Jump to content

humus

From Wiktionary, the free dictionary
See also: Humus and húmus

English

[edit]

Etymology 1

[edit]

    Borrowed from Latin humus.

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    humus (usually uncountable, plural humuses)

    English Wikipedia has an article on:
    Wikipedia
    1. A large group of natural organic compounds, found in the soil, formed from the chemical and biological decomposition of plant and animal residues and from the synthetic activity of microorganisms.
    Hypernyms
    [edit]
    Meronyms
    [edit]
    Derived terms
    [edit]
    Translations
    [edit]

    See also

    [edit]

    Etymology 2

    [edit]

    Borrowed from Turkish humus or Arabic حُمُّص (ḥummuṣ).

    Noun

    [edit]

    humus (uncountable)

    1. Alternative spelling of hummus (“chickpea dip”).

    Anagrams

    [edit]

    Catalan

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      Learned borrowing from Latin humus (“earth, soil”).

      Pronunciation

      [edit]

      Noun

      [edit]

      humus m (uncountable)

      1. humus

      Derived terms

      [edit]
      [edit]

      Further reading

      [edit]

      Czech

      [edit]

      Etymology

      [edit]

        Borrowed from Latin humus.

        Pronunciation

        [edit]
        • IPA(key): [ˈɦumus]
        • Hyphenation: hu‧mus

        Noun

        [edit]

        humus m inan

        1. humus

        Declension

        [edit]

        Further reading

        [edit]

        Dutch

        [edit]

        Etymology

        [edit]

        Borrowed from Latin humus.

        Pronunciation

        [edit]

        Noun

        [edit]

        humus m (uncountable, no diminutive)

        1. humus (soil organic matter)
        2. (by extension) compost

        Derived terms

        [edit]

        Finnish

        [edit]
        Finnish Wikipedia has an article on:
        Wikipedia fi

        Etymology

        [edit]

        Borrowed from Latin humus

        Pronunciation

        [edit]
        • IPA(key): /ˈhumus/, [ˈhumus̠]
        • Rhymes: -umus
        • Syllabification(key): hu‧mus
        • Hyphenation(key): hu‧mus

        Noun

        [edit]

        humus

        1. humus

        Declension

        [edit]
        Inflection of humus (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
        nominative humus humukset
        genitive humuksen humusten
        humuksien
        partitive humusta humuksia
        illative humukseen humuksiin
        singular plural
        nominative humus humukset
        accusative nom. humus humukset
        gen. humuksen
        genitive humuksen humusten
        humuksien
        partitive humusta humuksia
        inessive humuksessa humuksissa
        elative humuksesta humuksista
        illative humukseen humuksiin
        adessive humuksella humuksilla
        ablative humukselta humuksilta
        allative humukselle humuksille
        essive humuksena humuksina
        translative humukseksi humuksiksi
        abessive humuksetta humuksitta
        instructive — humuksin
        comitative See the possessive forms below.
        Possessive forms of humus (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
        first-person singular possessor
        singular plural
        nominative humukseni humukseni
        accusative nom. humukseni humukseni
        gen. humukseni
        genitive humukseni humusteni
        humuksieni
        partitive humustani humuksiani
        inessive humuksessani humuksissani
        elative humuksestani humuksistani
        illative humukseeni humuksiini
        adessive humuksellani humuksillani
        ablative humukseltani humuksiltani
        allative humukselleni humuksilleni
        essive humuksenani humuksinani
        translative humuksekseni humuksikseni
        abessive humuksettani humuksittani
        instructive — —
        comitative — humuksineni
        second-person singular possessor
        singular plural
        nominative humuksesi humuksesi
        accusative nom. humuksesi humuksesi
        gen. humuksesi
        genitive humuksesi humustesi
        humuksiesi
        partitive humustasi humuksiasi
        inessive humuksessasi humuksissasi
        elative humuksestasi humuksistasi
        illative humukseesi humuksiisi
        adessive humuksellasi humuksillasi
        ablative humukseltasi humuksiltasi
        allative humuksellesi humuksillesi
        essive humuksenasi humuksinasi
        translative humukseksesi humuksiksesi
        abessive humuksettasi humuksittasi
        instructive — —
        comitative — humuksinesi
        first-person plural possessor
        singular plural
        nominative humuksemme humuksemme
        accusative nom. humuksemme humuksemme
        gen. humuksemme
        genitive humuksemme humustemme
        humuksiemme
        partitive humustamme humuksiamme
        inessive humuksessamme humuksissamme
        elative humuksestamme humuksistamme
        illative humukseemme humuksiimme
        adessive humuksellamme humuksillamme
        ablative humukseltamme humuksiltamme
        allative humuksellemme humuksillemme
        essive humuksenamme humuksinamme
        translative humukseksemme humuksiksemme
        abessive humuksettamme humuksittamme
        instructive — —
        comitative — humuksinemme
        second-person plural possessor
        singular plural
        nominative humuksenne humuksenne
        accusative nom. humuksenne humuksenne
        gen. humuksenne
        genitive humuksenne humustenne
        humuksienne
        partitive humustanne humuksianne
        inessive humuksessanne humuksissanne
        elative humuksestanne humuksistanne
        illative humukseenne humuksiinne
        adessive humuksellanne humuksillanne
        ablative humukseltanne humuksiltanne
        allative humuksellenne humuksillenne
        essive humuksenanne humuksinanne
        translative humukseksenne humuksiksenne
        abessive humuksettanne humuksittanne
        instructive — —
        comitative — humuksinenne

