Seu (edificio)
Apariencia
Una seu[1] u catedral[1][2] ye un templo cristiano gran on ye a cadiera d'o bispe, estando a ilesia principal d'una diocesi.
Seus en Aragón
[editar | modificar o codigo]- En Zaragoza bi n'ha dos:
- A seu d'o Salvador, que ye seu metropolitana y li dicen actualment en o castellano local la Seo.
- A seu basilica d'o Pilar, que antimás de basilica tamién ye seu.
- A seu de de Chaca, construyita en o sieglo XI.
- A seu de Teruel (1171) d'estilo romanico, encara que a parti mas conoixita d'ista ye a suya torre mudéchar y tamién tien partis goticas.
- A seu de Tarazona (sieglo XII), en os suyos comencipios yera tota gotica, pero evolucionó dica o suyo actual estilo mudéchar.
- L'antiga seu de Roda d'Isabana, d'estilo romanico sieglo XI. Hue lo diya no bi ha bispato en ista seu.
- A seu de Uesca (sieglo XIII) construyita en o mesmo puesto an yera a mesquita que yera emplegata d'antis mas como templo cristiano.
- A seu d'Albarracín (sieglo XVI) d'estilo gotico tardán y con elementos renaixentistas.
- As seus gotica de Balbastro (sieglo XVI) y romanica de Monzón (sieglos XII y XIII). As dos fan parte actualment d'o bispato de Balbastro-Monzón
Galería d'imáchens
[editar | modificar o codigo]Veyer tamién
[editar | modificar o codigo]Referencias
[editar | modificar o codigo]- 1 2 (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).
- ↑ (an)(es) ROMANOS HERNANDO, Fernando, Diccionario aragonés-castellano castellano-aragonés; Edicions Transiberiano. Zaragoza, 2017. ISBN 978-84-16825-16-5