సంగీతంలో ఇంప్రెషనిజం
సంగీతంలో ఇంప్రెషనిజం అనేది పాశ్చాత్య శాస్త్రీయ సంగీతంలోని వివిధ స్వరకర్తల మధ్య ఒక ఉద్యమం (ప్రధానంగా 19వ శతాబ్దం చివరి, 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో), వీరి సంగీతం మానసిక స్థితి, వాతావరణంపై దృష్టి పెడుతుంది, "వివరణాత్మక స్వర-చిత్రాన్ని కాకుండా విషయం ద్వారా రేకెత్తిన మానసిక స్థితులు, భావోద్వేగాలను తెలియజేస్తుంది". [1] "ఇంప్రెషనిజం" అనేది 19వ శతాబ్దం చివరిలో మోనెట్ గీసిన ' ఇంప్రెషన్, సన్‌రైజ్' చిత్రం ఆధారంగా ఫ్రెంచ్ చిత్రకళ నుండి స్వీకరించిన ఒక తాత్విక, సౌందర్య పదం. పరిశీలకుడు మొత్తం ముద్రపై దృష్టి పెట్టేలా చేయడానికి, తీవ్రంగా విరుద్ధమైన రంగులు, వస్తువుపై కాంతి ప్రభావం, అస్పష్టమైన ముందుభాగం, నేపథ్యం, చదును చేసే దృక్కోణం మొదలైనవాటిని ఉపయోగించే ఇంప్రెషనిస్ట్ చిత్రకారులతో పోలిక ద్వారా స్వరకర్తలకు ఇంప్రెషనిస్టులు అని పేరు పెట్టారు.
సంగీత ఇంప్రెషనిజంలో అత్యంత ప్రముఖ లక్షణం "రంగు" వాడకం, లేదా సంగీత పరంగా, టింబ్రే, దీనిని ఆర్కెస్ట్రేషన్, హార్మోనిక్ వాడకం, టెక్స్చర్ మొదలైన వాటి ద్వారా సాధించవచ్చు. సంగీత ఇంప్రెషనిజంలోని ఇతర అంశాలలో కొత్త కార్డ్ కలయికలు, అస్పష్టమైన టోనాలిటీ, విస్తరించిన హార్మోనీలు, మోడ్‌లు, ఎక్సోటిక్ స్కేల్స్ వాడకం, సమాంతర చలనం, ఎక్స్‌ట్రా-మ్యూజికాలిటీ, "నీటిపై ప్రతిబింబాలు", ("పొగమంచు") మొదలైన భావోద్వేగ శీర్షికలు కూడా ఉన్నాయి.
చరిత్ర
[మార్చు]క్లాడ్ డెబస్సీ, మారిస్ రావెల్ ఇంప్రెషనిజంలో ఇద్దరు ప్రముఖ వ్యక్తులు, అయినప్పటికీ డెబస్సీ ఈ లేబుల్‌ను తిరస్కరించాడు (1908లో జాక్వెస్ డురాండ్‌కు రాసిన లేఖలో అతను ఇలా వ్రాశాడు "మూర్ఖులు 'ఇంప్రెషనిజం' అని పిలుస్తారు, ఇది అత్యంత తప్పుగా ఉపయోగించబడిన పదం, ముఖ్యంగా కళా విమర్శకులు దీనిని టర్నర్‌పై అంటించడానికి ఒక లేబుల్‌గా ఉపయోగిస్తారు, అతను మొత్తం కళలో రహస్యాన్ని అత్యుత్తమంగా సృష్టించినవాడు!" [2] ), రావెల్ దానితో అసౌకర్యాన్ని ప్రదర్శించాడు, ఒకానొక సమయంలో దానిని సంగీతానికి అస్సలు సరిగ్గా వర్తింపజేయలేమని పేర్కొన్నాడు. డెబస్సీ ఇంప్రెషనిస్ట్ రచనలు సాధారణంగా లక్షణ మూలాంశాలు, శ్రావ్యత, నాన్-డయాటోనిక్ స్కేల్స్ (ఉదాహరణకు, హోల్-టోన్, పెంటటోనిక్ స్కేల్స్), వాయిద్య ధ్వని, పెద్ద అసంపూర్ణ తీగలు (ఉదాహరణకు, 9వ, 11వ, 13వ), సమాంతర చలనం, అస్పష్టమైన టోనాలిటీ, క్రోమాటిజం, పియానో పెడల్స్ భారీ ఉపయోగం, ఇతర అంశాల ద్వారా సంగీత చిత్రాలను సృష్టించడం ద్వారా "ఒక మానసిక స్థితి, భావన, వాతావరణం లేదా దృశ్యాన్ని రేకెత్తిస్తాయి". డెబస్సీ స్వరరచన శైలి నిస్సందేహంగా ఉత్తర-రొమాంటిక్/ఇంప్రెషనిస్టిక్—అంటే సూక్ష్మమైన, నిరాడంబరమైన, సున్నితమైనది—అనే భావన నేటి సంగీతకారులు, విషయ పరిజ్ఞానం ఉన్న ప్రేక్షకులలో గట్టిగా స్థిరపడింది. [3] కొంతమంది ఇంప్రెషనిస్ట్ స్వరకర్తలు, ముఖ్యంగా డెబస్సీ, రావెల్, సింబలిస్ట్ స్వరకర్తలుగా కూడా వర్గీకరించబడ్డారు. ఈ రెండు సౌందర్య ధోరణులతో పంచుకోబడిన ఒక లక్షణం "విడిచిపెట్టిన పరిశీలన భావన: గాఢంగా అనుభూతి చెందిన భావోద్వేగాన్ని వ్యక్తీకరించడం లేదా కథ చెప్పడం కంటే"; సింబలిస్ట్ కవిత్వంలో వలె, సాధారణ వాక్యనిర్మాణం సాధారణంగా అంతరాయం కలిగిస్తుంది, పని అర్థాన్ని మోసే వ్యక్తిగత చిత్రాలు ప్రేరేపించబడతాయి. [4]
1912లో, ఫ్రెంచ్ స్వరకర్త ఎర్నెస్ట్ ఫానెల్లి (1860–1917) 1886లో తాను రచించిన 'థెబ్స్' అనే సింఫోనిక్ కవిత ప్రదర్శన తర్వాత పారిస్ పత్రికలలో గణనీయమైన దృష్టిని, కవరేజీని పొందాడు, ఇందులో విస్తరించిన తీగలు, పూర్తి-స్వర స్థాయిలు వంటి ఇంప్రెషనిజంతో సంబంధం ఉన్న అంశాలు ఉన్నాయి. [5] ఫానెల్లీ నూతన ఆవిష్కరణల పట్ల రావెల్ ఆకట్టుకోలేదు, ఫ్రాంజ్ లిస్జ్ట్ వంటి గత స్వరకర్తలు వీటిని ఇప్పటికే ఉపయోగించారని వాదించాడు. [6] : 36 ఫానెల్లీ ఇంప్రెషనిజం లిజ్ట్ లేదా రష్యన్ స్వరకర్తల నుండి కాకుండా హెక్టర్ బెర్లియోజ్ నుండి ఉద్భవించిందని కూడా అతను అభిప్రాయపడ్డాడు. [7]
ఇంప్రెషనిజంతో ముడిపడి ఉన్న ఇతర స్వరకర్తలలో లిలీ బౌలాంగర్, ఐజాక్ అల్బెనిజ్, [8] ఫ్రెడరిక్ డెలియస్, [9] పాల్ డుకాస్, [8] అలెగ్జాండర్ స్క్రియాబిన్, [8] డి ఫాల్లా, జాన్ [టోర్నో 3 , [8] రెస్పిఘి, ఆల్బర్ట్ రౌసెల్, కరోల్ స్జిమనోవ్స్కీ, చార్లెస్ టాంలిన్సన్ గ్రిఫ్స్, ఫెడెరికో మోంపౌ. ఫిన్నిష్ స్వరకర్త జీన్ సిబెలియస్ కూడా ఇంప్రెషనిజంతో సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు, [9], అతని టోన్ పోయెమ్ ది స్వాన్ ఆఫ్ టుయోనెలా (1893) డెబస్సీ ప్రిల్యూడ్ ఎ ల'ఆప్రెస్-మిడి డి'యున్ ఫౌన్ (సంగీత ఇంప్రెషనిజం ప్రధాన రచనగా పరిగణించబడుతుంది) కంటే ఒక సంవత్సరం ముందు వచ్చింది. [9] అమెరికన్ స్వరకర్త హోవార్డ్ హాన్సన్ కూడా తన రెండవ సింఫనీ వంటి రచనలలో సిబెలియస్, సాధారణంగా ఇంప్రెషనిజం నుండి స్వీకరించాడు. [9]
లక్షణాలు
