Mewa delawarska
| Larus delawarensis[1] | |||
| Ord, 1815 | |||
Osobnik dorosły w szacie godowej | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
mewa delawarska | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
| Zasięg występowania | |||
okres lęgowy przeloty występuje przez cały rok zimowiska | |||
Mewa delawarska[4] (Larus delawarensis) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae), zamieszkujący Amerykę Północną. Nie jest zagrożony wyginięciem. Nie wyróżnia się podgatunków[5][6][7].
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Mewa delawarska w sezonie lęgowym występuje od południowej Alaski i północnych wybrzeży Zatoki Świętego Wawrzyńca po południowe części Oregonu, Kolorado i północną część stanu Nowy Jork. Zimuje od Kolumbii Brytyjskiej, Wielkich Jezior Północnoamerykańskich i Maine na południe po środkową Kalifornię, wybrzeża Zatoki Meksykańskiej, południowy Meksyk[8] oraz Wielkie i Małe Antyle[5]. Pojawia się również na Hawajach, Bermudach[8], rzadko w Europie[9]. Do Polski zalatuje sporadycznie – do końca 2023 roku stwierdzono ją 10 razy (osobniki powracające w kolejnych latach liczone są jako jedno stwierdzenie)[10][11][12].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]

- Wygląd
- Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego, ale samce są nieco większe i cięższe od samic[8]. Grzbiet i wierzch skrzydeł popielate, końcówki czarne z białymi plamami. Reszta ciała biała. Dziób żółty z czarną obwódką w pobliżu końca. Nogi żółte. Osobniki młodociane w pierwszym roku życia brązowe z ciemnym deseniem, o bardzo ciemnych końcach skrzydeł i ogona. W drugim roku życia upodabniają się do dorosłych, lecz koniec ogona nadal pozostaje ciemny.
- Wymiary średnie
- długość ciała ok. 40–55 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 120–130 cm
masa ciała ok. 300–700 g
Ekologia i zachowanie
[edytuj | edytuj kod]- Biotop
- Głównie wody śródlądowe, ale również wybrzeża morskie. Lubi piaszczyste wybrzeża o rzadkiej roślinności, lecz spotykana również na wybrzeżach kamienistych. Częsty gość portów.
- Gniazdo
- Z reguły na ziemi, lecz obserwowano również gniazda na drzewach (miało to miejsce nad jeziorami). Zazwyczaj monogamiczne, lecz w gęstych koloniach zdarza się, że trójka ptaków (samiec i dwie samice) wspólnie budują gniazdo, w którym jaja składają obie samice kryte przez tego samego samca. Wówczas cała trójka opiekuje się lęgiem.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju–sierpniu 2–4 (zwykle 3) cętkowane, bladoniebieskie, zielonkawe lub brązowe jaja.
- Wysiadywanie, pisklęta
- Jaja wysiadywane są przez okres 20–31 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta zdobywają zdolność do lotu w wieku 5 tygodni.
- Pożywienie
- Wszystkożerna. Głównie kręgowce lądowe i wodne (ryby, gryzonie, pisklęta i jaja ptaków); także owady czy materia roślinna, np. owoce. W miastach również odpadki, a na wodach odpadki wyrzucane ze statków[8].
Status zagrożenia i ochrona
[edytuj | edytuj kod]Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje mewę delawarską za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Organizacja Wetlands International w 2018 roku szacowała całkowitą liczebność populacji na 2 550 000 osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za wzrostowy[3].
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[13].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Larus delawarensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ D. Lepage, Ring-billed Gull Larus delawarensis, [w:] Avibase [online] [dostęp 2025-01-27] (ang.).
- 1 2 BirdLife International, Larus delawarensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2025-2 [dostęp 2026-07-02] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Larinae Rafinesque, 1815 - mewy (wersja: 2024-09-18). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-01-27].
- 1 2 Ring-billed Gull (Larus delawarensis). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-07-02] (ang.).
- ↑ AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
- 1 2 3 4 Pappas, J.: Larus delawarensis. [w:] Animal Diversity Web [on-line]. 2001. [dostęp 2021-04-29]. (ang.).
- ↑ wynik wyszukiwania: Larus delawarensis, [w:] Tarsiger.com [online] [dostęp 2026-07-02] (ang.).
- ↑ Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 35. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2018. „Ornis Polonica”. 60, s. 125–160, 2019.
- ↑ Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 38. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2021. „Ornis Polonica”. 63, s. 130–159, 2022.
- ↑ Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego, Raport nr 40. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2023, „Ornis Polonica”, 65, 2024, s. 27–152.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r. poz. 2183 (ISAP)).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Ring-billed Gull. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).