Guaiakol

konposatu kimiko

Guaiakola edo 2-metoxifenola konposatu organiko aromatikoa da C6H4(OH)(OCH3). formula duena fenolaren deribatua orto posizioan metoxi bat duena. Guaiakolak egitura-isomero bi dauzka: 3-metoxifenola eta mekinola (4-metoxifenola). Nahiz eta guaiakolaren fusio-puntua 28 C izan, giro balditzetan likido edo solido zuri-horixka moduan ager daiteke. Disolbagaitza da uretan, baina disolbagarria etanoletan, dietil eterretan eta azetonatan. Narritagarria da[1].

Guaiakol
Formula kimikoaC7H8O2
SMILES kanonikoa2D eredua
MolView3D eredua
Konposizioaoxigeno eta karbono
Motakonposatu kimiko
Ezaugarriak
Fusio-puntua30 ℃
Masa molekularra124,052 Da
Identifikatzaileak
InChlKeyLHGVFZTZFXWLCP-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia90-05-1
ChemSpider447
PubChem460
Reaxys508112
Gmelin28591
ChEMBLCHEMBL13766
ZVG492497
EC zenbakia201-964-7
ECHA100.001.786
CosIng40099
MeSHD006139
RxNorm5031
Human Metabolome DatabaseHMDB0001398
KNApSAcKC00002654, C00029459 eta C00055626
UNII6JKA7MAH9C
NDF-RTN0000148129
KEGGD00117 eta C15572
PDB LigandJZ3

Guiakola produktu naturala eta landare askotan aurkitzen da, hala nola, Guaiacum generoko zuhaixka eta arboletan, apioan eta tabakoan, besteak beste. Halaber zuraren ligninaren errekuntzaren produktuetako bat da[2].

Sintesia

aldatu

Guaiakola lor daiteke egurra edo ikatz-mundruna destilatuz. Alabaina, katekolaren monometilazioa dimetil sulfatoa baliatuta da sintesirik ohikoena. Beratrola, produktu dimetilatua, ager daiteke albo-produktu gisa[3].

Guajacol Reaktionsschemata

Erabilera

aldatu

Guaikola antioxidatzaile, aromatizatzaile, polimerizazio-inhibitzaile eta sintesi kimikoan erreaktibo moduan usatzen da. Medikuntzan espektoratzaile eta analgesiko lokal gisa baliatzen da[4].

Erreferentziak

aldatu
  1. ↑ (Ingelesez) PubChem. «4-Methoxyphenol» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2026-01-06).
  2. ↑ Eneko, Imaz Amiano. (2001-10-01). «Erretzeko desiraz?» Elhuyar Zientzia (kontsulta data: 2026-01-06).
  3. ↑ (Ingelesez) Fiege, Helmut; Voges, Heinz-Werner; Hamamoto, Toshikazu; Umemura, Sumio; Iwata, Tadao; Miki, Hisaya; Fujita, Yasuhiro; Buysch, Hans-Josef et al.. (2000). «Phenol Derivatives» Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry (John Wiley & Sons, Ltd)  doi:10.1002/14356007.a19_313. ISBN 978-3-527-30673-2. (kontsulta data: 2026-01-06).
  4. ↑ «Guaiacol - Hazardous Agents | Haz-Map» haz-map.com (kontsulta data: 2026-01-06).