Krzysztof Gąsiorowski
Krzysztof Gąsiorowski (ur. 19 maja 1935 w Warszawie, zm. 12 stycznia 2012 tamże[1]) – polski poeta, krytyk literacki, eseista.
 | |
| Imię i nazwisko |
Krzysztof Kazimierz Gąsiorowski |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
19 maja 1935 |
| Data i miejsce śmierci |
12 stycznia 2012 |
| Narodowość | |
| Język | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
      | |
Życiorys
edytujUrodził się w rodzinie Kazimierza, technika elektrycznego, i Heleny z domy Łopat, urzędniczki. Brat Małgorzaty Bocheńskiej. Po zdaniu w 1952 roku matury studiował na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej (w roku 1959 przerwał studia). Od roku 1956 pracował społecznie w klubie studenckim Hybrydy[2].
Debiutował w roku 1960 wierszem Stara kobieta, opublikowanym w „Życiu i Myśli” nr 7/8[2]. W 1962 roku wydał debiutancki tomik poezji Podjęcie bieli.
W latach 1960–1971 współpracował z tygodnikiem „Współczesność”, w latach 1960–1962 był w kolegium redakcyjnym pisma „Widzenia”. Należał też do grupy poetyckiej Krąg (1961). Od 1961 roku aktywnie uczestniczył w twórczej działalności Orientacji Poetyckiej „Hybrydy”. W 1963 roku zorganizował Klub Młodych przy Oddziale Warszawskim Związku Literatów Polskich. Publikował m.in. w „Materiałach Repertuarowych” (1963–1969), współpracował z „Kulturą” (1964–1975), „Orientacją” (tu w kolegium redakcyjnym 1965–1967), „Poezją” (1968–1983). W 1965 został członkiem Związku Literatów Polskich (w latach 1984–1989 był prezesem Oddziału Warszawskiego nowego ZLP). W latach 1969–1971 był sekretarzem redakcji tygodnika „Współczesność”, w latach 1972–1975 prowadził dział poezji w „Literaturze”. W 1975–1991 był zastępcą redaktora naczelnego „Poezji”[2].
Należał do ZMP i ZMS, a od 1969 roku – PZPR[3]. Wg zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej w 1979 roku został pozyskany jako konsultant Służby Bezpieczeństwa do sprawy o kryptonimie Almanach na środowisko literackie[4]. W 1984 roku został radnym miasta stołecznego Warszawy.
Rozwiedziony, miał troje dzieci.
Zmarł w Warszawie, pochowany 19 stycznia 2012 roku na cmentarzu Bródnowskim[5] (kwatera 9B-4-2)[6].
Publikacje
edytujWydał następujące tomiki wierszy:
- Białe dorzecze
- Tonące morze
- Wiersze wybrane
- Z punktu widzenia UFO
- Milczenie Minotaura
- Powrót Antlantów
- Gemmy w kości policzkowej
- Biedne dwunożne mgły
- Gorgona, mamka bogów
- Yyell – ballady i romanse SF
- Czarne śnieżki – wobec śmierci Jana Pawła II
- Pod powierzchnią Pogody i Historii – w rocznicę Powstania Warszawskiego
- Dwa gołębie temu
- Moja stara naga maszyna do pisania i panienki na imieninach
Jako krytyk opublikował:
- Trzeci Człowiek
- Fikcja realna
- Warszawa jako kosmos wewnętrzny
- Norwid, wieszcz-sufler
Ordery i odznaczenia
edytuj- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (4 marca 2002)[7]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1985)
- Złoty Krzyż Zasługi
- Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009)[8]
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”[3]
- Medal „Za Zasługi dla Rozwoju Kultury na Mazowszu” (1987)
Źródło:[2].
Nagrody i wyróżnienia
edytuj- Nagroda poetycka Młodych Hybrydy (1960)
- Nagroda Łódzkiej Wiosny Poetów (1960, 1962)
- I wyróżnienie w V Ogólnopolskim Konkursie Poetycki o Laur Czerwonej Róży (1964)
- II wyróżnienie w VII Ogólnopolskim Konkursie Poetycki o Laur Czerwonej Róży (1966)
- Wyróżnienie w IX Ogólnopolskim Konkursie Poetycki o Laur Czerwonej Róży (1968)
- Nagroda miesięcznika „Poezja” za tom Bardziej niż ty (1975)
- Nagroda „Pierścienia” za całokształt twórczości (1977)[9]
- Nagroda Międzynarodowego Listopada Poetyckiego za całokształt twórczości (1986)
- Nagroda im. Juliusza Słowackiego przyznana przez Klub Poetów przy Oddziale Warszawskim Związku Literatów Polskich za Wybór z tomu pt. Milczenie Minotaura (1987)
- Nagroda Fundacji Kultury za tom wierszy Gorgona, mamka bogów (2002)
- Nagroda Literacka im. Władysława Reymonta za tom wierszy Biedne dwunożne mgły (2002)
- Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida w kategorii Literatura za tom esejów Norwid – wieszcz sufler (2003)
- Nagroda Ministra Kultury (2005)
Źródło:[2].
Przypisy
edytuj- ↑ Zmarł Krzysztof Gąsiorowski. [w:] Rynek Książki [on-line]. 2012-01-17. [dostęp 2019-06-18].
- 1 2 3 4 5 Joanna Zawadzka, Gąsiorowski Krzysztof - Słownik pisarzy i badaczy XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-10-17]
- 1 2 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 233. ISBN 83-223-2073-6.
- ↑ Joanna Siedlecka, Kryptonim „Liryka”. Bezpieka wobec literatów, Warszawa 2008, s. 294.
- ↑ Krzysztof Gąsiorowski (1935–2012), Związek Literatów Polskich 12 stycznia 2012
- ↑ Cmentarze Bródzieńskie [online], brodnowski.grobonet.com [dostęp 2025-10-17].
- ↑ M.P. z 2002 r. Nr 18, poz. 322 (ISAP) „za wybitne zasługi w twórczości literackiej, za osiągnięcia w działalności społecznej”.
- ↑ Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. www.gov.pl. [dostęp 2017-01-21].
- ↑ Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1975–1980. Życie literackie. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 8, s. 283, 1985. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-17].
Linki zewnętrzne
edytuj- Wiersze poety
- Biogram na stronie ZLP. literaci.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-25)].