Randy Orton

Randy Orton
Randy Orton, 2018
Persoonlijke informatie
Bijnaam	"The Viper" "The Legend Killer" "The Apex Predator"
Volledige naam	Randal Keith Orton
Geboorteplaats	Knoxville (Tennessee)
Geboortedatum	1 april 1980
Lengte	1,96 m
Gewicht	125 kg
Carrière
Debuut	18 maart 2000
Ringnaam	Randy Orton
Trainer/coach	"Cowboy" Bob Orton OVW staf
Discipline	Professioneel worstelen
(en) IMDb-profiel

Randal Keith ("Randy") Orton (Knoxville (Tennessee), 1 april 1980) is een Amerikaans acteur en professioneel worstelaar die sinds 2000 actief is in de World Wrestling Entertainment.

Orton is een 14-voudig WWE World Heavyweight Champion en geldt over het algemeen als een van de grootste en invloedrijkste professioneel worstelaars aller tijden. Hij is een professioneel worstelaar van de derde generatie. Zijn grootvader Bob Orton sr. (1929–2006), vader ”Cowboy” Bob Orton en oom Barry “O” Orton (1958–2021) waren professioneel worstelaars.

Orton won twee keer de Royal Rumble match, in 2009 en 2017. Daarnaast was hij reeds WWE Intercontinental Champion, WWE United States Champion en WWE World Tag Team Champion, en was de 22^e Grand Slam Champion. Een 22-jarige Orton maakte in 2002 zijn debuut in de vrijdagshow SmackDown. Op 15 augustus 2004 was een 24-jarige Orton de jongste World Heavyweight Champion aller tijden; de gouden riem uit de World Championship Wrestling (WCW) ín de World Wrestling Entertainment (WWE); na een overwinning op Chris Benoit bij het evenement SummerSlam. Op 15 december 2013 was hij de eerste WWE World Heavyweight Champion sinds de naamsverandering van WWF naar WWE, in mei 2002, toen het World Heavyweight Championship werd geünificeerd met het WWE Championship bij het evenement Tables, Ladders and Chairs. Orton stapte als WWE Champion in de ring tegen World Heavyweight Champion John Cena en versloeg hem. Cena werd zijn rivaal vanaf de tweede helft van de jaren 2000. Ortons pad kruiste dat van Cena als een rode draad en hun namen worden vaak in één adem genoemd als gezicht van een hele generatie.

Orton debuteerde in 2000 als professioneel worstelaar te St. Louis (Missouri) waar zijn familie toen ook actief was. Zijn debuut in de televisieshows van WWE, medio maart 2002, volgde kort op het einde van het Attitude Era, een bloeiende periode voor WWE (1997–2002). Orton maakte deze periode actief niet meer mee. Wel werd toen zeer snel duidelijk dat Orton een ster binnen het milieu kon worden en hij over veel kwaliteiten bleek te beschikken. Zijn handelsmerk is de afwerkingsbeweging "RKO", de jumping Cutter; deze geniet vermaardheid. Aanvankelijk voerde hij de "RKO" met één arm uit, maar hij schakelde over op beide wegens grote belasting op rug en schouders. Zijn bijnamen zijn de "Legend Killer", de "Viper" ("adder") en de "Apex Predator".

Orton bezette reeds het main event van WrestleMania bij de evenementen WrestleMania XXV in 2009 en WrestleMania XXX in 2014. Telkenmale betrof het een wedstrijd voor het WWE Championship: in 2009 als de uitdager van Triple H en in 2014 als de titelverdediger. In 2003 en 2004 was een jonge Orton samen met Batista lid van Evolution, de worstelgroep van mentoren Triple H en Ric Flair.

Orton is anno 2026 een van de laatst overgebleven showworstelaars uit het Ruthless Aggression Era (2002–2008) van de World Wrestling Entertainment.

Professioneel worstelcarrière (2000-)

Training (2000-2001)

In 2000 maakte de 1,96 meter grote Orton zijn worsteldebuut op de Mid-Missouri Wrestling Association-Southern Illinois Conference Wrestling (MMWA-SICW) in Saint Louis, een zijtak van de historische St. Louis Wrestling Club. Hij werd getraind door zijn vader, "Cowboy" Bob Orton. Daarnaast trad hij op als scheidsrechter bij World Organized Wrestling (WOW), waar zijn oom Barry Orton actief was.

World Wrestling Federation/Entertainment (WWF/E) (2000-heden)

Orton maakt tijd voor fans voor een opname van een aflevering van Monday Night Raw in juli 2003

Opleiding (2000-2001)

In 2000 sloot Orton een overeenkomst met World Wrestling Entertainment (WWE) en werd doorgestuurd naar hun opleidingscentrum Ohio Valley Wrestling (OVW) in Louisville, waar zijn training begon. In zijn periode bij de OVW worstelde Orton tegen onder anderen Brock Lesnar, Rico Constantino en The Prototype (John Cena). Hij won twee keer het 'OVW Hardcore Championship' door Mr. Black te verslaan op 14 februari 2001 en Flash Flanagan op 5 mei 2001.

Debuut bij SmackDown en Raw (2002-2003)

Orton werd ondergebracht in het vrijdagprogramma SmackDown. Zijn eerste optreden onder die 'vlag' vond niet op de eigenlijke show plaats, maar dateert van 16 maart 2002 bij het evenement WrestleMania X8's Fan Axxess (NB: niet het eigenlijke evenement WrestleMania X8, maar een promotioneel evenement dat jaarlijks aan WrestleMania voorafging). Orton werd verslagen door Tommy Dreamer. Ortons eerste televisiewedstrijd kwam er tegen Hardcore Holly tijdens een aflevering van de wekelijkse show Friday Night SmackDown op 25 april 2002. Orton won uiteindelijk deze wedstrijd. Aanvankelijk speelde Orton de rol van face (fan favoriet). Omwille van zijn populariteit zou hij gedurende zijn loopbaan afwisselend de rol van "face" en heel (slechterik) invullen.

In september 2002 werd Orton overgeheveld naar het maandagavondprogramma Monday Night Raw, waar hij Stevie Richards versloeg bij zijn debuut. Enkele weken later liep Orton een armblessure op, waardoor hij maandenlang aan de kant stond. Tijdens zijn herstelperiode presenteerde Orton het fictieve praatprogramma "Randy News Network", waarin Orton het wekelijks had over zijn conditie op dat moment.

Orton speelde voortaan de rol van een narcistische en egocentrische "heel" (schurk). Deze rol zou hij het vaakst invullen gedurende zijn loopbaan bij WWE. Orton werd door waarnemers reeds geboekstaafd als de "beste heel aller tijden" of als de "definitie van een heel".

Evolution (2003-2004)

Zie Evolution (worstelteam) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Orton als World Heavyweight Champion op 15 augustus 2004

Na hersteld te zijn van de blessure, trad Orton in de worstelgroep Evolution bestaande uit Triple H, Ric Flair en Dave Batista. Evolution werd zijn doorbraak als entertainmentworstelaar. De groep domineerde in 2003 en 2004, met een triomf bij het evenement Armageddon (december 2003). Bij dat evenement kwamen alle kampioenschappen van de show Raw in hun bezit. Orton won het WWE Intercontinental Championship met een zege tegen Rob Van Dam. Legende Mick Foley ("Mankind" en "Cactus Jack") was de gastscheidsrechter. Onenigheid tussen hem en Foley leidde tot Ortons eerste optreden bij WrestleMania.

Orton was zeven maanden lang houder van het WWE Intercontinental Championship, de langste periode in zeven jaar. Op 11 juli 2004 verloor Orton het Intercontinental Championship aan Edge, bij het evenement Vengeance. Voorts cultiveerde hij met Evolution het nummer "Line in the Sand" door Motörhead, hetwelke de groep immers koos als themalied. Lemmy Kilmister was een persoonlijke vriend van Paul Levesque alias Triple H en had in 2001 diens themamuziek geschreven en uitgevoerd, "(Time to Play) The Game". In 2003 en 2004 hielp Orton regelmatig de facto groepsleider Triple H toen deze in het bezit was van het World Heavyweight Championship, tijdens een ruzie met Bill Goldberg. Orton was Triple H's protegé en hij werd in de wolken verheven als de toekomst van World Wrestling Entertainment.

Net als Triple H nam Orton in augustus 2003 deel aan de zeskoppige Elimination Chamber match voor het World Heavyweight Championship bij het evenement SummerSlam. Orton werd hierbij geëlimineerd door een imponerende Goldberg met diens bewegingen Gorilla Press Spinebuster en de Spear, maar Triple H behield met hulp van Flair de riem. Orton ontwikkelde de persona "The Legend Killer" dat hem heeft grootgebracht als entertainmentworstelaar. Orton vernederde meerdere grootheden. Met hulp van mentor Flair versloeg hij Shawn Michaels bij het evenement Unforgiven in september 2003; de eerste van vele wedstrijden gepromoot als "Legend versus Legend Killer".

Midden november 2003 was Orton te zien bij het evenement Survivor Series, bij de 5-tegen-5 Survivor Series Elimination Tag match. Orton werd destijds gekozen voor het team van Eric Bischoff, voormalig eigenaar van de organisatie World Championship Wrestling (WCW). Orton, Scott Steiner, Mark Henry, Chris Jericho en Christian Cage namen het op tegen het team van "Stone Cold" Steve Austin ; bestaande uit Shawn Michaels, Rob Van Dam, Booker T en Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley en D-Von Dudley). "Team Bischoff" won en Steve Austin diende op te stappen als de fictieve General Manager van de maandagshow Raw.

Begin 2004 kreeg Orton het aan de stok met de semi-gepensioneerde worstellegende Mick Foley. In december 2003 daagde hij Foley uit, maar die weigerde. Orton dreef de spot met Foley en begon filmpjes te verspreiden waarin hij hem als een lafaard afschilderde. Foley sloot zich aan bij Dwayne "The Rock" Johnson, beter bekend als Rock 'n' Sock Connection. Eind januari 2004 elimineerde Mick Foley hem uit de Royal Rumble bij het gelijknamig evenement, waarbij Foley echter ook zichzelf elimineerde. Orton en Foley gingen samen over het bovenste touw. Foley viel Orton daarna verder aan buiten de ring.

Orton, Flair en Batista versloegen The Rock en Foley in maart 2004 bij het evenement WrestleMania XX. Dit is anno 2026 de enige ontmoeting tussen Orton en The Rock. In april 2004 stonden Orton en Foley (als zijn karakter "Cactus Jack") weer tegenover elkaar bij het evenement Backlash, deze keer met Ortons Intercontinental Championship op het spel. Orton won opnieuw. De wedstrijd is een klassieker omdat Orton met de regie instemde en vrijwillig met zijn rug in punaises landde. Foley sprak in juli 2020 lovend over Orton: “Mezelf een pak rammel zien krijgen van Randy Orton? Daar geniet ik vandaag nog steeds van”. Op 26 juli 2004 won hij een 20-koppige Battle Royal door als laatste Chris Jericho te elimineren. Op die manier werd hij uitdager voor het World Heavyweight Championship, dat op dat moment Chris Benoit toebehoorde.

[...] And Randy Orton. The business in his blood. Third Generation Superstar, the man has every gift a man can be given. Raw, raw genetic talent. Randy Orton is the diamond, Randy Orton is the coal that will be sqeezed into the next diamond. – [...] En Randy Orton. De industrie [professioneel worstelen] in zijn bloed. Worstelaar van de derde generatie. De man heeft alle gaven die een man kan krijgen. Rauw, rauw genetisch talent. Randy Orton is de diamant, Randy Orton is de steenkool die in de volgende diamant zal worden geperst.

— Triple H over Orton, waar die zelf bij staat, bij het debuut van de groep Evolution op 3 februari 2003

Op 15 augustus 2004 versloeg Randy Orton Chris Benoit voor het World Heavyweight Championship bij het evenement SummerSlam. Een toen 24-jarige Orton was de jongste worstelaar die het World Heavyweight Championship won. Een dag later versloeg hij Benoit opnieuw om het World Heavyweight Championship en Evolution leek dat uitbundig te gaan vieren. Met name tijdens een aflevering van het programma Raw. Batista droeg Orton daarna op zijn schouders. Triple H stak eerst zijn duimen omhoog, waarna hij die plots omlaag bewoog. Orton werd aangevallen en uit de groep gegooid. Een week later spuugde Orton in het gezicht van zijn leermeester. Op 30 augustus 2004 debuteerde Orton als "The Legend Killer" met eigen themamuziek "Burn In My Light" uitgevoerd door de hardrockband Mercy Drive. Orton was echter absoluut geen fan van dat nummer: "Ik haatte dat nummer vanaf de eerste dag." Niettemin zou hij vier jaar op de tonen van "Burn In My Light" naar de ring wandelen, met name tot het voorjaar van 2008 toen hij afstapte van zijn originele persona "Legend Killer". Orton streed tegen Triple H om het World Heavyweight Championship, hetwelke Orton in september 2004 moest doorgeven aan Triple H bij het evenement Unforgiven.

Ruzie met Triple H en terug naar midcard (2004-2005)

Orton in 2005, met op de achtergrond Rey Mysterio

Orton vormde met Maven, Chris Jericho en Chris Benoit een team bij het evenement Survivor Series om te bepalen wie een maand mocht dienstdoen als General Manager van Monday Night Raw. "Team Triple H" nam het op tegen "Team Orton". Bij het evenement Survivor Series medio november 2004, trad hij aan in alternatieve ringuitrusting (jargon: trunks) die andere texturen bevatte dan zijn gekende logo (voor Ortons logo, zie foto's). Orton droeg dezelfde kleding een dag later nogmaals tijdens een aflevering van Monday Night Raw, waarna hij terugkeerde naar zijn herkenbaar geworden ringuitrusting (die hij in 2024 licht aanpaste met een ander lettertype). Orton won voor zijn team.