        Derived terms

        [edit]

        Further reading

        [edit]

        French

        [edit]

        Pronunciation

        [edit]

        Noun

        [edit]

        humus m (uncountable)

        1. humus

        Further reading

        [edit]

        Indonesian

        [edit]
        Indonesian Wikipedia has an article on:
        Wikipedia id

        Pronunciation

        [edit]

        Etymology 1

        [edit]

        Borrowed from Dutch humus, from Dutch humus.

        Noun

        [edit]

        humus (uncountable)

        1. humus (a large group of natural organic compounds, found in the soil, formed from the chemical and biological decomposition of plant and animal residues and from the synthetic activity of microorganisms)
        Derived terms
        [edit]

        Etymology 2

        [edit]

        Borrowed from Arabic حُمُّص (ḥummuṣ).

        Noun

        [edit]

        humus (plural humus-humus)

        1. (cooking) hummus (dip made of chickpea paste)

        Etymology 3

        [edit]

        Borrowed from Toba Batak [Term?].

        Noun

        [edit]

        humus (plural humus-humus)

        1. the fine fibers from the trunk of the enau tree are used as koto strings.

        Further reading

        [edit]

        Italian

        [edit]

        Alternative forms

        [edit]

        Etymology

        [edit]

        From Latin humus.

        Pronunciation

        [edit]
        • IPA(key): /ˈu.mus/
        • Rhymes: -umus
        • Hyphenation: hù‧mus

        Noun

        [edit]

        humus m (invariable)

        1. humus

        Further reading

        [edit]
        • “humus”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

        Latin

        [edit]

        Alternative forms

        [edit]

        Etymology

        [edit]

        From Proto-Italic *homos, from earlier *xomos, ultimately from *dʰéǵʰōm (“earth”). De Vaan suggests that the o-stem emerged in Latin on the basis of the ambiguous locative form humī, itself from earlier *homei, from Proto-Indo-European *ǵʰémi.[1] Alternatively, Sihler reconstructs a seperate Proto-Indo-European adjective of the shape *dʰǵʰomós.[2] Cognates include Sanskrit क्ष (kṣa), Ancient Greek χθών (khthṓn), and Old Church Slavonic землꙗ (zemlja). Related to homō (“human being, man”).

        Pronunciation

        [edit]

        Noun

        [edit]

        humus f (genitive humī); second declension

        1. ground, floor
        2. earth, soil
          Synonyms: terra, solum, tellūs
          • 8 CE, Ovidius, Fasti 4.559–560:
            [Triptolemus] prīmus arābit et seret et culta praemia tollet humō
            [Triptolemus] will be the first to plow and sow and take away the rewards from cultivated soil.
            (See Triptolemus, Demophon of Eleusis, and Celeus for the ancient Greek myths about a royal family who are presented as humble country folk in the Fasti.)

        Declension

        [edit]

        Second-declension noun, with locative.

        Locative used in the sense "on the ground". Irregular ablative singular humū once used by Varro.

        Derived terms

        [edit]

        Descendants

        [edit]

        Unsorted borrowings:

        References

        [edit]
        • “humus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
        • “humus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
        • “humus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
        1. ^ De Vaan, Michiel (2008), “humus”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 292
        2. ^ Sihler, Andrew L. (1995), New Comparative Grammar of Greek and Latin, Oxford, New York: Oxford University Press, →ISBN, § 45.1, page 43

        Polish

        [edit]
        Polish Wikipedia has an article on:
        Wikipedia pl

        Pronunciation

        [edit]

        Etymology 1

        [edit]

          Borrowed from Arabic حمص.

          Alternative forms

          [edit]

          Noun

          [edit]

          humus m inan

          1. hummus (Levantine Arab dip made of chickpea paste with various additions, such as olive oil, fresh garlic, lemon juice, and tahini, often eaten with pitta bread, or as a meze)
          Declension
          [edit]

          Etymology 2

          [edit]

            Learned borrowing from Latin humus.

            Noun

            [edit]

            humus m inan (related adjective humusowy)

            1. (literary) humus (large group of natural organic compounds, found in the soil, formed from the chemical and biological decomposition of plant and animal residues and from the synthetic activity of microorganisms)
              Synonym: próchnica
            Declension
            [edit]

            Further reading

            [edit]
            • “humus”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
            • “humus”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
            • humus in PWN's encyclopedia

            Romanian

            [edit]

            Etymology

            [edit]

              Borrowed from French humus, from Latin humus.

              Noun

              [edit]

              humus n (uncountable)

              1. humus (in the soil)

              Declension

              [edit]
              singular only indefinite definite
              nominative-accusative humus humusul
              genitive-dative humus humusului
              vocative humusule

              Serbo-Croatian

              [edit]

              Etymology

              [edit]

              Borrowed from Latin humus.

              Pronunciation

              [edit]
              • IPA(key): /xǔːmus/
              • Hyphenation: hu‧mus

              Noun

              [edit]

              húmus m inan (Cyrillic spelling ху́мус)

              1. humus

              Declension

              [edit]

              Spanish

              [edit]

              Pronunciation

              [edit]
              • IPA(key): /ˈumus/ [ˈu.mus]
              • Rhymes: -umus
              • Syllabification: hu‧mus

              Noun

              [edit]

              humus m (plural humus)

              1. hummus
              2. humus

              Further reading

              [edit]

              Swedish

              [edit]
              Swedish Wikipedia has an article on:
              Wikipedia sv

              Noun

              [edit]

              humus c

              1. humus

              Declension

              [edit]
              Declension of humus
              nominative genitive
              singular indefinite humus humus
              definite humusen humusens
              plural indefinite — —
              definite — —

              See also

              [edit]

              References

              [edit]

              Turkish

              [edit]

              Etymology 1

              [edit]

                Borrowed from French humus.

                Noun

                [edit]

                humus (definite accusative humusu, plural humuslar)

                1. humus
                Declension
                [edit]
                Declension of humus
                singular plural
                nominative humus humuslar
                definite accusative humusu humusları
                dative humusa humuslara
                locative humusta humuslarda
                ablative humustan humuslardan
                genitive humusun humusların
                Possessive forms
                nominative
                singular plural
                1st singular humusum humuslarım
                2nd singular humusun humusların
                3rd singular humusu humusları
                1st plural humusumuz humuslarımız
                2nd plural humusunuz humuslarınız
                3rd plural humusları humusları
                definite accusative
                singular plural
                1st singular humusumu humuslarımı
                2nd singular humusunu humuslarını
                3rd singular humusunu humuslarını
                1st plural humusumuzu humuslarımızı
                2nd plural humusunuzu humuslarınızı
                3rd plural humuslarını humuslarını
                dative
                singular plural
                1st singular humusuma humuslarıma
                2nd singular humusuna humuslarına
                3rd singular humusuna humuslarına
                1st plural humusumuza humuslarımıza
                2nd plural humusunuza humuslarınıza
                3rd plural humuslarına humuslarına
                locative
                singular plural
                1st singular humusumda humuslarımda
                2nd singular humusunda humuslarında
                3rd singular humusunda humuslarında
                1st plural humusumuzda humuslarımızda
                2nd plural humusunuzda humuslarınızda
                3rd plural humuslarında humuslarında
                ablative
                singular plural
                1st singular humusumdan humuslarımdan
                2nd singular humusundan humuslarından
                3rd singular humusundan humuslarından
                1st plural humusumuzdan humuslarımızdan
                2nd plural humusunuzdan humuslarınızdan
                3rd plural humuslarından humuslarından
                genitive
                singular plural
                1st singular humusumun humuslarımın
                2nd singular humusunun humuslarının
                3rd singular humusunun humuslarının
                1st plural humusumuzun humuslarımızın
                2nd plural humusunuzun humuslarınızın
                3rd plural humuslarının humuslarının

                Etymology 2

                [edit]

                  Borrowed from Arabic حُمُّص (ḥummuṣ).

                  Noun

                  [edit]

                  humus (definite accusative humusu, plural humuslar)

                  1. hummus

                  References

                  [edit]
                  • “humus”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu