Jump to content

urmak

From Wiktionary, the free dictionary

Turkmen

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Proto-Turkic *ur-

Pronunciation

[edit]
  • Hyphenation: ur‧mak

Verb

[edit]

urmak

  1. to hit

Conjugation

[edit]
Conjugation of urmak
infinitive urmak
gerund uruş
participle present urýān
past uran
future urjak
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
men sen ol biz siz olar
indicative present urýāryn urýārsyn urýār urýārys urýārsyňyz urýārlar, urýār
past proximal urdum urduň urdu urduk urduňyz urdular
distal urupdym urupdyň urupdy urupdyk urupdyňyz urupdylar
unwitnessed urupdyryn urupsyň urupdyr urupdyrys urupsyňyz urupdyrlar
future indefinite uraryn urarsyň urar urarys urarsyňyz urarlar
definite urjak
future-in-the-past indefinite urardym urardyň urardy urardyk urardyňyz urardylar
definite urjakdym urjakdyň urjakdy urjakdyk urjakdyňyz urjakdylar
conditional simple ursam ursaň ursa ursak ursaňyz ursalar
present present participle + conditional of bolmak
past past participle + conditional of bolmak
future future participle + conditional of bolmak
imperative uraýyň ur ursun uralyň uryň ursunlar
obligatory present urmaly
past urmalydym urmalydyň urmalydy urmalydyk urmalydyňyz urmalydylar
intentional present urmakçy
past urmakçydym urmakçydyň urmakçydy urmakçydyk urmakçydyňyz urmakçydylar

Further reading

[edit]
  • “urmak” in Enedilim.com
  • “urmak” in Webonary.org