Op 9 januari 2005 kreeg Orton weer uitzicht op het vacante World Heavyweight Championship. Hij nam deel aan een thans vermaarde Elimination Chamber match bij het eerste evenement van het jaar 2005, het evenement New Year’s Revolution in Puerto Rico, tegen Triple H, Chris Benoit, Edge, Dave Batista en Chris Jericho. Orton verloor nadat hij als laatste door Triple H werd geëlimineerd.

Orton slaagde er daarna niet in het World Heavyweight Championship te heroveren van Triple H bij het evenement Royal Rumble op 30 januari 2005.

Toen de opmars (jargon: push) van Dave Batista zich volop ontplooide, werd de rol van Orton heel even geminimaliseerd en kreeg hij de midcardstatus in plaats van de main eventstatus. Hij had op het scherm een affaire met Stacy Keibler en kreeg ook op een weinig succesvolle wijze ruzie met Christian en Tyson Tomko; deze vetes waren al snel weer voorbij doch Orton en Christian ontmoetten elkaar opnieuw in de lente en zomer van 2011.

Ruzie met The Undertaker (2005)

Nadat "Superstar" Billy Graham hem had geadviseerd “to go where no wrestler has gone before” (“om te gaan waar geen worstelaar voorheen was geweest”), liep Orton over van zelfvertrouwen en daagde hij legende The Undertaker uit voor een treffen op de midcard bij het evenement WrestleMania 21. Orton claimde opportunistisch dat hij hem zou verslaan. Diens ongeslagen reeks was evenwel nog geen thema. Dat werd het pas vanaf het evenement WrestleMania 23 tegen Batista, die toen verloor. The Undertaker accepteerde Ortons uitdaging.

Orton voerde zijn fameuze afwerkingsbeweging "RKO", de Jumping Cutter, uit op de legende Jake "The Snake" Roberts tijdens een aflevering van de toenmalige talkshow van Chris Jericho, de "Highlight Reel". Roberts wilde hem nochtans waarschuwen voor The Undertaker. Twee weken later viel hij The Undertaker aan dankzij een afleiding van zijn vader "Cowboy" Bob Orton jr. Ondanks inmenging van zijn vader werd Orton toch verslagen door The Undertaker op de midcard van het evenement.

Orton was even buiten strijd met een schouderblessure. Hij versloeg The Undertaker bij het evenement SummerSlam, nadat zijn vader (die was vermomd als een fan) The Undertaker had afgeleid. Orton kondigde op 5 september 2005 vol zelfvertrouwen aan dat hij “een pensioenfonds zou openen voor The Undertaker”, maar die laatste was niet onder de indruk van Ortons geestigheden.

Orton en The Undertaker begonnen elkaar te tergen door een doodskist te gebruiken. Het leidde ertoe dat Orton en zijn vader tegen The Undertaker worstelden bij het evenement No Mercy in een "Casket match" (NB: eerste worstelaar die in een doodskist eindigt en de kist wordt dichtgeslagen, verliest). Ze versloegen The Undertaker nadat Bob Orton hem had verblind met het schuim van een brandblusser, waardoor zijn zoon de kans kreeg om hem met een klapstoel te slaan. Ze stopten The Undertaker opnieuw in de kist, staken deze in brand en sloegen The Undertaker ook met een bijl. Bij het evenement Survivor Series, in november 2005, verving Orton de overleden Eddie Guerrero bij Team SmackDown. Orton was de laatste overblijver van zijn team; hij elimineerde Shawn Michaels als laatste. Toen Orton dat vierde, verscheen The Undertaker ten tonele en hij verjoeg Orton uit de ring.

Later propte hij The Undertaker in de kofferbak van Eddie Guerrero’s lowrider. Orton stak de wagen in brand; deze ontplofte. The Undertaker overleefde deze aanslag en speelde psychologische spelletjes met Orton, wat leidde tot een ultieme Hell in a Cell match bij het evenement Armageddon in december 2005. Op 16 december 2005 lokte Orton The Undertaker naar de ring; een sluwe truc. Toen The Undertaker volgens zijn gimmick naar de ring wandelde met druïden, bleef een van de druïden buiten de ring staan. The Undertaker was een fractie afgeleid. Zo wist Orton zijn handelskenmerk, de beweging Jumping Cutter die men "RKO" noemt, op hem uit te voeren. De druïde bleek Bob jr, die zijn zoon een urn toestopte. Orton sloeg The Undertaker met de urn , maar werd verslagen bij het evenement.

Ruzie met Rey Mysterio

Twee weken na het evenement Armageddon kreeg Orton weer even de midcardstatus. Orton aanvaardde het aanbod om de geblesseerde King Booker te vervangen in diens vijfde van een "beste van zeven"-serie tegen Chris Benoit, waarin het WWE United States Championship op het spel stond. Omdat King Booker drie van de reeds gevochten wedstrijden had gewonnen, hoefde hij Benoit slechts één keer te verslaan om zo de winst van Booker T over te nemen.

In feite was Orton plaatsvervangend houder van het United States Championship namens Booker T (NB: niet voor zichzelf). Hij won de titel pas in maart 2018. Orton verloor van Benoit met dank aan de vrouw van King Booker, Sharmell. Hij worstelde de week nadien opnieuw tegen Benoit, maar verloor nadat Orlando Jordan zich ten voordele van Benoit met de wedstrijd moeide. Op 27 januari 2006 verloor Orton opnieuw tegen Benoit in een No Holds Barred match (wedstrijd zonder regels) tijdens een doordeweekse SmackDown (opgenomen op dinsdag 24 januari 2006). Dit is een verborgen klassieker tussen Orton en Benoit.

Op 29 januari 2006 nam Orton deel aan de traditionele Royal Rumble. Hoewel hij als nummer 30 binnenkwam, werd Orton geëlimineerd door tweede deelnemer Rey Mysterio, die de Royal Rumble ook zou winnen. Tijdens de daaropvolgende aflevering van SmackDown daagde Orton hem uit en Mysterio accepteerde.

In aanloop naar het evenement No Way Out sprak Orton neerbuigend over Eddie Guerrero, die begin november 2005 overleed aan de gevolgen van een hartaanval. Hiermee provoceerde hij Guerrero's boezemvriend Rey Mysterio. De weliswaar fictieve uitspraken van Orton waren een gedurfde zet van WWE, aangezien de dood van Guerrero nog fris in het geheugen zat.

Orton versloeg Rey Mysterio bij het evenement No Way Out, waardoor hij een kans kreeg op het World Heavyweight Championship van titelhouder Kurt Angle bij het evenement WrestleMania 22. Mysterio, die als winnaar van de Royal Rumble mocht kiezen of hij voor het WWE Championship of World Heavyweight Championship uitdaagde — pas later kreeg de winnaar van Royal Rumble automatisch main eventstatus bij WrestleMania — werd toegevoegd aan Ortons ontmoeting met Angle. Het resultaat was een Triple Threat match tussen Orton, Angle en Mysterio, net ónder het main event dat ging tussen John Cena en uitdager Triple H voor het WWE Championship. Orton protesteerde tegen de deelname van Mysterio, die hij had weten te verslaan. Orton verloor. Angle verloor het World Heavyweight Championship aan Mysterio. Angle werd wel beschermd aangezien Orton werd verslagen door Mysterio.

Ruzie met Kurt Angle en Hulk Hogan, schorsing wegens druggebruik

My conduct was unbecoming of a champion, which is what I will be again when I return" (mijn gedrag was kampioen onwaardig, en ik zal weer kampioen zijn als ik terugkom)

— Orton over zijn schorsing begin april 2006.

Op 4 april 2006 stuurde WWE de wereld in dat hij 60 dagen op non-actief was gezet vanwege onprofessionaliteit. Drie dagen later verklaarde Orton in een interview met WWE.com. WWE had aanvankelijk gelogen over de ernst van de feiten en verklaarde dat Orton een gebroken enkel had opgelopen tijdens opnames van SmackDown!. Kort daarvoor werd hij daadwerkelijk door Kurt Angle geëlimineerd in de eerste ronde van het King of the Ring-toernooi (met de submissionbeweging "Ankle Lock" van Angle).

Orton keerde terug op 5 juni 2006. Tijdens een aflevering van Monday Night Raw viel hij Kurt Angle aan wat leidde tot een confrontatie bij het evenement ECW One Night Stand. Vier dagen voor het evenement One Night Stand maakte Orton op 7 juni 2006 zijn opwachting bij het WWE vs. ECW Head to Head-evenement. Orton verloor van Angle bij het evenement One Night Stand, maar kreeg een herkansing van Angle bij het evenement Vengeance. De "Legend Killer" versloeg de "Wrestling Machine".

In juli 2006 onthulde Orton dat hij opnieuw was geschorst vanwege het roken van marihuana achter de schermen van SmackDown. Orton bracht vier weken door in rehabilitatie om zijn woede te beheersen in Atlanta, Georgia, VS.

Rond juli 2006 leefde Orton als "Legend Killer" op voet van oorlog met Hulk Hogan, door aan te pappen met diens 18-jarige dochter Brooke. Hun ruzie culmineerde bij het evenement SummerSlam in augustus 2006, waar Hogan zegevierde. Het was de laatste ophefmakende wedstrijd van Orton als de "Legend Killer". Orton worstelde bij het evenement Unforgiven tegen Carlito, zoals Rey Mysterio technisch bedreven maar een "mindere God" met midcardstatus, in vergelijking met Hogan. Orton versloeg Carlito.

Op 10 september 2006 faalde Orton voor een drugstest, maar werd deze keer minder zwaar gestraft.

Rated-RKO (2006-2007)

Orton voor confrontatie met Rob Van Dam bij het evenement One Night Stand in 2007. Orton verloor tegen Van Dam in een Stretcher match.

Zie Rated-RKO voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In het najaar van 2006 stichtte Orton het tag team “Rated-RKO” met Edge. De naam was een woordspeling op "Rated R Superstar", de bijnaam van Edge, en Ortons afwerkingsbeweging "RKO". “Rated-RKO” worstelde tegen D-Generation X (Triple H & Shawn Michaels) bij het evenement Cyber Sunday. Orton en Edge wonnen. Orton en Edge wonnen samen het World Tag Team Championship met winst tegen Ric Flair en Roddy Piper, tijdens de uitzending van Monday Night Raw in het Engelse Manchester op 13 november 2006.

Een strijd met zijn mentor leek weerom in de maak. Orton en Edge daagden “DX” uit bij het evenement Survivor Series in november 2006. “Team Rated RKO” nam het op tegen “Team DX” dat bestond uit CM Punk en The Hardy Boyz (Jeff en Matt Hardy), in de 5-tegen-5 Elimination Tag match. Orton en Edge konden rekenen op de steun van John Morrison, Gregory "Hurricane" Helms en Mike Knox. Ze verloren; de leden werden in ijl tempo geruimd. Daartegenover verloor “Team DX” niemand. De productie boekte hen oppermachtig, met name CM Punk. Edge werd als voorlaatste geëlimineerd, Orton verloor voor zijn team.

Triple H scheurde dan echter zijn rechter quadricep af tijdens een confrontatie tussen “Rated-RKO” en “DX” (Triple H en Shawn Michaels) bij het evenement New Year's Revolution op 7 januari 2007. Hierdoor miste Triple H het grootste deel van 2007, inclusief WrestleMania 23. Orton en Edge zetten de ruzie verder tegen John Cena en Shawn Michaels, maar ze speelden tijdens de aflevering van Raw op 29 januari 2007 de titelriemen kwijt aan dat duo. Michaels en Cena zouden daarna wel brouilleren en het main event van WrestleMania 23 kleuren.

Nadat John Cena begin april 2007 het WWE Championship behield tegen Shawn Michaels bij het evenement WrestleMania 23, waar Orton zelf deelnam aan de Money in the Bank Ladder Match doch hier verloor, daagde hij Cena rechtstreeks uit voor zijn titel bij het evenement Backlash (eind april 2007) net als Edge. Michaels had een herkansing tegoed. Orton en Edge haalden tijdens de wedstrijd regelmatig “Rated-RKO” eens boven, maar kwamen uiteindelijk allebei tekort. Cena verlengde ook nu zijn titel. De wedstrijd, een "Fatal-4-Way match" met vier tegenstanders, groeide uit tot een klassieker. Orton verloor in juni 2007 een "Stretcher match" (eerste die op een brancard belandt en over een lijn wordt geduwd door de tegenstander, verliest) van Rob Van Dam bij het evenement One Night Stand. In augustus 2007 verloor hij wederom van Cena bij het evenement SummerSlam. In september 2007 kon Orton de titel alweer niet overnemen van Cena bij het evenement Unforgiven.

Definitieve doorbraak: WWE Champion, The Legacy & John Cena (2007-2010)

Orton op 7 oktober 2007 bij het evenement No Mercy, waar hij voor het eerst het WWE Championship won tegen mentor Triple H. Orton kreeg de titelriem uit handen van eigenaar Vince McMahon en moest deze verdedigen tegen Triple H.

In oktober 2007 voelde Orton zich bekoord door een uitdaging van zijn mentor Triple H bij het evenement No Mercy voor het WWE Championship, dat aan Orton toebehoorde nadat Orton de riem hoogstpersoonlijk van WWE-eigenaar Vince McMahon kreeg. De iconisch geworden Last Man Standing match tegen Triple H werd ook in zwart-wit uitgebracht omwille van de grafische natuur. In de periode 2007–2010 dienden Triple H en John Cena narratief als kapstokken voor Ortons definitieve doorbraak als main event worstelaar. Cena brak door in 2005, maar Orton stremde. Hij had een duw opwaarts nodig. In 2007 kreeg hij die. Op 18 augustus 2007 trakteerde Orton John Cena naast de ring op zijn "RKO" in de show Saturday Night's Main Event. Orton blesseerde Cena kayfabe, alhoewel Cena begin oktober 2007 aan de borstspier geblesseerd raakte. In augustus 2007 schreven ze de eerste bladzijde van hun verhaal, dat medio 2025 afgesloten werd. In augustus 2007 verloor Orton van Cena om de titel, bij het evenement SummerSlam. In september 2007 trok Orton hetzelfde lot bij het evenement Unforgiven. In oktober 2007 stelde Cena de titel vacant wegens een gescheurde borstspier. Voorzitter Vince McMahon kende Orton op 7 oktober 2007 de titelriem toe bij het evenement No Mercy.

