Renzo Piano

Renzo Piano
Renzo Piano
Genel bilgiler
Doğum	14 Eylül 1937 (89 yaşında); Cenova, İtalya
Alanı	Mimar
Etkin yıllar	1964 - halen
Ünlü yapıtları	Pompidou Merkezi, Paris
Ödüller
	Pritzker Mimarlık Ödülü ; 2008 Sonning Ödülü

Renzo Piano (d. 14 Eylül 1937, Cenova), İtalyan mimar.

Dünyanın farklı coğrafyalarında eserleri olan mimar, çok sayıda uluslararası ödüle değer görülmüştür. Mimaride, dekonstrüktivizm akımının temsilcilerindendir. Özellikle müze tasarımları ile tanınır.

Eserleri arasında Richard Rogers ile ortak tasarımı olan ve modern mimarinin en önemli eserlerinden biri kabul edilen Paris'teki Pompidou Merkezi, İstanbul'da yıkılan 4 numaralı antrepo binası yerine İstanbul Modern için inşa ettiği müze binası bulunur.

Yaşamı

1937'de İtalya'nın Cenova kentinde doğdu. İnşaatçılık, müteahhitlik yapan bir ailenin oğludur. Ailesinin izinden giderek Politecnico di Milano’da öğrenim gördü. Üniversite eğitiminden sonra Londra’da çalıştığı sırada Fransız mimar Jean Prouvé’un mimarlık anlayışından etkinlendi.^[1] Dekonstrüktivizm akımının temsilcilerinden biri oldu.^[2]

Kariyerinin başında ABD'li tanınmış mimar Louis Kahn için çalıştı.^[3] 1971'de Richard Rogers ile ortak oldu ve onunla birlikte Paris'te Centre Georges Pompidou projesini gerçekleştirdi. 1977’de tamamlanan yapı, Paris’in en önemli sanat merkezlerinden biri haline gelmiş ve şehrin mimari ikonlarından birisi kabul edilmiştir. ^[4]

Mimar 1981'de Renzo Piano Building Workshop (RPBW) firmasını kurdu. RPBW kurulduktan sonra 120’nin üzerinde proje gerçekleştirdi.^[3] Tasarımlarını, kendi yarattığı desenler üzerine kurguladı. Müzelere büyük ilgi gösterdi ve dünyanın en ünlü müze tasarımcısı olarak tanındı.^[4]

1990 FIFA Dünya Kupası için Bari'de yapılan San Nicola Stadı, Yeni Kaledonya’da bulunan Tjibaou Kültür Merkezi, Osaka Körfezi açıklarındaki Kansai Uluslararası Havalimanı Terminali, Roma'da 2002'de açılan Roma Müzik Parkı, Londra'da bulunan The Shard adlı gökdelen, iki cam kubbeli yeşil çatısı ile ünlü Kaliforniya Bilim Akademisi, New York'taki Whitney Amerikan Sanat Müzesi için 2015'te tasarladığı yeni bina ile 2007'de inşa edilen 52 katlı The New York Times Binası, Paris'in bir başka ikonik binası olan Pathe Vakfı binası en önemli eserlerindendir.

Aralarında RIBA Altın Madalyası (1989), Neutra Prize (1991), Praemium Imperiale (1995), Erasmus Ödülü (1995), Pritzker Mimarlık Ödülü'nün de (1998) bulunduğu çok sayıda uluslararası ödülün sahibidir.

30 Ağustos 2013 tarihinde İtalya Cumhurbaşkanı Giorgio Napolitano tarafından ömür boyu senatör atanmıştır.^[5]

Eserleri

Centre Georges Pompidou (Richard Rogers'la birlikte), Paris, Fransa - 1977
Menil Koleksiyonu Müzesi, Houston, ABD - 1986
S.Nicola Stadyumu, Bari, İtalya - 1990
Columus Uluslararası Sergisi:Akvaryum ve Kongre Salonu, Cenova, İtalya - 1992
Lingotta Kongre ve Konser Salonu, Torino, İtalya - 1994
Kansai Uluslararası Havalimanı terminali, Osaka, Japonya - 1994
Meridyen Oteli ve İş Merkezi, Lecco, İtalya - 1995
Liman Yönetimi Genel Merkez Binası, Cenova, İtalya - 1995
Debis Binası, Daimler Benz Genel Merkezi, Potsdamer Platz, Berlin, Almanya - 1997
Parco della Musica Oditoryumu Salonları, Roma, İtalya - 2002
Beyeler Vakfı Müzesi, Riehen, İsviçre - 1997
High Müze Eklentisi, Atlanta, ABD
Jean Marie Tjibau Kültür Merkezi, Nouméa, Yeni Kaledonya - 1998
Hermes Evi, Tokyo, Japonya - 2001
Padre Pio Hac Kilisesi, San Giovanni Rotondo, Foggio, İtalya - 2004
Renzo Piano Building Workshop, Punta Nave
Paul Klee Merkezi, Bern, İsviçre - 2001
Kaliforniya Bilim Akademisi tadilat, San Francisco, Kaliforniya - 2008
Parlamento Binası, Valletta, Malta - 2015

Resim Galerisi

Sony Center Berlin, Potsdamer Platz, Berlin, Almanya
Zentrum Paul Klee, Bern, İsviçre

Kaynakça

↑ "Renzo PIANO ve İstanbul Modern". ASPEN Yapı ve Zemin. 22 Ocak 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2025.
↑ Mikayilova, Mihriban. "Konu 9: Yirminci Yüzyılın (Modern) Mimarisinde Estetik Kuramlar" (PDF). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Mimarlık Fakültesi. ^{[ölü/kırık bağlantı]}
1 2 "RENZO PIANO". Şeker REİT. 17 Ocak 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2025.
1 2 "Renzo Piano'nun En Ünlü 10 İkonik Eseri". OGGUSTO. 20 Haziran 2023. Erişim tarihi: 22 Aralık 2025.
↑ "Renzo Piano Becomes Italian Senator". ArchDaily (İngilizce). 3 Eylül 2013. 20 Mayıs 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2025.

[1] "Renzo PIANO ve İstanbul Modern". ASPEN Yapı ve Zemin. 22 Ocak 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2025.

[2] Mikayilova, Mihriban. "Konu 9: Yirminci Yüzyılın (Modern) Mimarisinde Estetik Kuramlar" (PDF). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Mimarlık Fakültesi. ^{[ölü/kırık bağlantı]}

[:0-3] 1 2 "RENZO PIANO". Şeker REİT. 17 Ocak 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2025.

[:1-4] 1 2 "Renzo Piano'nun En Ünlü 10 İkonik Eseri". OGGUSTO. 20 Haziran 2023. Erişim tarihi: 22 Aralık 2025.

[5] "Renzo Piano Becomes Italian Senator". ArchDaily (İngilizce). 3 Eylül 2013. 20 Mayıs 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2025.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]