မာတိကာသို့ ခုန်သွားရန်

စီပီယူ

လင့်ခ်များကို တည်းဖြတ်ရန်
ဝီကီပီးဒီးယား မှ
An Intel 80486DX2 CPU ကို အထက်မှ မြင်ရပုံ
Intel 80486DX2၏ အောက်ခြေ၊ ပုံတွင် ပင်(pins) များကို ပြထားသည်

စီပီယူ (CPU) သည် ကွန်ပျူတာတွင် ပါရှိသော ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။ လျှပ်စီးပတ်လမ်း စနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ CPU ၏ အရှည်မှာ central processing unit ဖြစ်သည်။ ဗဟိုတွက်ချက်မှုများကို စီပီယူသည် လုပ်ဆောင်သည်။ လုပ်ဆောင်မှုများတွင် ဂဏန်းသင်္ချာတွက်ချက်မှုများ၊ ကွန်ပျူတာကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ အဝင် (input) အထွက် (output) လုပ်ဆောင်မှုများ၊ ဆင်ခြင်တွက်ချက်ခြင်း (logical) စသည်တို့ကို ညွှန်ကြားချက်များ (instructions) အတိုင်းလုပ်ဆောင်သည်။ အနည်းဆုံး ၁၉၆၀ ခုနှစ်များအစောပိုင်းကတည်းက Central Processing Unit ဟူသော ဝေါဟာရကို ကွန်ပျူတာနယ်ပယ်တွင် သုံးစွဲခဲ့သည်။[၁] စီပီယူသည် ပရော်ဆက်ဆာ (processor) ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။

အချိန်ကာလကြာသည်နှင့်အမျှ စီပီယူများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ဒီဇိုင်း မှာ ကွဲပြားသွားသည်။ သို့သော် အခြေခံလုပ်ဆောင်ချက်များ အားလုံးနီးပါးမှာ ပြောင်းလဲမှု မရှိပေ။ စီပီယူတွင် ALU (arithmetic logic unit) နှင့် Control Unit တို့ အဓိကပါဝင်သည်။ ခေတ်သစ် စီပီယူအများစုသည် မိုက်ခရို ပရော်ဆက်ဆာများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် IC (integrated circuit) Chip တစ်ခုသာ ပါဝင်သည်။

အချို့ကွန်ပျူတာများသည် multi-core processor ကို အသုံးပြုထားကြသည်။ ၎င်းတွင် စီပီယူ နှစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုထက်ပိုသော chip ကို အသုံးပြုသည်။

သမိုင်းကြောင်း

[ပြင်ဆင်ရန်]
အစောပိုင်းကာလ ပရိုဂရမ်သိမ်းဆည်းနိုင်သည့် ကွန်ပျူတာများထဲမှ တစ်လုံးဖြစ်သော EDVAC ကွန်ပျူတာ

အစောပိုင်းကာလက ထွက်ပေါ်ခဲ့သည့် ENIAC ကဲ့သို့သော ကွန်ပျူတာများသည် မတူညီသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် စက်အတွင်းရှိ ဝါယာကြိုးများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပြန်လည်ပြင်ဆင် ချိတ်ဆက်ခဲ့ကြရသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုခေတ်က စက်ပစ္စည်းများကို "သတ်မှတ်ချက်သေအစီအစဉ်သုံး ကွန်ပျူတာများ" (Fixed-program computers) ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။[၂] "ဗဟိုအချက်အချာလုပ်ဆောင်ရေးအပိုင်း" သို့မဟုတ် "စီပီယူ" (CPU) ဟူသော ဝေါဟာရကို ၁၉၅၅ ခုနှစ်ကတည်းက စတင်အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။[၃][၁] ယေဘုယျအားဖြင့် စီပီယူ ဆိုသည်မှာ ကွန်ပျူတာပရိုဂရမ် (Software) များကို မောင်းနှင်လုပ်ဆောင်ပေးသည့် စက်ပစ္စည်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကွန်ပျူတာအတွင်း ပရိုဂရမ်များကို ကြိုတင်သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည့် စနစ် (Stored-program computer) ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်မှသာ စီပီယူ ဟု စစ်မှန်စွာ ခေါ်ဆိုနိုင်မည့် အစောပိုင်းစက်ပစ္စည်းများ စတင်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပါသည်။

ဂျွန် ပရက်စပါ အက်ကာ့တ် (John Presper Eckert) နှင့် ဂျွန် ဝီလျံ မော့ချ်လီ (John William Mauchly) တို့ ပူးတွဲဒီဇိုင်းထုတ်ခဲ့သည့် ENIAC ကွန်ပျူတာတွင် ပရိုဂရမ်ကြိုတင်သိမ်းဆည်းနိုင်မည့် စနစ် (Stored-program) အတွေးအခေါ် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။[၄] သို့သော်လည်း စက်ပစ္စည်းကို အချိန်မီ အမြန်ဆုံးပြီးစီးနိုင်ရန်အတွက် ထိုစနစ်ကို ကနဦးတွင် ချန်လှပ်ထားခဲ့ကြရသည်။ ENIAC ကွန်ပျူတာ မပြီးစီးမီ ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဇွန်လ ၃၀ ရက်နေ့တွင် သင်္ချာပညာရှင် ဂျွန် ဗွန် နျူမန်း (John von Neumann) သည် "First Draft of a Report on the EDVAC" အမည်ရှိ အစီရင်ခံစာမူကြမ်းတစ်စောင်ကို ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။ ယင်းအစီရင်ခံစာသည် ၁၉၄၉ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် နောက်ဆုံးပေါ်ထွက်လာမည့် ပရိုဂရမ်သိမ်းဆည်းနိုင်သော EDVAC ကွန်ပျူတာ၏ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံငယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။[၅]

