πλήσσω

Ancient Greek

Alternative forms

• πλήττω (plḗttō) — Attic
• πλᾱ́σσω (plā́ssō) — Laconian, Doric

Etymology

From Proto-Hellenic *plā́t͏̌t͏̌ō, from Proto-Indo-European *pl(e)h₂kyeti, from *pleh₂k-, *pleh₂g- (“to strike”).

Cognate with πλᾱ́ζω (plā́zō, “to strike”) (with *-g-), Latin plangō, plēctō, plāga; Old Church Slavonic плакати (plakati), Lithuanian plàkti (“to beat, chastise”) (via secondary ablaut), Dutch vloeken.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /plɛ̌ːs.sɔː/ → /ˈplis.so/ → /ˈpli.so/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /plɛ̌ːs.sɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈple̝s.so/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈplis.so/
• (10^th CE Medieval) IPA^(key): /ˈplis.so/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈpli.so/

Verb

πλήσσω • (plḗssō)

1. to strike, smite
   • 458 BCE, Aeschylus, Agamemnon 1343
   • 467 BCE, Aeschylus, Seven Against Thebes 608
   • 408 BCE, Euripides, Orestes 497
   • 423 BCE, Euripides, The Suppliants 934
   • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 3.14
   • c. 750 BCE – 650 BCE, Hesiod, The Shield of Heracles 422
   • c. 750 BCE – 650 BCE, Hesiod, Theogony 855
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 2.266
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 3.362
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 5.147
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 8.455–456:

     οὐκ ἂν ἐφ’ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ
     ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν’ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

     ouk àn eph’ humetérōn okhéōn plēgénte keraunōî
     àps es Ólumpon híkesthon, hín’ athanátōn hédos estín.

     • Translation by Theodore Alois Buckley

       […] no more should ye, stricken with my thunder, have returned in your chariots to Olympus, where are the seats of the immortals.

   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 11.240
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 12.192
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 16.791
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 23.660
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 5.431
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 8.264
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 10.162
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 12.412
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 18.57
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 21.50
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 22.20
   • 428 BCE – 347 BCE, Plato, Protagoras 329a
   1. (with accusative) to strike an object into motion
      • 310 BCE – 240 BCE, Callimachus, Aetia 3.1.37
      • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 5.504
      • 522 BCE – 443 BCE, Pindar, Nemean Ode 10.71
   2. to stamp
      • 470 BCE, Aeschylus, The Suppliants 283
   3. to sting
2. (figuratively, passive voice) to be stricken, defeated
   • 458 BCE, Aeschylus, The Libation Bearers 31
   • 472 BCE, Aeschylus, The Persians 1015
   • 467 BCE, Aeschylus, Seven Against Thebes 896
   • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 1.41
   • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 5.120
   • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 8.130
   • 442 BCE, Sophocles, Antigone 819
   • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 4.108
   • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 8.38
   1. to be emotionally stricken
      • 458 BCE, Aeschylus, Agamemnon 544
      • 300 CE – 500 CE, Hermesianax, Collected Works 7.42
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 8.5
      • c. 385 BCE, Plato, Symposium 218a
   2. (active voice, of wine) to overpower
      • 165 CE – 175 CE, Galen, Collected Works 15.672
      • 165 CE – 175 CE, Galen, Collected Works 18.568
      • c. 130 CE, Soranus, Collected Works 1.72
      • c. 130 CE, Soranus, Collected Works 2.59

