Przejdź do zawartości

Stef Blok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stef Blok
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10 grudnia 1964
Emmeloord

Zawód, zajęcie

polityk

Partia

Partia Ludowa na rzecz Wolności i Demokracji

Odznaczenia
Order Trzech Gwiazd II klasy (Łotwa) Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia)

Stephanus Abraham (Stef) Blok (ur. 10 grudnia 1964 w Emmeloord[1]) – holenderski polityk i samorządowiec, poseł do Tweede Kamer, w latach 2012–2017 i 2018–2022 minister, członek Europejskiego Trybunału Obrachunkowego.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Ukończył naukę w szkole średniej w Lejdzie (1983), a w 1988 zarządzanie przedsiębiorstwem na Uniwersytecie w Groningen[2]. W latach 1988–1998 pracował w banku ABN AMRO, dochodząc do stanowiska dyrektora departamentu bankowości korporacyjnej[1].

Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji (VVD), do której wstąpił w 1988. W latach 1994–1998 był radnym miejscowości Nieuwkoop. W 1998 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Tweede Kamer, do niższej izby Stanów Generalnych wybierany także w 2002, 2003, 2006, 2010 i 2012. W latach 2010–2012 kierował frakcją poselską liberałów. Zastąpił na tej funkcji lidera tej partii, Marka Rutte, który został premierem. W listopadzie 2012 Stef Blok dołączył do jego drugiego rządu jako minister bez teki ds. mieszkalnictwa i służb publicznych. W marcu 2015 czasowo kierował resortem sprawiedliwości. Od czerwca do września 2016 zarządzał ministerstwem spraw wewnętrznych w okresie zwolnienia lekarskiego ministra Ronalda Plasterka[1]. W styczniu 2017 zastąpił Arda van der Steura na stanowisku ministra sprawiedliwości[3]. Funkcję tę pełnił do października 2017.

W marcu 2018 powrócił w skład holenderskiego rządu, obejmując w nim stanowisko ministra spraw zagranicznych[4]. W maju 2021 przejął kierownictwo resortu spraw gospodarczych i polityki klimatycznej (gdy Bas van ’t Wout udał się na urlop zdrowotny); obowiązki ministra spraw zagranicznych objęła wówczas Sigrid Kaag[5]. Początkowo miało to być zastępstwo czasowe, jednak w lipcu tegoż roku ogłoszono, że Bas van ’t Wout nie powróci do pracy w rządzie[6]. Stef Blok pozostał w związku z tym na funkcji ministra spraw gospodarczych i polityki klimatycznej, kończąc urzędowanie wraz z całym gabinetem w styczniu 2022.

W tym samym roku powołany w skład Europejskiego Trybunału Obrachunkowego[7] na okres sześcioletniej kadencji.

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Drs. S.A. (Stef) Blok [online], parlement.com [dostęp 2016-09-06] (niderl.).
  2. ↑ Stef Blok: Minister for Housing and the Central Government Sector, government.nl, 5 listopada 2012 [zarchiwizowane 2016-09-19] (ang.).
  3. ↑ Ontslagaanvraag minister en staatssecretaris van Veiligheid en Justitie [online], koninklijkhuis.nl, 27 stycznia 2017 [dostęp 2017-03-20] (ang.).
  4. ↑ Kabinet-Rutte III [online], parlement.com [dostęp 2018-03-13] (niderl.).
  5. ↑ Tijdelijke vervanging minister van EZK, rijksoverheid.nl, 28 maja 2021 [zarchiwizowane 2021-05-24] (niderl.).
  6. ↑ Kaag stopt als minister van Buitenlandse Handel, Van 't Wout keert niet terug [online], parool.nl, 9 lipca 2021 [dostęp 2021-08-08] (niderl.).
  7. ↑ A new Dutch Member for the European Court of Auditors, eca.europa.eu, 26 lipca 2022 [zarchiwizowane 2022-07-27] (ang.).
  8. ↑ Par Triju Zvaigžņu ordeņa piešķiršanu [online], vestnesis.lv, 11 czerwca 2018 [dostęp 2026-01-15] (łot.).
  9. ↑ Bearers of Decorations – Stephanus Abraham Blok – Maarjamaa Risti I klassi teenetemärk [online], president.ee [dostęp 2026-01-16] (ang.).