του 2022, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο νόμος του κράτους που καταδικάζει αυτόματα ανήλικους σε ισόβια κάθειρξη χωρίς αναστολή ήταν αντισυνταγματικός. Στις 30 Αυγούστου 2023,[46] οι δικηγόροι της Πάικ βασίστηκαν σε αυτή την απόφαση σε μια προσπάθεια να ξανανοίξουν την υπόθεσή της και να ανατρέψουν την καταδίκη και την ποινή της του 1996. Υποστήριξαν ότι η νεαρή ηλικία της και τα προβλήματα ψυχικής υγείας της κατά τη στιγμή της δολοφονίας θα πρέπει να την σώσουν από την εκτέλεση. [47]

Τον Οκτώβριο του 2023, ο Δικαστής του Ποινικού Δικαστηρίου της Κομητείας Νοξ, Σκοτ Γκριν, απέρριψε το αίτημα, δηλώνοντας ότι η απόφαση του Νοεμβρίου 2022 δεν ισχύει για αυτήν. [47] Στις 30 Σεπτεμβρίου 2025, το Ανώτατο Δικαστήριο του Τενεσί εξέδωσε ένταλμα θανάτου προγραμματίζοντας την εκτέλεση της Πάικ στις 30 Σεπτεμβρη 2026. Η Πάικ είχε την επιλογή μεταξύ ηλεκτροπληξίας ή θανατηφόρας ένεσης. [48]

Τελικές προσφυγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούνιο του 2026, μετά την απόπειρα εκτέλεσης του Τόνι Καρούτερς, η Πάικ αμφισβήτησε το πρωτόκολλο εκτελέσεως, ισχυριζόμενη ότι το κράτος δεν μπορούσε να εγγυηθεί μια Συνταγματικά συμμορφωμένη εκτέλεση. Η ίδια υποστήριξε ότι η θρομβοκυττάρωσή της θα δυσχέραινε την τοποθέτηση του ενδοφλέβιου καθετήρα και θα αύξανε τον κίνδυνο να υποφέρει, καθώς και ότι μια αποκλειστικά ανδρική ομάδα εκτέλεσης θα την ανάγκαζε να βιώσει ξανά το τραύμα παλαιότερης σεξουαλικής κακοποίησης.[49]

Τον Αύγουστο του 2026,ένας ειδικός εισηγητής του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Τενεσί αρνήθηκε να παρέμβει, δηλώνοντας ότι η νομική ομάδα της Πάικ δεν τον έπεισε για τους υποτιθέμενους κινδύνους που σχετίζονται με τη διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) και τη διαταραχή πήξης του αίματός της. Οι δικηγόροι της υποστήριξαν ότι αυτές οι συνθήκες θα μπορούσαν να περιπλέξουν την εκτέλεση και να προκαλέσουν πόνο, παραβιάζοντας τα Συνταγματικά δικαιώματά της.[50] Η Πάικ ζήτησε επίσης να εκτελεστεί με απαγχονισμό, πιστεύοντας ότι ένας αποτυχημένος απαγχονισμός θα ήταν λιγότερο επώδυνος από μια αποτυχημένη θανατηφόρα ένεση. Η πολιτεία απέρριψε το αίτημα, επειδή ο απαγχονισμός δεν αποτελεί εγκεκριμένη μέθοδο εκτέλεσης στο Τενεσί και ο θάλαμος εκτελέσεων δεν διαθέτει τον κατάλληλο εξοπλισμό για αυτόν.[51]

Οι δικηγόροι της Πάικ κατέθεσαν επίσης μια αίτηση απονομής χάριτος 226 σελίδων στον κυβερνήτη του Τενεσί, Μπιλ Λι, ζητώντας του να μετατρέψει την ποινή της σε ισόβια κάθειρξη.[52] Στις 28 Σεπτεμβρίου 2026, ο Λι απέρριψε την αίτηση απονομής χάριτος της Πάικ.[53] Επιπλέον, η Πάικ επεδίωξε συνταγματική ανακούφιση από τη θανατική της ποινή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ,[54] αλλά στις 29 Σεπτεμβρίου το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της Πάικ, αφήνοντάς την χωρίς κανένα ένδικο μέσο.[55]