Conjugation

   Present: πλήσσω, πλήσσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλήσσω	πλήσσεις	πλήσσει	πλήσσετον	πλήσσετον	πλήσσομεν	πλήσσετε	πλήσσουσῐ(ν)
	subjunctive	πλήσσω	πλήσσῃς	πλήσσῃ	πλήσσητον	πλήσσητον	πλήσσωμεν	πλήσσητε	πλήσσωσῐ(ν)
	optative	πλήσσοιμῐ	πλήσσοις	πλήσσοι	πλήσσοιτον	πλησσοίτην	πλήσσοιμεν	πλήσσοιτε	πλήσσοιεν
	imperative		πλῆσσε	πλησσέτω	πλήσσετον	πλησσέτων		πλήσσετε	πλησσόντων
middle/passive	indicative	πλήσσομαι	πλήσσῃ, πλήσσει	πλήσσεται	πλήσσεσθον	πλήσσεσθον	πλησσόμεθᾰ	πλήσσεσθε	πλήσσονται
	subjunctive	πλήσσωμαι	πλήσσῃ	πλήσσηται	πλήσσησθον	πλήσσησθον	πλησσώμεθᾰ	πλήσσησθε	πλήσσωνται
	optative	πλησσοίμην	πλήσσοιο	πλήσσοιτο	πλήσσοισθον	πλησσοίσθην	πλησσοίμεθᾰ	πλήσσοισθε	πλήσσοιντο
	imperative		πλήσσου	πλησσέσθω	πλήσσεσθον	πλησσέσθων		πλήσσεσθε	πλησσέσθων
		active				middle/passive
infinitive		πλήσσειν				πλήσσεσθαι
participle	m	πλήσσων				πλησσόμενος
	f	πλήσσουσᾰ				πλησσομένη
	n	πλῆσσον				πλησσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Present: πλήττω, πλήττομαι (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλήττω	πλήττεις	πλήττει	πλήττετον	πλήττετον	πλήττομεν	πλήττετε	πλήττουσῐ(ν)
	subjunctive	πλήττω	πλήττῃς	πλήττῃ	πλήττητον	πλήττητον	πλήττωμεν	πλήττητε	πλήττωσῐ(ν)
	optative	πλήττοιμῐ	πλήττοις	πλήττοι	πλήττοιτον	πληττοίτην	πλήττοιμεν	πλήττοιτε	πλήττοιεν
	imperative		πλῆττε	πληττέτω	πλήττετον	πληττέτων		πλήττετε	πληττόντων
middle/passive	indicative	πλήττομαι	πλήττῃ, πλήττει	πλήττεται	πλήττεσθον	πλήττεσθον	πληττόμεθᾰ	πλήττεσθε	πλήττονται
	subjunctive	πλήττωμαι	πλήττῃ	πλήττηται	πλήττησθον	πλήττησθον	πληττώμεθᾰ	πλήττησθε	πλήττωνται
	optative	πληττοίμην	πλήττοιο	πλήττοιτο	πλήττοισθον	πληττοίσθην	πληττοίμεθᾰ	πλήττοισθε	πλήττοιντο
	imperative		πλήττου	πληττέσθω	πλήττεσθον	πληττέσθων		πλήττεσθε	πληττέσθων
		active				middle/passive
infinitive		πλήττειν				πλήττεσθαι
participle	m	πλήττων				πληττόμενος
	f	πλήττουσᾰ				πληττομένη
	n	πλῆττον				πληττόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἔπλησσον, ἐπλησσόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔπλησσον	ἔπλησσες	ἔπλησσε(ν)	ἐπλήσσετον	ἐπλησσέτην	ἐπλήσσομεν	ἐπλήσσετε	ἔπλησσον
