ข้ามไปเนื้อหา

เนเน่ รอยัล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เนเน่ รอยัล
รัตติกานต์ ในปี พ.ศ. 2569
รัตติกานต์ ในปี พ.ศ. 2569
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิดรัตติกานต์ อำลอย
รู้จักในชื่อNene royal
เกิด14 มีนาคม พ.ศ. 2553 (16 ปี)
อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย
แนวเพลงร็อก
อาชีพ
  • นักดนตรี
  • นักร้อง
เครื่องดนตรี
  • เสียงร้อง
  • กีตาร์ไฟฟ้า
ช่วงปี2565–ปัจจุบัน
รางวัลชนะเลิศอเมริกาส์กอตแทเลินต์ (2569)
สมาชิกโอโซน (OZONE)
เว็บไซต์neneroyal.com

รัตติกานต์ อำลอย[1] (เกิด 14 มีนาคม พ.ศ. 2553) ชื่อเล่น แพรว เป็นที่รู้จักในชื่อ เนเน่ รอยัล เป็นนักดนตรี นักร้องและมือกีตาร์ชาวไทย เป็นผู้ชนะเลิศรายการอเมริกาส์กอตแทเลินต์ ฤดูกาลที่ 21 ซึ่งจัดขึ้นในปี พ.ศ. 2569

ประวัติ

[แก้]

เนเน่เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2553[2] ที่จังหวัดภูเก็ต เป็นบุตรสาวของณรงค์ อำลอย และชวนพิศ พูลเกิด[3][4][5] มีชื่อเล่นว่า แพรว[6] มีน้องชายอายุ 4 ขวบ[5] เนเน่บอกว่าตนเริ่มฝึกเล่นกีตาร์ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ[7] ทว่าจากแหล่งข้อมูลอื่น เนเน่เริ่มเรียนรู้การเล่นกีตาร์ด้วยตัวเองตั้งแต่อายุ 6 ขวบ[6][8][9] แม้เดิมนั้นบิดาและมารดาคาดหวังให้เนเน่ประกอบอาชีพนักธุรกิจ[10] เนเน่เริ่มแสดงต่อสาธารณะตั้งแต่อายุ 12 ปี ในปี พ.ศ. 2565 เนเน่ได้เข้าร่วมรายการ ซูเปอร์เท็น ซึ่งเป็นรายการประกวดความสามารถของเด็ก โดยเล่นกีตาร์ในเพลง "หนึ่งเดียวคนนี้" ร่วมกับอัญชลี จงคดีกิจ[6] ปีถัดมา (พ.ศ. 2566) เนเน่เข้าร่วมการแข่งขันโอเวอร์ไดรฟ์กีตาร์คอนเทสต์ และได้รับรางวัลรองชนะเลิศ พร้อมทั้งได้รับรางวัลพิเศษ "นักดนตรีดีเด่น" กับ "นักร้องดีเด่น" ปีเดียวกันนี้ยังได้รับรางวัลจากการประกวดตรังมิวสิกอวอร์ด[11] ต่อมาในปี พ.ศ. 2568 เนเน่ได้เข้าร่วมประกวดรายการเดอะพาวเวอร์แบนด์ของคิง เพาเวอร์ และได้รับรางวัล "นักดนตรีโดดเด่น"[12][13]

ช่วงปี พ.ศ. 2569 เนเน่กำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่โรงเรียนขจรเกียรตินานาชาติ[14][15] และเป็นศิลปินรุ่นใหม่ของเอนยามิวสิค อีกทั้งกำลังบันทึกเสียงเพลงในแผ่นเสียงอัลบั้มสั้นที่เป็นอัลบั้มเปิดตัว[16] รวมถึงเล่นดนตรีอยู่ในวงดนตรีสองวง ได้แก่ โอโซน และมินิฮาร์ต ซึ่งทั้งสองวงแสดงที่ตลาดนัดท้ายรถนาคาในตัวเมืองภูเก็ต[6]