Καθώς η Πάικ είχε ζητήσει μια αποκλειστικά γυναικεία ομάδα[52] εκτέλεσης, το Τενεσί επέτρεψε ορισμένες διευκολύνσεις. Γυναίκες σωφρονιστικοί υπάλληλοι θα μετέφεραν την Πάικ στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Μέγιστης Ασφαλείας Ρίβερμπεντ μία ημέρα πριν από την εκτέλεση. Κατά τη διάρκεια της ειδικής κράτησης, η πολιτεία θα προσπαθούσε να την επιβλέπουν μόνο γυναίκες σωφρονιστικοί υπάλληλοι, ενώ θα της παρέχονταν παραβάν ιδιωτικότητας για να ντύνεται, να κάνει ντους και να χρησιμοποιεί την τουαλέτα. Στην Πάικ θα επιτρεπόταν επίσης να συναντηθεί με έναν πνευματικό σύμβουλο κατά τις τελευταίες 12 ώρες πριν από την εκτέλεση, ο οποίος θα είχε την άδεια να τη συνοδεύσει στον θάλαμο εκτελέσεων.[56]Στις 29 Σεπτεμβρίου, η Πάικ αρνήθηκε να επιλέξει τελευταίο γεύμα. [57]

Εάν εκτελεστεί, η Πάικ θα είναι η 19η γυναίκα που θα εκτελεστεί σε εθνικό επίπεδο από το 1976 και η πρώτη γυναίκα στο Τενεσί σε περίπου 200 χρόνια.[58][52][59][60] Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, περίπου μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη εκτέλεση, το Ομοσπονδιακό Εφετείο της 6ης Περιφέρειας των ΗΠΑ ανέστειλε την εκτέλεσή της εν αναμονή περαιτέρω επανεξέτασης. Η παραμονή παρέμεινε σε ισχύ "μέχρι περαιτέρω εντολή αυτού του δικαστηρίου".[61] Ο δικηγόρος της Πάικ δήλωσε ότι η αναστολή εκδόθηκε αφότου το δικαστήριο έλαβε υπόψη "σοβαρές ανησυχίες" σχετικά με την εκτέλεση.[62]Αργότερα την ίδια ημέρα, το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών ανέτρεψε τη διαταγή αναστολής και επέτρεψε στην εκτέλεση να προχωρήσει.[63][64][65]

Αποτυχημένη εκτέλεση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μάρτυρες εισήχθησαν στο θάλαμο εκτέλεσης στις 6:41 μ.μ. Οι κουρτίνες άνοιξαν στις 7:26 μ.μ., αποκαλύπτοντας την Πάικ πάνω στο φορείο με το ενδοφλέβιο καθέτηρα ήδη προσκολλημένο στο χέρι της. Η Πάικ έκανε την τελευταία της δήλωση, λέγοντας: "Θέλω να πω ότι θα φύγω από αυτόν τον κόσμο όπως πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, και αυτό με αγάπη". Είπε ότι αγαπούσε τόσο τους υποστηρικτές της όσο και αυτούς που την μισούσαν και δήλωσε, "Είμαι ήρεμη και είμαι έτοιμη να φύγω". Στη συνέχεια η Πάικ τραγούδησε το "I Love You So Much" με τον πνευματικό της σύμβουλο.[66] Στις 7:34 μ.μ., η Πάικ παραπονιόταν για πόνο στο χέρι της: "Η φλέβα στο χέρι μου νιώθω σαν να πρόκειται να σπάσει". Αργότερα, ανοιγόκλεισε τα μάτια , χαμογέλασε και γέλασε, και σήκωσε το κεφάλι της και κοίταξε προς το αριστερό της χέρι.[67] Περίπου στις 7:39 μ.μ. πέταξε το σεντόνι που την κάλυπτε.[66] Στις 7:41 μ.μ., σύμφωνα με τη Μόλι Ντέιβις της εφημερίδας The Tennessean, εμφανίστηκε ένα οπτικό σήμα σε παράθυρο του θαλάμου, υποδεικνύοντας τη χορήγηση θανατηφόρων φαρμάκων, ενώ τα στόρια έκλεισαν στις 7:46 μ.μ.[68][69]

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο θανατηφόρα ένεσης του Τενεσί, αν το άτομο παραμένει ζωντανό πέντε λεπτά μετά την ένεση πεντοβαρβιτάλης, θα χορηγείται μία δεύτερη ένεση αυτού του φαρμάκου.[7]

Τα στόρια άνοιξαν ξανά. Η πέτρα αποκαλύφθηκε και πάλι. Η Πάικ κινούνταν ακόμα. Οι κουρτίνες έκλεισαν για δεύτερη φορά στις 8:05/8:06 μ.μ.[68][70]

Το πρωτόκολλο εκτέλεσης δεν λέει τι θα πρέπει να συμβεί αν το άτομο παραμείνει ζωντανό μετά την δεύτερη ένεση. [7] Σύμφωνα με τον Evan Mealins του The Tennesseean, μετά από τις δύο σύριγγες με τα θανατηφόρα φάρμακα, η δικηγόρος Amy Harwell υπέβαλε ταυτόχρονες κατεπείγουσες προσφυγές ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου του Τενεσί, του Εφετείου της Έκτης Περιφέρειας και του Περιφερειακού Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών για την Ανατολική Περιφέρεια του Τενεσί.[71][72] Η δικηγόρος της Πάικ, Κέλι Γκλίσον, δήλωσε ότι ενώ είναι "ζωντανή και ροχαλίζει", χρειάζεται άμεση ιατρική φροντίδα.[68]

Οι δημοσιογράφοι-μάρτυρες, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από το κτίριο στις 8:53 μ.μ., δήλωσαν ότι εκείνη ροχάλιζε ακόμα. [73][70] Σύμφωνα με τον δικηγόρο της, η Πάικ δεν έχασε τις αισθήσεις της και διατήρησε τον καρδιακό της παλμό κατά τη διάρκεια της απόπειρας εκτέλεσης.[64] Η ίδια απομακρύνθηκε από τη φυλακή με ασθενοφόρο. Την επόμενη ημέρα, ο δικηγόρος της επιβεβαίωσε ότι ήταν ακόμα ζωντανή στο νοσοκομείο, σε κρίσιμη κατάσταση.[74][75]

Αυτή ήταν η δεύτερη αποτυχημένη εκτέλεση μέσα στο ίδιο έτος στο Τενεσί.[76] [77] Μετά την αποτυχημένη απόπειρα εκτέλεσης, ο κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, ανακάλεσε όλες τις προγραμματισμένες εκτελέσεις για το υπόλοιπο του 2026.[78] Ο Λι δήλωσε επίσης ότι είχε διατάξει μια "ενδελεχής ανασκόπηση για να προσδιορίσει ακριβώς τι συνέβη",[79] καθώς και ότι "μια νόμιμα επιβληθείσα ποινή είναι μεταξύ των πιο σοβαρών ευθυνών του κράτους, και οι άνθρωποι του Τενεσί αναμένουν να γίνει με τρόπο που δεν είναι μόνο νόμιμος και συνταγματικός, αλλά είναι και αποτελεσματικός".[80]

Η αποτυχημένη εκτέλεση προκάλεσε διεθνείς αντιδράσεις. Ο Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Φόλκερ Τουρκ ζήτησε την ακύρωση της εκτέλεσης της Πάικ, δηλώνοντας ότι "η θανατική ποινή δεν έχει θέση σε καμία κοινωνία".[81]