middle/passive	indicative	ἐπλησσόμην	ἐπλήσσου	ἐπλήσσετο	ἐπλήσσεσθον	ἐπλησσέσθην	ἐπλησσόμεθᾰ	ἐπλήσσεσθε	ἐπλήσσοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἔπληττον, ἐπληττόμην (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔπληττον	ἔπληττες	ἔπληττε(ν)	ἐπλήττετον	ἐπληττέτην	ἐπλήττομεν	ἐπλήττετε	ἔπληττον
middle/passive	indicative	ἐπληττόμην	ἐπλήττου	ἐπλήττετο	ἐπλήττεσθον	ἐπληττέσθην	ἐπληττόμεθᾰ	ἐπλήττεσθε	ἐπλήττοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: πλήξω, πλήξομαι, πληγήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλήξω	πλήξεις	πλήξει	πλήξετον	πλήξετον	πλήξομεν	πλήξετε	πλήξουσῐ(ν)
	optative	πλήξοιμῐ	πλήξοις	πλήξοι	πλήξοιτον	πληξοίτην	πλήξοιμεν	πλήξοιτε	πλήξοιεν
middle	indicative	πλήξομαι	πλήξῃ, πλήξει	πλήξεται	πλήξεσθον	πλήξεσθον	πληξόμεθᾰ	πλήξεσθε	πλήξονται
	optative	πληξοίμην	πλήξοιο	πλήξοιτο	πλήξοισθον	πληξοίσθην	πληξοίμεθᾰ	πλήξοισθε	πλήξοιντο
passive	indicative	πληγήσομαι	πληγήσῃ, πληγήσει	πληγήσεται	πληγήσεσθον	πληγήσεσθον	πληγησόμεθᾰ	πληγήσεσθε	πληγήσονται
	optative	πληγησοίμην	πληγήσοιο	πληγήσοιτο	πληγήσοισθον	πληγησοίσθην	πληγησοίμεθᾰ	πληγήσοισθε	πληγήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		πλήξειν			πλήξεσθαι		πληγήσεσθαι
participle	m	πλήξων			πληξόμενος		πληγησόμενος
	f	πλήξουσᾰ			πληξομένη		πληγησομένη
	n	πλῆξον			πληξόμενον		πληγησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἔπληξᾰ, ἐπληξᾰ́μᾱν, ἐπλήγην (Laconian)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔπληξᾰ	ἔπληξᾰς	ἔπληξε(ν)	ἐπλήξᾰτον	ἐπληξᾰ́τᾱν	ἐπλήξᾰμες	ἐπλήξᾰτε	ἔπληξᾰν
	subjunctive	πλήξω	πλήξῃς	πλήξῃ	πλήξητον	πλήξητον	πλήξωμες	πλήξητε	πλήξωντῐ
	optative	πλήξαιμῐ	πλήξαις	πλήξαι	πλήξαιτον	πληξαίτᾱν	πλήξαιμες	πλήξαιτε	πλήξαιεν
	imperative		πλῆξον	πληξᾰ́τω	πλήξᾰτον	πληξᾰ́των		πλήξᾰτε	πληξᾰ́ντω
middle	indicative	ἐπληξᾰ́μᾱν	ἐπλήξω	ἐπλήξᾰτο	ἐπλήξᾰσθον	ἐπληξᾰ́σθᾱν	ἐπληξᾰ́μεθᾰ	ἐπλήξᾰσθε	ἐπλήξᾰντο
	subjunctive	πλήξωμαι	πλήξηαι	πλήξηται	πλήξησθον	πλήξησθον	πληξώμεθᾰ	πλήξησθε	πλήξωνται
	optative	πληξαίμᾱν	πλήξαιο	πλήξαιτο	πλήξαισθον	πληξαίσθᾱν	πληξαίμεθᾰ	πλήξαισθε	πλήξαιντο
	imperative		πλῆξαι	πληξᾰ́σθω	πλήξᾰσθον	πληξᾰ́σθων		πλήξᾰσθε	πληξᾰ́σθω