[మార్చు]సంగీత ఇంప్రెషనిజం అత్యంత ముఖ్యమైన సాధనాలలో ఒకటి ఉద్రిక్తత లేని స్వర సామరస్యం. స్వరాలలోని అపస్వరం పరిష్కరించబడలేదు, కానీ ధ్వని లక్షణంగా ఉపయోగించబడింది. ఈ స్వరసమూహాలు తరచుగా సమాంతరంగా మార్చబడ్డాయి. స్వర రంగంలో హోల్ టోన్ స్కేల్, పెంటటోనిక్, మోడల్ స్కేల్స్ ఉపయోగించబడ్డాయి. ఆ స్వరాలు వాటి వృత్తాకార స్వర కదలికల ద్వారా ప్రత్యేకించబడ్డాయి. సంక్షిప్త ఇతివృత్తాలు లేదా ఇతర సాంప్రదాయ రూపాలకు బదులుగా, ధ్వని లక్షణం ఇంప్రెషనిజం శైలీకృత సాధనంగా మారింది. [10]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Michael Kennedy, "Impressionism", The Oxford Dictionary of Music, second edition, revised, Joyce Bourne, associate editor (Oxford and New York: Oxford University Press, 2006). ISBN 978-0-19-861459-3.
- ↑ Debussy, Claude (1987). Lesure, François; Nichols, Roger (eds.). Debussy Letters. Translated by Nichols, Roger. Harvard University Press. p. 188. ISBN 978-0-674-19429-8.
- ↑ de Médicis, François; Huebner, Steven, eds. (2018-12-31). Debussy's Resonance. doi:10.1017/9781787442528. ISBN 978-1-78744-252-8.
- ↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని
ట్యాగు; "Burkholder" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు - ↑ Adriano (2002). Anderson, Keith (ed.). "Fanelli: Symphonic Pictures – Bourgault-Duboudray: Rhapsodie cambodgienne | About this recording" (CD booklet). London: Marco Polo – via naxos.com.
- ↑ Orledge, Robert (2000). "Evocations of exoticism". In Mawer, Deborah (ed.). The Cambridge Companion to Ravel. Cambridge Companions to Music. Cambridge, UK: Cambridge University Press. pp. 27–46. ISBN 978-0-521-64856-1.
- ↑ Ravel, Maurice (2003). Orenstein, Arbie (ed.). A Ravel Reader: Correspondence, Articles, Interviews. Mineola, New York: Dover Publications. pp. 349–350. ISBN 978-0-486-43078-2.
- 1 2 3 4 ",Ivar Henning Mankell and Blair FairchildImpressionism, in Music", The Columbia Encyclopedia, sixth edition (New York: Columbia University Press, 2007) (Archive copy from 3 April 2009, accessed 25 December 2012).
- 1 2 3 4 Richard Trombley, "Impressionism in Music", Encyclopedia of Music in the 20th Century, edited by Lol Henderson and Lee Stacey (London and Chicago: Fitzroy Dearborn, 1999). ISBN 978-1-57958-079-7; ISBN 978-1-135-92946-6.
- ↑ "Musikalischer Impressionismus in Musik | Schülerlexikon | Lernhelfer". www.lernhelfer.de (in జర్మన్). Retrieved 2020-06-12.