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2569 เนเน่ได้รับรางวัล "ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปี" ในงาน ฟิล ลินอตต์ คอนเวนชัน ที่จัดขึ้นที่ดับลิน ประเทศไอร์แลนด์[17] ซึ่งเป็นหนึ่งในสองรางวัลที่มอบให้ในงานดังกล่าว อีกรางวัลหนึ่งคือ "รางวัลผู้ประสบความสำเร็จตลอดชีวิต"[18]

ชื่อ เนเน่ รอยัล เป็นคำสองคำของคำว่า "เนเน่" (Nene) ที่แพรวตั้งขึ้นมาเพื่อให้ชาวต่างชาติออกเสียงได้ง่ายและจำได้ง่าย เพราะคำว่า "แพรว" ออกเสียงยากสำหรับชาวต่างชาติ[19] ส่วนคำว่า "รอยัล" มาจากชื่อสถานที่ที่เริ่มการแสดงดนตรี จากชื่อของ ตลาดเจ้าฟ้าวาไรตี้ (ตลาดนัดนาคา) ซึ่งเป็นตลาดนัดในจังหวัดภูเก็ต[19]

อเมริกาส์กอตแทเลินต์

[แก้]

ออดิชั่น

[แก้]

เนเน่เป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันกลุ่มสุดท้ายที่ได้แสดงในรายการอเมริกาส์กอตแทเลินต์ ซีซั่นที่ 21 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2569 เธอได้ร้องเพลง "ซอมบี้" ของวงเดอะแครนเบอร์รีส์ วงร็อกสัญชาติไอร์แลนด์[20] เธอใช้กีตาร์ Ibanez Musician Series MC300 รุ่นปี ค.ศ. 1978 ซึ่งแฟนเพลงชาวเดนมาร์กชื่อ สตริต บราม มอบให้เธอเป็นของขวัญในปี พ.ศ. 2567[14][21] การแสดงของเธอออกอากาศเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2569[22]

กระแสตอบรับ

[แก้]

เนเน่ได้รับ "4 ผ่าน" จากไซมอน โคเวลล์, ฮาวี่ แมนเดล, โซเฟีย เวอร์การา และเมล บี[7] เวอร์การาแสดงความคิดเห็นว่าการแสดงนั้น "น่าทึ่ง" ในขณะที่เมล บี กล่าวว่า "คุณเหมาะสมราวกับฟ้าลิขิต คุณยอดเยี่ยมมาก" แมนเดลแสดงความชื่นชมมากที่สุด โดยกล่าวว่า "คุณเป็นคนที่น่าประหลาดใจมาก [ด้วยพลังและสไตล์ร็อกแอนด์โรลของคุณ] คุณเป็นร็อกสตาร์ตัวจริงเลยนะสาวน้อย" การออดิชั่นดังกล่าวกลายเป็นไวรัลในโซเชียลมีเดียต่าง ๆ เช่น ยูทูบ, อินสตาแกรม และ ติ๊กต๊อก[23] สำหรับในยูทูบมีมียอดการเข้าชมคลิป 1.5 ล้านครั้งภายใน 24 ชั่วโมง[6] และยอดการเข้าชมเกิน 100 ล้านครั้งบนโซเชียลมีเดียต่าง ๆ ภายในวันที่สอง[24][25] เอ็นบีซี ผู้ผลิตรายการประกวดความสามารถพิเศษดังกล่าว ประกาศว่าการแสดงของเธอเป็นวิดีโอที่มีคนดูมากที่สุดในบรรดาการออดิชั่นทั้งหมดของฤดูกาลนี้[26]