passive	indicative	ἐπλήγην	ἐπλήγης	ἐπλήγη	ἐπλήγητον	ἐπληγήτᾱν	ἐπλήγημες	ἐπλήγητε	ἔπληγεν
	subjunctive	πληγῶ	πληγῇς	πληγῇ	πληγῆτον	πληγῆτον	πληγῶμες	πληγῆτε	πληγέωντῐ
	optative	πληγείην	πληγείης	πληγείη	πληγεῖτον	πληγείτᾱν	πληγεῖμες	πληγεῖτε	πληγεῖεν
	imperative		πλήγηθῐ	πληγήτω	πλήγητον	πληγήτων		πλήγητε	πληγέντων
		active			middle		passive
infinitive		πλῆξαι			πλήξᾰσθαι		πληγῆμεν
participle	m	πλήξᾱς			πληξᾰ́μενος		πληγείς
	f	πλήξᾱσᾰ			πληξᾰμένᾱ		πληγῆσᾰ
	n	πλῆξᾰν			πληξᾰ́μενον		πληγέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: πλῆξᾰ, πληξᾰ́μην, πλήγην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλῆξᾰ	πλῆξᾰς	πλῆξε(ν)	πλήξᾰτον	πληξᾰ́την	πλήξᾰμεν	πλήξᾰτε	πλῆξᾰν
	subjunctive	πλήξω(μῐ)	πλήξῃσ(θᾰ)	πλήξῃσῐ(ν), πλήξῃ	πλήξητον, πλήξετον	πλήξητον, πλήξετον	πλήξωμεν, πλήξομεν	πλήξητε, πλήξετε	πλήξωσῐ(ν)
	optative	πλήξαιμῐ	πλήξαισ(θᾰ), πλήξειᾰσ(θᾰ)	πλήξειε(ν), πλήξαι	πλήξαιτον	πληξαίτην	πλήξαιμεν	πλήξαιτε	πλήξειᾰν, πλήξαιεν
	imperative		πλῆξον	πληξᾰ́τω	πλήξᾰτον	πληξᾰ́των		πλήξᾰτε	πληξᾰ́ντων
middle	indicative	πληξᾰ́μην	πλήξᾰο	πλήξᾰτο	πλήξᾰσθον	πληξᾰ́σθην	πληξᾰ́με(σ)θᾰ	πλήξᾰσθε	πλήξᾰντο
	subjunctive	πλήξωμαι, πλήξομαι	πλήξεαι, πλήξῃ	πλήξηται, πλήξεται	πλήξησθον	πλήξησθον	πληξώμε(σ)θᾰ, πληξόμε(σ)θᾰ	πλήξησθε	πλήξωνται
	optative	πληξαίμην	πλήξαιο	πλήξαιτο	πλήξαισθον	πληξαίσθην	πληξαίμε(σ)θᾰ	πλήξαισθε	πληξαίᾰτο
	imperative		πλῆξαι	πληξᾰ́σθω	πλήξᾰσθον	πληξᾰ́σθων		πλήξᾰσθε	πληξᾰ́σθων
passive	indicative	πλήγην	πλήγης	πλήγη	πλήγητον	πληγήτην	πλήγημεν	πλήγητε	πλήγησᾰν, πλῆγεν
	subjunctive	πληγῶ	πληγῇς	πληγῇ	πληγῆτον	πληγῆτον	πληγῶμεν	πληγῆτε	πληγῶσῐ(ν)
	optative	πληγείην	πληγείης	πληγείη	πληγεῖτον	πληγείτην	πληγεῖμεν	πληγεῖτε	πληγεῖεν
	imperative		πλήγηθῐ	πληγήτω	πλήγητον	πληγήτων		πλήγητε	πληγέντων
		active			middle		passive
infinitive		πλῆξαι, πληξᾰ́μεν(αι)			πλήξᾰσθαι		πληγῆναι, πληγήμεναι
participle	m	πλήξᾱς			πληξᾰ́μενος		πληγείς
	f	πλήξᾱσᾰ			πληξᾰμένη		πληγεῖσᾰ
	n	πλῆξᾰν			πληξᾰ́μενον		πληγέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: πλᾶξᾰ, πλᾱξᾰ́μᾱν, πλᾱ́γην (Doric)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλᾶξᾰ	πλᾶξᾰς	πλᾶξε(ν)	πλᾱ́ξᾰτον	πλᾱξᾰ́τᾱν	πλᾱ́ξᾰμες	πλᾱ́ξᾰτε	πλᾶξᾰν
