Tlenki azotu
Wygląd
Tlenki azotu – grupa nieorganicznych związków chemicznych zbudowanych z tlenu i azotu.
- tlenek diazotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(I); podtlenek azotu, gaz rozweselający), N2O
- tlenek azotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(II); monotlenek azotu), NO
- tritlenek diazotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(III)), N2O3 – w którym jeden atom azotu jest na formalnym stopniu utlenienia IV a drugi II.
- dwutlenek azotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(IV); ditlenek azotu), NO2 – tworzy on również dimer – tetratlenek diazotu, N2O4
- pentatlenek diazotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(V)), N2O5
- tritlenek azotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(VI)), NO3 – rodnik azotanowy o silnych właściwościach utleniających
- heksatlenek diazotu, N2O6 – nietrwały związek z wiązaniem nadtlenkowym, O2N−O−O−NO2[1]
- Wybrane tlenki azotu
- I
N2O - II
NO - III
N2O3 - IV
NO2 - IV
N2O4 - V
N2O5
Określenie tlenek azotu, które zgodnie z nomenklaturą chemiczną dotyczy tlenku azotu(II), może oznaczać także dowolny z tlenków azotu lub ich mieszaninę. Mieszaniny tlenków azotu są bardzo często wytwarzane w reakcjach, w których tworzy się któryś z tlenków azotu, przy czym proporcje poszczególnych tlenków w mieszaninie zależą od reakcji i warunków w jakich jest przeprowadzana. Przy definiowaniu emisji tlenków azotu do środowiska, symbol NOx oznacza mieszaninę tlenków azotu o niezdefiniowanym składzie.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Philip John Durrant, Bryl Durrant, Zarys współczesnej chemii nieorganicznej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1965, s. 768.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adam Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, t. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 655–665, ISBN 83-01-06542-7.
- Lech Pajdowski, Chemia ogólna, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 386–389, ISBN 83-01-00555-6.
- Linus Pauling, Peter Pauling, Chemia, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 227–231, ISBN 83-01-12267-6.
- Philip John Durrant, Bryl Durrant, Zarys współczesnej chemii nieorganicznej, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1965, s. 750–768.