EDVAC ကွန်ပျူတာကို မတူညီသည့် ညွှန်ကြားချက် သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ချက် အရေအတွက် အချို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် EDVAC ကွန်ပျူတာအတွက် ရေးသားထားသော ပရိုဂရမ်များကို စက်အတွင်းရှိ ဝါယာကြိုးများဖြင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ချိတ်ဆက်မည့်အစား မြန်နှုန်းမြင့် ကွန်ပျူတာမှတ်ဉာဏ် (Memory) ထဲတွင် သိမ်းဆည်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။[၆] ဤစနစ်သည် ကွန်ပျူတာကို အလုပ်သစ်တစ်ခု ခိုင်းစေရန်အတွက် အချိန်နှင့် လုပ်အား အမြောက်အမြား ပေး၍ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရသည့် ENIAC ကွန်ပျူတာ၏ ကြီးမားသော အားနည်းချက်ကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ ဗွန် နျူမန်း ၏ ဒီဇိုင်းကြောင့် ကွန်ပျူတာမှတ်ဉာဏ် (Memory) ထဲရှိ အချက်အလက်များကို ပြောင်းလဲရုံမျှဖြင့် EDVAC ကွန်ပျူတာ မောင်းနှင်နေသည့် ပရိုဂရမ်ကို အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။[၇] သို့သော်လည်း EDVAC သည် ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး ပရိုဂရမ်သိမ်းဆည်းနိုင်သည့် ကွန်ပျူတာ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ စမ်းသပ်မှုအဆင့် စကေးသေး ပရိုဂရမ်သိမ်းဆည်းနိုင်သော ကွန်ပျူတာတစ်လုံးဖြစ်သည့် Manchester Baby သည် ၁၉၄၈[၈] ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၁ ရက်နေ့တွင် ပထမဆုံးပရိုဂရမ်ကို စတင်မောင်းနှင်နိုင်ခဲ့ပြီး Manchester Mark 1 ကွန်ပျူတာသည်လည်း ၁၉၄၉ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၆ ရက်မှ ၁၇ ရက်အတွင်း ညပိုင်းတွင် ၎င်း၏ ပထမဆုံးပရိုဂရမ်ကို စတင်မောင်းနှင်နိုင်ခဲ့ပါသည်။[၉]

အစောပိုင်းကာလ စီပီယူ (CPU) များကို ပိုမိုကြီးမားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ထူးခြားထင်ရှားသည့် ကွန်ပျူတာကြီးများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် အထူးတလည် သီးသန့်ဒီဇိုင်းထုတ်၍ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။[၁၀] သို့သော်လည်း သီးခြားလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုအတွက် စီပီယူများကို ထိုသို့အထူးတလည် ဒီဇိုင်းထုတ်သည့်စနစ်အစား အရေအတွက်အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်သော ဘက်စုံသုံးပရိုဆက်ဆာများ (Multi-purpose processors) ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည့် စနစ်သို့ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ စံသတ်မှတ်ချက်ဒီဇိုင်းများ ပြုလုပ်လာခြင်းသည် ထရန်စစ္စတာများအခြေခံသည့် မိန်းဖရိန် (Mainframe) ကွန်ပျူတာများနှင့် မီနီကွန်ပျူတာများ ခေတ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး ပေါင်းစပ်ပတ်လမ်း (Integrated Circuit - IC) များ ခေတ်စားလာခြင်းနှင့်အတူ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ ပေါင်းစပ်ပတ်လမ်း (IC) နည်းပညာကြောင့် ပိုမိုရှုပ်ထွေးသော စီပီယူများကို နာနိုမီတာအဆင့်အထိ သေးငယ်တိကျစွာ ဒီဇိုင်းထုတ် လုပ်ဆောင်နိုင်လာခဲ့သည်။[၁၁] စီပီယူများ သေးငယ်လာခြင်းနှင့် တစ်ပြေးညီစံသတ်မှတ်ချက်များ ရှိလာခြင်းတို့ကြောင့် စက်မှုတွက်ချက်ရေးသုံး ကွန်ပျူတာကြီးများအဆင့်မှ ကျော်လွန်ကာ ယနေ့ခေတ်လူနေမှုဘဝတွင် ဒစ်ဂျစ်တယ်ပစ္စည်းများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ပါဝင်လာစေခဲ့သည်။ ယခုအခါ ခေတ်မီမိုက်ခရိုပရိုဆက်ဆာများ (Microprocessors) ကို မော်တော်ကားများမှအစ လက်ကိုင်ဖုန်းများ၊ ထို့အပြင် ကလေးကစားစရာပစ္စည်းများအထိ အီလက်ထရွန်နစ်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးတွင် ထည့်သွင်းအသုံးပြုလျက် ရှိပါသည်။[၁၂][၁၃][၁၄][၁၅]

ဂျွန် ဗွန် နျူမန်း (John von Neumann) သည် EDVAC ကွန်ပျူတာကို ဒီဇိုင်းထုတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ပရိုဂရမ်သိမ်းဆည်းနိုင်သည့် ကွန်ပျူတာစနစ်ကို စတင်ဖန်တီးသူအဖြစ် အများဆုံး အသိအမှတ်ပြုခံရပြီး ယင်းဒီဇိုင်းကိုလည်း ဗွန် နျူမန်း ဗိသုကာပုံစံ (von Neumann architecture) ဟု လူသိများလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းမတိုင်မီကပင် ကွန်ရက် ဇူးဆေ (Konrad Zuse) ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များက အလားတူအတွေးအခေါ်များကို အကြံပြုပြီး လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ကြဖူးသည်။[၁၆] EDVAC ကွန်ပျူတာမတိုင်မီ ပြီးစီးခဲ့သည့် Harvard Mark I ကွန်ပျူတာ၏ ဟားဗတ် ဗိသုကာပုံစံ (Harvard architecture) တွင်လည်း အီလက်ထရွန်နစ်မှတ်ဉာဏ် (Memory) အစား အပေါက်ပါသည့် စက္ကူတိပ်ပြား (Punched paper tape) ကို အသုံးပြု၍ ပရိုဂရမ်သိမ်းဆည်းသည့်ဒီဇိုင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။[၁၇][၁၈][၁၉]