	subjunctive	πλᾱ́ξω	πλᾱ́ξῃς	πλᾱ́ξῃ	πλᾱ́ξητον	πλᾱ́ξητον	πλᾱ́ξωμες	πλᾱ́ξητε	πλᾱ́ξωντῐ
	optative	πλᾱ́ξαιμῐ	πλᾱ́ξαις	πλᾱ́ξαι	πλᾱ́ξαιτον	πλᾱξαίτᾱν	πλᾱ́ξαιμες	πλᾱ́ξαιτε	πλᾱ́ξαιεν
	imperative		πλᾶξον	πλᾱξᾰ́τω	πλᾱ́ξᾰτον	πλᾱξᾰ́των		πλᾱ́ξᾰτε	πλᾱξᾰ́ντω
middle	indicative	πλᾱξᾰ́μᾱν	πλᾱ́ξω	πλᾱ́ξᾰτο	πλᾱ́ξᾰσθον	πλᾱξᾰ́σθᾱν	πλᾱξᾰ́μεθᾰ	πλᾱ́ξᾰσθε	πλᾱ́ξᾰντο
	subjunctive	πλᾱ́ξωμαι	πλᾱ́ξηαι	πλᾱ́ξηται	πλᾱ́ξησθον	πλᾱ́ξησθον	πλᾱξώμεθᾰ	πλᾱ́ξησθε	πλᾱ́ξωνται
	optative	πλᾱξαίμᾱν	πλᾱ́ξαιο	πλᾱ́ξαιτο	πλᾱ́ξαισθον	πλᾱξαίσθᾱν	πλᾱξαίμεθᾰ	πλᾱ́ξαισθε	πλᾱ́ξαιντο
	imperative		πλᾶξαι	πλᾱξᾰ́σθω	πλᾱ́ξᾰσθον	πλᾱξᾰ́σθων		πλᾱ́ξᾰσθε	πλᾱξᾰ́σθων
passive	indicative	πλᾱ́γην	πλᾱ́γης	πλᾱ́γη	πλᾱ́γητον	πλᾱγήτᾱν	πλᾱ́γημες	πλᾱ́γητε	πλᾶγεν
	subjunctive	πλᾱγῶ	πλᾱγῇς	πλᾱγῇ	πλᾱγῆτον	πλᾱγῆτον	πλᾱγῶμες	πλᾱγῆτε	πλᾱγέωντῐ
	optative	πλᾱγείην	πλᾱγείης	πλᾱγείη	πλᾱγεῖτον	πλᾱγείτᾱν	πλᾱγεῖμες	πλᾱγεῖτε	πλᾱγεῖεν
	imperative		πλᾱ́γηθῐ	πλᾱγήτω	πλᾱ́γητον	πλᾱγήτων		πλᾱ́γητε	πλᾱγέντων
		active			middle		passive
infinitive		πλᾶξαι			πλᾱ́ξᾰσθαι		πλᾱγῆμεν
participle	m	πλᾱ́ξᾱς			πλᾱξᾰ́μενος		πλᾱγείς
	f	πλᾱ́ξᾱσᾰ			πλᾱξᾰμένᾱ		πλᾱγεῖσᾰ
	n	πλᾶξᾰν			πλᾱξᾰ́μενον		πλᾱγέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἐπέπληγον, ἐπεπληγόμην, ἐπλήχθην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπέπληγον	ἐπέπληγες	ἐπέπληγε(ν)	ἐπεπλήγετον	ἐπεπληγέτην	ἐπεπλήγομεν	ἐπεπλήγετε	ἐπέπληγον
	subjunctive	πεπλήγω(μῐ)	πεπλήγῃσ(θᾰ)	πεπλήγῃσῐ(ν), πεπλήγῃ	πεπλήγητον	πεπλήγητον	πεπλήγωμεν	πεπλήγητε	πεπλήγωσῐ(ν)
	optative	πεπλήγοιμῐ	πεπλήγοισ(θᾰ)	πεπλήγοι	πεπλήγοιτον	πεπληγοίτην	πεπλήγοιμεν	πεπλήγοιτε	πεπλήγοιεν
	imperative		πέπληγε	πεπληγέτω	πεπλήγετον	πεπληγέτων		πεπλήγετε	πεπληγόντων
middle	indicative	ἐπεπληγόμην	ἐπεπλήγεο, ἐπεπλήγευ	ἐπεπλήγετο	ἐπεπλήγεσθον	ἐπεπληγέσθην	ἐπεπληγόμε(σ)θᾰ	ἐπεπλήγεσθε	ἐπεπλήγοντο
	subjunctive	πεπλήγωμαι	πεπλήγηαι	πεπλήγηται	πεπλήγησθον	πεπλήγησθον	πεπληγώμε(σ)θᾰ	πεπλήγησθε	πεπλήγωνται
	optative	πεπληγοίμην	πεπλήγοιο	πεπλήγοιτο	πεπλήγοισθον	πεπληγοίσθην	πεπληγοίμε(σ)θᾰ	πεπλήγοισθε	πεπληγοίᾰτο
	imperative		πεπλήγεο, πεπλήγευ	πεπληγέσθω	πεπλήγεσθον	πεπληγέσθων		πεπλήγεσθε	πεπληγέσθων
passive	indicative	ἐπλήχθην	ἐπλήχθης	ἐπλήχθη	ἐπλήχθητον	ἐπληχθήτην	ἐπλήχθημεν	ἐπλήχθητε	ἐπλήχθησᾰν, ἔπληχθεν