จากความนิยมของเนเน่จากการออดิชั่น ทรูวิชั่นส์ประกาศว่าตั้งแต่รอบต่อไปเป็นต้นไปจะออกอากาศรายการอเมริกาส์กอตแทเลินต์ทั้งหมดจนจบฤดูกาล เพื่อให้คนไทยได้ให้กำลังใจเธอ องอาจ ประภากมล หัวหน้าสายงานทรูวิชั่นส์และมีเดีย บมจ. ทรู คอร์ปอเรชั่น กล่าวว่า "เมื่อศิลปินไทยนำพรสวรรค์ ความคิดสร้างสรรค์ และความมุ่งมั่นมาเปล่งประกายต่อหน้าผู้ชมทั่วโลก มันจะสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนทั่วประเทศไทยส่งกำลังใจข้ามพรมแดน"[27] เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม เธอได้รับเชิญเข้าร่วมกิจกรรมก่อนการประชุมคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลไทย ณ ทำเนียบรัฐบาล โดยอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี ได้ร่วมร้องเพลง "ซมซาน" ซึ่งเป็นผลงานต้นฉบับของโลโซ ร่วมกับเธอ[28] ในงานดังกล่าว สุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ประกาศว่ารัฐบาลจะให้การสนับสนุนเนเน่ รวมถึงค่าใช้จ่ายในการแสดงอเมริกาส์กอตแทเลินต์รอบถัดไป[29] อีกทั้งรัฐบาลจะหารือเกี่ยวกับการแต่งตั้งเธอเป็นทูตส่งเสริมการท่องเที่ยวด้วย[28] กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ยังประกาศแผนที่จะมอบโล่เกียรติคุณเยาวชนผู้สร้างแรงบันดาลใจให้แก่เธอในวันเยาวชนแห่งชาติ 20 กันยายน[30]

เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม โชตินรินทร์ เกิดสม ผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต ได้มอบใบประกาศเกียรติคุณแก่เนเน่ ณ ศาลากลางจังหวัดภูเก็ต[31] เดือนถัดมาในวันที่ 12 สิงหาคม เธอเข้ารับพระราชทานรางวัลลูกที่มีความกตัญญูกตเวทีอย่างสูงต่อแม่ จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในงานวันแม่แห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2569 จัดโดยสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ณ เอ็กซิบิชั่น ฮอลล์ 6 ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี[5][32]

จัดส์คอลแบกส์

[แก้]

สำหรับฤดูกาล 2026 อเมริกาส์กอตแทเลินต์ได้เพิ่มรอบการแข่งขันใหม่ที่เรียกว่า "จัดส์คอลแบกส์" ซึ่งกรรมการแต่ละคนสามารถเรียกผู้เข้าแข่งขันที่ไม่ได้ผ่านเข้ารอบต่อไปให้แสดงอีกครั้ง แทนที่จะเป็นการคัดเลือกโดยกรรมการทั้งหมดเหมือนในฤดูกาลก่อน ๆ เพื่อให้กรรมการแต่ละคนได้ตัดสินใจเลือกผู้เข้าแข่งขันสำหรับรอบต่อไป[33] แมนเดลได้เลือกเนเน่ให้แสดงเพลง "ฮิสทีเรีย" ของมิวส์ ต่อหน้าเขาและกรรมการรับเชิญ นิกกี กลาเซอร์[34] การออกอากาศมีกำหนดในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2569[35] แต่ได้ออกอากาศบางส่วนบนช่องยูทูบของรายการในวันที่ 8 สิงหาคม[36] การแสดงของเธอได้รับความนิยมอย่างมากอีกครั้ง[37] โดยมียอดการเข้าชมมากกว่า 2.1 ล้านครั้งภายใน 24 ชั่วโมงหลังจากการเผยแพร่บนยูทูบ[38] หลังการแสดงดังกล่าว แมนเดลกับกลาเซอร์เลือกเธอเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันที่จะผ่านเข้ารอบการแสดงสด[34]

รอบก่อนรองชนะเลิศ

[แก้]

เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม เนเน่ได้แสดงเพลง "แบล็กโฮลซัน" ของซาวด์การ์เดน ในการแข่งขันรอบก่อนรองชนะเลิศซึ่งเป็นรอบแรกของฤดูกาลที่มีการถ่ายทอดสด[39] โดยใช้กีตาร์ไอบาเนซ ตัวเดียวกับที่ใช้ในการแสดงครั้งก่อน ๆ[40][41] เธอแต่งกายด้วยชุดที่สะท้อนถึงวัฒนธรรมไทย ประกอบด้วยเสื้อแจ็กเกตแขนกุดสไตล์ทีทา ของชาวเปอรานากันภูเก็ต[42] และผ้าไหมมัญจาคีรีหรือสมปักปูมสวมทับกางเกง[43]

การตอบรับ

[แก้]