Zijn toekomstige rivaal John Cena lag destijds in de lappenmand. In januari 2008 keerde deze vervroegd uit blessure terug, bij het evenement Royal Rumble en won de Royal Rumble. John Cena verklaarde het WWE Championship terug te willen. Dat mislukte. Maart 2008 versloeg hij Triple H en Cena bij het evenement WrestleMania XXIV. Orton bewees toen dat hij het WWE Championship met succes kon verdedigen, en behield de titel tegen Jeff Hardy bij het evenement Royal Rumble in januari 2008. Nog eerder verlengde hij tegen Shawn Michaels bij het evenement Survivor Series (november 2007) en tegen Chris Jericho bij het evenement Armageddon na diskwalificatie. John "Bradshaw" Layfield (JBL) viel Jericho plots aan. Orton verloor, maar titels veranderen bij diskwalificatie niet van houder (december 2007). Een maand na Ortons overwinning tegen Triple H en Cena bij WrestleMania heroverde Triple H de titel bij het evenement Backlash in een Fatal 4-Way match. Cena en JBL waren Ortons andere uitdagers.

Op 12 mei 2008 liet Orton tijdens een aflevering van Raw nieuwe themamuziek op de wereld los. Hij stopte met "Burn In My Light" door Mercy Drive. Het nummer "Voices" begeleidde Orton naar de ring, met beroemd openingssalvo "I hear voices in my head, they council me, they understand, they talk to me". "Voices" werd uitgevoerd door de rockband Rev Theory en is anno 2026 nog steeds zijn themamuziek. Zijn eerste wedstrijd met de nieuwe muziek was diezelfde avond tegen zijn rivaal John Cena, en Orton won hierbij.

Bij het evenement Judgment Day behield Triple H de titel in een steel cage match: een klassieker volgens waarnemers. Op 1 juni 2008 verloor Orton tegen Triple H in een Last Man Standing match bij het evenement One Night Stand: Extreme Rules. Wetenswaardig is dat Orton voor het laatst te zien was met zijn originele look en slechts de "Tribals" tatoeages vooraleer hij op beide armen nieuwe mouwtatoeages liet plaatsen rondom zijn "Tribals". Orton brak zijn sleutelbeen bij het evenement One Night Stand: Extreme Rules. Na minder dan een kwartier in de wedstrijd counterde Triple H de "RKO" van Orton en gooide Orton uit de ring, waarbij Orton de val niet kon breken en slecht neerkwam. Orton verdween van televisie en miste het belangrijke evenement SummerSlam in augustus 2008.

Orton new look, als de "Viper" en "Apex Predator" tijdens een aflevering van Monday Night Raw in 2009. Orton verliet zijn gimmick "Legend Killer" in 2008.

In de zomer van 2008 nam Orton een militaire coupe en veranderde zijn gimmick naar "The Apex Predator", een afwachtend maar gewetenloos karakter dat als een adder een prooi besluipt en aanvalt. Hij kreeg daarom ook de bijnaam "Viper" (de Adder). Zijn persona werd omgewerkt en hij maakte een transitie door. Het nummer "Voices" door Rev Theory had hij reeds minder dan een maand vóór zijn sleutelbeenbreuk geïntroduceerd, maar na zijn herstel vertoonde Orton ook een geheel nieuwe look met de militaire coupe en nieuwe armtatoeages. Orton stond scherp als een mes. Waarnemers beschouwen 2009–2010 als zijn sterkste jaren op fysiek vlak. Op 22 september 2008 keerde Orton terug naar Monday Night Raw. Ortons terugkeer op pay-per-view vond plaats op 23 november 2008, toen hij Team Orton (Cody Rhodes, Mark Henry, Shelton Benjamin en William Regal) aanvoerde en zijn gewezen Evolution-collega Batista (CM Punk, Matt Hardy, R-Truth en Kofi Kingston) versloeg in de 5 on 5 Elimination Tag match bij het evenement Survivor Series. In december 2008 nam Orton het op tegen Batista bij het evenement Armageddon, om voorgoed uit te maken wie van de twee Evolution-leden nu exact de beste was. Orton verloor.

In het voorjaar van 2009 was Orton helemaal terug. In januari 2009 won hij namelijk voor het eerst in zijn loopbaan de Royal Rumble, wat hem recht gaf op het main event van WrestleMania XXV, de jubileumeditie van WrestleMania. Vier maanden later vertolkte hij de hoofdrol bij het evenement WrestleMania XXV, maar verloor er tegen Triple H in — volgens sommige fans en waarnemers — een van de slechtste headliners aller tijden, één waarbij Triple H een paar weken eerder op fictieve wijze (jargon: kayfabe) Ortons huis binnenviel met zijn karaktistieke voorhamer. Daarbij joeg Triple H Orton en zijn vrouw Samantha, gespeeld door de pornoactrice Laura Croft, de stuipen op het lijf.

Ortons verhaallijn naast zijn mentor Triple H in aanloop naar WrestleMania XXV was controversieel. De wedstrijd op zich raakte ondergesneewd vanwege The Undertaker versus Shawn Michaels. The Undertaker en Michaels tekenden voor een van de beste wedstrijden in de geschiedenis van de WWE. Orton en Triple H, die na The Undertaker en Michaels optraden, kwamen in de marge van die wedstrijd. Bij het evenement Backlash, dat altijd na WrestleMania volgde, won Orton dan toch het WWE Championship van Triple H, na het winnen van een "Six Man Tag Team match" met The Legacy (Cody Rhodes & Ted DiBiase Jr.) tegen Triple H, Batista en Shane McMahon. Normaliter staat dan geen individuele titel op het spel, maar hier werd het Orton toch toegestaan. Triple H accepteerde diens uitdaging, maar dit brak deze zuur op. In juni 2009 verloor Orton het WWE Championship aan Batista, bij het inaugurele evenement Extreme Rules, maar Batista scheurde bij dat treffen zijn bovenarmspier af en stelde de titel een dag later vacant. Orton won de titel tijdens de aflevering van Raw na het evenement Extreme Rules, in een Fatal 4-Way match tegen Triple H, John Cena en Big Show.

Orton verdeelde en heerste sindsdien over het WWE-landschap, was meer dan ooit een hoofdact en titelde meerdere pay-per-views. Op 26 juli 2009 behield Orton het WWE Championship tegen Cena en Triple H bij het evenement Night of Champions. In augustus 2009 behield Orton het WWE Championship tegen Cena bij het evenement SummerSlam, nadat de wedstrijd meermaals kayfabe werd herstart.

Op 13 september 2009 verloor hij een "I Quit" match tegen Cena bij het éénmalig gehouden evenement Breaking Point, waardoor Cena de titelriem overnam. De wedstrijd wordt over het algemeen beschouwd als een klassieker tussen Orton en Cena, alhoewel de periode 2009–2010 als de piekperiode geldt van hun rivaliteit als tijdgenoten. Op 4 oktober 2009 begon Orton aan een nieuwe heerschappij bij het inaugurele evenement Hell in a Cell; Orton won een Hell in a Cell match tegen John Cena en werd opnieuw kampioen. Op 25 oktober 2009 verloor Orton van Cena in een Iron Man match bij het evenement Bragging Rights, waardoor Cena de titel heroverde. Tijdens de Raw-aflevering van 14 september 2009 moest Orton in een No Holds Barred match zijn meerdere erkennen in een wederoptredende Batista.

Orton (midden) met Cody Rhodes en Ted DiBiase jr als The Legacy

In 2009 richtte Orton met Cody Rhodes en Ted DiBiase jr een team op, tegen Triple H en de McMahons, genaamd The Legacy, waarna ze duels uitvochten met D-Generation X (Triple H & Shawn Michaels). Rhodes en DiBiase verloren een Hell in a Cell match bij het inaugurele gelijknamig evenement. Uiteindelijk viel "The Legacy" (Orton, Rhodes en DiBiase jr) dan spectaculair uit elkaar, met name bij het inaugurele evenement Elimination Chamber, waar het WWE Championship van de toenmalige titelhouder Sheamus op het spel stond. DiBiase kostte Orton de overwinning tijdens de tiende Elimination Chamber match in de geschiedenis, hoewel DiBiase zélf meedong — Rhodes niet. DiBiase kreeg een loodpijp aangereikt ofwel een waterleidingbuis, door Rhodes, die dus de aanzet gaf. DiBiase sloeg Orton ermee. John Cena won het WWE Championship. Orton, Rhodes en DiBiase keken elkaar in de ogen bij het evenement WrestleMania XXVI. Orton won.

Bij het evenement Night of Champions, in september 2010, won Orton een Six-Pack Challenge voor het WWE Championship van Edge, John Cena, Chris Jericho, Wade Barrett en kampioen Sheamus. Bij het evenement Hell in a Cell versloeg hij Sheamus opnieuw in een Hell in a Cell match. Bij het evenement Bragging Rights moest Orton de titel verdedigen tegen Barrett en haalde zijn slag thuis, waardoor Cena (kayfabe) werd ontslagen. Barrett had Cena's lot namelijk in handen. Orton was niet tevreden over de uitkomst: hij versloeg Barrett via diskwalificatie en niet clean omdat Cena zich met de debatten bemoeide. Hij deelde zowel Barrett als Cena een "RKO" uit. Bij het evenement Survivor Series behield Orton het WWE Championship tegen Barrett. John Cena was de gastscheidsrechter.

Op 23 november 2010 versloeg Orton opnieuw Barrett voor het WWE Championship, maar The Miz diende daarop zijn Money in the Bank-voordeel succesvol in en nam de titel over van Orton, die een maand later ook de herkansing verloor bij het evenement Tables, Ladders and Chairs. The Miz stapte het jaar 2011 daardoor in als WWE Champion.

World Heavyweight Championship & nieuwe schorsing (2011-2012)

In het voorjaar van 2011 won Orton tweemaal op rij van CM Punk op pay-per-view, en versloeg hem bij met name de evenementen WrestleMania XXVII en Extreme Rules — bij dat laatste evenement in een "Last Man Standing match".

Tijdens een opname van het vrijdagavondprogramma SmackDown op 3 mei 2011 (uitgezonden op 6 mei 2011) versloeg Orton Christian Cage en veroverde voor het eerst sinds 2004 het World Heavyweight Championship. Op 22 mei 2011 versloeg hij Christian bij het evenement Over the Limit en prolongeerde zijn regeerperiode. Op 17 juli 2011 won Christian tegen Orton bij het evenement Money in the Bank, wat gebeurde via diskwalificatie omdat Orton Christian in de edele delen sloeg. Diskwalificatie is een regel die stelt dat een titel niet van houder verandert. De regel werd voor deze wedstrijd echter speciaal opgeheven, zodat Orton de titel kon verliezen. Christian profiteerde optimaal.

In augustus 2011 heroverde Orton het World Heavyweight Championship, tegen Christian bij het evenement SummerSlam. Deze wedstrijd is een klassieker tussen Orton en Christian. In september 2011 verloor hij de titel aan Mark Henry bij het evenement Night of Champions. Een maand later verloor Orton alweer van World Heavyweight Champion Henry in een Hell in a Cell match bij het gelijknamig evenement. Tussendoor versloeg Orton zijn voormalige bondgenoot "Dashing" Cody Rhodes bij het evenement Vengeance. Rhodes was destijds de WWE Intercontinental Champion, maar zijn titel stond niet op het spel.

Orton verloor op 1 april 2012 van Kane bij het evenement WrestleMania XXVIII. Hij nam het op 29 april 2012 andermaal op tegen Kane bij het evenement Extreme Rules en won ditmaal wel. Op 20 mei 2012 nam Orton deel aan een Fatal 4 Way match voor het World Heavyweight Championship dat aan Sheamus toebehoorde, met name bij het evenement Over the Limit. Orton verloor en Sheamus behield de riem. Alberto Del Rio en Chris Jericho waren de andere deelnemers. Tien dagen later, op 30 mei 2012, raakte bekend dat de WWE hem voor de tweede keer had geschorst. Orton werd betrapt op het gebruik van testosteron en andere verboden middelen. Orton keerde op 30 juli 2012 terug bij de maandagavondshow Raw.

Ortons eerste pay-per-viewevenement na de korte schorsing was evenwel het evenement Night of Champions op 16 september 2012, waar hij Dolph Ziggler versloeg. In augustus 2012 werd Orton uit de programmatie voor het evenement SummerSlam geweerd, volgens waarnemers een grove vergissing van WWE. Stemmen gingen op als zou Orton een verrassingsoptreden geven, wat niet gebeurde. In oktober 2012 versloeg hij Alberto Del Rio bij het evenement Hell in a Cell.

Op 18 november 2012 werd Orton gekozen voor Team Foley bij het evenement Survivor Series, een traditionele 5-tegen-5 Elimination Tag match. Foleys team, bestaande uit Orton, Team Hell No (Kane en Daniel Bryan), The Miz en toenmalig WWE Intercontinental Champion Kofi Kingston, werd uitgedaagd door een team door Team Ziggler, bestaande uit Ziggler zelf, Alberto Del Rio, Wade Barrett, Damien Sandow en David Otunga. Team Ziggler won. Medio december 2012 was Orton afwezig bij het evenement Tables, Ladders and Chairs. Orton verdween even van televisie. De worstelgroep The Shield (Seth Rollins, Dean Ambrose & Roman Reigns) blesseerde hem kayfabe.

