Camilo José Cela

Camilo José Cela
	; Pomnik pamięci pisarza w Gudalajarze (2003)
Data i miejsce urodzenia	11 maja 1916 ; Iria Flavia
Data i miejsce śmierci	17 stycznia 2002 ; Madryt
Narodowość	Hiszpan (Galisyjczyk)
Język	hiszpański
Dziedzina sztuki	literatura
Epoka	postmodernizm (tremendyzm)
	Ważne dzieła
	La familia de Pascual Duarte (Rodzina Pascuala Duarte); La colmena (Ul)
	Nagrody
	Nagroda Nobla w dziedzinie literatury; Nagroda Księcia Asturii
	Multimedia w Wikimedia Commons

Camilo José Cela, markiz Iria Flavia (hiszp. don Camilo José Cela Trulock, marqués de Iria Flavia, ur. 11 maja 1916 w Iria Flavia, zm. 17 stycznia 2002 w Madrycie) – pisarz i arystokrata hiszpański, członek tzw. Pokolenia 1950.

Życiorys

Był twórcą stylu literackiego zwanego tremendyzmem^[1]. Znany głównie jako prozaik, choć wydał dwa tomiki wierszy (1941 i 1948) i kilka reportaży z podróży po kraju. Redagował też czasopismo literackie.

Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1989. W uzasadnieniu komisji noblowskiej twórca otrzymał ją za „bogatą i mocną prozę, która z powściągliwym współczuciem ukazuje bezbronne istnienie człowieka”^[1]. W uznaniu zasług na polu literatury europejskiej otrzymał w 1992 również doktorat honoris causa Uniwersytetu w Sarajewie^[2].

Twórczość pisarza w oryginalny sposób łączyła literackie skłonności do eksperymentów stylistycznych, typowych dla wielkich innowatorów prozy XX wieku, z tradycją europejskiej literatury przełomu XVI/XVII wieku oraz z nurtem hiszpańskiej makabreski.

Twórczość wybrana

Nowe przygody i nieszczęścia Łazika z Tormesu (Nuevas andanzas y desventuras de Lazarillo de Tormes, 1944); wydanie polskie 1997 (w tłum. Joanny Orzechowskiej)
Rodzina Pascuala Duarte (La familia de Pacual Duarte, 1946); wyd. pol. 1963 (w tłum. Zofii Szleyen)
Podróż po Alkarii (Viaje a la Alcarria, 1948)
Między Miño a Bidassoa (Del Miño al Bidasoa (notas de un vagabundaj), 1952)
Żydzi, muzułmanie i chrześcijanie (Judíos, moros y cristianos (notas de un vagabundaje por Ávila, Segovia y sus tierras), 1956)
Pierwsza podróż andaluzyjska (Primer viaje andaluz (notas de un vagabundaje por Jaén, Córdoba, Sevilla, Huelva y sus tierras), 1959)
Ul (La colmena, 1951); wyd. pol. 1960 (w tłum. Kaliny Wojciechowskiej)
Święty Kamil 1936 (San Camilo 1936, 1969); wyd. pol. 1969
Mazurek dla dwóch nieboszczyków (Mazurca para dos muertos, 1982); wyd. pol. 1990 (w tłum. Elżbiety Komarnickiej)^[3]
Nuevo viaje a la Alcarria (1986)
Cristo versus Arizona (1988)
Galicia (1990)
Diccionario geográfico popular de España (1998)

Przypisy

1 2 Literacka Nagroda Nobla.
↑ HONORARY DOCTORATE RECIPIENTS [online], University of Sarajevo [dostęp 2025-12-09] (ang.).
↑ Elżbieta Komarnicka [online], Stowarzyszenie Pisarzy Polskich [dostęp 2022-05-19] .

Bibliografia

Beata Baczyńska: Historia literatury hiszpańskiej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014, s. 472–474.

[autonazwa1-1] 1 2 Literacka Nagroda Nobla.

[2] HONORARY DOCTORATE RECIPIENTS [online], University of Sarajevo [dostęp 2025-12-09] (ang.).

[:0-3] Elżbieta Komarnicka [online], Stowarzyszenie Pisarzy Polskich [dostęp 2022-05-19] .

[1]

[2]

[3]