Στις 2 Οκτωβρίου 2026, οι δικηγόροι της Πάικ αποκάλυψαν ότι η ίδια βρισκόταν σε κώμα και σε μηχανική υποστήριξη σε νοσοκομείο του Νάσβιλ.[82]Στις 6 Οκτωβρίου φέρεται να ανέκτησε τις αισθήσεις της.[83]

Στα μέσα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φόνος της Κολίν Σλέμερ εμφανίστηκε στις τηλεοπτικές εκπομπές Deadly Women, For My Man, Killer Kids, Martinis and Murder, Death by Gossip with Wendy Williams, Snapped: Killer Couples, και Mean Girl Murders.[84] Η Πάικ εμφανίστηκε επίσης σε ένα επεισόδιο της πρώτης σεζόνς του "World's Most Dangerous Criminals". Η Πατρίσια Σπρίνγκερ έγραψε ένα βιβλίο για την δολοφονία, A Love To Die For.[85]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Bedard, Hayley (27 Ιανουαρίου 2026). «Death-Sentenced Prisoner Christa Pike Files Religious Challenge to Tennessee's Execution Protocol». Death Penalty Information Center. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2026.
  2. ↑ «Tennessee death row inmate Christa Pike survives execution attempt after two injections». BBC News (στα Αγγλικά). 30 Σεπτεμβρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  3. ↑ «Tennessee Botches Another Execution Despite Earlier Warnings from Attorneys; Christa Pike Was Alive Hours After Attempt Began». Death Penalty Information Center (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  4. ↑ Aguilar, Ashley Griffin, Karen (6 Οκτωβρίου 2026). «Christa Pike awake and speaking after failed execution, lawyers say». WTVC (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2026.
  5. ↑ «Could Christa Pike face execution again and by what method?». www.bbc.com (στα Αγγλικά). 8 Οκτωβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2026.
  6. ↑ Raasch, Aislee (30 Σεπτεμβρίου 2026). «Legal analyst explains what could happen next after Christa Pike execution pause». Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026.
  7. 1 2 3 Myers, Amanda Lee· Fiscus, Kirsten (30 Σεπτεμβρίου 2026). «Christa Pike in 'agony' during execution after 2 doses of lethal drugs: Attorneys». USA Today. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  8. 1 2 3 4 Segura, Liliana (27 Σεπτεμβρίου 2026). «The "Satanic Panic" Made Her a True-Crime Obsession. The Truth Is More Haunting». The Intercept (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  9. ↑ Jarnagin, Josh· Rogers, Erin (29 Σεπτεμβρίου 2026). «Tennessee plans to execute a woman for a murder on UT's campus. Here's what we know about the victim». www.wvlt.tv (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026.
  10. ↑ Sharon, Keith. «Remembering Colleen Slemmer, the teenager killed by Christa Pike». The Tennessean (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026.
  11. ↑ Hegarty, Stephanie (26 Σεπτεμβρίου 2026). «Time running out for Tennessee killer Christa Pike who says she's too damaged for death row». BBC News (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  12. 1 2 3 4 Kern, Will (22 Απριλίου 2001). «Angel's Face, Devil's Heart». The Straits Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2025 – μέσω Willkern.com.
  13. ↑ Kentucky New Era (στα Αγγλικά). Kentucky New Era.
  14. ↑ Cochrane, Emily (28 Σεπτεμβρίου 2026). «Christa Pike Could Be First Woman Executed in Tennessee in More Than 200 Years». The New York Times (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  15. ↑ Satterfield, Jamie (21 Δεκεμβρίου 2008). «Rejected appeal for Pike revealing: Defense's testimony details death row inmate's childhood». Knoxville News Sentinel. USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2025.
  16. 1 2 Lakin, Matt (7 Απριλίου 2008). «Hearing for convicted Job Corps killer Pike resumes». Knoxville News Sentinel. USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2025.
  17. ↑ «Defendant Christa Pike's Response in Opposition to the State's Motion to Set Execution Date and Request for a Certificate of Commutation» (PDF). Knox County Appellate Court, Tennessee Judiciary. 7 Ιουνίου 2021. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2025.
  18. ↑ Star-News (στα Αγγλικά). Star-News.
  19. ↑ Star-News (στα Αγγλικά). Star-News.
  20. ↑ Daily News (στα Αγγλικά). Daily News.