The Authority (2013-2015)

Randy Orton als WWE World Heavyweight Champion in 2014

Op 27 januari 2013 keerde Orton verrassend terug, bij het evenement Royal Rumble als zesentwintigste deelnemer aan de Royal Rumble. Orton werd geëlimineerd door Ryback. John Cena won. Op 17 februari 2013 nam Orton deel aan een Elimination Chamber match bij het gelijknamig evenement, maar verloor. De winnaar kreeg een kans op het World Heavyweight Championship. Dit was Jack Swagger. Orton vertoefde in het voorjaar van 2013 in niemandsland tussen midcard -en main eventstatus. Zo ging het verhaal met de factie The Shield (Seth Rollins, Dean Ambrose & Roman Reigns) verder.

Begin april 2013 vormden Orton, Sheamus en Big Show een team bij het evenement WrestleMania 29. Orton, Sheamus en Big Show verloren echter hun wedstrijd tegen The Shield (Seth Rollins, Dean Ambrose & Roman Reigns). De drie waren allen "slachtoffers" van The Shield (ze werden in het verleden door hen aangevallen), namen geen wraak en kregen zélf ruzie. Orton versloeg Big Show in een Extreme Rules match bij het evenement Extreme Rules, op 19 mei 2013 , en een maand later streed "The Viper" na meer dan zes jaar nog eens voor het WWE Tag Team Championship. Bij het inaugurele evenement Payback verzuimden hij en Daniel Bryan echter de kampioenen "The Shield" (Seth Rollins en Roman Reigns) de titelriemen afhandig te maken.

Orton won op 14 juli 2013 voor het eerst in zijn loopbaan een Money in the Bank ladder match bij het gelijknamig evenement, wat Orton recht gaf op een titelkans op het WWE Championship wanneer en waar hij dat maar wilde. De federatie maakte eens te meer duidelijk dat ze grote plannen had met Orton. Op 18 augustus 2013, bij het evenement SummerSlam, deed men zijn plannen uit de doeken. "The Viper" maakte voor het eerst sinds 2010 een ommezwaai wat betreft zijn karakter en Orton speelde weer de rol van slechterik (jargon: heel turn). Hij gebruikte namelijk zijn Money in the Bank-voordeel met succes tegen Daniel Bryan, die het WWE Championship pas had veroverd van John Cena. Daarbij definitief Bryan verradend, nadat ze eerder in 2013 "hard werden aangepakt" door The Shield. Gastscheidsrechter Triple H viel Bryan plots aan, zodat Orton zijn zevende wereldtitel kon pakken.

Orton in The Authority met Triple H (midden r.), Stephanie McMahon en "Corporate" Kane (midden l.)

Orton werd door de familie McMahon van toenmalig WWE-eigenaar Vince McMahon liefkozend de "Face of the WWE" of de "Face of the Company" genoemd. De McMahons, met Triple H als voornaamste tegenstander van Bryan, achtten de "onverzorgde" Bryan onwaardig als kampioen en als "gezicht van het bedrijf". Orton affilieerde zich met de nieuwe 'The Authority', de corrupte worstelgroep van de fictieve COO (Chief Operating Officer) Triple H en Stephanie McMahon met veel (fictieve) bedrijfsmacht. Triple H en Orton kenden elkaar als bondgenoten van hun periode bij Evolution en Triple H plaatste net zoals toen zijn volle vertrouwen op de schouders van Orton. Bij het evenement Night of Champions, medio september 2013, moest Orton het kampioenschap afstaan aan Bryan. De laatste werd de titel ontnomen. Triple H beweerde dat Bryan scheidsrechter Scott Armstrong hierbij had omgekocht. Orton verwachtte dat hij de titel zou terugkrijgen, maar dat gebeurde niet.

Triple H oordeelde dat Orton en Bryan ervoor moesten vechten bij het evenement Battleground op 6 oktober 2013 , wat onbeslist eindigde doordat Big Show tevoorschijn kwam en beiden knock-out sloeg. Met dank aan de acties van de gefrustreerde eenling Big Show kon opnieuw geen kampioen worden aangeduid. Orton daagde Bryan opnieuw uit voor het WWE Championship, op 27 oktober 2013 bij het evenement Hell in a Cell in een gelijknamige wedstrijd. Orton veroverde het WWE Championship met hulp van scheidsrechter Shawn Michaels, die Bryan aanviel. Bryan werd, non-fictief, door Michaels getraind binnen WWE. Michaels verried Bryan: zijn vriendschap met Triple H bleek onvoorwaardelijk. Bij het evenement Survivor Series behield hij het WWE Championship tegen Big Show.

Op 15 december 2013 schreef Orton opnieuw geschiedenis. Hij was de eerste WWE World Heavyweight Champion sinds de naamsverandering van "World Wrestling Federation" in "World Wrestling Entertainment" in mei 2002. Bij het evenement Tables, Ladders and Chairs versloeg Orton zijn tijdgenoot John Cena en verenigde na meer dan tien jaar het WWE Championship met het World Heavyweight Championship (dat vooraf aan Cena toebehoorde) om later één titelriem te bekomen. Twee maanden later won "The Viper" de Elimination Chamber match door bij het gelijknamig evenement zijn vijf uitdagers te verslaan: Bryan, Cena, Cesaro, Christian en Sheamus. The Authority-lid "Corporate" Kane had Orton een handje geholpen. Orton behield het WWE World Heavyweight Championship en kreeg een plek in het main event van WrestleMania XXX.

Orton zou het slechts opnemen tegen Royal Rumble-winnaar Dave Batista, zijn voormalige bondgenoot bij Evolution die sinds de zomer van 2010 een acteercarrière in Hollywood nastreefde. Batista keerde medio januari 2014 terug bij de federatie. De belangrijkste wedstrijd van het evenement WrestleMania XXX, op 6 april 2014, werd prompt gewijzigd in een Triple Threat match (NB: jargon driegevecht) omdat Bryan eerder bij dat evenement won van Triple H. Bryan en Triple H, de twee hoofdrolspelers en vijanden, kwamen eind maart 2014 al tot de overeenkomst dat de winnaar een plaatsje verdiende in de titelwedstrijd.

Later die avond versloeg Bryan Orton, en diens andere uitdager Batista, in het main event van WrestleMania XXX, waardoor Bryan het WWE World Heavyweight Championship won (de twee geünificeerde titelriemen). Orton verloor na 161 dagen de titel. Enkele weken later viel The Authority (Orton, Batista en "Corporate" Kane) alweer Bryan aan, die klaarstond om zijn titel te verdedigen tegen Triple H. Voordat Triple H hem kon verslaan, verstoorde de factie The Shield (Dean Ambrose, Roman Reigns en Seth Rollins) de boel. Orton en co werden uit de ring verdreven.

Reünie van Evolution

Dit alles was uiteindelijk de aanleiding voor een reünie van Ortons worstelgroep van weleer Evolution, wat geschiedde op 14 april 2014. Evolution werd aangewend als geheim strijdplan tegen de worstelgroep The Shield (Seth Rollins, Dean Ambrose & Roman Reigns), die "The Authority" de rug toe hadden gekeerd als hun lijfwachten. Triple H, Dave Batista en voormalig "Legend Killer" Orton kwamen opnieuw bij elkaar, maar de inmiddels gestopte Ric Flair was de grote afwezige. Die laatste gaf wel kort een gastoptreden op 28 april 2014, doch Flair steunde The Shield en keerde zich tegen Evolution. Ook hun cultiverende themalied "Line in the Sand" door Motörhead weerklonk opnieuw.

Zowel bij het evenement Extreme Rules als het evenement Payback verloor "The Apex Predator" met Evolution van The Shield. Op 2 juni 2014, een dag na het evenement Payback, bleef Orton loyaal aan Triple H. Batista vertrok echter opnieuw, nadat fictief COO Triple H hem geen herkansing voor het WWE World Heavyweight Championship van Daniel Bryan aanbood. Orton viel "The Shield"-leden Roman Reigns en Dean Ambrose met een klapstoel aan, nadat Seth Rollins zijn vrienden had verraden voor eigenbelang (carrièreplanning naar eigen zeggen) en zich had aangesloten bij "The Authority".

Vertrek bij The Authority

Op 29 juni 2014 nam Orton deel aan de Money in the Bank ladder match voor een kans op de diezelfde avond vacant gestelde titelriemen van het WWE Championship en World Heavyweight Championship ("The Authority" en dan met name Stephanie McMahon ontnam Daniel Bryan namelijk opnieuw de titels), bij het gelijknamig evenement. Seth Rollins won de Money in the Bank-koffer en John Cena profiteerde optimaal van de situatie tussen The Authority en Daniel Bryan. Cena won namelijk een tweede Ladder match die bij het evenement werd georganiseerd, rechtstreeks met het kampioenschap van Bryan op het spel. Bryan werd echter gedwarsboomd door "The Authority" (Orton, Triple H en co), waardoor Cena kon profiteren. Eind juli werd Orton aangevallen door Roman Reigns, waardoor hij een kans op het WWE World Heavyweight Championship misliep. Een week later nam hij wraak, wat leidde tot een wedstrijd bij het evenement SummerSlam waar Orton verloor tegen Reigns.

In de zomer van 2014 bevond Orton zich even op de midcard en had geen main eventstatus. Bij het evenement Night of Champions versloeg Orton Chris Jericho. Orton begon rond deze tijd in de gaten te krijgen dat Triple H stilaan Rollins als belangrijker begon te beschouwen dan hijzelf, wat voor spanning zorgde. Eind oktober 2014 verloor Orton van John Cena in een Hell in a Cell match bij het gelijknamig evenement; een wedstrijd om aan te duiden wie de uitdager zou worden van de toenmalige WWE World Heavyweight Champion Brock Lesnar. Deze wedstrijd was tot en met 2025 het laatste pay-per-view-treffen Orton versus Cena. Een hele generatie had naar de worstelaars opgekeken.

Orton in 2015

Toen Ortons groep "The Authority" hen wilde aanvallen, behoedde Orton plotseling zowel Erick Rowan, Ryback als Dolph Ziggler voor een pak slaag. Orton deelde een "RKO" uit aan Jamie Noble en Joey Mercury (J&J Security), de persoonlijke security van Seth Rollins, en de fictieve hoge bedrijfsfiguur Kane. Dit speelde zich af bij het evenement Fastlane in februari 2015. Orton stapte als dusdanig definitief uit "The Authority" en werd weer een protagonist (NB: jargon; een face). Orton werd vergeefs benaderd door Triple H om de spons te vegen over de recente gebeurtenissen. Rollins, gebombardeerd tot de nieuwe jonge posterboy, was eind november 2014 de aanvoerder van "The Authority" bij het evenement Survivor Series.

"Team Authority" keek "Team Cena" in de ogen in de traditionele 5 tegen 5 Elimination Tag Team match. Orton was nog lid van "The Authority", maar de relatie tussen Orton en Triple H was weer sterk vertroebeld. Cena, die zelf een team samenstelde, wilde de suprematie van "The Authority" in de kiem smoren, met name door na een weddenschap met Triple H hun fictieve macht in te perken. Men dacht dat Orton Cena een handje zou toesteken, maar hij daagde niet op. "Team Authority" verloor met dank aan Dolph Ziggler van "Team Cena" alsmede een aanval van de legendarische WCW-worstelaar Sting, die aan het einde van het evenement de fans en de waarnemers verbaasde met een optreden en zijn debuut voor WWE. Ziggler won de wedstrijd voor "Team Cena".

Orton voelde aan dat Seth Rollins, destijds de Money in the Bank-houder, was uitgegroeid tot het uithangbord van de WWE. Dat zorgde volgens de verhaallijn voor ongenoegen bij de geroutineerde Orton. Orton vond dat zijn harde werk voor de federatie niet meer werd gerespecteerd door Triple H en co. Rollins werd beschermd door Triple H. Orton wilde Rollins op zijn plaats zetten bij het evenement WrestleMania 31 op 29 maart 2015, waar ze late namiddag het evenement openden. Orton versloeg Rollins , waarna Rollins later op de avond het Money in the Bank-voordeel gebruikte tijdens het main event tussen WWE World Heavyweight Champion Brock Lesnar en uitdager Roman Reigns. Rollins keerde huiswaarts als WWE World Heavyweight Champion.

Orton leed vervolgens een nederlaag tegen Rollins in een steel cage match bij het evenement Extreme Rules. Rollins en "The Authority" verbonden een aantal voorwaarden aan de wedstrijd om het Orton zo moeilijk mogelijk te maken. Zo was Ortons finisher "RKO" verboden en bleef de imposante Kane bij de deur van de stalen kooi zodat Orton niet kon ontsnappen (NB: men wint de wedstrijd zodra de kooi wordt verlaten of indien men over de kooi heen klimt). Bij het evenement Payback lukte het Orton niet om het WWE World Heavyweight Championship te veroveren. Orton werd door Rollins verslagen in een "Fatal 4 Way match". Roman Reigns en Dean Ambrose waren Rollins' andere uitdagers in een mini-reünie van The Shield, maar dan als tegenstanders.

The Wyatt Family & WWE Championship (2016-2017)

Zie The Wyatt Family voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Randy Orton als WWE United States Champion bij het evenement WrestleMania 34 in 2018. Orton veroverde deze titel dat voorjaar voor het eerst.

