ข้ามไปเนื้อหา

นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์
New_England_Patriots_NE_logo
นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์
Wordmark
New_England_Patriots_wordmark
เครื่องแบบปัจจุบัน
ข้อมูลทั่วไป
ก่อตั้ง22 พฤศจิกายน 1959; 66 ปีก่อน (22 พฤศจิกายน 1959)
(ในฐานะบอสตัน เพเทรียตส์)[1]
สีประจำทีมNautical blue, red, new century silver, white
       
สนามเหย้ายิลเลตต์ สเตเดียม
ฟอกซ์โบโรห์, รัฐแมสซาชูเซตส์[2]
สำนักงานใหญ่ยิลเลตต์ สเตเดียม
ฟอกซ์โบโรห์, รัฐแมสซาชูเซตส์
ฉายา"เดอะแพทส์"
"กรอแกนส์ ฮีโร่"
"ดิอีวิลเอ็มไพร์"
"เดอะบอสตันไทท์เอนด์ปาร์ตี้"
"เดอะบูกี้แมน"
มาสคอตแพท เพเทรียตส์
ประวัติทีม
  • บอสตัน เพเทรียตส์ (1960–1970)
  • นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์ (1971–ปัจจุบัน)
ลีก/คอนเฟอเรนซ์
อเมริกันฟุตบอลลีก (1960–1969)
เนชันแนลฟุตบอลลีก (1970–ปัจจุบัน)
บุคลากร[3]
เจ้าของทีม[4]โรเบิร์ต คราฟท์
ประธานบริหาร[5]โจนาธาน คราฟท์
ผู้จัดการทั่วไป (GM)เอเลียต วูลฟ์
หัวหน้าผู้ฝึกสอน[6]ไมค์ วราเบล

นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์ (อังกฤษ: New England Patriots) เป็นทีมอเมริกันฟุตบอลอาชีพ ที่ตั้งอยู่ที่เมืองฟอกซ์โบโรห์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา โดยเป็นสมาชิกของเนชันแนลฟุตบอลลีก (เอ็นเอฟแอล) ในอเมริกาฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ ดิวิชันตะวันออก (AFC East)

ชื่อเดิมของทีมคือ "บอสตัน เพเทรียตส์" ใช้ในช่วงก่อตั้งทีมในปี พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) ก่อนที่ต่อมาจะเปลี่ยนชื่อทีมเป็น "นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์" ในปี พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970)

เพเทรียตส์ชนะการแข่งขันซูเปอร์โบวล์ 6 ครั้ง ชนะเลิศสายอเมริกันฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ทั้งหมด 12 ครั้ง และชนะเลิศในดิวิชันตะวันออก ทั้งหมด 23 ครั้ง

ชื่อนิวอิงแลนด์มาจากเขตนิวอิงแลนด์ของทีมที่ตั้งอยู่ โดยชื่อเล่นของทีมคือ "แพท" ซึ่งเป็นชื่อของสัญลักษณ์ทหารประจำทีม จากชื่อเต็มว่า "แพท เพเทรียตส์" (Pat Patriots)

ประวัติ

[แก้]

บอสตัน เพเทรียตส์ (1959–1970)

[แก้]
ไททันส์ ออฟ นิวยอร์ก พบ บอสตัน เพเทรียตส์ (1960)

เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 1959 บิลลี ซัลลิแวน (Billy Sullivan) นักธุรกิจชาวบอสตัน ได้รับสิทธิ์ในการก่อตั้งทีมในลีกอเมริกันฟุตบอลที่กำลังก่อตั้งขึ้นใหม่ในชื่อ "อเมริกันฟุตบอลลีก" (AFL)

ต่อมาทีมได้เปิดโอกาสให้ประชาชนเสนอชื่อทีมอย่างเป็นทางการ โดยชื่อที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือ "บอสตัน เพเทรียตส์" (Boston Patriots) โดยคำว่า "เพเทรียตส์" (Patriots; ผู้รักชาติ) สื่อถึงกลุ่มประชาชนใน 13 อาณานิคม ที่ลุกฮือต่อต้านการปกครองของอังกฤษในช่วงสงครามปฏิวัติอเมริกา และประกาศให้สหรัฐอเมริกาเป็นประเทศเอกราชในวันที่ 4 กรกฎาคม 1776 ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อรัฐแมสซาชูเซตส์ในขณะที่ยังเป็นอาณานิคมอยู่[7]

นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์ (1971–ปัจจุบัน)

[แก้]
ทอม เบรดี้ ควอเตอร์แบ็คของเพเทรียตส์ ในปี 2011

เมื่อเอ็นเอฟแอลและเอเอฟแอลควบรวมกิจการกันในปี 1970 ทีมเพเทรียตส์ได้ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มเอเอฟซีตะวันออกของสายอเมริกันฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์

ในปีถัดมา ทีมได้ย้ายไปใช้สนามแห่งใหม่ในเมืองฟอกซ์โบโรห์ รัฐแมตซาชูเชตส์ และได้เปลี่ยนชื่อจาก "บอสตัน เพเทรียตส์" เป็น "เบย์ สเตท เพเทรียตส์" ตามชื่อเล่นของรัฐแมสซาชูเซตส์ อย่างไรก็ตาม ทาง เอ็นเอฟแอล ไม่ยอมรับชื่อดังกล่าว และในวันที่ 22 มีนาคม 1971 ทีมได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะเปลี่ยนชื่อเป็น "นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์" ตามที่ตั้งของทีม

โดยนับตั้งแต่ทีมย้ายมาแข่งในเนชันแนลฟุตบอลลีก ทีมได้คว้าแชมป์ซูเปอร์โบวล์ไปแล้ว 6 สมัย ในฤดูกาล 2001 (XXXVI), 2003 (XXXVIII), 2004 (XXXIX), 2014 (XLIX), 2016 (LI), 2018 (LIII)[8]

ผลงาน

[แก้]

สนามเหย้า

[แก้]
ยิลเลตต์ สเตเดียม

ยิลเลตต์ สเตเดียม เปิดใช้งานเมื่อปี ค.ศ. 2002 ทำหน้าที่เป็นสนามเหย้าให้กับทีมนิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์ ในเนชันแนลฟุตบอลลีก และนิวอิงแลนด์ เรฟโวลูชั่น ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์[10]

การก่อสร้างสนามเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2000 โดยมีค่าดำเนินการก่อสร้างประมาณ 325 ล้านดอลลาร์ ต่อมาทีมได้ขายสิทธิ์ในชื่อสนามให้กับบริษัทยิลเลตต์ในเดือนสิงหาคม 2002

สนามมีความจุผู้ชมประมาณ 65,878 คน โดยที่นั่งส่วนใหญ่จัดเรียงอยู่ตามแนวข้างสนามแบ่งเป็น 3 ชั้น อัฒจันทร์ชั้นล่างโอบล้อมสนามเกือบทั้งหมด ในขณะที่โซนที่นั่งระดับคลับและอัฒจันทร์ชั้นบนจะอยู่ตามแนวข้างสนามเป็นหลัก ที่นั่งทั้งหมดถูกจัดวางให้หันเข้าหาเส้นกลางสนาม (เส้น 50 หลา) เพื่อให้ผู้ชมมีมุมมองการรับชมที่ยอดเยี่ยม สนามแห่งนี้ประกอบด้วยห้องรับรองพิเศษ (luxury suites) 89 ห้อง และที่นั่งระดับคลับกว่า 6,000 ที่นั่ง มีจอวิดีโอแสดงผลคะแนนขนาดใหญ่ติดตั้งอยู่หลังพื้นที่เอนด์โซน (end zone) ทั้งสองฝั่ง และมีพื้นที่รับรอง Patriots Club Lounge ขนาด 120,000 ตารางฟุตที่เปิดให้บริการตลอดทั้งปี

สนามตั้งอยู่ใกล้กับ North Portal Plaza ซึ่งเป็นทางเข้าหลักสำหรับแฟนๆ ที่จะเข้ามายังสนาม นอกจากนี้ บริเวณติดกับสนามยังเป็นที่ตั้งของ The Hall at Patriot Place ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ขนาด 30,000 ตารางฟุตที่จัดแสดงประวัติความเป็นมาของทีม[11][12]

ผู้เล่น

[แก้]

ผู้เล่นในฤดูกาลปัจจุบัน (53-men roster)