แมนเดลเป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น โดยกล่าวว่า "ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรพูดแบบนี้ เอ็นบีซีควรให้เงินรางวัลเธอหนึ่งล้าน(ดอลลาร์สหรัฐ)เดี๋ยวนี้เลย"[41] เวอร์การาแสดงความคิดเห็นว่า "เนเน่ ฉันคิดว่าคุณสามารถชนะการแข่งขันนี้ได้จริงๆ... คุณเล่นกีตาร์ได้... เก่งมาก"[40] หลังจากแสดงความคิดเห็นด้วยวลี "ฉันจะพลาดได้อย่างไร" จบ เมล บี ก็กดปุ่มโกลเดนบัซเซอร์[44] ส่งผลให้เนเน่ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศทันที โดยไม่ต้องแสดงในรอบรองชนะเลิศอีก[45]

วิกกี คอร์เนลล์ ภรรยาม่ายของคริส คอร์เนลล์ นักร้องนำวงซาวด์การ์เดน ได้กล่าวชมบนโซเชียลมีเดียถึงการแสดงความระลึกถึงคอร์เนลล์ของเนเน่ โดยบรรยายว่านี่เป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมและให้เกียรติแก่ผลงานของสามีผู้ล่วงลับ[46] ในวันที่ 29 สิงหาคม แอ๊ด คาราบาว ประกาศมอบเงินหนึ่งล้านบาทเพื่อสนับสนุนเนเน่ในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ[47] สัปดาห์ถัดมา ธนินท์ เจียรวนนท์ ประธานอาวุโสเครือเจริญโภคภัณฑ์ พร้อมด้วยสมาชิกบางส่วนของตระกูลเจียรวนนท์ ได้มอบกรรมสิทธิ์ห้องชุดเพื่อการพักอาศัยในโครงการเดอะ ฟอเรสเทียส์ ถนนเทพรัตน ให้กับครอบครัวของเนเน่[48]

รอบชิงชนะเลิศ

[แก้]

ในรอบชิงชนะเลิศ เนเน่แสดงเพลง "เซเวนเนชันอาร์มี" ซึ่งเป็นผลงานของเดอะไวต์สไตรปส์[49] หลังแสดงจบเมล บี กล่าวว่า "ฉันดีใจมากที่ได้กดปุ่มโกลเดนบัซเซอร์ให้ คุณมีเสน่ห์บนเวทีที่ดูลึกลับและน่าค้นหา ถ้าคุณไม่ชนะรายการนี้ ฉันจะขายบ้านหลังใหม่ของโฮวี (แมนเดล) ทิ้งซะเลย"[50] ทางฝั่งแมนเดลเองก็ประทับใจในการแสดงนี้เช่นกัน จึงได้เชิญชวนให้ชาวอเมริกันร่วมโหวตให้กับเนเน่ โดยกล่าวว่า "นี่คือผู้เข้าแข่งขันที่ยิ่งใหญ่ เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ และเป็นกระแสไวรัลที่สุดเท่าที่เคยมีมาบนเวทีนี้ คุณสมควรเป็นผู้ชนะ คุณผู้ชมครับ ช่วยกันโหวตเพื่อมอบเงินรางวัลหนึ่งล้านดอลลาร์ให้เธอเถอะ"[51]

วันถัดมาซึ่งเป็นวันประกาศผล เธอแสดงเพลง "เอมติเนสแมชชีน" ร่วมกับลิงคินพาร์ก ซึ่งเป็นศิลปินต้นฉบับ ไมก์ ชิโนดะ หัวหน้าวงลิงคินพาร์กกล่าวว่าเธอ "สุดยอดและน่าทึ่งมาก"[52] ต่อมาในช่วงท้ายพิธีกรได้ประกาศให้เนเน่เป็นผู้ชนะของรายการ[53][54]