In de winter van 2016 raakte Orton geblesseerd aan de schouder en miste de evenementen Royal Rumble en WrestleMania 32. Zomer 2016 was hij terug en vanaf oktober was hij een half jaar lid van The Wyatt Family. In die hoedanigheid werkte "The Apex Predator" samen met Bray Wyatt, maar Orton zou Wyatt verraden in het voorjaar van 2017. Orton en Wyatt wonnen samen het WWE SmackDown Tag Team Championship met een overwinning tegen de kampioenen Heath Slater en Rhyno bij het evenement Tables, Ladders and Chairs in december 2016. Op 27 december 2016 verloren Orton en Luke Harper, die tevens lid was van The Wyatt Family, het WWE SmackDown Tag Team Championship aan "American Alpha" (Chad Gable en Jason Jordan).

In augustus 2016 werd Orton zowaar via technische knock out verslagen door Brock Lesnar bij het evenement SummerSlam. Dit was zijn eerste wedstrijd van het jaar 2016. Hoewel hij Lesnar met enig machtsvertoon had uitgedaagd. Op dat moment was Orton nog geen lid van The Wyatt Family en baarden zijn schouderproblemen de federatie zorgen. Op 29 januari 2017 won Orton voor de tweede keer in zijn carrière de Royal Rumble.

Orton nam het toen op tegen AJ Styles. De winnaar mocht Bray Wyatt uitdagen voor het WWE Championship bij het evenement WrestleMania 33. Orton won en werd uitdager van Wyatt ten nadele van Styles. Indien hij had verloren, was hij zijn Royal Rumble-voordeel kwijtgespeeld aan Styles. Bij het evenement versloeg hij Wyatt en bemachtigde voor de dertiende keer in zijn loopbaan het WWE Championship.

Orton kreeg vanaf de late lente van 2017 ruzie met de Indische worstelaar Jinder Mahal. Mahal daagde Orton uit voor zijn WWE Championship. Orton verspeelde bij het evenement Backlash het WWE Championship aan Mahal, waar fel op werd gereageerd doordat waarnemers Mahal niet ernstig namen voor de main eventstatus. Orton kreeg een herkansing bij het evenement Battleground op 23 juli 2017, maar Mahal mocht daarbij de voorwaarden van de wedstrijd bepalen. Mahal koos de "Punjabi Prison Match", de Indiase variatie op de steel cage match.

In de "Punjabi Prison Match" werd Orton verslagen door Mahal wegens bemoeienissen door de wederoptredende Indische superzwaargewicht The Great Khali die Mahal kwam helpen. Menig waarnemer stelde in 2018 dat "de verhaallijn tussen Randy Orton en Jinder Mahal aansleepte", dat Orton "gezichtsverlies had geleden en zijn charisma van weleer was verloren" en dat Orton-Mahal "het dieptepunt uit zijn loopbaan" was vanwege de twee gesimuleerde nederlagen. Op het van oorsprong Duitse professioneel worstelforum Cagematch kreeg de "Punjabi Prison match" tussen Orton en Mahal een gemiddelde beoordeling van 1,9 op 10.

In augustus 2017 belandde Orton in een verhaallijn met de Bulgaarse worstelaar Rusev. De twee "vochten het een eerste keer uit" bij het evenement SummerSlam, waar Orton na tien seconden won. Dit was een beweging van WWE om Ortons gezicht te redden, maar was ook controversieel omdat ze de opmars van de imposante Rusev de facto beëindigde. Rusev werd opgeofferd om Orton te herstellen was de teneur. Eind september 2017 versloeg Orton Rusev opnieuw bij het evenement Hell in a Cell.

Eind november 2017 werd Orton door Shane McMahon gekozen voor "Team SmackDown" voor de traditionele 5-tegen-5 Elimination Tag match bij het evenement Survivor Series tegen "Team Raw", de andere belangrijke show van WWE. "Team SmackDown" bestond naast Orton uit McMahon, John Cena, Bobby Roode en de Japanse worstelaar Shinsuke Nakamura. Orton bleef als laatste over met McMahon, maar werd geëlimineerd door de imposante Braun Strowman van "Team Raw". Triple H, lid van "Team Raw", elimineerde zijn echte zwager McMahon. Triple H won de wedstrijd voor "Team Raw".

Grand Slam en verschillende verhaallijnen (2018-2020)

Eind januari 2018 nam Orton zoals het voorgaande jaar deel aan de Royal Rumble bij het gelijknamig evenement, maar werd geëlimineerd door Roman Reigns en kon zijn winst van 2017 niet verdedigen of verlengen. "The Apex Predator" focuste op het WWE United States Championship, een kampioenschap waar hij meer dan tien jaar niet voor gestreden had. Orton provoceerde Bobby Roode en versloeg deze bij het evenement Fastlane in februari 2018, waardoor Orton op 37-jarige leeftijd het ereteken Grand Slam Championship voltooide.

Op 16 september 2018 worstelde Orton een opmerkelijke Hell in a Cell match tegen Jeff Hardy, waarin hij met een schroevendraaier een diepe snee trok in Hardy's oorlel, een soort gedrag eigen aan zijn slangachtige "Viper"-persona. Orton won de wedstrijd. Op 4 januari 2021 zou Orton de stunt nog eens herhalen tijdens een aflevering van Monday Night Raw. Hij nam het oor van Hardy met andere woorden opnieuw agressief onder handen.

Orton verloor in februari 2019 een Elimination Chamber match voor het WWE Championship. Titelverdediger Daniel Bryan kaapte de zege weg tegen Orton en vier andere worstelaars, onder wie Jeff Hardy en Kofi Kingston. Op 7 april 2019 worstelde Orton tegen AJ Styles bij het evenement WrestleMania 35, maar verloor. Op 19 mei 2019 nam Orton deel aan de Money in the Bank ladder match bij het gelijknamig evenement, maar hij verloor. Brock Lesnar won. Op 7 juni 2019 versloeg Orton zijn 'leermeester' Triple H, met name bij het evenement Super ShowDown. In augustus 2019 eindigde een wedstrijd tussen Orton en WWE Champion Kofi Kingston bij het evenement SummerSlam in double count-out, waarmee Kingston kampioen bleef.

Op 26 januari 2020 keerde Edge, Ortons gewezen tag teampartner bij Rated-RKO, terug als professioneel worstelaar na negen jaar afwezigheid. Edge schakelde Orton uit bij de traditionele Royal Rumble. Een dag later nam Orton weerwraak geheel in zijn kenmerkende gewetenloze stijl en takelde Edge zodanig toe, dat deze in een ambulance moest worden afgevoerd. Bij het evenement WrestleMania 36 verloor Orton tegen Edge op de tweede avond, op 5 april 2020. Juni 2020 versloeg hij Edge bij het evenement Backlash, een wedstrijd die gewaagd werd gepromoot als de "Greatest Wrestling Match Ever" ondanks alle restricties die er waren om sfeer of enige hype te creëren. WWE mocht geen publiek ontvangen bij haar evenementen vanwege de coronacrisis. Ortons verhaal met Edge werd zwaar beïnvloed.

Veertienvoudig WWE Champion (2020-2021)

Op 25 oktober 2020 won Orton voor de veertiende keer het WWE Championship door Drew McIntyre te verslaan in een Hell in a Cell match bij het gelijknamige evenement. Orton verloor het kampioenschap opnieuw aan McIntyre tijdens een uitzending van het maandagavondprogramma Raw medio november 2020.

Medio 2020 bracht Orton "The Legend Killer" officieel doch slechts even opnieuw tot leven. Hoewel, Orton leek eerder een kruisbestuiving van zijn "Viper" en "Legend Killer"-persona's op te voeren. In die periode had hij tevens weer iets langer haar; geen militaire coupe, maar een kortere coupe zoals in zijn beginjaren bij de federatie.

Op 31 januari 2021 nam Orton deel aan de Royal Rumble, maar werd als laatste geëlimineerd door Edge. Edge won de Rumble net als Orton voor de tweede maal. Orton en Edge waren de eerste twee deelnemers op een totaal van dertig, hoewel Orton even uit de wedstrijd verdween door een (kayfabe) blessure (zonder geëlimineerd te worden). Op 21 februari 2021 was hij één van vijf uitdagers van WWE Champion Drew McIntyre in een Elimination Chamber match bij het gelijknamig evenement. Echter, Orton werd als eerste geëlimineerd door Kofi Kingston. Het tafereel was een onderonsje. Zes voormalige WWE Champions kruisten er de degens: Orton, McIntyre, Kingston, Sheamus, Jeff Hardy en AJ Styles. McIntyre won van de vijf, maar verloor de titel na de wedstrijd aan een andere gewezen WWE Champion, The Miz. Weer een andere voormalige WWE Champion, Bobby Lashley, viel McIntyre. The Miz gebruikte dan zijn Money in the Bank-voordeel en was de nieuwe WWE Champion.

Tag team met Riddle: "RK-Bro" (2021-2022)

Zie RK-Bro voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Vanaf de zomer van 2021 vormde Orton een tag team. De laatste keer dat dit gebeurde was in 2016–2017, toen hij lid was van The Wyatt Family. Ortons partner was Riddle, een op het eerste gezicht vreemde combinatie die desondanks door fans werd geapprecieerd. Het idee kwam van Riddle. Het management van WWE stemde toe, maar Orton twijfelde lang. Het gimmick van Riddle is een surfer die stoned is. Dat dit bijzonder strijdig was met Randy Orton creëerde naderhand een komisch effect en de tegenstrijdigheid van hun personages bleek chemie te bevatten. Het duo werd anno 2022 bijna zo populair als Orton en Edge in 2006–2007 (Rated-RKO). Orton en Riddle laten zich RK-Bro noemen, naar alweer de "RKO" van Orton én de bijnaam van Riddle. Op 21 augustus 2021 wonnen Orton en Riddle het WWE Raw Tag Team Championship van AJ Styles en Omos bij het evenement SummerSlam.

Orton en Riddle verloren de titelriemen aan "Alpha Academy" (Chad Gable en Otis) tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 10 januari 2022. Op 7 maart 2022 heroverden ze het WWE Raw Tag Team Championship, tijdens een aflevering van Raw. Orton en Riddle versloegen, naast de regerende kampioenen "Alpha Academy" (Chad Gable en Otis), ook Seth Rollins en Kevin Owens in een "Triple Threat Tag Team match". Orton en Riddle verlengden hun regeerperiode als WWE Raw Tag Team Champions bij het evenement WrestleMania 38 op 3 april 2022. Ze versloegen "Alpha Academy" (Gable & Otis) en The Street Profits (Montez Ford & Angelo Dawkins).

Orton en Riddle verloren de Raw Tag Team Championships op 20 mei 2022 definitief aan The Bloodline (Jey en Jimmy Uso) in een "Winner Take All match" bij het programma SmackDown. Na de wedstrijd werd Orton het slachtoffer van een brute aanval waarbij hij door de commentatorentafel werd gegooid door de Bloodline, de factie van de Anoa'i-familie van Roman Reigns. In werkelijkheid kampte Orton al geruime tijd met een ernstige rugblessure. RK-Bro hield abrupt op te bestaan. Orton had lovende woorden over voor zijn tag teampartner Matt Riddle. Hij onderging een complexe operatie waarbij wervels in zijn onderrug aan elkaar werden gezet. Er bestond veel twijfel over Ortons toekomst in de ring.

Terugkeer, verhaallijn tegen Bloodline en Kevin Owens, laatste Orton versus Cena (2023-2025)

Orton bij het evenement Royal Rumble in januari 2024

Op 21 november 2023 keerde Orton na achttien maanden blessureleed terug als worstelaar. Vier dagen later sloot hij zich bij het evenement Survivor Series: WarGames aan bij het team van Cody Rhodes, Seth "Freakin" Rollins, Sami Zayn en Jey Uso. Ze namen het op tegen de heel factie "Judgment Day" (Damian Priest, Finn Bálor, "Dirty" Dominik Mysterio en JD McDonagh) in een "WarGames match". Orton en zijn team wonnen deze wedstrijd.

Reeds in januari 2024 kreeg Orton weer main eventstatus toegewezen. Op 28 januari 2024 verloor Orton een "Fatal 4-Way match" om het Undisputed WWE Championship dat aan Roman Reigns toebehoorde, bij het evenement Royal Rumble. De andere uitdagers waren AJ Styles en LA Knight. Opnieuw kostte Bloodline, in de gedaante van The Usos, hem de overwinning. Reigns verlengde zijn titel nadat Reigns' neven The Usos zich met de debatten hadden gemoeid.

Najaar 2024 vormde Orton een factie met Cody Rhodes, zijn makker bij The Legacy (2009–2010), en Kevin Owens in hun strijd tegen Bloodline. De Samoaanse factie stond voortaan onder leiding van Solo Sikoa, ofwel, de jongere broer van de tweeling The Usos. Oorspronkelijke leider Reigns verbrak alle banden met zijn familie en laste na WrestleMania 40 een hiaat in, na zijn verlies tegen Rhodes om het Undisputed WWE Championship. Orton zette de verhaallijn nog enkele maanden verder met Sikoa. Eind 2024 werd de spanning tussen Orton en Owens echter opgebouwd, wat de basis legde voor een verhaallijn voorjaar van 2025. Orton, Rhodes en Owens namen het in juli 2024 op tegen Bloodline (Solo Sikoa, Jacob Fatu en Tama Tonga) in een "Six Man Tag Team match" bij het evenement Money in the Bank, maar het trio trok er aan het kortste eind.