	subjunctive	πληχθῶ	πληχθῇς	πληχθῇ	πληχθῆτον	πληχθῆτον	πληχθῶμεν	πληχθῆτε	πληχθῶσῐ(ν)
	optative	πληχθείην	πληχθείης	πληχθείη	πληχθεῖτον	πληχθείτην	πληχθεῖμεν	πληχθεῖτε	πληχθεῖεν
	imperative		πλήχθητῐ	πληχθήτω	πλήχθητον	πληχθήτων		πλήχθητε	πληχθέντων
		active			middle		passive
infinitive		πεπληγέεν, πεπληγεῖν, πεπληγέειν, πεπληγέμεν(αι)			πεπληγέσθαι		πληχθῆναι, πληχθήμεναι
participle	m	πεπληγών			πεπληγόμενος		πληχθείς
	f	πεπληγοῦσᾰ			πεπληγομένη		πληχθεῖσᾰ
	n	πεπληγόν			πεπληγόμενον		πληχθέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: πέπληγον, πεπληγόμην, πλήχθην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πέπληγον	πέπληγες	πέπληγε(ν)	πεπλήγετον	πεπληγέτην	πεπλήγομεν	πεπλήγετε	πέπληγον
	subjunctive	πεπλήγω(μῐ)	πεπλήγῃσ(θᾰ)	πεπλήγῃσῐ(ν), πεπλήγῃ	πεπλήγητον	πεπλήγητον	πεπλήγωμεν	πεπλήγητε	πεπλήγωσῐ(ν)
	optative	πεπλήγοιμῐ	πεπλήγοισ(θᾰ)	πεπλήγοι	πεπλήγοιτον	πεπληγοίτην	πεπλήγοιμεν	πεπλήγοιτε	πεπλήγοιεν
	imperative		πέπληγε	πεπληγέτω	πεπλήγετον	πεπληγέτων		πεπλήγετε	πεπληγόντων
middle	indicative	πεπληγόμην	πεπλήγεο, πεπλήγευ	πεπλήγετο	πεπλήγεσθον	πεπληγέσθην	πεπληγόμε(σ)θᾰ	πεπλήγεσθε	πεπλήγοντο
	subjunctive	πεπλήγωμαι	πεπλήγηαι	πεπλήγηται	πεπλήγησθον	πεπλήγησθον	πεπληγώμε(σ)θᾰ	πεπλήγησθε	πεπλήγωνται
	optative	πεπληγοίμην	πεπλήγοιο	πεπλήγοιτο	πεπλήγοισθον	πεπληγοίσθην	πεπληγοίμε(σ)θᾰ	πεπλήγοισθε	πεπληγοίᾰτο
	imperative		πεπλήγεο, πεπλήγευ	πεπληγέσθω	πεπλήγεσθον	πεπληγέσθων		πεπλήγεσθε	πεπληγέσθων
passive	indicative	πλήχθην	πλήχθης	πλήχθη	πλήχθητον	πληχθήτην	πλήχθημεν	πλήχθητε	πλήχθησᾰν, πλῆχθεν
	subjunctive	πληχθῶ	πληχθῇς	πληχθῇ	πληχθῆτον	πληχθῆτον	πληχθῶμεν	πληχθῆτε	πληχθῶσῐ(ν)
	optative	πληχθείην	πληχθείης	πληχθείη	πληχθεῖτον	πληχθείτην	πληχθεῖμεν	πληχθεῖτε	πληχθεῖεν
	imperative		πλήχθητῐ	πληχθήτω	πλήχθητον	πληχθήτων		πλήχθητε	πληχθέντων
		active			middle		passive
infinitive		πεπληγέεν, πεπληγεῖν, πεπληγέειν, πεπληγέμεν(αι)			πεπληγέσθαι		πληχθῆναι, πληχθήμεναι
participle	m	πεπληγών			πεπληγόμενος		πληχθείς
	f	πεπληγοῦσᾰ			πεπληγομένη		πληχθεῖσᾰ
	n	πεπληγόν			πεπληγόμενον		πληχθέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: πέπληγᾰ, πέπληγμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πέπληγᾰ	πέπληγᾰς	πέπληγε(ν)	πεπλήγᾰτον	πεπλήγᾰτον	πεπλήγᾰμεν	πεπλήγᾰτε	πεπλήγᾱσῐ(ν)