ထိုဗိသုကာပုံစံနှစ်ခုကြားရှိ အဓိကကွာခြားချက်မှာ ဟားဗတ်ဗိသုကာပုံစံသည် စီပီယူ၏ ညွှန်ကြားချက်များ (Instructions) နှင့် အချက်အလက်များ (Data) ကို သီးခြားစီ ခွဲခြားသိမ်းဆည်းပြီး လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဗွန် နျူမန်း ဗိသုကာပုံစံတွင်မူ ညွှန်ကြားချက်များနှင့် အချက်အလက်များ နှစ်ခုစလုံးအတွက် တူညီသော မှတ်ဉာဏ်နေရာ (Memory space) တစ်ခုတည်းကိုသာ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုသည်။[၂၀] ယနေ့ခေတ် ခေတ်မီစီပီယူအများစုသည် အဓိကအားဖြင့် ဗွန် နျူမန်း ဒီဇိုင်းကို အခြေခံထားကြသော်လည်း အထူးသဖြင့် သီးသန့်လုပ်ဆောင်ချက်သုံး ကိရိယာများ (Embedded applications) တွင် ဟားဗတ်ဗိသုကာပုံစံသုံး စီပီယူများကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်ပါသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် Atmel AVR မိုက်ခရိုကွန်ထရိုလာ (Microcontrollers) များသည် ဟားဗတ်ဗိသုကာပုံစံသုံး ပရိုဆက်ဆာများ ဖြစ်ကြသည်။[၂၁]

ထရန်စစ္စတာ (Transistor) များ မပေါ်ပေါက်မီကာလက ကွန်ပျူတာများတွင် လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုကို အဖွင့်အပိတ်လုပ်သည့် ခလုတ်များအဖြစ် Relays များနှင့် Vacuum tubes များကို အများဆုံး အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ထရန်စစ္စတာ (Transistor) များ မပေါ်ပေါက်မီကာလက ကွန်ပျူတာများတွင် လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုကို အဖွင့်အပိတ်လုပ်သည့် ခလုတ်များအဖြစ် Relays များနှင့် Vacuum tubes များကို အများဆုံး အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ အသုံးဝင်သော ကွန်ပျူတာတစ်လုံး ဖြစ်လာစေရန် ထိုကဲ့သို့သော ခလုတ်အမျိုးအစားပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ သို့မဟုတ် သောင်းနှင့်ချီ၍ ထည့်သွင်းတည်ဆောက်ရသည်။ ထိုအခါ ကွန်ပျူတာစနစ်တစ်ခုလုံး၏ အထွေထွေမြန်နှုန်းသည် အသုံးပြုထားသည့် ခလုတ်များ၏ အဖွင့်အပိတ်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မြန်နှုန်းအပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်မူတည်နေသည်။ EDVAC ကဲ့သို့သော Vacuum tubes သုံး ကွန်ပျူတာများသည် ပျမ်းမျှအားဖြင့် (၈) နာရီ မောင်းနှင်ပြီးတိုင်း စက်ချို့ယွင်းမှု တစ်ကြိမ်ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မြန်နှုန်းပိုမိုနှေးကွေးသော်လည်း အစောပိုင်း ပေါ်ထွက်ခဲ့သည့် Harvard Mark I ကဲ့သို့သော Relays သုံး ကွန်ပျူတာများသည် စက်ချို့ယွင်းမှု အလွန်ဖြစ်ခဲသည်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် Vacuum tubes သုံး စီပီယူများကသာ အဓိကနေရာကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် Vacuum tubes များက ပေးစွမ်းနိုင်သည့် သိသာထင်ရှားသော မြန်နှုန်းအားသာချက်များသည် စက်ချို့ယွင်းမှုဆိုင်ရာ ယုံကြည်စိတ်ချရမှု ပြဿနာများထက် ပိုမိုအရေးပါပြီး အကျိုးကျေးဇူးများသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအစောပိုင်းကာလ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည့် တစ်ပြိုင်တည်းအလုပ်လုပ်သော စီပီယူ (Synchronous CPUs) အများစုသည် ယနေ့ခေတ် မိုက်ခရိုအီလက်ထရွန်နစ် ဒီဇိုင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နာရီလုပ်ချက်နှုန်း (Clock rates) အလွန်နှေးကွေးစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုခေတ်က ကွန်ပျူတာများတွင် 100 kHz မှ 4 MHz အထိ ရှိသော နာရီလုပ်ချက်လှိုင်းနှုန်း (Clock signal frequencies) များကို အများဆုံး တွေ့ရတတ်သည်။ ထိုသို့ ဖြစ်ရခြင်းမှာ စက်ပစ္စည်းကို တည်ဆောက်ထားသည့် အဖွင့်အပိတ်ခလုတ်များ၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မြန်နှုန်းက ကန့်သတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အသုံးဝင်သော ကွန်ပျူတာတစ်လုံး ဖြစ်လာစေရန် ထိုကဲ့သို့သော ခလုတ်အမျိုးအစားပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ သို့မဟုတ် သောင်းနှင့်ချီ၍ ထည့်သွင်းတည်ဆောက်ရသည်။ ထိုအခါ ကွန်ပျူတာစနစ်တစ်ခုလုံး၏ အထွေထွေမြန်နှုန်းသည် အသုံးပြုထားသည့် ခလုတ်များ၏ အဖွင့်အပိတ်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မြန်နှုန်းအပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်မူတည်နေသည်။ EDVAC ကဲ့သို့သော Vacuum tubes သုံး ကွန်ပျူတာများသည် ပျမ်းမျှအားဖြင့် (၈) နာရီ မောင်းနှင်ပြီးတိုင်း စက်ချို့ယွင်းမှု တစ်ကြိမ်ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မြန်နှုန်းပိုမိုနှေးကွေးသော်လည်း အစောပိုင်း ပေါ်ထွက်ခဲ့သည့် Harvard Mark I ကဲ့သို့သော Relays သုံး ကွန်ပျူတာများသည် စက်ချို့ယွင်းမှု အလွန်ဖြစ်ခဲသည်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် Vacuum tubes သုံး စီပီယူများကသာ အဓိကနေရာကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် Vacuum tubes များက ပေးစွမ်းနိုင်သည့် သိသာထင်ရှားသော မြန်နှုန်းအားသာချက်များသည် စက်ချို့ယွင်းမှုဆိုင်ရာ ယုံကြည်စိတ်ချရမှု ပြဿနာများထက် ပိုမိုအရေးပါပြီး အကျိုးကျေးဇူးများသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအစောပိုင်းကာလ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည့် တစ်ပြိုင်တည်းအလုပ်လုပ်သော စီပီယူ (Synchronous CPUs) အများစုသည် ယနေ့ခေတ် မိုက်ခရိုအီလက်ထရွန်နစ် ဒီဇိုင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နာရီလုပ်ချက်နှုန်း (Clock rates) အလွန်နှေးကွေးစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုခေတ်က ကွန်ပျူတာများတွင် 100 kHz မှ 4 MHz အထိ ရှိသော နာရီလုပ်ချက်လှိုင်းနှုန်း (Clock signal frequencies) များကို အများဆုံး တွေ့ရတတ်သည်။ ထိုသို့ ဖြစ်ရခြင်းမှာ စက်ပစ္စည်းကို တည်ဆောက်ထားသည့် အဖွင့်အပိတ်ခလုတ်များ၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မြန်နှုန်းက ကန့်သတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထရန်စစ္စတာ စီပီယူများ

