ข้ามไปเนื้อหา

จังหวัดคังว็อน (ประเทศเกาหลีเหนือ)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จังหวัดคังว็อน
강원도
การถอดเสียงเกาหลี
 • โชซ็อนกึล강원도
 • ฮันจา江原道
 • เอ็มอาร์Kangwŏndo
 • อาร์อาร์Gangwon-do
ที่ตั้งของจังหวัดคังว็อน
ประเทศ เกาหลีเหนือ
ภูมิภาคควันดง
(ย็องซอ: คังว็อนตะวันตก; ย็องดง: คังว็อนตะวันออก)
เมืองเอกว็อนซัน
เขตการปกครองย่อย2 นคร; 15 อำเภอ
การปกครอง
 • เลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำจังหวัดแพ็ก ซ็อง-กุก[1] (พรรคแรงงานเกาหลี)
 • ประธานคณะกรรมการประชาชนประจำจังหวัดจู มุน-จิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด
11,255 ตร.กม. (4,346 ตร.ไมล์)
ประชากร
 (2008)
 • ทั้งหมด
1,477,582 คน
 • ความหนาแน่น130 คน/ตร.กม. (340 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาUTC+9 (เวลาเปียงยาง)
รหัส ISO 3166KP-07

คังว็อน (เกาหลี: 강원도; เอ็มอาร์: Kangwŏndo; เสียงอ่านภาษาเกาหลี: [kaŋ.wʌn.do]) เป็นจังหวัดของประเทศเกาหลีเหนือ มีเมืองเอกอยู่ที่ว็อนซัน ก่อนการแบ่งเกาหลีใน ค.ศ. 1945 จังหวัดคังว็อนและจังหวัดคังว็อนในเกาหลีใต้ (บางครั้งสะกดว่า Kangwon Province เช่นกัน) เคยเป็นจังหวัดเดียวที่ไม่รวมว็อนซัน

ประวัติศาสตร์

[แก้]

คังว็อนเคยเป็นหนึ่งในแปดจังหวัดของเกาหลีในสมัยราชวงศ์โชซ็อน จังหวัดนี้ได้รับการสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1395 และมีที่มาของชื่อจากชื่อเมืองหลัก คังนึง (เกาหลี: 강릉; ฮันจา: 江陵) และเมืองเอกของจังหวัดคือว็อนจู (원주; 原州)

ใน ค.ศ. 1895 คังว็อนถูกแทนที่ด้วยเขตชุนช็อน (Chuncheon-bu; 춘천부; 春川府) ทางทิศตะวันตก และเขตคังนึง (Gangneung-bu; 강릉부; 江陵府) ทางทิศตะวันออก ส่วนว็อนจูกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตชุงจู ในช่วง ค.ศ. 1910–1945 ซึ่งเป็นยุคอาณานิคมของญี่ปุ่นในเกาหลี จังหวัดนี้เป็นที่รู้จักในชื่อโคเก็นโด

ใน ค.ศ. 1896 เกาหลีถูกแบ่งออกเป็นสิบสามจังหวัดอีกครั้ง และเขตทั้งสองได้ถูกยุบรวมเพื่อตั้งจังหวัดคังว็อนขึ้นใหม่ แม้ว็อนจูจะกลับมารวมกับจังหวัดคังว็อน แต่เมืองเอกของจังหวัดถูกย้ายไปยังชุนช็อน

ใน ค.ศ. 1945 จังหวัดคังว็อน (พร้อมส่วนที่เหลือของเกาหลี) ถูกแบ่งโดยเส้นขนานที่ 38 องศาเหนือใน ค.ศ. 1945 ออกเป็นเขตยึดครองของโซเวียตในทางเหนือและอเมริกาในทางใต้ตามลำดับ ใน ค.ศ. 1946 จังหวัดทางทิศเหนือได้รับการขยายรวมพื้นที่ส่วนของจังหวัดคย็องกีที่อยู่ในเกาหลีเหนือ และพื้นที่โดยรอบว็อนซันในจังหวัดฮัมกย็องใต้ เมืองเอกของจังหวัดในส่วนของเกาหลีเหนือถูกจัดตั้งขึ้นที่ว็อนซัน เนื่องจากว็อนจูและชุนช็อนซึ่งเป็นเมืองเอกดั้งเดิมของคังว็อนต่างอยู่ทางใต้ของเส้นขนานที่ 38 ใน ค.ศ. 1948 จังหวัดนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีที่สถาปนาขึ้นใหม่ และจากผลของความตกลงการสงบศึกในสงครามเกาหลี ค.ศ. 1953 เส้นเขตแดนระหว่างจังหวัดคังว็อนส่วนเหนือและส่วนใต้ได้ถูกเลื่อนขึ้นไปทางทิศเหนือจนถึงเส้นแบ่งเขตแดนทางทหาร

ใน ค.ศ. 2002 เขตท่องเที่ยวภูเขาคึมกังถูกแยกออกจากส่วนที่เหลือของจังหวัดเพื่อจัดตั้งเป็นภูมิภาคที่บริหารแยกต่างหาก อย่างไรก็ตาม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 หลังจากยืนยันว่าการรวมชาติเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้และประกาศให้เกาหลีใต้เป็นรัฐปรปักษ์ เกาหลีเหนือได้ประกาศว่าพวกเขาจะปิดการท่องเที่ยวระหว่างประเทศภูเขาคึมกัง[2]

ภูมิศาสตร์

[แก้]

จังหวัดนี้มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดฮัมกย็องใต้ทางทิศเหนือ ติดกับจังหวัดพย็องอันใต้และจังหวัดฮวังแฮเหนือทางทิศตะวันตก และติดกับแคซ็องทางทิศใต้ นอกจากนี้ จังหวัดยังมีแนวเขตจากเขตปลอดทหารเกาหลีคั่นกับจังหวัดคังว็อนและจังหวัดคย็องกีซึ่งเป็นพื้นที่คู่ขนานในฝั่งเกาหลีใต้ ส่วนทางทิศตะวันออกคือทะเลญี่ปุ่น

พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดครอบคลุมโดยเทือกเขาแทแบ็ก ซึ่งมียอดเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาคึมกัง ("ภูเขาเพชร")

จังหวัดคังว็อนฝั่งเหนือใต้ถูกเรียกรวมกันว่าภูมิภาค ควันดง พื้นที่ทางทิศตะวันตกของเทือกเขาแทแบ็กเรียกว่าย็องซอ ส่วนที่พื้นที่ทางทิศตะวันออกของเทือกเขาเรียกว่าย็องดง

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2003 เขตรักษาพันธุ์พืชเขาชูแอได้รับการจัดตั้งขึ้น[3] เขตรักษาพันธุ์นี้มีพื้นที่ 687 เฮกตาร์ ตั้งอยู่ในชินดงรี อำเภอเซโพ และซันยังรี อำเภอโคซัน[3] เขาชูแอมีความสูง 1,528 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขามาซิงนย็อง[3] สหภาพการอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีกำลังพยายามอนุรักษ์ป่าผสมระหว่างไม้สนและไม้ใบกว้าง[3] การตัดสินใจในระดับคณะรัฐมนตรีของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีสั่งห้ามการไล่ต้อนสัตว์เลี้ยงมากินหญ้า การเก็บทรัพยากรพืช และการกระทำอื่น ๆ ที่เป็นการทำลายสิ่งแวดล้อม[3]

การแบ่งเขตการปกครอง

[แก้]
แผนที่แสดงเขตการปกครองของจังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีเหนือ (ในภาษาเกาหลี)

จังหวัดคังว็อนแบ่งออกเป็น 2 นคร (ชี) 1 เขตบริหารพิเศษ และ 15 อำเภอ (คุน)

นคร

[แก้]
ว็อนซัน

อำเภอ

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "권력기구도". Seoul: Political and Military Analysis Division, Intelligence and Analysis Bureau; Ministry of Unification. มิถุนายน 2025. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Unification with South Korea no longer possible, says Kim Jong-un". Guardian. 15 มกราคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 3 4 5 Ju, Song I (พฤษภาคม 5, 2012). "Plant reserve on Mt. Chuae". The Pyongyang Times. George Washington University. น. 8.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

39°08′51″N 127°26′46″E / 39.14750°N 127.44611°E / 39.14750; 127.44611