Synova
| Synova | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Geschiedenis | ||||
| Ontstaansdatum | 1920 (als Nationale Centrale der Liberale Vakonden van België) 2026 (Synova) | |||
| Structuur | ||||
| Voorzitter | Gert Truyens | |||
| Land | .svg){kind=small} België | |||
| Aantal werknemers | 624 | |||
| Ledenaantal | 293.952 (2015) | |||
| Slogan | de vrije vakbond | |||
| Verwante organisaties | ||||
| Continentaal | EVV | |||
| Internationaal | IVV | |||
| Media | ||||
| Website | Officiële website | |||
| ||||
Synova is een van de drie representatieve vakbonden in België. De vakbond vertegenwoordigt ongeveer 297.000 werknemers in België,[1] is van liberale oorsprong en noemt zichzelf sinds 2026 een "vrije vakbond". Tot 2026 heette ze ACLVB.[2]
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]De ACLVB vond net als de andere Belgische vakbonden haar oorsprong in de tweede helft van de 19e eeuw. Ze is gegroeid uit verschillende liberale vakverenigingen die overal in het land ontstonden. In 1920 leidde dat tot de oprichting van de Nationale Centrale der Liberale Vakbonden van België. De naam werd in 1939 veranderd in Algemene Centrale der Liberale Vakverbonden van België (ACLVB).
De ACLVB kende een gestage groei tijdens de laatste jaren. Dat vertaalde zich onder meer in een stijging van het aantal mandaten in de werknemersorganen in de bedrijven na de laatste sociale verkiezingen.
Eind oktober 2006 nam Guy Haaze ontslag als voorzitter van de ACLVB. Op 13 januari 2007 werd Jan Vercamst op een buitengewoon congres verkozen tot nieuwe Nationaal Voorzitter. Hij volgde Nationaal secretaris Luk De Vos op, die de functie van voorzitter ad interim waarnam na het ontslag van Guy Haaze. In 2015 volgde Mario Coppens Vercamst op.[3] In 2023 werd Coppens opgevolgd door Gert Truyens. In 2025 veranderde de vakbond van naam en nam ze 'Synova' aan.
Missie
[bewerken | brontekst bewerken]
De ACLVB hangt een sociaal-liberale filosofie aan en is daarmee een van de weinige vakbonden die zich dan ook ten volle steunt op de liberale ideologie. Centraal staat daarbij overleg. Stakingen worden gezien als een ultiem drukmiddel, dat pas gebruikt wordt wanneer andere pressiemiddelen niet blijken te helpen.
De Liberale Vakbond onderscheidt zich van de andere Belgische vakbonden door haar interprofessionele structuur. Arbeiders en bedienden uit verschillende sectoren maken deel uit van dezelfde organisatie. Dit in tegenstelling tot het christelijke ACV en het socialistische ABVV die bestaan uit verschillende vakcentrales. Enige uitzondering is het Vrij Syndicaat voor het Openbaar Ambt (VSOA), dat de ambtenaren vertegenwoordigt binnen Synova.
Structuur
[bewerken | brontekst bewerken]Voorzitters
[bewerken | brontekst bewerken]| Periode | Voorzitter |
|---|---|
| 1920-1942 | Paul Lamborelle |
| 1944-1959 | Adolphe Van Glabbeke |
| 1959-1989 | Armand Colle |
| 1989-1994 | Willy Waldack |
| 1994-2006 | Guy Haaze |
| 2006-2015 | Jan Vercamst |
| 2015-2023 | Mario Coppens |
| 2023-heden | Gert Truyens |
Internationaal
[bewerken | brontekst bewerken]Internationaal gezien maakt de ACLVB deel uit van het Internationaal Vakverbond (IVV) en het Europees Vakverbond (EVV).
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- Fiche Verbond der Liberale Vakvereenigingen der beide Vlaanderen; ODIS
- Fiche Algemene Centrale der Liberale Vakbonden van België; ODIS
- ↑ Structuur en kerncijfers van de ACLVB. ACLVB. Gearchiveerd op 25 februari 2021. Geraadpleegd op 18 februari 2020.
- ↑ Calluy, Kevin, Vakbond ACLVB heet voortaan Synova en is niet meer 'liberaal' | VRT NWS Nieuws. VRT NWS. Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie (30 mei 2026). Geraadpleegd op 30 mei 2026.
- ↑ Nieuwe ACLVB-voorzitter: ‘Meer verhaal, minder kabaal’. De Standaard (24 oktober 2015). Gearchiveerd op 25 oktober 2015. Geraadpleegd op 24 oktober 2015.
· 
· 
· · · ·