หลังจากชนะเลิศในรายการ อเมริกาส์กอตแทเลินต์ แล้ว เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม เธอได้ระบุในรายการ กรรมกรข่าวคุยนอกจอ ว่า ตนเลือกรับเงินก้อนเดียวในมูลค่าปัจจุบัน ซึ่งคิดเป็นประมาณ 300,000 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 10,000,000 บาทของไทยก่อนหักภาษี[55] วันเดียวกัน โชตินรินทร์ เกิดสม ผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต ได้นำเธอพร้อมกับครอบครัวเข้าเฝ้าฯ ทูลเกล้าฯ ถวายใบประกาศผลรางวัลชนะเลิศของตนแด่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี โดยพระองค์พระราชทานใบประกาศผลรางวัลนี้กลับคืนให้เนเน่เพื่อเป็นที่ระลึกและเกียรติประวัติแก่วงศ์ตระกูล รวมถึงพระราชทานพระเครื่อง "พระกำลังแผ่นดิน" ให้กับทั้งครอบครัว[56]

หลังจากนั้นเธอได้รับการติดต่อให้เป็นศิลปินเปิดการแสดงให้กับวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ วงเฮฟวีเมทัลจากสหรัฐอเมริกา ในคอนเสิร์ตทัวร์ที่ประเทศสิงคโปร์ในวันที่ 13 ตุลาคม[57] ก่อนจะเดินทางกลับประเทศไทยทันทีในวันถัดมา (14 ตุลาคม) เพื่อเป็นแขกรับเชิญร่วมร้องเพลงในงานเลี้ยงรับรองผู้นำที่เข้าร่วมการประชุมประจำปีสภาผู้ว่าการกองทุนการเงินระหว่างประเทศและกลุ่มธนาคารโลก พ.ศ. 2569[58]

