Museo Municipal Quiñones de León

Museo Municipal Quiñones de León
	Vigo
	Instancia de museo; monumento
	Instancia de museo; monumento
Características
	Situación patrimonial Ben de Interese Cultural de España ; Período: 1 de marzo de 1962 -
	Situación patrimonial Ben de Interese Cultural de España ; Período: 1 de marzo de 1962 -
Datas
	Fundación / creación 1937
	Inauguración 22 de xullo de 1937
Cifras e dimensións
	Altitude 45 m
	Altitude 45 m
Localización
	Situado en Vigo, provincia de Pontevedra, Galicia, España
	Localización Castrelos
	Sede Vigo
	Enderezo Pazo de Castrelos. Parque de Castrelos, s/n
OpenStreetMap
	Coordenadas 42°12′48″N 8°43′40″O / 42.213222, -8.727666
Código postal
Fontes e ligazóns
Código postal
Código postal	36213
VIAF	153037104
ISNI	0000000119424522
	Páxina WEB museodevigo.org
	Teléfono +34 986-295075
	Correo mailto:museocastrelos@vigo.org
	Wikidata G:Commons C:Commons

O museo municipal Quiñones de León é un conxunto museístico localizado no pazo de Castrelos, na parroquia de Castrelos de Vigo.

O pazo

Artigo principal: Pazo de Castrelos.

O parque de Castrelos e o seu pazo pertenceron entre 1678 e 1918 á familia Gago de Mendoza Oca Sarmiento e Montenegro, desde Antonio Feliz Tavarés Ozores e Soutomaior até Fernando Quiñones de León e Elduayen, marqués de Valadares e de Mos. Casado con Marianne Wythe, finou sen descendencia aos 34 anos, deixando como herdeiro ao seu pai, Fernando Quiñones de León, Marqués de Alcedo, duque de Santo Magno e Conde de Vañuelas. Este, ao non ter netos, doou o parque e o palacio ao concello de Vigo. O concello indemnizou á viúva para que renunciase ao seu dereito usufructuario en xullo de 1934. O 9 de marzo de 1935 constitúese o primeiro padroado e abre ao público como museo o 22 de xullo de 1937.

Os xardíns

Véxase tamén: Parque de Castrelos.

No exterior, a transformación da horta traseira do pazo a finais do século XIX, segundo parece coa firma lusa Jacintho de Mattos do Porto, ofrece cinco hectáreas con categoría de xardín histórico e unha ruta botánica de alto valor estético. Está dividido en cinco sectores: acceso, roseiras da parte superior, xardín francés, xardín inglés e bosque.

Orientados ao sur, todo o contraste entre os diferentes conceptos de xardín. Ao pé das ventás, o racionalista: simétrico, estable e proporcionado no que salienta a escultura vexetal da sebe de buxos. Na parte baixa, o romántico inglés: estilo subxectivo, camiños imprevistos, especies de crecemento libre e elementos sacados do orientalismo como pavillóns e pagodes a escala. Destaca o paseo con dobre fila de camelias chamado Paseo de Antonio Odriozola en honor do estudoso deste xénero. Conduce cara ao viveiro e a cancha de tenis, que data da introdución deste deporte en Galicia cando na ría fondeaban cableiros ingleses. Asemade, atoparemos nesta zona estremeira do bosque unha liña dos eucaliptos plantados no ano 1872 e un orixinal pombal erguido sobre un emerxente penedo, no cal cría unha colonia controlada de pombas zuras.

Foi declarado Xardín Histórico e Ben de Interese Cultural en 1955^[1] e dispón dun percorrido sinalizado en linguaxe braille.

A colección do museo

O pazo barroco inclúe salas de arqueoloxía e colección de pintura galega.

Arqueoloxía

A colección arqueolóxica abrangue desde o Paleolítico até a romanización de Galicia. Os achados da necrópole romana do Areal en 1953 propiciaron a fundación da sala naquela mesma década.

Pintura

O Museo Municipal Quiñones de León (no Pazo de Castrelos) comparte fondos coa Pinacoteca Francisco Fernández del Riego (na Casa de Arias Taboada), por ser ambos de titularidade municipal.

Autores

Policarpo Sanz, doante de varias pinturas ao museo.

Do legado Policarpo Sanz:^[2] Jacobo de Baen, Banzo, Anthonie Beerstraten, Jacobus Andreas Beschey, Luis Leopoldo Boilly, Bezault, Luis Leopoldo Boilly, Lázaro Bruandet, Philippe Caresme, Aníbal Carracci, Juan Benedetto Castiglione, Carlos Cignani, Joosr Van Craesbeek, Antonio Jansz van Croos, Abraham Van Cuylemborch, Francisco Detroy, Francisco Detroy Juan, Francisco Devosge, Cristian Guillermo Dietricy, Carlos Dolci, Karel Dujardin
En depósito do Museo do Prado:^[3] Francisco Antolinez y Sarabia, Agostino Caracci, Francisco Collantes, Antonio Alegri da Correggio
En depósito do Museo de Arte Moderna: Leonardo Alenza y Nieto, Aureliano de Beruete
Arte galega contemporánea mostrase na Pinacoteca Francisco Fernández del Riego mediante exposicións temporais: Manuel Abelenda Zapata, Antón Abreu Bastos, Rafael Alonso Fernández, Manuel Aramburu Núñez, Serafín Avendaño, José Barreiro Gómez, A. Bezault, Virxilio Blanco Garrido, Tomás Bóveda Gómez, Abelardo Bustamante, Manuel Caballero García-Barba, Víctor Casas Julián, Alberto Castro Couso, Arturo Cifuentes Pérez, Manuel Colmeiro Guimarás, José Conde Corbal, Ventura Cores Trasmonte, Imeldo Corral González, María del Carmen Corredoyra y Ruiz de Baro, Francisco Creo Rodríguez, Felipe Criado Martín, María Antonia Dans, Alberto Datas Panero, José Luis de Dios, Isaac Díaz Pardo, Juan Francisco Eliaerst, Juliana Estévez Álvarez, Virxilio Fernández, Antonio Fernández Gómez, Mario Fernández Granell, Emilio Fernández Rodal, José Fernández Sánchez

Debuxo e gravado

Escultura

Galería de imaxes

Artigo principal: Galería de imaxes do museo Quiñones de León.

Luís XVI recibindo ó duque d’Enghien
Adolphe Eugène Gabriel Roehn.
Explicación do cadro Luís XVI recibindo ó duque d’Enghien
Adolphe Eugène Gabriel Roehn.
Interior dunha taberna
Henri Regnault, s. XIX.
Retrato de Irene de Ceballos.
F. E. Bertier, 1888.
Adriaen van Nieulandt, Triunfo de Baco e Sileno.
Daniel Vertangen, Embriaguez de Sileno.
Dionisio Fierros, retratos.
Germán Taibo, Costa da Bretaña, ca. 1910, óleo-lenzo, 60x72cm.
Isidoro Brocos Gómez.
Jan Vermeer van Haarlem (Jan van der Meer II) 1656-1705, Paisaxe.
Jean François Eliaerts, Acio de flores.
Jean-Baptiste Oudry, Galo e galiña.
Jenaro Pérez Villamil, Interior dunha igrexa, 1833-1854, óleo-lenzo, 120x100xm.
Joaquín Vaamonde, Retrato de Jose Mª Colmeiro Rey, 1895, óleo-tea, 33x30cm.
Juan Martínez Abades, Paisaxe, 1892, óleo-lenzo, 164x333cm.
Melchior de Hondecoeter (atribuído), Pavos.
Xogo da pita cega, Christian Wilhelm Ernst Dietrich.