ముస్లిం ఇబ్న్ అల్ హజ్జాజ్
ఇమామ్ ముస్లిం ఇబ్న్ అల్-హజ్జాజ్ مسلم بن الحجاج | |
|---|---|
| శీర్షిక | ఇమామ్ ముస్లిం |
| వ్యక్తిగతం | |
| జననం | సుమారు 815 తర్వాత నిషాపుర్ , అబ్బాసిద్ ఖలీఫా రాజ్యం |
| మరణం | మే సుమారు 875 నసరాబాద్ , అబ్బాసిద్ ఖలీఫా రాజ్యం |
| చివరి మజిలీ | నసరాబాద్ |
| మతం | ఇస్లాం |
| యుగం | ఇస్లామిక్ స్వర్ణయుగం (అబ్బాసిద్ యుగం) |
| ప్రాంతం | అబ్బాసిద్ ఖలీఫా రాజ్యం |
| Denomination | సున్నీ |
| Jurisprudence | షాఫి / ముజ్తహిద్ |
| ప్రధాన ఆసక్తులు | హదీస్ అఖీదా |
| ప్రముఖ కృషి | సహీహ్ ముస్లిం |
| వృత్తి | ఇస్లామిక్ పండితుడు, ముహద్దిత్ |
| Senior posting | |
Influenced
| |
| మూస:Infobox Arabic name | |
అబూ అల్-హుస్సేన్ ముస్లిం ఇబ్న్ అల్-హజ్జాజ్ ఇబ్న్ ముస్లిం ఇబిన్ వార్డ్ అల్-కుషాయ్రీ అన్-న్యాసాబురీ (అరబిక్: أبو الحزين بن مسلم بن ورد القشیری النيسابري 815-మే 875 CE/206-261 AH, సాధారణంగా ఇమామ్ ముస్లిం అని పిలువబడే నిషాపూర్ నగరానికి చెందిన ఇస్లామిక్ పండితుడు, దీనిని ముఖ్యంగా ముహద్దీత్ (హదీస్ స్కాలర్) అని పిలుస్తారు. సున్నీ ఇస్లాం ఆరు ప్రధాన హదీసుల సేకరణలలో ఒకటైన సహీహ్ ముస్లిం అని పిలువబడే అతని హదీసుల సంకలనం, సహీహ్ అల్-బుఖారీ పాటు రెండు అత్యంత ప్రామాణికమైన (సహీహ్) సేకరణలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది.
జీవితచరిత్ర
[మార్చు]ముస్లిం ఇబ్న్ అల్-హజ్జాజ్ ప్రస్తుతం ఈశాన్య ఇరాన్ ఉన్న అబ్బాసిద్ ప్రావిన్స్ ఆఫ్ ఖోరాసాన్ నిషాపూర్ పట్టణంలో జన్మించాడు.[3] అతని పుట్టిన తేదీ విషయంలో చరిత్రకారుల మధ్య భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయి, అయినప్పటికీ సాధారణంగా దీనిని 202 AH (817/818), 204 AH (819/820),లేదా 206 AH (821/822) గా పేర్కొంటారు.[4][5][6][7][8]
అల్-ధహాబీ ఇలా అన్నాడు, "ఆయన 204 హిజ్రీ సంవత్సరంలో జన్మించాడని చెబుతారు", అయినప్పటికీ అతను ఇలా అన్నాడు, కానీ ఆయన అంతకు ముందే జన్మించాడని నేను అనుకుంటున్నాను ".[6]
ఇబ్న్ ఖాలికాన్ ముస్లిం పుట్టిన తేదీ లేదా మరణించినప్పుడు వయస్సు గురించి ఏ హదీస్ మాస్టర్స్ ద్వారా కూడా ఏ నివేదికను కనుగొనలేకపోయాడు, అతను 200 AH (ID1) తరువాత జన్మించాడని వారి ఒప్పందం తప్ప. ఇబ్న్ ఖలికాన్ ఇబ్న్ అల్-సాలాను ఉదహరించాడు, అతను అల్-హకీమ్ అల్-నిషాపురి కితాబ్ ఉలమా అల్-అమ్సారును ఉదహరించాడు, ఆయన 25 రజబ్, 261 AH (మే 875) న మరణించినప్పుడు ముస్లిం వయస్సు 55 సంవత్సరాలు అని పేర్కొన్నాడు.[8]
ఇబ్న్ అల్-బయ్యిʿ నివేదిక ప్రకారం, అతనిని నిషాపుర్ శివారు ప్రాంతమైన నసరాబాద్‌లో ఖననం చేశారు.