[ပြင်ဆင်ရန်]
အိုင်ဘီအမ် (IBM) ကုမ္ပဏီထုတ် PowerPC 604e ပရိုဆက်ဆာ

နည်းပညာအမျိုးမျိုးက ပိုမိုသေးငယ်ပြီး စိတ်ချရသော အီလက်ထရွန်နစ်ပစ္စည်းများ တည်ဆောက်နိုင်ရန် အထောက်အကူပြုလာသည်နှင့်အမျှ စီပီယူများ၏ ဒီဇိုင်းဖွဲ့စည်းပုံသည်လည်း ပိုမိုရှုပ်ထွေးအဆင့်မြင့်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာမှု၏ ပထမဆုံးခြေလှမ်းမှာ ထရန်စစ္စတာ (Transistor) များ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၉၅၀ နှင့် ၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်း ထွက်ပေါ်ခဲ့သည့် ထရန်စစ္စတာသုံး စီပီယူများကို ယခင်ခေတ်ကကဲ့သို့ ကြီးမားထုထည်ထူပြီး စိတ်မချရသည့်အပြင် ကျိုးပဲ့လွယ်သော ဗေကျွမ်းပြွန် သို့မဟုတ် Relay ကဲ့သို့သော ခလုတ်ပစ္စည်းများဖြင့် တည်ဆောက်ရန် မလိုတော့ပေ။ ဤတိုးတက်မှုကြောင့် သီးခြားစီရှိသော အစိတ်အပိုင်းများ ပါဝင်သည့် ပရင့်ပတ်လမ်းဘုတ်ပြား (Printed circuit board) တစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုသော ဘုတ်ပြားများပေါ်တွင် ပိုမိုရှုပ်ထွေးပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသည့် စီပီယူများကို တည်ဆောက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် IBM ကုမ္ပဏီသည် မတူညီသော မြန်နှုန်းနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များဖြင့် ပရိုဂရမ်တစ်ခုတည်းကို တူညီစွာ မောင်းနှင်နိုင်သည့် IBM System/360 ကွန်ပျူတာဗိသုကာပုံစံကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ထိုခေတ်ကာလက ထုတ်လုပ်သူတစ်ဦးတည်းက ပြုလုပ်သည့် ကွန်ပျူတာအချင်းချင်းပင် ဖြစ်စေ၊ အီလက်ထရွန်နစ်ကွန်ပျူတာ အများစုသည် တစ်လုံးနှင့်တစ်လုံး တွဲဖက်အသုံးပြု၍ မရကြသောကြောင့် ဤပြောင်းလဲမှုမှာ အလွန်ထင်ရှားပြီး အရေးပါခဲ့သည်။ ယင်းတိုးတက်မှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက် IBM သည် ယနေ့ခေတ် စီပီယူများတွင်ပါ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုနေဆဲဖြစ်သော မိုက်ခရိုပရိုဂရမ် (Microprogram သို့မဟုတ် Microcode) အတွေးအခေါ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ System/360 ဗိသုကာပုံစံသည် အလွန်ရေပန်းစားခဲ့သဖြင့် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် မိန်းဖရိန် (Mainframe) ကွန်ပျူတာစျေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့ပြီး လက်ရှိ IBM zSeries ကဲ့သို့သော ခေတ်မီကွန်ပျူတာများအထိပါ ထိုအစဉ်အလာကို ဆက်ခံနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင် Digital Equipment Corporation (DEC) ကုမ္ပဏီသည်လည်း သိပ္ပံနှင့် သုတေသနစျေးကွက်ကို ရည်ရွယ်၍ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသော PDP-8 အမည်ရှိ အခြားကွန်ပျူတာတစ်လုံးကို မိတ်ဆက်ခဲ့ပါသည်။

