Przejdź do zawartości

Bea Arthur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bea Arthur
Ilustracja
Bea Arthur (1973)
Imię i nazwisko

Bernice Phyllis Frankel

Data i miejsce urodzenia

13 maja 1922
Nowy Jork

Data i miejsce śmierci

25 kwietnia 2009
Los Angeles

Zawód

aktorka

Współmałżonek

Robert Alan Aurthur
(1944–1947; rozwód)
Gene Saks
(1950–1978; rozwód)

Lata aktywności

1947–2009

podpis

Bea Arthur właśc. Bernice Phyllis Frankel (ur. 13 maja 1922 w Nowym Jorku, zm. 25 kwietnia 2009 w Los Angeles) – amerykańska aktorka. Laureatka nagrody Tony za rolę Very Charles w musicalu Mame (1966)[1] oraz dwóch nagród Emmy w 1977 za rolę tytułową Maude Findlay w sitcomie stacji CBS Maude (1972–1978) i w 1988 za postać Dorothy Zbornak w sitcomie NBC Złotka (1985–1992)[2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w nowojorskiej dzielnicy Brooklyn[3], w rodzinie żydowskiej jako córka Rebekki (z domu Pressner, urodzonej w Austrii) i Philipa Frankela (urodzonego w Polsce)[4][5], właścicieli domów towarowych w Cambridge w Massachusetts[6]. Wychowywała się ze starszą siostrą Gertrude i młodszą siostrą Marian.

Podczas II wojny światowej zaciągnęła się jako jedna z pierwszych kobiet do żeńskiej rezerwy Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych. Po podstawowym szkoleniu służyła jako maszynistka w kwaterze głównej piechoty morskiej w Waszyngtonie. W latach 1944–1945 Frankel pracował jako kierowca ciężarówki i dyspozytor w bazie lotniczej Korpusu Piechoty Morskiej Cherry Point w Północnej Karolinie[5].

Po odbyciu służby uczęszczała przez rok do Franklin School of Science and Arts w Filadelfii, gdzie uzyskała wykształcenie technika laboratoryjnego. Po stażu w miejscowym szpitalu, zdecydowała się nie pracować w wyuczonej profesji. W 1947 wyjechała do Nowego Jorku, aby zapisać się do tamtejszej szkoły aktorskiej Dramatic Workshop of The New School, gdzie kształciła się pod okiem Erwina Piscatora.

W 1954 jej pierwszy wielki przełom nastąpił, gdy otrzymała rolę Lucy Brown w spektaklu off-broadwayowskim Opera za trzy grosze[7] u boku Lotte Lenyi[6]. W 1964 odniosła sukces w roli Yente Swatki w broadwayowskim widowisku Skrzypek na dachu[8][9].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Była dwukrotnie zamężna. W latach 1947–1948 jej pierwszym mężem był Robert Alan Arthur. 28 maja 1950 wyszła za mąż za reżysera Gene’a Saksa, adoptowali dwoje synów: Matthew (ur. 1961) i Daniela (ur. 1964)[10]. 27 czerwca 1978 doszło do rozwodu.

Śmierć

[edytuj | edytuj kod]

Zmarła 25 kwietnia 2009 na raka płuc w swoim domu w Brentwood w Los Angeles w wieku 86 lat[11].

Filmografia (wybór)

[edytuj | edytuj kod]
  • 1959: That Kind of Woman jako Kobieta-żołnierz
  • 1974: Mame (musical) jako Vera Charles
  • 1981: Historia świata: Część I jako Dole, pracowniczka biurowa
  • 1988: My First Love jako Jean Miller
  • 2000: Wrogowie śmiechu jako Matka Paula

Seriale

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Bea Arthur Awards. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-04-05]. (ang.).
  2. ↑ Bea Arthur. Emmys. [dostęp 2026-04-05]. (ang.).
  3. ↑ Bea Arthur. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-04-05]. (ang.).
  4. ↑ Bob Hufford: Bea Arthur (1922–2009). Find a Grave. [dostęp 2026-04-05]. (ang.).
  5. 1 2 #VeteranOfTheDay Marine Veteran Bea Arthur - VA News [online], 3 marca 2020 [dostęp 2024-05-01] (ang.).
  6. 1 2 Arthur, Bea 1922–. Encyclopedia.com. [dostęp 2026-04-05]. (ang.).
  7. ↑ Bea Arthur. Internet Off-Broadway Database. [dostęp 2026-04-05]. (ang.).
  8. ↑ Before Stage and Screen, Bea Arthur Shined as a Marine [online], U.S. Department of Defense [dostęp 2024-05-01] (ang.).
  9. ↑ Bea Arthur. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-04-05]. (ang.).
  10. ↑ Lou Haviland, More Articles: TV, 2020 Published on March 9, 'The Golden Girls': Bea Arthur’s Son Recalls Growing Up With Her [online], Showbiz Cheat Sheet, 9 marca 2020 [dostęp 2022-05-11] (ang.).
  11. ↑ Steven Korn, Beatrice Arthur, 'Golden Girls' star, dies at 86, „Entertainment Weekly”, 25 kwietnia 2009 [dostęp 2026-04-05] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]