รางวัล

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "คนไทยส่งใจเชียร์ 26 ส.ค. 07.00 น. "เนเน่ รอยัล" ขึ้นเวที Live Show AGT 2026". Thai PBS. 25 สิงหาคม 2026. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2026.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Nene Royal | TVmaze". www.tvmaze.com. สืบค้นเมื่อ 2026-08-24.
  3. ↑ "Thai rock prodigy Nene Royal advances to AGT live shows". world.thaipbs.or.th (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  4. ↑ Petpailin, Petch (2026-07-13). "Phuket fans cheer Nene Royal before next America's Got Talent round". Thaiger (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  5. 1 2 3 Chuenniran, Achadthaya (2026-08-12). "Nene Royal credits mother for success after royal honour". Bangkok Post (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-14.
  6. 1 2 3 4 5 Reporters, Online (2026-07-09). "Phuket's Nene Royal rocks America's Got Talent". Bangkok Post (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  7. 1 2 Logan, Elizabeth (2026-07-17). "16-Year-Old Rock Prodigy Nene Royal Is AGT's Most-Watched Audition of the Season". NBC (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  8. ↑ Davenport, Thomas (2026-08-09). "Teen Thai prodigy Nene Royal goes viral after shocking America's Got Talent judges with an epic Muse cover". The Music Man (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  9. ↑ Borg, Janelle (2026-07-09). ""The energy, the rock 'n' roll... You are a rock star, young lady": This 16-year-old guitarist just stunned America's Got Talent by two-hand tapping over a Cranberries classic". Guitar World (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  10. ↑ Weller, Phil (2026-08-10). "16-year-old guitar prodigy blows America's Got Talent away once again with crushing cover of Muse hit". Guitar World (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  11. ↑ "NeneRoyal (Rattikarn Amloy)". NUX Audio (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  12. ↑ Turner, Ryan (2026-08-12). "Nene Royal America's Got Talent bid gets yes from all four judges". Thaiger (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  13. ↑ Siwanartwong, Kaweewat (2026-07-09). "Phuket teen Nene Royal wows America's Got Talent". Time Out Bangkok (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  14. 1 2 Vittrup, Alexander (2026-07-14). "Nene Royal plays Danish guitar on the road to America's Got Talent". Scandasia (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  15. ↑ "Phuket Governor honours Nene after PM announces backing". The Phuket News Com (ภาษาอังกฤษ). 2026-07-17. สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  16. ↑ "Phuket teen Nene Royal transforms from shy girl to rock star on AGT". The Nation (Thailand) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2026-07-09. สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  17. ↑ Thaiger (2026-08-20). "Thailand's young rock artist, Nene Royal, receives Phil Lynott Convention nod". Thaiger (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-22.
  18. ↑ "Nene Royal named Best New International Artiste in Ireland". The Nation (Thailand) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2026-08-21. สืบค้นเมื่อ 2026-08-22.
  19. 1 2 "เปิดที่มาชื่อ "เนเน่ รอยัล" (Nene Royal) ใครเป็นคนตั้ง เบื้องหลังชื่อเท่ๆ แชมป์ AGT 2026".
  20. ↑ Childers, Chad (2026-07-08). "Shy 16-Year-Old Guitar Prodigy Stuns 'America's Got Talent' Audience With Fierce '90s Alt-Rock Cover". Loudwire (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  21. ↑ Møller, Gregers (2026-08-26). "Danish supporter helped Nene Royal on her journey from Phuket to America's Got Talent final". Scandasia (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2026-08-27.
  22. ↑ Brandle, Lars (2026-07-08). "Thai Teen Rocks Out With 'Zombie' Cover on 'AGT': Watch". Billboard (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  23. ↑ "Phuket teen Nene Royal transforms from shy girl to rock star on AGT". The Nation (Thailand) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2026-07-09. สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  24. ↑ "Thai rock sensation Nene Royal is back on AGT in new Judges' Callbacks round". world.thaipbs.or.th (ภาษาอังกฤษ). 2026-08-08. สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  25. ↑ "Latest View Count of Nene Royal Clip on America's Got Talent Stage Soars Unstoppably!!". en.thairath.co.th (ภาษาอังกฤษ). 2026-07-13. สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  26. ↑ Logan, Elizabeth (2026-07-17). "16-Year-Old Rock Prodigy Nene Royal Is AGT's Most-Watched Audition of the Season". NBC (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  27. ↑ "TrueVisions rallies support for NENE Royal on America's Got Talent". The Nation (Thailand) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2026-08-06. สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  28. 1 2 Muzaffar, Maroosha (2026-07-22). "Thai leader serenades Chinese PM in bizarre example of 'musical diplomacy'". The Independent (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  29. ↑ "Thailand taps Nene Royal for global tourism promotion drive". The Nation (Thailand) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2026-07-14. สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  30. ↑ "Thai Government Honors "Nene Royal" After AGT Success". thailand.go.th. 2026-07-14. สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  31. ↑ "Phuket Governor honours Nene after PM announces backing". The Phuket News (ภาษาอังกฤษ). 