	subjunctive	πεπλήγω	πεπλήγῃς	πεπλήγῃ	πεπλήγητον	πεπλήγητον	πεπλήγωμεν	πεπλήγητε	πεπλήγωσῐ(ν)
	optative	πεπλήγοιμῐ, πεπληγοίην	πεπλήγοις, πεπληγοίης	πεπλήγοι, πεπληγοίη	πεπλήγοιτον	πεπληγοίτην	πεπλήγοιμεν	πεπλήγοιτε	πεπλήγοιεν
	imperative		πέπληγε	πεπληγέτω	πεπλήγετον	πεπληγέτων		πεπλήγετε	πεπληγόντων
middle/passive	indicative	πέπληγμαι	πέπληξαι	πέπληκται	πέπληχθον	πέπληχθον	πεπλήγμεθᾰ	πέπληχθε	πεπλήγᾰται
	subjunctive	πεπληγμένος ὦ	πεπληγμένος ᾖς	πεπληγμένος ᾖ	πεπληγμένω ἦτον	πεπληγμένω ἦτον	πεπληγμένοι ὦμεν	πεπληγμένοι ἦτε	πεπληγμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεπληγμένος εἴην	πεπληγμένος εἴης	πεπληγμένος εἴη	πεπληγμένω εἴητον, εἶτον	πεπληγμένω εἰήτην, εἴτην	πεπληγμένοι εἴημεν, εἶμεν	πεπληγμένοι εἴητε, εἶτε	πεπληγμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		πέπληξο	πεπλήχθω	πέπληχθον	πεπλήχθων		πέπληχθε	πεπλήχθων
		active				middle/passive
infinitive		πεπληγέναι				πεπλῆχθαι
participle	m	πεπληγώς				πεπληγμένος
	f	πεπληγυῖᾰ				πεπληγμένη
	n	πεπληγός				πεπληγμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: πέπληχᾰ, πέπληγμαι (later)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πέπληχᾰ	πέπληχᾰς	πέπληχε(ν)	πεπλήχᾰτον	πεπλήχᾰτον	πεπλήχᾰμεν	πεπλήχᾰτε	πεπλήχᾱσῐ(ν)
	subjunctive	πεπλήχω	πεπλήχῃς	πεπλήχῃ	πεπλήχητον	πεπλήχητον	πεπλήχωμεν	πεπλήχητε	πεπλήχωσῐ(ν)
	optative	πεπλήχοιμῐ, πεπληχοίην	πεπλήχοις, πεπληχοίης	πεπλήχοι, πεπληχοίη	πεπλήχοιτον	πεπληχοίτην	πεπλήχοιμεν	πεπλήχοιτε	πεπλήχοιεν
	imperative		πέπληχε	πεπληχέτω	πεπλήχετον	πεπληχέτων		πεπλήχετε	πεπληχόντων
middle/passive	indicative	πέπληγμαι	πέπληξαι	πέπληκται	πέπληχθον	πέπληχθον	πεπλήγμεθᾰ	πέπληχθε	πεπλήχᾰται
	subjunctive	πεπληγμένος ὦ	πεπληγμένος ᾖς	πεπληγμένος ᾖ	πεπληγμένω ἦτον	πεπληγμένω ἦτον	πεπληγμένοι ὦμεν	πεπληγμένοι ἦτε	πεπληγμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεπληγμένος εἴην	πεπληγμένος εἴης	πεπληγμένος εἴη	πεπληγμένω εἴητον, εἶτον	πεπληγμένω εἰήτην, εἴτην	πεπληγμένοι εἴημεν, εἶμεν	πεπληγμένοι εἴητε, εἶτε	πεπληγμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		πέπληξο	πεπλήχθω	πέπληχθον	πεπλήχθων		πέπληχθε	πεπλήχθων