Orton kwam solo niét tot winnen bij pay-per-views. Na zijn terugkeer eind 2023 was hij daar nog niet in geslaagd. Critici stelden evenwel dat Orton de afgelopen twintig jaar zoveel had bereikt binnen de federatie, dat het niet langer belang had of hij won of verloor. Eind augustus 2024 verloor Orton tegen Gunther om diens World Heavyweight Championship bij het evenement Bash in Berlin in de Duitse hoofdstad Berlijn, nadat hij eerder al tegen Gunther de finale van King of the Ring verloor. Orton verloor op 2 november 2024 van Owens bij het evenement Crown Jewel. Orton had Owens in de ogen moeten kijken bij het evenement WrestleMania 41 op 21 april 2025, maar dat ging niet door omdat Owens geblesseerd raakte aan de nek. In plaats daarvan worstelde Orton tegen de toenmalige Schotse TNA World Champion Joe Hendry. Hij versloeg Hendry in een uniek interpromotioneel intermezzo van WWE en de federatie Total Nonstop Action Wrestling (TNA) bij WrestleMania.

Geen maand later nam Orton het voor de allerlaatste keer op tegen tijdgenoot en eeuwige rivaal John Cena bij het evenement Backlash. Orton, die anders dan voorheen de "good guy" (jargon: face) speelde in hun verhaallijn (jargon: feud), mocht Cena's arrogante houding niet. Cena kondigde eerder zijn afscheid aan als actieve worstelaar. Medio december 2025 zou Cena er definitief een punt achter zetten. Onderweg daarnaartoe speelde Cena te elfder ure de rol van "bad guy" (jargon: heel). Nooit eerder was Cena dat in zijn carrière geweest, maar hij liet toen geen kans onbenut om iedereen die dat volgens hem verdiende te beschimpen en door de mangel te halen. Cena werd als de regerende Undisputed WWE Champion door Orton uitgedaagd, maar Orton verloor.

In het worstelen

Randy Orton voert een "RKO" uit op Seth Rollins bij WrestleMania 31

• Finishers
  • RKO (Jumping cutter, gebruikt ook een verhoogde versie van de bovenste touwen)
  • "Punt Kick" (Een trap tegen het gezicht)
  • O-Zone (Overdrive) - in 2002
• Signature moves
  • Verhoogde DDT
  • Europese uppercut
  • Frog splash stijl vliegende crossbody
  • Gutwrench verhoogde neckbreaker
  • Knee drop
  • Lou Thesz press
  • Staande Dropkick
  • Stretch backbreaker
  • Wheelbarrow suplex
  • Wrenching rear chinlock
  • Punt kick (trap tegen het hoofd)
  • Hangman's DDT ( DDT met voeten van de tegenstander op het tweede ringtouw)
• Managers
  • Ric Flair
  • "Cowboy" Bob Orton
  • Lita
  • Stacy Keibler
• Bijnamen
  • "The Legend Killer"
  • "The One Man Dynasty"
  • "The Viper"
  • "The Apex Predator"
  • "The best there ever will be"

Prestaties

• Ohio Valley Wrestling
  • OVW Hardcore Championship (2 keer)
• Pro Wrestling Illustrated
  • PWI Rookie of the Year (2001)
  • PWI Most Improved Wrestler of the Year (2004)
  • PWI Most Hated Wrestler of the Year (2007, 2009)
  • PWI Wrestler of the Year (2009, 2010)
  • PWI Feud of the Year (2009) vs. Triple H
  • PWI Most Popular Wrestler of the Year (2010)
• World Wrestling Entertainment
  • WWE Championship (10 keer)
  • WWE World Heavyweight Championship (4 keer, de jongste en laatste titelbehouder)
  • WWE Intercontinental Championship (1 keer)
  • WWE United States Championship (1 keer)
  • WWE World Tag Team Championship (1 keer met Edge)
  • WWE Raw Tag Team Championship (2 keer met Riddle als RK-Bro)
  • WWE Smackdown! Live Tag Team Championship (1 keer met Bray Wyatt en Luke Harper)
  • Royal Rumble (2 keer, 2009 en 2017)
  • Triple Crown Championship (17de)
  • Grand Slam Championship (22ste)
• Wrestling Observer Newsletter
  • Most Improved Wrestler of the Year (2004)

