ภาษาลักเซมเบิร์ก
หน้าตา
| ลักเซมเบิร์ก | |
|---|---|
| Lëtzebuergesch | |
| ประเทศที่มีการพูด | ลักเซมเบิร์ก; รัฐซาร์ลันท์และภาคตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ เยอรมนี; เขตอาเรอเลอร์ลันท์และซังคท์วิท เบลเยียม; จังหวัดมอแซล ฝรั่งเศส |
| ภูมิภาค | ยุโรปตะวันตก |
ผู้พูด | ประมาณ 390,000 คน (2010)[1] |
| อักษรละติน (อักษรลักเซมเบิร์ก) อักษรเบรลล์ภาษาลักเซมเบิร์ก | |
| สถานภาพทางการ | |
ภาษาทางการของ | |
ภาษาชนกลุ่มน้อย ที่รับรองใน | |
| รหัสภาษา | |
| ISO 639-1 | lb |
| ISO 639-2 | ltz |
| ISO 639-3 | ltz |
| Glottolog | luxe1241 |
| Linguasphere | 52-ACB-db |
พื้นที่ที่มีการใช้ภาษาลักเซมเบิร์ก (ม่วงแถบ) และภาษาถิ่นต่าง ๆ ในกลุ่มภาษาฟรังโคเนียมอแซล (ม่วงทึบ) | |
ภาษาลักเซมเบิร์ก (ลักเซมเบิร์ก: Lëtzebuergesch) เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกตะวันตกซึ่งใช้พูดกันเป็นหลักในประเทศลักเซมเบิร์ก โดยมีผู้พูดทั่วโลกประมาณ 390,000 คน[1]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Le nombre de locuteurs du luxembourgeois revu à la hausse" (PDF). สืบค้นเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ในภาษาลักเซมเบิร์ก