		active				middle/passive
infinitive		πεπληχέναι				πεπλῆχθαι
participle	m	πεπληχώς				πεπληγμένος
	f	πεπληχυῖᾰ				πεπληγμένη
	n	πεπληχός				πεπληγμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• ἁλίπληκτος (halíplēktos)
• ἀμφίπληκτος (amphíplēktos)
• ἀνειδωλόπληκτος (aneidōlóplēktos)
• ᾰ̓ντῐπλήσσ (ăntĭplḗss)
• ἀξῑνόπληκτος (axīnóplēktos)
• ᾰ̓́πληκτος (ắplēktos)
• ᾰ̓ποπλήσσω (ăpoplḗssō)
• ᾰ̓πριγδόπληκτος (ăprigdóplēktos)
• ᾰ̓πρικτόπληκτος (ăpriktóplēktos)
• ἀστερόπληκτος (asteróplēktos)
• ἀστρᾰπόπληκτος (astrăpóplēktos)
• δῐᾰπλήσσω (dĭăplḗssō)
• δορίπληκτος (doríplēktos)
• δύσπληκτος (dúsplēktos)
• ἐκπλήσσω (ekplḗssō)
• ἐμπλήσσω (emplḗssō)
• ἐπῐπλήσσω (epĭplḗssō)
• εὔπληκτος (eúplēktos)
• ἡλόπληκτος (hēlóplēktos)
• θᾰλᾰσσόπληκτος (thălăssóplēktos)
• θεόπληκτος (theóplēktos)
• θηριόπληκτος (thērióplēktos)
• κᾰτᾰπλήσσω (kătăplḗssō)
• νοόπληκτος (noóplēktos)
• ὀνειρόπληκτος (oneiróplēktos)
• ὀξύπληκτος (oxúplēktos)
• πάμπληκτος (pámplēktos)
• πᾰρᾰπλήσσω (părăplḗssō)
• πλήξιππος (plḗxippos)
• προπλήσσω (proplḗssō)
• προσπλήσσω (prosplḗssō)
• σῐδηρόπληκτος (sĭdēróplēktos)
• σῠμπλήσσομαι (sŭmplḗssomai)
• ὑποπλήσσω (hupoplḗssō)
• φᾰλαγγιόπληκτος (phălangióplēktos)
• φρενόπληκτος (phrenóplēktos)
• χᾰλκόπληκτος (khălkóplēktos)
• χερόπληκτος (kheróplēktos)

Related terms

• οἰστροπλήξ (oistroplḗx)
• πλήγᾰνον (plḗgănon)
• πληγᾰ́ς (plēgắs)
• πληγή (plēgḗ)
• πλῆγμᾰ (plêgmă)
• πληγμός (plēgmós)
• πλήγνῡμῐ (plḗgnūmĭ)
• πληγοειδής (plēgoeidḗs)
• πληκτέον (plēktéon)
• πληκτήρ (plēktḗr)
• πλήκτης (plḗktēs)
• πληκτίζομαι (plēktízomai)
• πληκτῐκός (plēktĭkós)
• πληκτισμός (plēktismós)
• πληκτός (plēktós)
• πλῆκτρον (plêktron)
• πλήξ (plḗx)
• πλῆξῐς (plêxĭs)

Further reading

• “πλήσσω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “πλήσσω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “πλήσσω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• “πλήσσω” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• πλήσσω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• Strong, James (1979), “G4141”, in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible