ป้า

ดูเพิ่ม: ป̂า, ปา, ปำ, ป่า, ป้ำ, ป๊า, และ ป๋า

ภาษาไทย

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *paːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ປ້າ (ป้า), คำเมือง ᨸ᩶ᩣ (ป้า), ไทลื้อ ᦔᦱᧉ (ป้า), ไทดำ ꪜ꫁ꪱ (ป้า), ไทใหญ่ ပႃႈ (ป้า), อาหม 𑜆𑜡 (ปา), จ้วง baj, แสก ป̂า

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ป้า p ˆ ā
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	bpâa
	ราชบัณฑิตยสภา	pa
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/paː˥˩/(สัมผัส)

คำนาม

ป้า (คำลักษณนาม คน)

1. พี่สาวของพ่อหรือแม่ หรือหญิงที่มีวัยไล่เลี่ยแต่แก่กว่าพ่อหรือแม่
2. คำเรียกหญิงที่ไม่รู้จักแต่มักมีอายุแก่กว่าพ่อหรือแม่
3. (สแลง, บางครั้ง ขำขัน) ชายรักเพศเดียวกันที่อายุมาก