పండితుల అభిప్రాయం ప్రకారం, ఆయన అరబ్ మూలానికి చెందినవాడు. [9][10] నిస్బా "అల్-కుషాయ్రీ" అతను అరబ్ తెగ బాను కుషైర్ చెందినవాడని సూచిస్తుంది, దీని సభ్యులు రషీదున్ కాలిఫేట్ విస్తరణ సమయంలో కొత్తగా స్వాధీనం చేసుకున్న పర్షియన్ భూభాగానికి వలస వచ్చారు. ఇద్దరు పండితులు, ఇబ్న్ అల్-అథర్, ఇబ్న్ ఆల్-సలాహ్ ప్రకారం, అతను ఆ తెగలో సభ్యుడు. విజయం తరువాత అతని కుటుంబం దాదాపు రెండు శతాబ్దాల క్రితం పర్షియాకు వలస వచ్చింది.[6]
రచయిత ఉపాధ్యాయులలో హర్మాలా ఇబ్న్ యాహ్యా, సయీద్ ఇబ్న్ మన్సూర్, అబ్ద్-అల్లాహ్ ఇబ్న్ మస్లమా అల్-ఖనాబీ, అల్-దుహాలీ, అల్-బుఖారీ, ఇబ్న్ మైన్, యాహ్యా ఇబ్న్ యహ్యా అల్-నిషాబురి అల్-తమీమి, ఇతరులు ఉన్నారు. అతని విద్యార్థులలో అల్-తిర్మిధి, ఇబ్న్ అబీ హాతిం అల్-రాజీ, ఇబ్న్ ఖుజైమా ఉన్నారు, వీరిలో ప్రతి ఒక్కరూ హదీసులపై రచనలు కూడా చేశారు. అరేబియా ద్వీపకల్పం, ఈజిప్ట్, ఇరాక్, సిరియా అంతటా చదువుకున్న తరువాత, అతను తన స్వస్థలమైన నిషాపూర్ స్థిరపడ్డాడు, అక్కడ అతను కలుసుకున్నాడు, అల్-బుఖారీకి జీవితకాల స్నేహితుడు అయ్యాడు.
మూలాలు
[మార్చు]ముస్లిం జీవిత చరిత్ర గురించి తెలుసుకోవడానికి అనేక మూలాలు ప్రముఖ కేంద్రాలుగా మారాయి. 11వ శతాబ్దంలో అల్-ఖతీబ్ అల్-బగ్దాదీ రచించిన 'బాగ్దాద్ చరిత్ర' , ఇస్లామిక్ మూలాలలో అతని జీవితం గురించిన తదుపరి అన్ని వర్ణనలకు ఆధారాన్ని ఏర్పరచింది. ఉదాహరణకు, అల్-ధహబీ రచించిన 'హిస్టరీ ఆఫ్ ఇస్లాం'లోని ముస్లిం పూర్తి జీవిత చరిత్రలో 27 నివేదికలు ఉన్నాయి, వాటిలో 11 (41%) అల్-బగ్దాదీ చరిత్ర నుండి వచ్చాయి. ముస్లిం జీవితం గురించిన సమాచారం కోసం రెండవ అత్యంత ముఖ్యమైన మూలం, అల్-హకీమ్ అల్-నిషాపురి రచించిన 'నిషాపుర్ చరిత్ర'. ముస్లిం గురించి 14 నివేదికలను కలిగి ఉన్న ' బాగ్దాద్ చరిత్ర'లోనే , వాటిలో సగం (7) 'నిషాపుర్ చరిత్ర' నుండి తీసుకోబడ్డాయి.[11]
సహీహ్ ముస్లిం
[మార్చు]9వ శతాబ్దం మధ్యలో, ముస్లిం తాను పూర్తిగా సహీహ్ హదీసులుగా భావించిన వాటి సంకలనాన్ని రచించాడు, దీనిని ఇప్పుడు సహీహ్ ముస్లిం అని పిలుస్తారు. నేడు, ఇది సున్నీ ఇస్లాంలో హదీసులకు సంబంధించిన ఆరు ప్రామాణిక పుస్తకాలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది . ప్రత్యేకించి, ఇది సహీహ్ అల్-బుఖారీతో పాటు ఈ ప్రామాణిక గ్రంథంలో రెండు ప్రముఖ సంకలనాలుగా పరిగణించబడతాయి; రెండింటినీ కలిపి సహీహైన్ అని పిలుస్తారు . ఈ పుస్తకంలోని హదీసుల సంఖ్య, నకలు ప్రతులు చేర్చబడ్డాయా లేదా కేవలం మూల గ్రంథం మాత్రమే ఉందా అనే దానిపై ఆధారపడి, మూడు నుండి పన్నెండు వేల వరకు మారుతూ ఉంటుంది. ముస్లిం సంకలనం, సహీహ్ అల్-బుఖారీ మధ్య గణనీయమైన సారూప్యత ఉంది: అల్-జౌజాఖీ ప్రకారం, ఈ రెండింటి మధ్య 2,326 సంప్రదాయాలు పంచుకోబడ్డాయి. ఈ సంకలనాలు సుమారుగా 2,400 కథకులను కూడా పంచుకుంటాయి; సహీహ్ అల్-బుఖారీలోని కథకులలో 430 మంది మాత్రమే సహీహ్ ముస్లింలో కనిపించరు, సహీహ్ ముస్లింలోని కథకులలో 620 మంది మాత్రమే సహీహ్ అల్-బుఖారీలో కనిపించరు.[12]
వారసత్వం
[మార్చు]అహ్లుస్-సున్నా పండితుడు, ఇషాక్ ఇబ్న్ రహ్వే ముస్లిం పనిని సిఫార్సు చేసిన మొదటి వ్యక్తి.[13]