SPARC64 VIIIfx ပရိုဆက်ဆာများ တပ်ဆင်ထားသည့် ဖူဂျစ်ဆု (Fujitsu) ပတ်လမ်းဘုတ်ပြား

ထရန်စစ္စတာအခြေခံ ကွန်ပျူတာများသည် ယခင်ခေတ်က ကွန်ပျူတာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သိသာထင်ရှားသော အားသာချက်များစွာ ရှိခဲ့သည်။ ထရန်စစ္စတာများသည် ကွန်ပျူတာ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို ပိုမိုမြင့်မားစေပြီး လျှပ်စစ်စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုကို လျော့နည်းစေသည့်အပြင် ဗေကျွမ်းပြွန် သို့မဟုတ် Relay တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ခလုတ်အဖွင့်အပိတ် ပြုလုပ်ချိန် (Switching time) အလွန်တိုတောင်းသဖြင့် စီပီယူများကို ပိုမိုမြင့်မားသော မြန်နှုန်းများဖြင့် မောင်းနှင်နိုင်စေခဲ့သည်။ ထိုခေတ်ကာလတွင် ကွန်ပျူတာများ၌ ထရန်စစ္စတာများကိုသာ အဓိကထား အသုံးပြုလာကြသဖြင့် အဖွင့်အပိတ်ခလုတ်များ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနှင့် မြန်နှုန်းမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး စီပီယူ၏ နာရီလုပ်ချက်နှုန်း (Clock rates) မဂ္ဂါဟတ်ဇ် (Megahertz) ဆယ်ဂဏန်းအထိ ရှိသော မြန်နှုန်းများကို အလွယ်တကူ ရရှိလာနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သီးခြားထရန်စစ္စတာများနှင့် ပေါင်းစပ်ပတ်လမ်း (IC) သုံး စီပီယူများကို အကြီးအကျယ် အသုံးပြုနေကြစဉ်အတွင်း၌ပင် ပိုမိုစွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားသည့် "ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် အချက်အလက်အမြောက်အမြားကို လုပ်ဆောင်နိုင်သောစနစ်" (Single instruction, multiple data - SIMD) ကဲ့သို့သော ဗက်တာပရိုဆက်ဆာ (Vector processors) ဒီဇိုင်းအသစ်များ စတင်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အစောပိုင်းစမ်းသပ်မှုအဆင့် ဒီဇိုင်းများသည် နောက်ပိုင်းတွင် Cray Inc နှင့် Fujitsu Ltd တို့ကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီကြီးများက ထုတ်လုပ်သည့် အထူးသီးသန့် စူပါကွန်ပျူတာ (Supercomputers) ခေတ်ကို ပေါ်ပေါက်လာစေခဲ့သည်။

အလတ်စား ပေါင်းစပ်ပတ်လမ်းများ (MSI) ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် DEC PDP-8/I ကွန်ပျူတာ၏ စီပီယူ၊ ကော်မှတ်ဉာဏ် (Core memory) နှင့် ပြင်ပဘတ်စ် ဆက်သွယ်ရေးမျက်နှာပြင် (External bus interface)

ဤကာလအတွင်း ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလွတ်တစ်ခုထဲတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်ထားသည့် ထရန်စစ္စတာ အမြောက်အမြားကို ထုတ်လုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ပေါင်းစပ်ပတ်လမ်း (IC) နည်းပညာကြောင့် ဆီမီးကွန်ဒတ်တာ အခြေခံအောက်ခံပြား သို့မဟုတ် "ချစ်ပ်" (Chip) ပြားတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် ထရန်စစ္စတာ အရေအတွက်အမြောက်အမြားကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကနဦးတွင် NOR ဂိတ်များကဲ့သို့သော အခြေခံကျပြီး အထူးသီးသန့်မဟုတ်သည့် ဒစ်ဂျစ်တယ်ပတ်လမ်းများကိုသာ အိုင်စီ (IC) များအဖြစ် သေးငယ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေခံပတ်လမ်းအိုင်စီများကို အသုံးပြု၍ တည်ဆောက်ထားသည့် စီပီယူများကို ယေဘုယျအားဖြင့် "အသေးစားပေါင်းစပ်ပတ်လမ်း" (Small-scale integration - SSI) သုံး စက်ပစ္စည်းများဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ အပိုလိုလမ်းညွှန်ကွန်ပျူတာ (Apollo Guidance Computer) တွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် SSI IC များထဲ၌ ပုံမှန်အားဖြင့် ထရန်စစ္စတာ အရေအတွက် အနည်းငယ်မျှသာ ပါဝင်သည်။ SSI IC များကို အသုံးပြု၍ စီပီယူတစ်လုံးလုံးကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် သီးခြားချစ်ပ်ပြားပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ လိုအပ်သော်လည်း ယခင်ခေတ်က သီးခြားထရန်စစ္စတာသုံး ဒီဇိုင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နေရာလွတ်နှင့် လျှပ်စစ်စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုကို အများအပြား လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။

IBM ကုမ္ပဏီသည် System/360 ၏ နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသော System/370 ကွန်ပျူတာတွင် Solid Logic Technology သုံး သီးခြားထရန်စစ္စတာ မော်ဂျူးများအစား SSI IC များကို ပြောင်းလဲအသုံးပြုခဲ့သည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ် အီကွစ်ပ်မန့် ကော်ပိုရေးရှင်း (DEC) ၏ PDP-8/I နှင့် KI10 PDP-10 ကွန်ပျူတာများသည်လည်း ယခင် PDP-8 နှင့် KA PDP-10 တို့တွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် သီးခြားထရန်စစ္စတာများအစား SSI IC များသို့ ပြောင်းလဲတပ်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ အလွန်ရေပန်းစားခဲ့သော PDP-11 ကွန်ပျူတာစီးရီးများကိုလည်း ကနဦးတွင် SSI IC များဖြင့်သာ တည်ဆောက်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အကြီးစားပေါင်းစပ်ပတ်လမ်း (LSI) အစိတ်အပိုင်းများကို လက်တွေ့အသုံးပြုနိုင်လာသည့်အခါ ယင်းနည်းပညာဖြင့် အစားထိုး တည်ဆောက်ခဲ့ပါသည်။

