Jump to content

okamak

From Wiktionary, the free dictionary

Turkmen

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Proto-Turkic *okï-

Pronunciation

[edit]
  • Hyphenation: o‧ka‧mak

Verb

[edit]

okamak

  1. to read
  2. to study

Conjugation

[edit]
Conjugation of okamak
infinitive okamak
gerund okaýyş
participle present okaýān
past okan
future okajak
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
men sen ol biz siz olar
indicative present okaýāryn okaýārsyn okaýār okaýārys okaýārsyňyz okaýārlar, okaýār
past proximal okadym okadyň okady okadyk okadyňyz okadylar
distal okapdym okapdyň okapdy okapdyk okapdyňyz okapdylar
unwitnessed okapdyryn okapsyň okapdyr okapdyrys okapsyňyz okapdyrlar
future indefinite okaryn okarsyň okar okarys okarsyňyz okarlar
definite okajak
future-in-the-past indefinite okardym okardyň okardy okardyk okardyňyz okardylar
definite okajakdym okajakdyň okajakdy okajakdyk okajakdyňyz okajakdylar
conditional simple okasam okasaň okasa okasak okasaňyz okasalar
present present participle + conditional of bolmak
past past participle + conditional of bolmak
future future participle + conditional of bolmak
imperative okāýyn oka okasyn okālyň okāň okasynlar
obligatory present okamaly
past okamalydym okamalydyň okamalydy okamalydyk okamalydyňyz okamalydylar
intentional present okamakçy
past okamakçydym okamakçydyň okamakçydy okamakçydyk okamakçydyňyz okamakçydylar

Further reading

[edit]