goig
Appearance
Catalan
[edit]Etymology
[edit]Inherited from Latin gaudium. First attested in the 12th century.[1] Doublet of gaudi, a later learned borrowing.
Pronunciation
[edit]- IPA(key): (Northern) [ˈɡo̞t͡ʃ]
- IPA(key): (Balearic, Central, Valencia, Northwestern) [ˈɡɔt͡ʃ]
Audio (Barcelona): (file)
Noun
[edit]goig m (plural goigs)
Derived terms
[edit]References
[edit]- ^ “goig”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
Further reading
[edit]- “goig”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “goig”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “goig” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “goig”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)