  21. ↑ «Murder victim's mother begs TN to release skull fragment». WBIR. 16 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2025.
  22. ↑ Drummond, Ryn (23 Αυγούστου 2026). «'She did the crime. I think she should pay for it' | Victim's mom reacts to latest decisions in Christa Pike's execution». WBIR. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2026.
  23. ↑ Lackey, Skip (3 Μαρτίου 1995). «Slaying suspect, 17, will be tried as adult grisly tale of Job Corps victim's death told at hearing». Knoxville News Sentinel. USA Today. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  24. ↑ «Tadaryl Shipp Convicted». Orlando Sentinel. 9 Μαρτίου 1997. σελ. 181. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2025. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2025 – μέσω Newspapers.com.
  25. ↑ «Detailed Results». foil.app.tn.gov. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2025.
  26. ↑ Kenner, Randy (2 Αυγούστου 2002). «Court of Criminal Appeals grants Pike stay of execution». Knoxville News Sentinel. USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2025.
  27. ↑ Satterfield, Jamie (11 Δεκεμβρίου 2008). «Judge denies Job Corps killer's appeal: Pike will stay on death row». Knoxville News Sentinel. USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2025.
  28. ↑ Satterfield, Jamie (4 Δεκεμβρίου 2008). «Final death-row appeal of Christa Gail Pike delayed again». Knoxville News Sentinel. USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2025.
  29. ↑ Satterfield, Jamie (13 Φεβρουαρίου 2013). «Killer Christa Gail Pike asks fed court to block her execution: Argues courts violated her rights». Knoxville News Sentinel. USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2014.
  30. ↑ «Federal court denies Pike's request to overturn death penalty». ABC13 NewsNow. 11 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  31. ↑ Satterfield, Jamie (11 Μαρτίου 2016). «Federal judge's ruling opens death chamber door for Christa Gail Pike». Knoxville News Sentinel. USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  32. ↑ «Pike v. Gross» (PDF). ca6.uscourts.gov. US Court of Appeals for the Sixth Circuit. σελίδες 8–10. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2023.
  33. ↑ «Petition alleging violations of the human rights of Christa Pike by the United States of America and request for precautionary measures». Google Docs. 16 Νοεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2026.
  34. ↑ Hale, Steven (17 Σεπτεμβρίου 2024). «Pike's solitary confinement ends after settlement with state». Nashville Banner. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2026.
  35. 1 2 «Rulings for Two Death-Sentenced Prisoners Recognize Devastating Harm Caused by Solitary Confinement». Death Penalty Information Center (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2026.
  36. ↑ Satterfield, Jamie (9 Μαρτίου 2006). «Pike's own words did her in – Court not convinced killer reacted to save another inmate's life». Knoxville News Sentinel. USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2024.
  37. ↑ «Women on Death Row». Tennessee Department of Corrections. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2025.
  38. ↑ Hale, Steven (14 Σεπτεμβρίου 2026). «As Christa Pike execution's draws near, lawyers point to her past». Nashville Banner. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026.
  39. ↑ Holt, Erin (22 Μαρτίου 2012). «Christa Pike woos Donald Kohut and Justin Heflin to help plan escape». KSDK.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2025.
  40. 1 2 3 4 Queally, James (30 Μαρτίου 2019). «Raritan TWP Man Arrested». The Star-Ledger. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2025.
  41. ↑ «Pair Planned to Copy Jail Key». Chattanooga Times Free Press. Associated Press. 24 Μαρτίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2026. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2025 – μέσω abcnews.go.com.
  42. ↑ Ng, Christina (21 Μαρτίου 2012). «Tennessee Death Row Woman's Escape Plot Foiled». ABC News. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2025.
  43. ↑ Caulfield, Philip (22 Μαρτίου 2012). «2 Busted in Plot To Spring Female Killer From Death Row». New York Daily News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2023.
  44. ↑ «Tennessee prisoner faces 45 more counts in N.J.». Hunterdon County Democrat. 29 Μαρτίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2024 – μέσω nj.com.
  45. ↑ Holder, Robert (8 Ιουνίου 2021). «Only woman on Tennessee death row asking for commutation of sentence». Wate. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2026.
  46. ↑ «Sole Woman on Tennessee Death Row, Age 18 at Time of Crime, Raises New Appeal Based on Youthfulness». Death Penalty Information Center (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026.
  47. 1 2 North, John (31 Οκτωβρίου 2023). «Judge dismisses death row inmate Christa Pike's bid to reopen her criminal case». WBIR. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2026.
  48. ↑ North, John. «September 2026 execution date set for Christa Gail Pike, only woman on Tennessee's death row». 10 News. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2025.
  49. ↑ «2026.06.12 Pike Rule 12 Mot FINAL.pdf». Google Docs. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2026.
  50. ↑ Sweeney, Catherine (22 Αυγούστου 2026). «Special Master declines intervention in Christa Pike execution». WPLN News (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2026.
  51. ↑ Sweeney, Catherine (11 Αυγούστου 2026). «A court is deciding whether Tennessee's execution methods violate Christa Pike's rights. Hearings are underway». WPLN News (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2026.
  52. 1 2 3 «Tennessee woman, Christa Pike, makes special request days before execution». news.com.au. 22 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2026.
  53. ↑ North, John (28 Σεπτεμβρίου 2026). «TN Gov. Bill Lee does 'not plan' to intervene in execution of Christa Gail Pike». WBIR. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2026.
  54. ↑ Myers, Amanda Lee. «Too traumatized to die? Women rally to halt execution of rape survivor». USA Today (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2026.
  55. ↑ Myers, Amanda Lee (29 Σεπτεμβρίου 2026). «Christa Pike out of appeals after Supreme Court denies execution stay». USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2026.
  56. ↑ Koppelman, Emma (26 Σεπτεμβρίου 2026). «Tennessee Supreme Court denies stay for death row inmate Christa Pike». WXLV (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2026.
  57. ↑ Patton, Alicia (29 Σεπτεμβρίου 2026). «Tennessee's only woman on death row refuses last meal before execution». WKRN.com. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2026.
  58. ↑ «US Supreme Court denies Christa Pike's last-ditch bid to halt execution». www.bbc.com (στα Αγγλικά). 29 Σεπτεμβρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  59. ↑ Hale, Steven (8 Ιουνίου 2021). «Tennessee Is Seeking an Execution Date for the Only Woman on the State's Death Row». Nashville Scene. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2021.
  60. ↑ Jorge, Kaylin (8 Ιουνίου 2021). «Only woman on death row in Tennessee seeks commutation of sentence». WZTV.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2026. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2021.
  61. ↑ «U.S. District Court stays execution of Christa Pike, only woman on Tennessee's death row». WVLT. 30 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  62. ↑ «Christa Gail Pike says "I am not afraid to die" in letter written before execution was halted by federal court». Upper Michigan's Source. 30 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  63. ↑ «US Supreme Court allows Christa Gail Pike's execution in Tennessee to go forward». Associated Press. 30 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  64. 1 2 Cochrane, Emily· Marimow, Ann E. (30 Σεπτεμβρίου 2026). «Supreme Court Allows Execution of Christa Pike, Tennessee's Lone Woman on Death Row». The New York Times. ISSN 0362-4331. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  65. ↑ Yang, Maya (30 Σεπτεμβρίου 2026). «Tennessee execution of Christa Pike can go ahead, US supreme court rules». The Guardian. ISSN 0261-3077. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  66. 1 2 Maurer, Travis (30 Σεπτεμβρίου 2026). «Inside the chamber: The agonizing moments of Christa Pike's stalled execution». FOX 5 Atlanta (στα Αγγλικά). FOX 5 Atlanta. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026.
  67. ↑ Maurer, Travis (30 Σεπτεμβρίου 2026). «Christa Pike stalled execution: Witnesses describe chaos, confusion». FOX 5 Atlanta. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  68. 1 2 3 «Christa Pike still alive after administered drugs, attorneys say: Updates». The Tennessean. 30 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  69. ↑ Davis, Molly (2 Οκτωβρίου 2026). «Inside Christa Pike's failed execution: 'She's still talking'». The Tennessean (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026.
  70. 1 2 Chandler, Kim· Hall, Kristen M. (30 Σεπτεμβρίου 2026). «Tennessee unable to carry out the execution by lethal injection of Christa Gail Pike, witnesses say». AP News. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  71. ↑ «Tennessee governor halts executions after Christa Gail Pike survives lethal injection attempt». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  72. ↑ Stephenson, Cassandra (30 Σεπτεμβρίου 2026). «Tennessee death row inmate Christa Pike receiving medical care after failed execution • Tennessee Lookout». Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  73. ↑ «Tennessee inmate still alive after being administered two lethal injections, her lawyer says». NBC News. 30 Σεπτεμβρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
  74. ↑ Chandler, Kim· Hall, Kristin M. (1 Οκτωβρίου 2026). «Christa Pike Is Alive A Day After Tennessee's Failed Attempt To Execute Her, Lawyer Says». HuffPost (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  75. ↑ «Christa Pike is in critical condition after failed execution in Tennessee, her lawyers say». NBC News (στα Αγγλικά). 1 Οκτωβρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026.
  76. ↑ «Tennessee inmate still alive after being administered two lethal injections, her lawyer says». NBC News (στα Αγγλικά). 1 Οκτωβρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  77. ↑ Pilkington, Ed (8 Αυγούστου 2026). «Unmasked: the doctor who helps put prisoners to death». The Guardian (στα Αγγλικά). ISSN 0261-3077. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  78. ↑ «Gov. Lee orders review after botched Christa Pike execution: Updates». USA Today (στα Αγγλικά). 30 Σεπτεμβρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  79. ↑ «'It was a mess': Tennessee fails to execute inmate after 2 lethal injections». NBC News (στα Αγγλικά). 1 Οκτωβρίου 2026. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  80. ↑ Sauter, Danica· Morgan-Rumsey, Camruinn (1 Οκτωβρίου 2026). «Tennessee's Gov. Lee orders 'comprehensive' review of Christa Pike's attempted execution, calls off remaining execution for 2026». Wsmv.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  81. ↑ Maynard, Chasity (1 Οκτωβρίου 2026). «Christa Pike's execution attempt in TN spurs global response; United Nations office calls botched lethal injection 'abhorrent' and 'cruel'». Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2026.
  82. ↑ Cochrane, Emily (2 Οκτωβρίου 2026). «Christa Pike Is Unconscious and on Ventilator After Execution Attempt». The New York Times (στα Αγγλικά). ISSN 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026.
  83. ↑ «US death row inmate Christa Pike awake and speaking after failed execution». www.bbc.com (στα Αγγλικά). 7 Οκτωβρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2026.
  84. ↑ Mealins, Evan (21 Μαΐου 2024). «Tennessee's only woman on death row featured in 'Mean Girl Murders.' Here's what to know». USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2024.
  85. ↑ Springer, Patricia (2000). A Love To Die For. New York: Pinnacle Books. ISBN 978-0-7860-1086-8 – μέσω Internet Archive text collection.


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κρίστα_Πάικ&oldid=11876448"