အကြီးစားပေါင်းစပ်ပတ်လမ်းသုံး စီပီယူများ

[ပြင်ဆင်ရန်]

လီ ဘွိုင်းဆဲလ် (Lee Boysel) သည် ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည့် ကြေညာချက်ဆောင်းပါး အပါအဝင် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသော ဆောင်းပါးများကို ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ယင်းဆောင်းပါးများတွင် အရေအတွက် အနည်းငယ်မျှသာရှိသော အကြီးစားပေါင်းစပ်ပတ်လမ်း (Large-scale integration - LSI) များဖြင့် ၃၂ ဘစ် (32-bit) ရှိ မိန်းဖရိန် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးနှင့် ညီမျှသော စနစ်တစ်ခုကို မည်သို့တည်ဆောက်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဂိတ် (Gates) အရေအတွက် တစ်ရာ သို့မဟုတ် တစ်ရာထက်မက ပါဝင်သည့် LSI ချစ်ပ်ပြားများကို ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် သတ္တုအောက်ဆိုဒ် ဆီမီးကွန်ဒတ်တာ (Metal–oxide–semiconductor - MOS) နည်းစဉ် (PMOS စနစ်၊ NMOS စနစ် သို့မဟုတ် CMOS စနစ်) ကို အသုံးပြု၍ တည်ဆောက်ရန်သာ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ၁၉၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအထိ ဘိုင်ပိုလာလမ်းဆုံ ထရန်စစ္စတာ (Bipolar junction transistors) များသည် MOS ချစ်ပ်ပြားများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်ခဲ့သောကြောင့် အချို့ကုမ္ပဏီများသည် ပရိုဆက်ဆာများကို ဘိုင်ပိုလာ ထရန်စစ္စတာ-ထရန်စစ္စတာ လောဂျစ် (Bipolar transistor–transistor logic - TTL) ချစ်ပ်ပြားများဖြင့် ဆက်လက်တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည် (Datapoint ကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီအနည်းငယ်သည် ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ အစောပိုင်းအထိ ပရိုဆက်ဆာများကို TTL ချစ်ပ်ပြားများဖြင့် ဆက်လက်တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်)။ ၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် MOS အိုင်စီ (ICs) များသည် မြန်နှုန်းနှေးကွေးခဲ့သဖြင့် ကနဦးတွင် လျှပ်စစ်စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုနည်းရန် လိုအပ်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များတွင်သာ အသုံးဝင်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် ဖဲရ်ချိုင်းလ် ဆီမီးကွန်ဒတ်တာ (Fairchild Semiconductor) မှ ဖက်ဒရီကို ဖက်ဂင် (Federico Faggin) က ဆီလီကွန်ဂိတ် MOS (Silicon-gate MOS) နည်းပညာကို တီထွင်လိုက်ပြီးနောက် ၁၉၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ နှောင်းပိုင်းတွင် MOS IC များသည် စံသတ်မှတ်ချက် ချစ်ပ်နည်းပညာအဖြစ် ဘိုင်ပိုလာ TTL နေရာတွင် အကြီးအကျယ် အစားထိုး နေရာယူလာခဲ့သည်။

မိုက်ခရိုအီလက်ထရွန်နစ် နည်းပညာ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အိုင်စီ (IC) များပေါ်တွင် ထရန်စစ္စတာများကို ပိုမိုထည့်သွင်းလာနိုင်ခဲ့သဖြင့် စီပီယူတစ်လုံးလုံး တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်သည့် သီးခြားအိုင်စီ အရေအတွက်ကို လျော့နည်းသွားစေခဲ့သည်။ MSI နှင့် LSI အိုင်စီများသည် ထရန်စစ္စတာ အရေအတွက်ကို ရာဂဏန်းမှသည် ထောင်ဂဏန်းအထိ တိုးမြင့်လာစေခဲ့သည်။ ၁၉၆၈ ခုနှစ်အရောက်တွင် စီပီယူတစ်လုံးလုံး တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်သော အိုင်စီအရေအတွက်သည် ပုံစံမတူညီသည့် အမျိုးအစား ရှစ်မျိုးမှ အိုင်စီ ၂၄ ခုအထိ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး အိုင်စီတစ်ခုစီတွင် မော့စ်ဖက် (MOSFET) အခု ၁၀၀၀ ခန့် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ယခင် SSI နှင့် MSI စနစ်သုံး ကွန်ပျူတာများနှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားသွားသည်မှာ LSI နည်းပညာကို ပထမဆုံး အသုံးပြုတည်ဆောက်ခဲ့သည့် PDP-11 ကွန်ပျူတာတွင် စီပီယူတစ်လုံးလုံးကို LSI ပေါင်းစပ်ပတ်လမ်း လေးခုတည်းဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုက်ခရိုပရိုဆက်ဆာများ

[ပြင်ဆင်ရန်]
အကာအကွယ်ဗူးအတွင်း ထည့်သွင်းထားသည့် Intel 80486DX2 မိုက်ခရိုပရိုဆက်ဆာ၏ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာ အောက်ခံချစ်ပ်ပြား (အမှန်တကယ် အရွယ်အစား - ၁၂ x ၆.၇၅ မီလီမီတာ)
ဆိုနီ ဗိုင်အို အီးစီးရီး (Sony Vaio E series) လက်ပ်တော့ မားသားဘုတ်ပေါ်ရှိ Intel Core i5 စီပီယူ (ညာဘက်၊ အပူစုပ်ပြွန်၏ အောက်ဘက်တွင် ရှိသည်)
စီပီယူ စကတ် (Socket) ထဲမှ စီပီယူကို ဖြုတ်ထားသည့် လက်ပ်တော့တစ်လုံး၏ အတွင်းပိုင်း မြင်ကွင်း

မိုက်ခရိုပရိုဆက်ဆာ (Microprocessors) များ စတင်ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် အခြားသော ဗဟိုအချက်အချာလုပ်ဆောင်ရေးအပိုင်း (CPU) တည်ဆောက်မှုပုံစံ အားလုံးနီးပါးကို ရာနှုန်းပြည့် လွှမ်းမိုး အစားထိုးနိုင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် စျေးကွက်အတွင်း ပထမဆုံး စီးပွားဖြစ် ဝယ်ယူရရှိနိုင်ခဲ့သည့် မိုက်ခရိုပရိုဆက်ဆာမှာ Intel 4004 ဖြစ်သည်။ Intel 4004 သည် သင်္ချာနှင့် လော့ဂျစ်လုပ်ဆောင်ရေးအပိုင်း (Arithmetic Logic Unit - ALU)၊ ထိန်းချုပ်မှုအပိုင်း (Control Unit) နှင့် မှတ်ပုံတင်ယူနစ် (Register Unit) တို့ကို ချစ်ပ်ပြားတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် ပထမဆုံး စုစည်းထည့်သွင်း တည်ဆောက်ထားသည့် လူသုံးကုန် စီပီယူများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် ပထမဆုံး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုလာကြသည့် Intel 8080 မိုက်ခရိုပရိုဆက်ဆာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုခေတ်က မိန်းဖရိန် (Mainframe) နှင့် မီနီကွန်ပျူတာ ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီများသည် ၎င်းတို့၏ ယခင်ကွန်ပျူတာဗိသုကာပုံစံဟောင်းများကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် သီးသန့် အိုင်စီ (IC) တီထွင်မှု ပရိုဂရမ်များကို စတင်ခဲ့ကြသည်။ ယင်းမှတစ်ဆင့် ယခင်ဟာ့ဒ်ဝဲနှင့် ဆော့ဖ်ဝဲလ်ဟောင်းများနှင့် ပြန်လည်တွဲဖက် အသုံးပြုနိုင်သည့် (Backward-compatible) ညွှန်ကြားချက်အစုအုံတူ မိုက်ခရိုပရိုဆက်ဆာများကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ကိုယ်ပိုင်ကွန်ပျူတာ (Personal Computer - PC) များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အောင်မြင်မှု ရရှိလာခြင်းနှင့်အတူ ယခုအခါတွင် "စီပီယူ" (CPU) ဟူသော ဝေါဟာရကို မိုက်ခရိုပရိုဆက်ဆာများအတွက်သာ သီးသန့်နီးပါး သုံးနှုန်းကြတော့သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် လုပ်ဆောင်ရေးဗဟိုချက် (Cores) ဟု ခေါ်ဆိုသည့် စီပီယူ အမြောက်အမြားကို ပရိုဆက်ဆာချစ်ပ်ပြား တစ်ခုတည်းပေါ်တွင် ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်း တည်ဆောက်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်ခေတ်က စီပီယူ (CPU) များကို ပတ်လမ်းဘုတ်ပြား တစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုသော ဘုတ်ပြားများပေါ်တွင် သီးခြားအစိတ်အပိုင်းများနှင့် အသေးစား ပေါင်းစပ်ပတ်လမ်း (IC) အမြောက်အမြားဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ မိုက်ခရိုပရိုဆက်ဆာ ဆိုသည်မှာ စီပီယူတစ်ခုလုံးကို အိုင်စီ (IC) အရေအတွက် အလွန်နည်းပါးစွာဖြင့် (ပုံမှန်အားဖြင့် ချစ်ပ်ပြားတစ်ခုတည်းပေါ်တွင်) ထုတ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ချစ်ပ်ပြားတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် တည်ဆောက်လိုက်ခြင်းကြောင့် စီပီယူ၏ အရွယ်အစားမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမိုသေးငယ်သွားပြီး ဂိတ်များ၏ လျှပ်သိုစွမ်းရည် တုံ့ပြန်မှုနှေးကွေးခြင်း (Parasitic capacitance) လျော့နည်းသွားခြင်းကဲ့သို့သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအချက်များကြောင့် ခလုတ်အဖွင့်အပိတ် ပြုလုပ်ချိန် (Switching time) ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေသည်။ ဤအချက်ကြောင့် တစ်ပြိုင်တည်းအလုပ်လုပ်သော မိုက်ခရိုပရိုဆက်ဆာများတွင် မဂ္ဂါဟတ်ဇ် (Megahertz) ဆယ်ဂဏန်းမှသည် ဂီဂါဟတ်ဇ် (Gigahertz) အများအပြားအထိ ရှိသော နာရီလုပ်ချက်နှုန်း (Clock rates) များကို ရရှိလာစေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အိုင်စီတစ်ခုပေါ်တွင် အလွန်တရာ သေးငယ်သော ထရန်စစ္စတာများကို တည်ဆောက်နိုင်စွမ်းရှိလာခြင်းကြောင့် စီပီယူတစ်ခုတည်းတွင် ပါဝင်သည့် ထရန်စစ္စတာ အရေအတွက်နှင့် ရှုပ်ထွေးအဆင့်မြင့်မှုမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အများစုက သတိပြုမိကြသည့် ဤကဲ့သို့သော တိုးတက်မှုအလားအလာကို မိုးရ်၏နိယာမ (Moore's law) ဖြင့် ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး ယင်းနိယာမသည် ၂၀၁၆ ခုနှစ်အထိ စီပီယူ (နှင့် အခြားအိုင်စီများ) ၏ ရှုပ်ထွေးအဆင့်မြင့်လာမှုကို တိကျလုနီးပါး ခန့်မှန်းပေးနိုင်ခဲ့ပါသည်။

၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်ကတည်းက စီပီယူ (CPU) များ၏ ရှုပ်ထွေးမှု၊ အရွယ်အစား၊ တည်ဆောက်ပုံနှင့် ယေဘုယျပုံသဏ္ဌာန်တို့သည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်စွာ ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အခြေခံဒီဇိုင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များမှာမူ လုံးဝနီးပါး ပြောင်းလဲခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ယနေ့ခေတ်တွင် အသုံးများနေသည့် စီပီယူအားလုံးနီးပါးကို ဗွန် နျူမန်း ၏ ပရိုဂရမ်သိမ်းဆည်းနိုင်သော စက်ပစ္စည်းများ (von Neumann stored-program machines) ဟု အလွန်တိကျစွာ ဖော်ပြနိုင်ပါသည်။ လက်ရှိတွင် မိုးရ်၏နိယာမ (Moore's law) သည် ဆက်လက်အကျုံးမဝင်တော့သဖြင့် ပေါင်းစပ်ပတ်လမ်း (IC) ထရန်စစ္စတာ နည်းပညာ၏ ကန့်သတ်ချက်များနှင့်ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အီလက်ထရွန်နစ်ဂိတ်များကို အလွန်အမင်း သေးငယ်အောင် ပြုလုပ်လာခြင်းကြောင့် အီလက်ထရွန်ရွေ့လျားမှုပြဿနာ (Electromigration) နှင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ယိုစိမ့်မှုပြဿနာ (Subthreshold leakage) ကဲ့သို့သော ဖြစ်စဉ်များ၏ သက်ရောက်မှုမှာ ပိုမိုသိသာထင်ရှားလာစေသည်။ ဤကဲ့သို့သော စိန်ခေါ်မှုအသစ်များအပါအဝင် အခြားသောအချက်များကြောင့် သုတေသနပညာရှင်များသည် ကွမ်တမ်ကွန်ပျူတာ (Quantum computer) ကဲ့သို့သော ကွန်ပျူတာတွက်ချက်မှုဆိုင်ရာ နည်းလမ်းအသစ်များကို ရှာဖွေစုံစမ်းလာကြသည့်အပြင် ရိုးရာ ဗွန် နျူမန်း မော်ဒယ်၏ အသုံးဝင်မှုကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စေမည့် ပြိုင်တူလုပ်ဆောင်ခြင်းစနစ် (Parallelism) နှင့် အခြားနည်းလမ်းများကိုပါ တိုးချဲ့အသုံးပြုလာကြသည်။

ကိုးကား

[ပြင်ဆင်ရန်]
  1. 1 2 Weik, Martin H. (1961). "A Third Survey of Domestic Electronic Digital Computing Systems". Ballistic Research Laboratory. ကိုးကား အမှား - Invalid tag; name "weik1961" defined multiple times with different content.
  2. ↑ Regan၊ Gerard (2008)။ A Brief History of Computing။ Springer။ p. 66။ ISBN 978-1848000834။ 26 November 2014 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  3. ↑ Regan၊ Gerard (2008)။ A Brief History of Computing။ Springer။ p. 66။ ISBN 978-1848000834။ 26 November 2014 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  4. ↑ Bit By Bit။ Haverford College။ October 13, 2012 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ August 1, 2015 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  5. ↑ First Draft of a Report on the EDVAC (PDF) (Technical report)။ Moore School of Electrical Engineering, University of Pennsylvania။ 1945။ 2021-03-09 တွင် မူရင်းမှ မော်ကွန်းတင်ပြီး (PDF) ။ 2018-03-31 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  6. ↑ Copeland၊ B. Jack (2020)၊ "The Modern History of Computing"၊ in Zalta၊ Edward N. (ed.)၊ The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2020 ed.)၊ Metaphysics Research Lab, Stanford University၊ 2026-07-05 တွင် ပြန်စစ်ပြီး
  7. ↑ ENIAC's Birthday။ The MIT Press (February 9, 2016)။ October 17, 2018 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ October 17, 2018 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  8. ↑ Enticknap၊ Nicholas (Summer 1998)၊ "Computing's Golden Jubilee"၊ Resurrection၊ The Computer Conservation Society (20)၊ ISSN 0958-7403၊ 17 March 2019 တွင် မူရင်းမှ မော်ကွန်းတင်ပြီး ၊ 26 June 2019 တွင် ပြန်စစ်ပြီး
  9. ↑ The Manchester Mark 1။ The University of Manchester။ January 25, 2015 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ September 25, 2015 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  10. ↑ The First Generation။ Computer History Museum။ 2016-11-22 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2026-07-05 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  11. ↑ The History of the Integrated Circuit။ 2022-05-22 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2026-07-05 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  12. ↑ Quinn၊ Krista။ Section 250: Microprocessors and Toys: An Introduction to Computing Systems။ The University of Michigan။ April 13, 2021 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ October 9, 2018 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  13. ↑ ARM946 Processor။ ARM။ 2015-11-17 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။
  14. ↑ Motoring with microprocessors။ Embedded (11 August 2003)။ 2022-10-14 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2026-07-05 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  15. ↑ Triggs၊ Robert (2013-06-25)။ Mobile Processor Guide – Summer 2013။ Android Authority။ 2015-11-17 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2026-07-05 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  16. ↑ Konrad Zuse။ Computer History Museum (2025-08-18)။ 2026-07-05 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  17. ↑ Harvard University Mark I Paper Tape Punch Unit။ Computer History Museum။ 2015-11-22 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2026-07-05 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  18. ↑ Timeline of Computer History: Computers။ Computer History Museum။ 2017-12-29 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2026-07-05 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  19. ↑ White၊ Stephen။ A Brief History of Computing – First Generation Computers။ 2018-01-02 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2026-07-05 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  20. ↑ What is the difference between a von Neumann architecture and a Harvard architecture?။ ARM (2008-09-09)။ 2015-10-02 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2015-11-22 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  21. ↑ Advanced Architecture Optimizes the Atmel AVR CPU။ Atmel။ 2015-11-14 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2015-11-22 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=စီပီယူ&oldid=1050950" မှ ရယူရန်