PPV's en PLE's met Randy Orton

Nummer	Datum	Evenement	Match/Rol	Matchtype	Main event
1	24.08.2003	SummerSlam 2003	Evolution (Triple H (c) & Randy Orton) vs. Chris Jericho vs. Goldberg vs. Kevin Nash vs. Shawn Michaels	Elimination Chamber match voor het World Heavyweight Championship	Ja
2	21.09.2003	Unforgiven 2003	Randy Orton vs. Shawn Michaels	Singles match	Nee
3	16.11.2003	Survivor Series 2003	als lid van Team Bischoff vs. Team Austin	Survivor Series Elimination	Nee
4	14.12.2003	Armageddon 2003	Rob Van Dam (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Intercontinental Championship	Nee
5	25.01.2004	Royal Rumble 2004	als 2e deelnemer op 30 en na 33'44" persoonlijke tijd geëlimineerd als 19e	Royal Rumble match	Ja
6	20.03.2004	WrestleMania XX	Evolution (Randy Orton, Batista & Ric Flair) vs. Rock 'n' Sock (The Rock & Mick Foley)	Handicap match	Nee
7	18.04.2004	Backlash 2004	Randy Orton (c) vs. "Cactus Jack" Mick Foley	No Holds Barred en Falls Count Anywhere match voor het WWE Intercontinental Championship	Nee
8	13.06.2004	Bad Blood 2004	Randy Orton (c) vs. Shelton Benjamin	Singles match voor het WWE Intercontinental Championship	Nee
9	11.07.2004	Vengeance 2004	Randy Orton (c) vs. Edge	Singles match voor het WWE Intercontinental Championship	Nee
10	15.08.2004	SummerSlam 2004	Chris Benoit (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het World Heavyweight Championship	Ja
11	12.09.2004	Unforgiven 2004	Randy Orton (c) vs. Triple H	Singles match voor het World Heavyweight Championship	Ja
12	19.10.2004	Taboo Tuesday 2004	Randy Orton vs. Ric Flair	Steel cage match	Ja
13	14.11.2004	Survivor Series 2004	als aanvoerder van Team Orton vs. Team Triple H	Survivor Series Elimination	Ja
14	07.01.2005	New Year's Revolution 2005	Chris Benoit vs. Chris Jericho vs. Edge vs. Randy Orton vs. Evolution (Triple H & Batista)	Elimination Chamber match voor het vacante World Heavyweight Championship	Ja
15	30.01.2005	Royal Rumble 2005	Triple H (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het World Heavyweight Championship	Nee
16	03.04.2005	WrestleMania 21	Randy Orton vs. The Undertaker	Singles match	Nee
17	21.08.2005	SummerSlam 2005	Randy Orton vs. The Undertaker	Singles match	Nee
18	09.10.2005	No Mercy 2005	Randy Orton & "Cowboy" Bob Orton vs. The Undertaker	Handicap Casket match	Nee
19	27.11.2005	Survivor Series 2005	als lid van Team SmackDown vs. Team Raw	Survivor Series Elimination	Ja
20	18.12.2005	Armageddon 2005	Randy Orton vs. The Undertaker	Hell in a Cell match	Ja
21	29.01.2006	Royal Rumble 2006	als 30e deelnemer op 30 en na 13'04" persoonlijke tijd geëlimineerd als 29e	Royal Rumble match	Nee
22	19.02.2006	No Way Out 2006	Rey Mysterio vs. Randy Orton	Singles match	Nee
23	02.04.2006	WrestleMania 22	Kurt Angle (c) vs. Randy Orton vs. Rey Mysterio	Thriple Threat match voor het World Heavyweight Championship	Nee
24	11.06.2006	One Night Stand 2006	Randy Orton vs. Kurt Angle	Singles match	Nee
25	25.06.2006	Vengeance 2006	Randy Orton vs. Kurt Angle	Singles match	Nee
26	20.08.2006	SummerSlam 2006	Randy Orton vs. Hulk Hogan	Singles match	Nee
27	17.09.2006	Unforgiven 2006	Randy Orton vs. Carlito	Singles match	Nee
28	05.11.2006	Cyber Sunday 2006	Rated-RKO (Randy Orton & Edge) vs. D-Generation X (Triple H & Shawn Michaels)	Tag team match	Nee
29	26.11.2006	Survivor Series 2006	als lid van Team Rated-RKO vs. Team DX	Survivor Series Elimination	Nee
30	07.01.2007	New Year's Revolution 2007	Rated-RKO (Randy Orton & Edge) vs. D-Generation X (Triple H & Shawn Michaels)	Tag team match voor het World Tag Team Championship	Nee
31	28.01.2007	Royal Rumble 2007	als 16e deelnemer op 30 en na 27'14" persoonlijke tijd geëlimineerd als 27e	Royal Rumble match	Ja
32	01.04.2007	WrestleMania 23	Randy Orton vs. CM Punk vs. Edge vs. Mr. Kennedy vs. Finlay vs. Jeff Hardy vs. Matt Hardy vs. Booker T	Money in the Bank ladder match	Nee
33	29.04.2007	Backlash 2007	John Cena (c) vs. Shawn Michaels vs. Randy Orton vs. Edge	Fatal 4-Way match voor het WWE Championship	Ja
34	20.05.2007	Judgment Day 2007	Randy Orton vs. Shawn Michaels	Singles match	Nee
35	03.06.2007	One Night Stand: Extreme Rules 2007	Randy Orton vs. Rob Van Dam	Stretcher match	Nee
36	24.06.2007	Vengeance: Night of Champions 2007	John Cena (c) vs. Randy Orton vs. Bobby Lashley vs. Booker T vs. Mick Foley	Five-Way match voor het WWE Championship	Ja
37	23.07.2007	The Great American Bash 2007	Randy Orton vs. Dusty Rhodes	Texas Bull Rope match	Nee
38	26.08.2007	SummerSlam 2007	John Cena (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Ja
39	07.10.2007	No Mercy 2007	Randy Orton (c) vs. Triple H	Singles match voor het WWE Championship	Nee
40			Triple H (c) vs. Randy Orton	Last Man Standing match voor het WWE Championship	Ja
41	28.10.2007	Cyber Sunday 2007	Randy Orton (c) vs. Shawn Michaels	Singles match voor het WWE Championship	Nee
42	18.11.2007	Survivor Series 2007	Randy Orton (c) vs. Shawn Michaels	Singles match voor het WWE Championship	Nee
43	16.12.2007	Armageddon 2007	Randy Orton (c) vs. Chris Jericho	Singles match voor het WWE Championship	Nee
44	27.01.2008	Royal Rumble 2008	Randy Orton (c) vs. Jeff Hardy	Singles match voor het WWE Championship	Nee
45	17.02.2008	No Way Out 2008	Randy Orton (c) vs. John Cena	Singles match voor het WWE Championship	Nee
46	30.03.2008	WrestleMania XXIV	Randy Orton (c) vs. John Cena vs. Triple H	Triple Threat match voor het WWE Championship	Nee
47	27.04.2008	Backlash 2008	Randy Orton (c) vs. Triple H vs. John Cena vs. John "Bradshaw" Layfield	Fatal 4-Way Elimination match voor het WWE Championship	Ja
48	18.05.2008	Judgment Day 2008	Triple H (c) vs. Randy Orton	Steel cage match voor het WWE Championship	Ja
49	01.06.2008	One Night Stand: Extreme Rules 2008	Triple H (c) vs. Randy Orton	Last Man Standing match voor het WWE Championship	Nee
50	23.11.2008	Survivor Series 2008	als aanvoerder van Team Orton vs. Team Batista	Survivor Series Elimination	Nee
51	14.12.2008	Armageddon 2008	Randy Orton vs. Batista	Singles match	Nee
52	25.01.2009	Royal Rumble 2009	als 8e deelnemer op 30 en na 48'30" persoonlijke tijd WINNAAR	Royal Rumble match	Ja
53	15.02.2009	No Way Out 2009	Randy Orton vs. Shane McMahon	No Holds Barred match	Nee
54	05.04.2009	WrestleMania XXV	Triple H (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Ja
55	26.04.2009	Backlash 2009	Evolution (Triple H (c) & Batista) & Shane McMahon vs. Randy Orton & The Legacy (Cody Rhodes & Ted DiBiase jr)	Triple H (c) vs. Randy Orton in een Six-Man Tag match voor het WWE Championship	Nee
56	17.05.2009	Judgment Day 2009	Randy Orton (c) vs. Batista	Singles match voor het WWE Championship	Nee
57	07.06.2009	Extreme Rules 2009	Randy Orton (c) vs. Batista	Steel cage match voor het WWE Championship	Nee
58	28.06.2009	The Bash 2009	Randy Orton (c) vs. Triple H	Three Stages of Hell match voor het WWE Championship 1] Singles match 2] Falls Count Anywhere match 3] Stretcher match	Ja
59	26.07.2009	Night of Champions 2009	Randy Orton (c) vs. Triple H vs. John Cena	Triple Threat match voor het WWE Championship	Nee
60	23.08.2009	SummerSlam 2009	Randy Orton (c) vs. John Cena	Singles match voor het WWE Championship	Nee
61	13.09.2009	Breaking Point 2009	Randy Orton (c) vs. John Cena	"I Quit" match voor het WWE Championship	Nee
62	04.10.2009	Hell in a Cell 2009	John Cena (c) vs. Randy Orton	Hell in a Cell match voor het WWE Championship	Nee
63	25.10.2009	Bragging Rights 2009	Randy Orton (c) vs. John Cena	60-minute Iron Man match voor het WWE Championship	Ja
64	22.11.2009	Survivor Series 2009	als lid van Team Legacy vs. Team Kingston	Survivor Series Elimination	Nee
65	13.12.2009	TLC 2009	Randy Orton vs. Kofi Kingston	Singles match	Nee
66	31.01.2010	Royal Rumble 2010	Sheamus (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Nee
67	21.02.2010	Elimination Chamber 2010	Sheamus (c) vs. The Legacy (Randy Orton & Ted DiBiase jr) vs. Kofi Kingston vs. John Cena vs. Triple H	Elimination Chamber match voor het WWE Championship	Nee
68	28.03.2010	WrestleMania XXVI	Randy Orton vs. Ted DiBiase jr vs. Cody Rhodes	Triple Threat match	Nee
69	25.04.2010	Extreme Rules 2010	Jack Swagger (c) vs. Randy Orton	Extreme Rules match voor het World Heavyweight Championship	Nee
70	23.05.2010	Over the Limit 2010	Randy Orton vs. Edge	Singles match	Nee
71	20.06.2010	Fatal 4-Way 2010	John Cena (c) vs. Randy Orton vs. Sheamus vs. Edge	Fatal 4-Way match voor het WWE Championship	Ja
72	18.07.2010	Money in the Bank 2010	Randy Orton vs. Chris Jericho vs. Edge vs. Evan Bourne vs. John Morrison vs. Mark Henry vs. Ted DiBiase jr vs. The Miz	Money in the Bank ladder match voor een kans op het WWE Championship	Nee
73	15.08.2010	SummerSlam 2010	Sheamus (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Nee
74	19.09.2010	Night of Champions 2010	Sheamus (c) vs. Randy Orton vs. Chris Jericho vs. Edge vs. John Cena vs. Wade Barrett	Six-Pack Elimination match voor het WWE Championship	Ja
75	03.10.2010	Hell in a Cell 2010	Randy Orton (c) vs. Sheamus	Hell in a Cell match voor het WWE Championship	Nee
76	24.10.2010	Bragging Rights 2010	Randy Orton (c) vs. Wade Barrett	Singles match voor het WWE Championship	Ja
77	21.11.2010	Survivor Series 2010	Randy Orton (c) vs. Wade Barrett	Singles match voor het WWE Championship	Ja
78	19.12.2010	TLC 2010	The Miz (c) vs. Randy Orton	Tables match voor het WWE Championship	Nee
79	30.01.2011	Royal Rumble 2011	The Miz (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Nee
80			als 39e deelnemer op 40 en na 8'18" persoonlijke tijd geëlimineerd als 38e	Royal Rumble match	Ja
81	20.02.2011	Elimination Chamber 2011	Randy Orton vs. CM Punk vs. John Cena vs. John Morrison vs. R-Truth vs. Sheamus	Elimination Chamber match voor het uitdagerschap van het WWE Championship	Ja
82	03.04.2011	WrestleMania XXVII	Randy Orton vs. CM Punk	Singles match	Nee
83	01.05.2011	Extreme Rules 2011	Randy Orton vs. CM Punk	Last Man Standing match	Nee
84	22.05.2011	Over the Limit 2011	Randy Orton (c) vs. Christian	Singles match voor het World Heavyweight Championship	Nee
85	19.06.2011	Capitol Punishment 2011	Randy Orton (c) vs. Christian	Singles match voor het World Heavyweight Championship	Nee
86	17.07.2011	Money in the Bank 2011	Randy Orton (c) vs. Christian	Singles match voor het World Heavyweight Championship	Nee
87	14.08.2011	SummerSlam 2011	Christian (c) vs. Randy Orton	No Holds Barred match voor het World Heavyweight Championship	Nee
88	18.09.2011	Night of Champions 2011	Randy Orton (c) vs. Mark Henry	Singles match voor het World Heavyweight Championship	Nee
89	02.10.2011	Hell in a Cell 2011	Mark Henry (c) vs. Randy Orton	Hell in a Cell match voor het World Heavyweight Championship	Nee
90	23.10.2011	Vengeance 2011	Randy Orton vs. Cody Rhodes (WWE Intercontinental Champion)	Singles match	Nee
91	20.11.2011	Survivor Series 2011	als aanvoerder van Team Orton vs. Team Barrett	Survivor Series Elimination	Nee
92	18.12.2011	TLC 2011	Randy Orton vs. Wade Barrett	Tables match	Nee
93	29.01.2012	Royal Rumble 2012	als 28e deelnemer op 30 en na 5'46" persoonlijke tijd geëlimineerd als 28e	Royal Rumble match	Ja
94	01.04.2012	WrestleMania XXVIII	Randy Orton vs. Kane	Singles match	Nee
95	29.04.2012	Extreme Rules 2012	Randy Orton vs. Kane	Falls Count Anywhere match	Nee
96	20.05.2012	Over the Limit 2012	Sheamus (c) vs. Randy Orton vs. Alberto Del Rio vs. Chris Jericho	Fatal 4-Way match voor het World Heavyweight Championship	Nee
97	16.09.2012	Night of Champions 2012	Randy Orton vs. Dolph Ziggler	Singles match	Nee
98	28.10.2012	Hell in a Cell 2012	Randy Orton vs. Alberto Del Rio	Singles match	Nee
99	18.11.2012	Survivor Series 2012	als lid van Team Foley vs. Team Ziggler	Survivor Series Elimination	Nee
100	27.01.2013	Royal Rumble 2013	als 26e deelnemer op 30 en na 10'20" persoonlijke tijd geëlimineerd als 26e	Royal Rumble match	Nee
101	17.02.2013	Elimination Chamber 2013	Randy Orton vs. Chris Jericho vs. Daniel Bryan vs. Jack Swagger vs. Kane vs. Mark Henry	Elimination Chamber match voor uitdagerschap van het World Heavyweight Championship	Nee
102	07.04.2013	WrestleMania 29	Randy Orton, Big Show & Sheamus vs. The Shield (Dean Ambrose, Roman Reigns & Seth Rollins)	Six-Man Tag match	Nee
103	19.05.2013	Extreme Rules 2013	Randy Orton vs. Big Show	Extreme Rules match	Nee
104	16.06.2013	Payback 2013	The Shield (c) (Roman Reigns & Seth Rollins) vs. Randy Orton & Daniel Bryan	Tag team match voor het WWE Tag Team Championship	Nee
105	14.07.2013	Money in the Bank 2013	Randy Orton vs. Christian vs. CM Punk vs. Daniel Bryan vs. Rob Van Dam vs. Sheamus	Money in the Bank ladder match voor een kans op het WWE Championship	Ja
106	18.08.2013	SummerSlam 2013	Orton gebruikt voordeel MITB Daniel Bryan (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Ja
107	15.09.2013	Night of Champions 2013	Randy Orton (c) vs. Daniel Bryan	Singles match voor het WWE Championship	Ja
108	06.10.2013	Battleground 2013	Randy Orton vs. Daniel Bryan	Singles match voor het vacante WWE Championship	Ja
109	27.10.2013	Hell in a Cell 2013	Randy Orton vs. Daniel Bryan	Hell in a Cell match voor het vacante WWE Championship	Ja
110	24.11.2013	Survivor Series 2013	Randy Orton (c) vs. Big Show	Singles match voor het WWE Championship	Ja
111	15.12.2013	TLC 2013	Randy Orton (c, WWE Champion) vs. John Cena (c, World Heavyweight Champion)	TLC match voor het WWE Championship en World Heavyweight Championship	Ja
112	26.01.2014	Royal Rumble 2014	Randy Orton (c) vs. John Cena	Singles match voor het WWE World Heavyweight Championship	Nee
113	23.02.2014	Elimination Chamber 2014	Randy Orton (c) vs. Cesaro vs. Christian vs. Daniel Bryan vs. John Cena vs. Sheamus	Elimination Chamber match voor het WWE World Heavyweight Championship	Ja
114	06.04.2014	WrestleMania XXX	Randy Orton (c) vs. Batista vs. Daniel Bryan	Triple Threat match voor het WWE World Heavyweight Championship	Ja
115	04.05.2014	Extreme Rules 2014	Evolution (Randy Orton, Batista & Triple H) vs. The Shield (Dean Ambrose, Roman Reigns & Seth Rollins)	Six-Man Tag match	Nee
116	01.06.2014	Payback 2014	Evolution (Randy Orton, Batista & Triple H) vs. The Shield (Dean Ambrose, Roman Reigns & Seth Rollins)	No Holds Barred Elimination	Ja
117	29.06.2014	Money in the Bank 2014	Randy Orton vs. Alberto Del Rio vs. Bray Wyatt vs. Cesaro vs. John Cena vs. Kane vs. Roman Reigns vs. Sheamus	8-Man ladder match voor het vacante WWE World Heavyweight Championship	Ja
118	20.07.2014	Battleground 2014	John Cena (c) vs. The Authority (Randy Orton & Kane) vs. Roman Reigns	Fatal 4-Way match voor het WWE World Heavyweight Championship	Ja
119	17.08.2014	SummerSlam 2014	Randy Orton vs. Roman Reigns	Singles match	Nee
120	21.09.2014	Night of Champions 2014	Randy Orton vs. Chris Jericho	Singles match	Nee
121	26.10.2014	Hell in a Cell 2014	Randy Orton vs. John Cena	Hell in a Cell match voor het uitdagerschap van het WWE World Heavyweight Championship	Nee
122	29.03.2015	WrestleMania 31	Randy Orton vs. Seth Rollins	Singles match	Nee
123	26.04.2015	Extreme Rules 2015	Seth Rollins (c) vs. Randy Orton	Steel cage match voor het WWE World Heavyweight Championship	Ja
124	17.05.2015	Payback 2015	Seth Rollins (c) vs. Randy Orton vs. Dean Ambrose vs. Roman Reigns	Fatal 4-Way match voor het WWE World Heavyweight Championship	Ja
125	14.06.2015	Money in the Bank 2015	Randy Orton vs. Dolph Ziggler vs. Kane vs. Kofi Kingston vs. Neville vs. Roman Reigns vs. Sheamus	Money in the Bank ladder match	Nee
126	23.08.2015	SummerSlam 2015	Randy Orton vs. Sheamus	Singles match	Nee
127	03.10.2015	Live from MSG 2015	Randy Orton & Dolph Ziggler vs. Sheamus & Rusev	Tag team match	Nee
128	21.08.2016	SummerSlam 2016	Randy Orton vs. Brock Lesnar	Singles match	Ja
129	09.10.2016	No Mercy 2016	Randy Orton vs. Bray Wyatt	Singles match	Ja
130	20.11.2016	Survivor Series 2016	als lid van Team SmackDown vs. Team Raw	Survivor Series Elimination	Nee
131	04.12.2016	TLC 2016	Heath Slater (c) & Rhyno (c) vs. The Wyatt Family (Randy Orton & Bray Wyatt)	Tag team match voor het WWE SmackDown Tag Team Championship	Nee
132	29.01.2017	Royal Rumble 2017	als 23e deelnemer op 30 en na 20'52" persoonlijke tijd WINNAAR	Royal Rumble match	Ja
133	12.02.2017	Elimination Chamber 2017	Randy Orton vs. Luke Harper	Singles match	Nee
134	02.04.2017	WrestleMania 33	Bray Wyatt (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Nee
135	30.04.2017	Payback 2017	Randy Orton (WWE Champion) vs. Bray Wyatt	House of Horrors match	Nee
136	21.05.2017	Backlash 2017	Randy Orton (c) vs. Jinder Mahal	Singles match voor het WWE Championship	Ja
137	18.06.2017	Money in the Bank 2017	Jinder Mahal (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Nee
138	23.07.2017	Battleground 2017	Jinder Mahal (c) vs. Randy Orton	Punjabi Prison match voor het WWE Championship	Ja
139	20.08.2017	SummerSlam 2017	Randy Orton vs. Rusev	Singles match	Nee
140	08.10.2017	Hell in a Cell 2017	Randy Orton vs. Rusev	Singles match	Nee
141	19.11.2017	Survivor Series 2017	als lid van Team SmackDown vs. Team Raw	Survivor Series Elimination	Ja
142	17.12.2017	Clash of Champions 2017	Randy Orton & Shinsuke Nakamura vs. Kevin Owens & Sami Zayn	Tag team match	Nee
143	28.01.2018	Royal Rumble 2018	als 24e deelnemer op 30 en na 13'55" persoonlijke tijd geëlimineerd als 25e	Royal Rumble match	Nee
144	11.03.2018	Fastlane 2018	Robert Roode (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE United States Championship	Nee
145	08.04.2018	WrestleMania 34	Randy Orton (c) vs. Jinder Mahal vs. Robert Roode vs. Rusev	Fatal 4-Way match voor het WWE United States Championship	Nee
146	27.04.2018	Greatest Royal Rumble 2018	als 35e deelnemer op 50 en geëlimineerd als 39e	Royal Rumble match	Ja
147	06.05.2018	Backlash 2018	Jeff Hardy (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE United States Championship	Nee
148	16.09.2018	Hell in a Cell 2018	Randy Orton vs. Jeff Hardy	Hell in a Cell match	Nee
149	02.11.2018	Crown Jewel 2018	Randy Orton vs. Rey Mysterio	WWE World Cup (eerste ronde) Singles match	Nee
150	16.12.2018	TLC 2018	Randy Orton vs. Rey Mysterio	Chairs match	Nee
151	27.01.2019	Royal Rumble 2019	als 29e deelnemer op 30 en na 6'00" persoonlijke tijd geëlimineerd als 26e	Royal Rumble match	Ja
152	17.02.2019	Elimination Chamber 2019	Daniel Bryan (c) vs. Randy Orton vs. AJ Styles vs. Jeff Hardy vs. Kofi Kingston vs. Samoa Joe	Elimination Chamber match voor het WWE Championship	Ja
153	07.04.2019	WrestleMania 35	Randy Orton vs. AJ Styles	Singles match	Nee
154	19.05.2019	Money in the Bank 2019	Randy Orton vs. Brock Lesnar vs. Mustafa Ali vs. Baron Corbin vs. Andrade "Cien" Almas vs. Drew McIntyre vs. Ricochet vs. Finn Bálor	Money in the Bank ladder match	Ja
155	07.06.2019	Super ShowDown 2019	Randy Orton vs. Triple H	Singles match	Nee
156	11.08.2019	SummerSlam 2019	Kofi Kingston (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Nee
157	15.09.2019	Clash of Champions 2019	Kofi Kingston (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Nee
158	06.10.2019	Hell in a Cell 2019	Randy Orton vs. Mustafa Ali	Singles match	Nee
159	24.11.2019	Survivor Series 2019	als lid van Team Raw vs. Team SmackDown vs. Team NXT	Survivor Series Elimination	Nee
160	26.01.2020	Royal Rumble 2020	als 25e deelnemer op 30 en na 14'37" persoonlijke tijd geëlimineerd als 27e	Royal Rumble match	Ja
161	26.03.2020	WrestleMania 36 [Night 2]	Randy Orton vs. Edge	Last Man Standing match	Nee
162	14.06.2020	Backlash 2020	Randy Orton vs. Edge	Singles match	Ja
163	23.08.2020	SummerSlam 2020	Drew McIntyre (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het WWE Championship	Nee
164	30.08.2020	Payback 2020	Randy Orton vs. Keith Lee	Singles match	Nee
165	25.10.2020	Hell in a Cell 2020	Drew McIntyre (c) vs. Randy Orton	Hell in a Cell match voor het WWE Championship	Ja
166	20.12.2020	TLC 2020	Randy Orton vs. "The Fiend" Bray Wyatt	Firefly Inferno match	Ja
167	31.01.2021	Royal Rumble 2021	als 2e deelnemer op 30 en na 58'30" persoonlijke tijd geëlimineerd als 29e	Royal Rumble match	Ja
168	21.02.2021	Elimination Chamber 2021	Drew McIntyre (c) vs. Randy Orton vs. AJ Styles vs. Jeff Hardy vs. Kofi Kingston vs. Sheamus	Elimination Chamber match voor het WWE Championship	Ja
169	21.03.2021	Fastlane 2021	Randy Orton vs. Alexa Bliss	Singles match	Nee
170	11.04.2021	WrestleMania 37 [Night 2]	Randy Orton vs. "The Fiend" Bray Wyatt	Singles match	Nee
171	21.08.2021	SummerSlam 2021	AJ Styles (c) & Omos (c) vs. RK-Bro (Randy Orton & Riddle)	Tag team match voor het WWE Raw Tag Team Championship	Nee
172	21.10.2021	Crown Jewel 2021	RK-Bro (c) (Randy Orton & Riddle) vs. AJ Styles & Omos	Tag team match voor het WWE Raw Tag Team Championship	Nee
173	21.11.2021	Survivor Series 2021	RK-Bro (Randy Orton & Riddle) vs. The Usos (Jey & Jimmy Uso)	Tag team match WWE Raw (RKBRO) vs. WWE SmackDown (USO)	Nee
174	01.01.2022	Day 1 2022	RK-Bro (c) (Randy Orton & Riddle) vs. The Street Profits (Angelo Dawkins & Montez Ford)	Tag team match voor het WWE Raw Tag Team Championship	Nee
175	29.01.2022	Royal Rumble 2022	als 29e deelnemer op 30 en na 2'21" persoonlijke tijd geëlimineerd als 25e	Royal Rumble match	Ja
176	03.04.2022	WrestleMania 38 [Night 2]	RK-Bro (c) (Randy Orton & Riddle) vs. The Street Profits (Angelo Dawkins & Montez Ford) vs. Alpha Academy (Chad Gable & Otis)	Triple Threat tag team match voor het WWE Raw Tag Team Championship	Nee
177	08.05.2022	Backlash 2022	RK-Bro (Randy Orton & Riddle) & Drew McIntyre vs. The Bloodline (Roman Reigns, Jey Uso & Jimmy Uso)	Six-Man Tag match	Ja
178	25.11.2023	Survivor Series: WarGames 2023	Randy Orton, Cody Rhodes, Jey Uso, Sami Zayn & Seth Rollins vs. Drew McIntyre & Judgment Day (Finn Bálor, Damian Priest, Dominik Mysterio & JD McDonagh)	Ten-Man WarGames match	Ja
179	27.01.2024	Royal Rumble 2024	Roman Reigns (c) vs. Randy Orton vs. AJ Styles vs. LA Knight	Fatal 4-Way match voor het Undisputed WWE Universal Championship	Nee
180	24.02.2024	Elimination Chamber 2024	Randy Orton vs. Bobby Lashley vs. Drew McIntyre vs. Kevin Owens vs. LA Knight vs. Logan Paul	Elimination Chamber match voor uitdagerschap van het World Heavyweight Championship	Ja
181	07.04.2024	WrestleMania 40 [Night 2]	Logan Paul (c) vs. Randy Orton vs. Kevin Owens	Triple Threat match voor het WWE United States Championship	Nee
182	04.05.2024	Backlash 2024	Randy Orton & Kevin Owens vs. The Bloodline (Solo Sikoa & Tama Tonga)	Street Fight	Nee
183	25.05.2024	King and Queen of the Ring 2024	Randy Orton vs. Gunther	Finale King of the Ring	Nee
184	06.07.2024	Money in the Bank 2024	The Legacy (Randy Orton & Cody Rhodes) & Kevin Owens vs. The Bloodline (Jacob Fatu, Solo Sikoa & Tama Tonga)	Six-Man Tag match	Ja
185	31.08.2024	Bash in Berlin 2024	Gunther (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het World Heavyweight Championship	Ja
186	20.04.2025	WrestleMania 41 [Night 2]	Randy Orton vs. Joe Hendry	Singles match	Nee
187	10.05.2025	Backlash 2025	John Cena (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het Undisputed WWE Championship	Ja
188	28.06.2025	Night of Champions 2025	Randy Orton vs. Cody Rhodes	Finale King of the Ring	Ja
189	02.08.2025	SummerSlam 2025 [Night 1]	Randy Orton & Jelly Roll vs. Drew McIntyre & Logan Paul	Tag team match	Nee
190	31.01.2026	Royal Rumble 2026	als 29e deelnemer op 30 en na 7'40" persoonlijke tijd geëlimineerd als 28e	Royal Rumble match	Ja
191	28.02.2026	Elimination Chamber 2026	Randy Orton vs. Cody Rhodes vs. Je'Von Evans vs. LA Knight vs. Logan Paul vs. Trick Williams	Elimination Chamber match voor uitdagerschap van het Undisputed WWE Championship	Ja
192	18.04.2026	WrestleMania 42 [Night 1]	Cody Rhodes (c) vs. Randy Orton	Singles match voor het Undisputed WWE Championship	Ja

