Ντόνι Χάθαγουεϊ
| Ντόνι Χάθαγουεϊ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Donny Edward Hathaway (Αγγλικά) |
| Γέννηση | 1 Οκτωβρίου 1945 Σικάγο |
| Θάνατος | 13 Ιανουαρίου 1979 Νέα Υόρκη |
| Αιτία θανάτου | πτώση |
| Συνθήκες θανάτου | αυτοχειρία |
| Εθνικότητα | Αφροαμερικανοί |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο Χάουαρντ Hyde Park Academy High School Vashon High School |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | τραγουδιστής τραγουδιστής-τραγουδοποιός διευθυντής ορχήστρας πιανίστας μουσικός παραγωγός soul musician συνθέτης μουσικός |
| Περίοδος ακμής | 1967 |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Βραβείο Grammy Συνολικής Προσφοράς (2019) |
| Ιστότοπος | |
| www | |
Ο Ντόνι Έντουαρντ Χάθαγουεϊ (αγγλικά: Donny Edward Hathaway, 1 Οκτωβρίου 1945 – 13 Ιανουαρίου 1979)[1] ήταν Αμερικανός τραγουδιστής της σόουλ, κιμπορντίστας, τραγουδοποιός, τραγουδιστής δεύτερων φωνητικών και ενορχηστρωτής, τον οποίο το περιοδικό Rolling Stone χαρακτήρισε «θρύλο της σόουλ».[2] Μεταξύ των δημοφιλέστερων τραγουδιών του συγκαταλέγονται τα: «The Ghetto», «This Christmas», «Someday We'll All Be Free» και «Little Ghetto Boy». Ο Χάθαγουεϊ είναι επίσης γνωστός για τις ερμηνείες του στα τραγούδια «A Song for You», «For All We Know», «Jealous Guy» και «I Love You More Than You'll Ever Know», καθώς και στα «Where Is the Love» και «The Closer I Get to You», δύο από τις πολλές συνεργασίες του με τη Ρομπέρτα Φλακ. Εντάχθηκε στο St. Louis Walk of Fame και τιμήθηκε με ένα Βραβείο Grammy, έπειτα από τέσσερις υποψηφιότητες.[3][4][5][6] Το 2019, τιμήθηκε επίσης μεταθανάτια με το Βραβείο Grammy Συνολικής Προσφοράς. Ο Ολλανδός σκηνοθέτης Ντάβιντ Κλάιβεχτ γύρισε το ντοκιμαντέρ Mister Soul – A Story About Donny Hathaway, το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρότερνταμ στις 28 Ιανουαρίου 2020.[7]
Καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
 |
Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη! |
Προσωπική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ψυχική ασθένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατά την κορύφωση της καριέρας του, ο Χάθαγουεϊ άρχισε να εμφανίζει σοβαρά επεισόδια κατάθλιψης και να επιδεικνύει ασυνήθιστη συμπεριφορά.[8] Μεταξύ 1973 και 1974 νοσηλεύτηκε επανειλημμένα, έως ότου τελικά διαγνώστηκε με παρανοϊκή σχιζοφρένεια,[9][8][10] για την οποία του χορηγήθηκαν διάφορες φαρμακευτικές αγωγές. Κάποια στιγμή, του είχαν συνταγογραφηθεί δεκατέσσερα διαφορετικά φάρμακα, τα οποία έπρεπε να λαμβάνει δύο φορές ημερησίως.[11] Μετά τη διάγνωση και την έναρξη της φαρμακευτικής αγωγής, η ψυχική του κατάσταση βελτιώθηκε. Ωστόσο, σύμφωνα με την Εουλάλα Χάθαγουεϊ, ο σύζυγός της δεν τηρούσε με συνέπεια τη συνταγογραφημένη αγωγή όταν άρχιζε να αισθάνεται καλύτερα και συχνά διέκοπτε εντελώς τη λήψη των φαρμάκων του. Από το 1973 έως το 1977, η ψυχική αστάθεια του Χάθαγουεϊ είχε καταστροφικές συνέπειες για την προσωπική ζωή και τη σταδιοδρομία του, οδηγώντας σε επανειλημμένες νοσηλείες. Οι επιπτώσεις της κατάθλιψής του και οι έντονες διακυμάνσεις της διάθεσής του προκάλεσαν επίσης ρήγμα στη φιλία του με τη Ρομπέρτα Φλακ. Οι δυο τους δεν συμφιλιώθηκαν παρά έπειτα από αρκετά χρόνια και δεν κυκλοφόρησαν νέα μουσική μέχρι την επιτυχημένη έκδοση του τραγουδιού «The Closer I Get to You» το 1978. Στη συνέχεια, η Φλακ και ο Χάθαγουεϊ επέστρεψαν στο στούντιο ηχογράφησης για να δημιουργήσουν ένα δεύτερο άλμπουμ ντουέτων.