ముస్లింలు స్వయంగా ప్రామాణికమైనవిగా గుర్తించిన చాలా విషయాలను ముస్లింలు విస్మరించారని, బలహీనమైన ట్రాన్స్మిటర్లను కూడా చేర్చారని అబూ జుర 'అల్-రాజీ అభ్యంతరం వ్యక్తం చేశారు.[14]
ఇబ్న్ అబీ హాతిం (d. 327/938 తరువాత ముస్లింను "విశ్వసనీయమైన, హదీసులు తెలిసిన హదీసులు మాస్టర్లలో ఒకరిగా" అంగీకరించాడు, అయితే ఇది అబూ జురాను, అతని తండ్రి అబూ హాతింను మరింత సంపూర్ణంగా ప్రశంసించటానికి విరుద్ధంగా ఉంది. ఇది ఇబ్న్ అల్-నదీమ్ మాదిరిగానే ఉంటుంది.[15]
ముస్లిం పుస్తకం క్రమంగా పెరుగుతూ, అహ్లుస్-సున్నాలో హదీసుల యొక్క అత్యంత ప్రామాణికమైన సేకరణలుగా పరిగణించబడుతుంది, ఇది సహీహ్ బుఖారీ తరువాత రెండవ స్థానంలో ఉంది.[16]
పనులు
[మార్చు]- సహీహ్ ముస్లిం అతని ప్రామాణికమైన హదీసులు
అల్-కునా వా అల్-అస్మా: కథకుడు పేర్లు, కున్యాస్ అల్-తమైజ్ సేకరణలు: హదీసులో దాగి ఉన్న లోపాలపై ఆయన చేసిన పని (ఇల్లల్లాల్)
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Isḥāq ibn Rāhwayh (1990). ʻAbd al-Ghafūr ʻAbd al-Ḥaqq Ḥusayn Balūshī (ed.). Musnad Isḥāq ibn Rāhwayh (1st ed.). Tawzīʻ Maktabat al-Īmān. pp. 150–165.
- ↑ "منهج الإمام مسلم بن الحجاج". www.ibnamin.com. Archived from the original on 2018-10-30. Retrieved 2006-09-23.
- ↑ Oriental Scholars. Encyclopaedia Dictionary Islam Muslim World, etc, Gibb, Kramer volume 7. 1960-2004.1875.2009. p. 691.
- ↑ Abdul Hamid Siddiqui. "Imam Muslim". Archived from the original on 2012-10-31. Retrieved 2012-10-29.
- ↑ K.J. Ahmad (1987). Hundred Great Muslims. Des Plaines, Illinois: Library of Islam. ISBN 0933511167.
- 1 2 3 Salahuddin ʿAli Abdul Mawjood (2007). The Biography of Imam Muslim bin al-Hajjaj. Translated by Abu Bakr Ibn Nasir. Riyadh: Darussalam. ISBN 978-9960988191.
- ↑ Syed Bashir Ali (2003). Scholars of Hadith. The Makers of Islamic Civilization Series. Malaysia: IQRAʼ International Educational Foundation. ISBN 1563162040. Archived from the original on 2016-06-17. Retrieved 2016-01-07.
- 1 2 Ahmad ibn Muhammad ibn Khallikan (1868) [Corrected reprint]. Ibn Khallikan's Biographical Dictionary. Vol. III. Translated by William McGuckin de Slane. Paris: Oriental translation fund of Great Britain and Ireland. p. 349. Archived from the original on 2016-06-17. Retrieved 2016-01-07.
- ↑ R.N. Frye, ed. (1975). The Cambridge history of Iran. London: Cambridge University Press. p. 471. ISBN 978-0-521-20093-6.
- ↑ al-Qushayrī, Muslim ibn al-Ḥajjāj; Shahryar, Aftab (2004-01-01). صحيح مسلم (in ఇంగ్లీష్). Islamic Book Service. ISBN 9788172315924. Archived from the original on 2021-09-30. Retrieved 2020-12-15.
- ↑ Brown 2007, p. 274.
- ↑ Brown 2007, p. 84.
- ↑ Brown 2007, p. 86.
- ↑ Brown 2007, p. 91–92, 155.
- ↑ Brown 2007, p. 88–89.
- ↑ Brown 2007, p. 272–274.