Hieronder volgt een lijst op basis van beoordelingen van wedstrijden van Randy Orton door journalist Dave Meltzer van Wrestling Observer Newsletter, het hoogst aangeschreven tijdschrift over professioneel worstelen ter wereld:

Hoogste quotering met Randy Orton

Evenement	Datum	Kampioenschap (optioneel)	Wedstrijd	Winnaar	Beoordeling door WON
WWE Survivor Series: WarGames 2023	25 november 2023	n.v.t.	Randy Orton, Cody Rhodes, Jey Uso, Sami Zayn & Seth Rollins vs. Drew McIntyre & Judgment Day (Damian Priest, Dominik Mysterio, Finn Bálor & JD McDonagh) in een WarGames match	Randy Orton, Cody Rhodes, Jey Uso, Sami Zayn & Seth Rollins	**** ¾
WWE Backlash 2024	4 mei 2024	n.v.t.	Randy Orton & Kevin Owens vs. Bloodline (Solo Sikoa & Tama Tonga)	Bloodline	**** ¾
WWE Backlash 2004	18 april 2004	WWE Intercontinental Championship	Randy Orton (c) vs. "Cactus Jack" Mick Foley	Randy Orton (c)	**** ½
WWE Backlash 2007	29 april 2007	WWE Championship	John Cena (c) vs. Edge vs. Shawn Michaels vs. Randy Orton	John Cena (c)	**** ½
WrestleMania 30	6 april 2014	WWE World Heavyweight Championship	Randy Orton (c) vs. Batista vs. Daniel Bryan	Daniel Bryan (nc)	**** ½
WWE Extreme Rules 2014	4 mei 2014	n.v.t.	Evolution (Triple H, Batista & Randy Orton) vs. The Shield (Dean Ambrose, Seth Rollins & Roman Reigns)	The Shield	**** ½
WWE Survivor Series 2016	20 november 2016	n.v.t.	Team SmackDown (Randy Orton, AJ Styles, Bray Wyatt, Dean Ambrose & Shane McMahon) vs. Team Raw (Braun Strowman, Chris Jericho, Kevin Owens, Roman Reigns & Seth Rollins)	Team SmackDown	**** ½
WWE Elimination Chamber 2019	17 februari 2019	WWE Championship	Daniel Bryan (c) vs. Randy Orton vs. A.J. Styles vs. Jeff Hardy vs. Kofi Kingston vs. Samoa Joe in een Elimination Chamber match	Daniel Bryan (c)	**** ½
WWE Money in the Bank 2019	19 mei 2019	n.v.t.	Randy Orton vs. Brock Lesnar vs. Ali vs. Finn Bálor vs. Baron Corbin vs. Andrade vs. Drew McIntyre vs. Ricochet in een Money in the Bank Ladder Match	Brock Lesnar	**** ½

Persoonlijk leven

Randy Orton als marinier in 1998 of 1999

Orton diende eind jaren negentig de Amerikaanse marine. Orton verklaarde in Evolution of a Predator, een documentaire over hem uit 2011 geproduceerd door WWE, dat hij een loopbaan bij de marine niet zag zitten. Orton zei dat hij er alles aan deed om uit het korps te worden ontslagen, waaronder "AWOL gaan" (absent without leave; afwezig zonder verlof). Hij werd na een jaar oneervol ontslagen, omdat hij tweemaal zonder toestemming was vertrokken alsmede een bevel van een officier niet had opgevolgd. Volgens de militaire wet werd Orton tot 38 dagen effectieve gevangenisstraf veroordeeld. Omdat dit voor de wetswijziging van 2002 was, kreeg Orton hierdoor wel geen strafblad.

Orton werd ervan beschuldigd collega's Amy Weber en Rochelle Loewen te hebben betast, waarna Weber opstapte. Loewen claimde dat hij haar bezittingen kapot had gemaakt en dat hij racistische opmerkingen had geuit. Ze noemde hem een beest. Ortons vriend Mark Jindrak heeft enkele aantijgingen van Loewen tenietgedaan in een interview met Voice of Wrestling en claimde dat Orton begin 2005 zijn excuses had aangeboden. Orton's toenmalige collega Christy Hemme heeft tevens ontkend dat ze wist van de aantijgingen in een interview met The Sun.

Orton heeft een hypermobiele schouder. Deze heeft veel blessures opgebracht, die Orton en WWE doorheen de jaren grote zorgen hebben gebaard. Dit was de eerste blessure die Orton ooit opliep, vlak voor zijn eerste successen als onderdeel van Evolution in 2003. Een rugblessure betekende in 2023 bijna het einde van zijn actieve loopbaan.

Hij heeft verschillende tatoeages op zijn bovenlichaam. Op zijn rug, onder zijn nek, staat iets wat lijkt op een uil van schouderblad tot schouderblad. Circa 2006 voegde hij aan de uil nog een detail toe. De uil werd wat groter, tot aan het begin van zijn nek. Op zijn boven-en onderarmen staan wat hij noemt de "Tribal"-tatoeages. Vooraan op zijn rechter onderarm liet Orton in 2006 dezelfde tatoeage plaatsen zoals achteraan op zijn onderarm. Hij liet de tatoeages al vroeg plaatsen toen hij actief was in Ohio Valley Wrestling, maar gaf al aan dat de tatoeages "niets betekenen". Op zijn rechterarm had Orton eerst een tatoeage met de tekst "United States Marine Corps", maar heeft deze verborgen na zijn ontslag. Orton brak op 1 juni 2008 zijn sleutelbeen tegen Triple H bij het evenement One Night Stand. Orton verdween een tijd uit de publiciteit om te herstellen en voegde in deze periode een aantal tatoeages toe die zijn "Tribals" camoufleren. Later voegde hij er nog doodshoofden aan toe en liet hij de "mouwtatoeages" accentueren. Hij heeft achteraan op zijn rechterarm een deel van een Bijbelvers (Petrus 5:8): "Wees nuchter, wees waakzaam; want uw tegenstander, de duivel, loopt rond als een brullende leeuw, zoekende wie hij kan verslinden." Op zijn linkerarm heeft Orton een tatoeage gewijd aan zijn kroost in de vorm van een roos. Onder de bloem staat de naam van dochter Alanna met haar geboortedatum in Romeinse cijfers eronder.

In november 2005 maakte Orton bekend dat hij verloofd was met zijn vriendin Samantha Speno. Op 21 september 2007 is Orton getrouwd met zijn verloofde. In 2008 kreeg het stel een dochter. Begin juli 2013 werd bekendgemaakt dat het huwelijk van Orton ten einde was, het stel zou al geruime tijd gescheiden hebben geleefd.

Externe links

Mediabestanden

• (en) Officiële website
• (en) Profiel op Online World of Wrestling
• (en)  Randy Orton in de Internet Movie Database
• (en) Profiel op WWE

Bronnen, noten en/of referenties

· ·

WWE-werknemers

Hoofdrooster

NXT Wrestling (opleidingsrooster)

· ·

Grand Slam en Triple Crown Champions

Grand Slam Championship

Triple Crown Championship

Bibliografische informatie

• Biblioteca Nacional de España: XX5570226
• Bibliothèque nationale de France: cb16109842g (data)
• International Standard Name Identifier: 0000 0000 6983 3677
• Library of Congress Control Number: n2009005842
• Nationale Bibliotheek van Israël: 987007377035205171
• Virtual International Authority File: 95352964
• WorldCat: E39PBJbWyprb7GC8QfPV6dkxDq