[แก้]
ผู้เล่น[13] หมายเลข ตำแหน่ง ส่วนสูง (ฟุต-นิ้ว) น้ำหนัก (ปอนด์) อายุ (ปี) ประสบการณ์ (ปี) ต้นสังกัดในเอ็นซีเอเอ ก่อนเข้ารับการดราฟต์
Tanner Arkin 84 TE 6-4 262 23 R Illinois
Julian Ashby 47 LS 6-1 231 24 2 Vanderbilt
Christian Barmore 90 DT 6-5 315 27 6 Alabama
Andy Borregales 8 K 5-11 202 23 2 Miami
Mike Brown 33 S 6-1 218 27 4 Miami (Ohio)
Ben Brown 77 C 6-5 313 28 4 Mississippi
Kevin Byard III 31 S 5-11 212 33 11 Middle Tennessee State
Will Campbell 66 T 6-6 319 22 2 LSU
Channing Canada 29 CB 5-11 190 24 R Texas Christian
Efton Chism III 86 WR 5-10 198 24 2 Eastern Washington
Dametrious Crownover 68 T 6-7 319 25 R Texas A&M
Carlton Davis III 7 CB 6-1 200 29 8 Auburn
Tommy DeVito 16 QB 6-2 210 28 4 Illinois
Romeo Doubs 87 WR 6-2 210 26 5 Nevada
DeMario Douglas 3 WR 5-8 185 25 4 Liberty
Cory Durden 94 DT 6-4 305 27 2 North Carolina State
Christian Elliss 53 LB 6-2 231 27 5 Idaho
Joshua Farmer 92 DT 6-3 312 23 2 Florida State
Reggie Gilliam 44 FB 6-1 255 29 7 Toledo
Christian Gonzalez 0 CB 6-1 205 24 4 Oregon
TreVeyon Henderson 32 RB 5-10 202 23 2 Ohio State
Hunter Henry 85 TE 6-5 249 31 11 Arkansas
Mack Hollins 13 WR 6-4 221 33 10 North Carolina
Erick Hunter 49 LB 6-2 225 23 R Morgan State
Gabe Jacas 50 LB 6-4 261 22 R Illinois
DaQuan Jones 99 DT 6-4 320 34 13 Penn State
Dre'Mont Jones 5 LB 6-3 268 29 8 Ohio State
Marcus Jones 25 CB 5-8 188 27 5 Houston
Corey Kiner 9 RB 5-9 209 24 2 Cincinnati
Cameron Latu 36 TE 6-5 244 26 3 Alabama
Caleb Lomu 74 T 6-6 313 21 R Utah
Drake Maye 10 QB 6-4 225 24 3 North Carolina
Behren Morton 15 QB 6-2 218 24 R Texas Tech
Morgan Moses 76 T 6-6 320 35 13 Virginia
Darius Muasau 54 LB 6-1 230 25 3 UCLA
Namdi Obiazor 48 LB 6-3 229 24 R Texas Christian
Elijah Ponder 91 LB 6-3 261 24 2 Cal Poly
Karon Prunty 21 CB 6-1 192 24 R Wake Forest
Matt Pryor 65 OL 6-7 345 31 9 TCU
Eli Raridon 82 TE 6-6 245 22 R Notre Dame
Jaylen Reed 23 S 6-0 212 23 2 Penn State
Walter Rouse 72 OL 6-6 314 25 3 Oklahoma
Robert Spillane 14 LB 6-1 234 30 8 Western Michigan
Rhamondre Stevenson 38 RB 6-0 227 28 6 Oklahoma
Leonard Taylor III 93 DL 6-3 305 24 3 Miami
Alijah Vera-Tucker 75 G 6-4 308 27 6 USC
Kyle Williams 18 WR 5-11 190 23 2 Washington State
Milton Williams 97 DT 6-3 290 27 6 Louisiana Tech
Jared Wilson 55 OL 6-3 310 23 2 Georgia
Mitch Wishnowsky 19 P 6-2 220 34 8 Utah
Charles Woods 22 CB 5-11 185 26 3 SMU
Craig Woodson 4 S 6-0 200 25 2 California

ผู้เล่นบัญชีสำรอง/ผู้เล่นที่มีอาการบาดเจ็บ

[แก้]
ผู้เล่น หมายเลข ตำแหน่ง ส่วนสูง (ฟุต-นิ้ว) น้ำหนัก (ปอนด์) อายุ ประสบการณ์ (ปี) ต้นสังกัดในเอ็นซีเอเอ ก่อนเข้ารับการดราฟต์
Bryce Baringer 17 P 6-2 215 27 4 Michigan State
A.J. Brown 1 WR 6-1 226 29 8 Mississippi
Marcus Bryant 52 T 6-7 320 24 2 Missouri
Julian Hill 80 TE 6-4 251 26 4 Campbell University
Quintayvious Hutchins 45 LB 6-3 245 23 R Boston College
Khalil Jacobs 59 LB 6-1 227 22 R Missouri
Myles Montgomery 39 RB 5-10 205 23 R UCF
Mike Onwenu 71 OL 6-3 350 28 7 Michigan
Dell Pettus 24 S 5-11 200 25 3 Troy
Greg Van Roten 70 OL 6-3 305 36 12 Penn
Jeremiah Webb 29 WR 5-11 198 25 1 South Alabama
Brenden Schooler 41 S 6-2 210 29 5 Texas
Harold Landry III 2 LB 6-2 252 30 9 Boston College

บุคลากร

[แก้]

เจ้าของทีม

[แก้]
โรเบิร์ต คราฟต์ ประธานกรรมการนิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์
รายชื่อ[14] จาก ถึง ตำแหน่ง
Billy Sullivan 1960 1987 ผู้ก่อตั้งทีม/เจ้าของทีม
Victor Kiam 1988 1991 เจ้าของทีม
James Orthwein 1992 1993 เจ้าของทีม
Robert Kraft 1994 ปัจจุบัน ประธานกรรมการ

หัวหน้าผู้ฝึกสอน

[แก้]
Bill Belichick
† หัวหน้าผู้ฝึกสอนที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าหอเกียรติยศอเมริกันฟุตบอล
ลำดับ[15] รายชื่อ จาก ถึง จำนวนปี ชนะเลิศซูเปอร์โบวล์ ชนะเลิศคอนเฟอเรนซ์
1 Lou Saban 1960 1961 2 0 0
2 Mike Holovak 1961 1968 8 0 0
3 Clive Rush 1969 1970 2 0 0
4 John Mazur 1970 1972 3 0 0
5 Phil Bengtson 1972 1972 1 0 0
6 Chuck Fairbanks 1973 1978 6 0 0
7 Hank Bullough 1978 1978 1 0 0
8 Ron Erhardt 1978 1981 4 0 0
9 Ron Meyer 1982 1984 3 0 0
10 Raymond Berry† 1984 1989 6 0 1
11 Rod Rust 1990 1990 1 0 0
12 Dick MacPherson 1991 1992 2 0 0
13 Bill Parcells† 1993 1996 4 0 1
14 Pete Carroll 1997 1999 3 0 0
15 Bill Belichick 2000 2023 24 6 9
16 Jerod Mayo 2024 2024 1 0 0
17 Mike Vrabel 2025 ปัจจุบัน 2 0 1

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ https://www.patriots.com/news/patriots-official-born-on-date-nov-22-1959
  2. ↑ https://www.gillettestadium.com/overview/
  3. ↑ https://www.patriots.com/team/front-office-roster/
  4. ↑ https://www.patriots.com/team/front-office-roster/robert-kraft
  5. ↑ https://www.patriots.com/team/front-office-roster/jonathan-kraft
  6. ↑ https://www.patriots.com/team/coaches-roster/
  7. ↑ Fame, Pro Football Hall of. "Pro Football Hall of Fame". Pro Football Hall of Fame (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  8. 1 2 "Official New England Patriots News and Analysis". www.patriots.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  9. ↑ https://www.theguardian.com/sport/live/2017/feb/05/super-bowl-2017-new-england-patriots-atlanta-falcons-latest-score
  10. ↑ "Gillette Stadium | A Family of Businesses". A Family of Businesses | The Kraft Group (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2016-01-04. สืบค้นเมื่อ 2026-08-12.
  11. ↑ "Gillette Stadium, Foxborough: World Cup 2026 Guide". MeetStadium (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-10-10.
  12. ↑ "Gillette Stadium, New England Patriots football stadium - Stadiums of Pro Football". Stadiums of Pro Football - Your Ticket to Every NFL Football Stadium (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-10-10.
  13. ↑ "Patriots Roster | New England Patriots - Patriots.com". www.patriots.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-10-10.
  14. ↑ "New England Patriots Executives and Owners". Pro-Football-Reference.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-10-10.
  15. ↑ "New England Patriots Coaches". Pro-Football-Reference.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-10-10.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]