2026-07-17. สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  32. ↑ "Nene Royal says family is behind her success after royal honour". The Nation (Thailand) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2026-08-12. สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  33. ↑ Cohn, Paulette (2026-08-04). "Simon Cowell Opens Up About Historic 'AGT' Format Shake-Up: 'It Was Better Than I Thought' (Exclusive)". Parade (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2026-08-06. สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  34. 1 2 Norwin, Alyssa (2026-08-11). "'AGT': Which of Howie & Sofia's Callbacks Made the Live Shows?". TV Insider (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  35. ↑ Ajanapanya, Nongluck (2026-07-31). "Thai Singer Nene Royal Advances to AGT Judges' Callbacks". The Nation (Thailand) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  36. ↑ "AGT gives Nene Royal's Judges' Callbacks performance early release". The Nation (Thailand) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2026-08-08. สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  37. ↑ Tiengtae, Nannalin (2026-08-08). "Nene Royal's 'Hysteria' tops 1 million views". Bangkok Post (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  38. ↑ Siwanartwong, Kaweewat (2026-08-11). "Nene Royal crushes a Muse classic on America's Got Talent". Time Out Bangkok (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-13.
  39. ↑ Childers, Chad (2026-08-26). "Teen Guitar Phenom Gets 'America's Got Talent' Golden Buzzer for Soundgarden Cover". Loudwire (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-27.
  40. 1 2 Brandle, Lars (2026-08-26). "Nene Royal Rocks Into 'AGT' Final With Cover of Soundgarden's 'Black Hole Sun': Watch". Billboard (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-27.
  41. 1 2 Borg, Janelle (2026-08-26). "16-year-old guitarist wins over America's Got Talent with Soundgarden's Black Hole Sun: "I think you could really win this competition – you can sing and you can play that guitar, insanely"". Guitar World (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-27.
  42. ↑ P, Vajara (2026-08-26). "Behind Nene Royal's AGT Golden Buzzer look: Thai batik meets Phuket Baba heritage". Thaiger (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-27.
  43. ↑ "Nene Royal Reveals the Origin of Her Outfit on America's Got Talent Stage, Bringing Thai Culture to Rock the World!". en.thairath.co.th (ภาษาอังกฤษ). 2026-08-27. สืบค้นเมื่อ 2026-08-27.
  44. ↑ "Nene Royal storms into AGT final with Mel B's Golden Buzzer". The Nation (Thailand) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2026-08-26. สืบค้นเมื่อ 2026-08-27.
  45. ↑ Norwin, Alyssa (2026-08-25). "'AGT' Recap: Who Got Mel B.'s Live Golden Buzzer?". TV Insider (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-27.
  46. ↑ Dailey, Hannah (2026-08-27). "Teenager Earns 'AGT' Golden Buzzer & Praise From Chris Cornell's Wife for 'Incredible' Soundgarden Cover". Billboard (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-28.
  47. ↑ "Add Carabao pledges 1m baht for Nene Royal's AGT final". The Nation (Thailand) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2026-08-29. สืบค้นเมื่อ 2026-09-01.
  48. ↑ matichon (2026-09-24). "เจ้าสัวธนินท์ มอบคอนโด ยินดี 'เนเน่ รอยัล' แชมป์ AGT 2026 - เปิดสเปกห้องสุดหรู". สืบค้นเมื่อ 2026-09-24.
  49. ↑ Brandle, Lars (2026-09-23). "Nene Royal Deploys 'Seven Nation Army' on 'AGT' Final: Watch". Billboard (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-09-24.
  50. ↑ Borg, Janelle (2026-09-23). "16-year-old guitarist stuns in America's Got Talent final by turning the White Stripes' Seven Nation Army into a metal anthem: "The world is going crazy because there is nothing like you right now. You are unique"". Guitar World (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-09-24.
  51. ↑ Boyle, Gary (2026-09-24). "Nene Royal rocks AGT final with 'Seven Nation Army'". Bangkok Post (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-09-24.
  52. ↑ Childers, Chad ChildersChad (2026-09-24). "'America's Got Talent' Winner Nene Royal Performs With Linkin Park on Finale". Loudwire (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-09-24.
  53. ↑ Norazhar, Dayang (2026-09-24). "Thai teen Nene Royal wins US$1m on America's Got Talent". The Malaysian Reserve (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-09-24.
  54. ↑ Shewfelt, Raechal (2024-09-24). "America's Got Talent reveals season 21 winner — see who won the $1 milion". Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2026-09-24.
  55. ↑ "'เนเน่ รอยัล' ตัดสินใจแล้ว เงินรางวัลแชมป์ AGT จะรับเงินครั้งเดียวหรือทยอยรับเป็นรายปี". มติชน. 9 ตุลาคม 2569. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2569.
  56. ↑ "ในหลวงโปรดฯ ให้ "เนเน่" เข้าเฝ้า ตรัสชื่นชมเก่งมาก สร้างชื่อให้ประเทศ". ไทยรัฐ. 10 ตุลาคม 2569. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2569.
  57. ↑ อนันเต่า, ภัทรณกัญ (25 กันยายน 2569). "เนเน่ รอยัล เตรียมขึ้นเป็นศิลปินเปิดคอนเสิร์ตของ Avenged Sevenfold ที่สิงคโปร์". เดอะสแตนดาร์ด. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2569.
  58. ↑ "รัฐบาลดึง 'เนเน่ รอยัล' โชว์พลังเสียง ต้อนรับผู้นำการเงินโลก IMF - World Bank". กรุงเทพธุรกิจ. 6 ตุลาคม 2569. สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2569.
  59. ↑ matichon (2026-08-12). "'เนเน่ รอยัล' เปิดใจหลังรับพระราชทานรางวัลลูกกตัญญู ปี 69 'หลังความสำเร็จมีแม่เสมอ'". สืบค้นเมื่อ 2026-08-28.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เนเน่_รอยัล&oldid=13340003"