Επιρροή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η μουσική του Έλτον Τζον επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Χάθαγουεϊ. Σύμφωνα με την Άλισον Κις του NPR, οι σόλο ηχογραφήσεις του Χάθαγουεϊ «αποτελούν μέρος των θεμελίων της αμερικανικής σόουλ μουσικής» και «έχουν επηρεάσει καλλιτέχνες από τις τραγουδίστριες R&B Αλίσια Κιζ και Αλίγια, μέχρι τον ράπερ Common και τον τραγουδιστή-κιθαρίστα Τζορτζ Μπένσον».[12]Το 2010, το περιοδικό Rolling Stone τον κατέταξε στην 49η θέση του καταλόγου με τους σπουδαιότερους τραγουδιστές όλων των εποχών.[13] Ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ τον χαρακτήρισε «τον σπουδαιότερο τραγουδιστή όλων των εποχών».[13]Ο Ραούλ Μιντόν δήλωσε ότι ο Χάθαγουεϊ είναι «ο σπουδαιότερος τραγουδιστής της σόουλ που υπήρξε ποτέ» και συνέκρινε τη φωνητική του τεχνική με εκείνη ενός τραγουδιστή κλασικής μουσικής.[12] Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ριτς, ο Στίβι Γουόντερ δήλωσε: «Όποιο τραγούδι κι αν ερμηνεύσει ο Ντόνι, το κάνει ολοκληρωτικά δικό του».[3]
Η Έιμι Γουάινχαουζ χαρακτήριζε τον Χάθαγουεϊ ως τον αγαπημένο της καλλιτέχνη όλων των εποχών[14] και αναφέρεται στον «Mr Hathaway» στο τραγούδι της «Rehab». Το νοτιοκορεατικό indie pop συγκρότημα Hathaw9y επέλεξε το όνομά του προς τιμήν του. Ο μουσικοκριτικός της ροκ Ρόμπερτ Κρίστγκαου περιέγραψε τον Χάθαγουεϊ ως «έναν συνθέτη απεριόριστης πολιτισμικής φιλοδοξίας», ο οποίος «μετέδιδε την αίσθηση των ριζών» και δεν αρκούνταν ποτέ στις «λαϊκές φαντασιώσεις με ταξικούς περιορισμούς των Άσφορντ και Σίμπσον». Ωστόσο, επισήμανε επίσης ότι «η ιδεαλιστική αφέλεια ενός εγχειρήματος που συνδύαζε την ποπ, την τζαζ, λίγα στοιχεία μπλουζ, άφθονη γκόσπελ και την ακαδημαϊκή μουσική παιδεία σε ένα συνολικά μαύρο μουσικό ύφος συνδέεται με τη ρητορική υπερβολή που αμαυρώνει μεγάλο μέρος του έργου του».[15]
Δισκογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]|
|
Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη! |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Larkin, Colin, επιμ. (1993). The Guinness Who's Who of Soul Music (First έκδοση). Guinness Publishing. σελ. 109. ISBN 0-85112-733-9.
- ↑ «Donny Hathaway: Two Rarities From New Anthology – Song Premiere». Rolling Stone. 8 Νοεμβρίου 2013.
- 1 2 Lee Hildebrand (18 Ιουλίου 2012). «Donny Hathaway: Live + In Performance». East Bay Express. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2016.
- ↑ «Shout! Factory to Reissue Two Acclaimed Donny Hathaway Live Albums July 17». allaboutjazz.com. 12 Ιουλίου 2012.
- ↑ «Donny Hathaway». St. Louis Walk of Fame. 11 Φεβρουαρίου 2025.
- ↑ «Donny Hathaway». grammy.com. 19 Νοεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2020.
- ↑ «Mister Soul – A Story About Donny Hathaway». IFFR. 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020.
- 1 2 Johnson, Angela (8 Μαΐου 2025). «The Tragic Story of Soul Singer Donny Hathaway». www.theroot.com. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2025.
- ↑ Merrimack Repertory Theatre. «Donny Hathaway: Biography» (PDF). mrt.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2025.
in the 60s-70, schizophrenia was often diagnosed in Black men who suffered any sort of mental illness. Because of this racial bias, it is difficult to know with any certainty if Hathaway’s diagnosis was correct. Regardless of this fact, Hathaway’s struggles with mental illness included hallucinations, depression, and paranoia. These symptoms were often severe, and they heavily impacted his life.
- ↑ Gilbert, Robert (6 Απριλίου 2023). «Donny Hathaway's Sack Full of Dreams». www.listeningsessions.ca (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2025.
- ↑ Tinsley, Justin (21 Δεκεμβρίου 2016). «Donny Hathaway's eternal Christmas gift». Andscape. ESPN Enterprises, Inc. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2022.
- 1 2 Allison Keys (21 Ιουνίου 2010). «Donny Hathaway: Neglected Heart Of Soul». National Public Radio. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2016.
- 1 2 «100 Greatest Singers». Rolling Stone. 2 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2012.
- ↑ «Island Records to release new Amy Winehouse album». National Post. 31 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2016.
- ↑ Christgau, Robert (1981). «Subjects for Further Research». Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies. Ticknor & Fields. ISBN 0899190251. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ντόνι Χάθαγουεϊ στο Allmusic
- Ντόνι Χάθαγουεϊ στο Discogs
- Ο/Η Ντόνι Χάθαγουεϊ, στο IMDb.
