Vicuña

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Vicuña (homónimos).

A vicuña, (Vicugna vicugna) é unha especie de mamífero artiodáctilo da familia dos camélidos e do grupo dos camélidos suramericanos que mora no altiplano andino, entre os 3 000 aos 4 600 metros por riba do nivel do mar, no noroeste da Arxentina, o oeste de Bolivia, o nordés de Chile, sectores dos Andes do Ecuador, e nas alturas andinas do Perú, país que posúe a principal poboación da especie. Especificamente pace na puna, unha estepa elevada, desértica e desprovida de árbores, localizada por riba das zonas cultivadas.

Vicuña
Nome taxon     Vicugna vicugna Juan Ignacio Molina 1782  Nome curto     V. vicugna (mul)
Instancia de taxon  Categoría taxonómica especie  Combinación orixinal Camelus vicugna
Características  Caracterizado por viviparidade
Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Superreino Holozoa Reino Animalia Filo Chordata Clase Mammalia Orde Artiodactyla Familia Camelidae Xénero Vicugna Especie Vicugna vicugna (Molina, 1782) Vicugna vicugna
Cifras e dimensións  Duración máxima da vida    31,6 a  Período de xestación    340 d
Datas  Período de aparición Plistoceno
Localización  Área de distribución Perú Bolivia Arxentina Chile  Mapas
Fontes e ligazóns Freebase /m/02rbvf ITIS 625031 OTT 986959 UICN 22956 CoL 5BD74 EOL 309016  Descrito pola fonte Grande Enciclopedia Soviética (1926 - 1947)  Tema: Q28960467 Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron  Tema: Q24362047 Grande Enciclopedia Soviética (1926 - 1947)  Tema: Q43442817
Wikidata G:Commons C:Commons

A alpaca é unha especie domesticada que deriva da vicuña, con achegas xenéticas menores da llama. É o animal que posúe o menor tamaño dentre os camélidos andinos, chegando, no máximo, a 1,30 metros de altura e podendo pesar até 40 kg. A súa pelaxe é moi fina e ten alto valor comercial; por ese motivo, a vicuña estivo a piques da extinción por mor dos cazadores ilegais. A poboación de vicuñas, que chegou a ter apenas 25 000 exemplares, chega actualmente case a 170 000 (aproximadamente 100 000 viven no Perú) e o número vén crecendo nunha media do 8% por ano.

Etimoloxía

A verba galega vicuña (en portugués: vicunha) provén do quechua huik'uña, a través do español americano vicuña.

Descrición

A vicuña está ben adaptada á vida nese ambiente inhóspito. A súa pelaxe está constituída da la da mellor calidade, que é moi valorada e utilizada polo ser humano desde a era precolombiana. Esta la protéxea do extremo frío e dos fortes ventos da puna e serve como un acolchamento para o corpo cando descansa no chan. En comparación cos camelos do vello mundo, a vicuña posúe cascos máis profundamente bipartidos, permitindo que camiñe e corra con máis xeito nas abas rochosas, penedos e pedras soltas, comúns na puna (Koford, 1957). Outra importante adaptación son os dentes semellantes aos de roedores, que crecen acotío e permiten que a vicuña se alimente de pequenos arbustos herbáceos e gramíneas perennes a rentes do chan. A vicuña é o único ungulado que posúe incisivos de raíz aberta e crecemento continuo. A vicuña é un dos catro representantes vivos da familia dos camelos que atopamos en América do Sur, sendo os outros tres o guanaco (Lama guanicoe), a llama (Lama glama) e a alpaca (Vicugna pacos). A vicuña e o guanaco son especies salvaxes, mentres que a llama e a alpaca son domesticadas.

Véxase tamén

Outros artigos

• Alpaca
• Llama
• Guanaco
• Auquénido
• Taruca

Bibliografía

• Sahley C.., Torres J., Sánchez J., Cruz A., Umasi M. e Márquez A. 2004. Gestión Ambiental de la vicuña. Arequipa, Perú.
• Cruz, A. e Sánchez, M. 2010. La vicuña peruana.
• Cruz, A. 2005. Plan de manejo Multicomunal Picotani. Puno, Perú.
• Vilá, B.L. 2000. *Comportamiento y organización social de la vicuña.* pax. 175-192. En: Manejo Sustentable de la Vicuña. Ed. por Gonzales B., Bas F., Tala C., & Iriarte A. Servicio Agrícola ganadero. Pontificia Universidad Católica de Chile, FIA. SAG. Santiago, Chile. ISBN 956-7987-00-9. pag e ISBN

Ligazóns externas

• Privaticemos as vicuñas: Como eliminar o perigo de extinción e aproveitar o seu potencial económico, por Enrique Pasquel (en castelán)