Георг Вільгельм Пабст
| Георг Вільгельм Пабст | |
|---|---|
| ням.: Georg Wilhelm Pabst | |
 | |
| Дата нараджэння | 27 жніўня 1885[1][2] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 29 мая 1967[4][5][…] (81 год) |
| Месца смерці | |
| Месца пахавання | |
| Грамадзянства | |
| Жонка | Gertrude Pabst[d] |
| Дзеці | Peter Pabst[d] і Michael Pabst[d] |
| Прафесія | кінарэжысёр, мантажор, сцэнарыст, акцёр, тэатральны акцёр, тэатральны рэжысёр, рэжысёр |
| Узнагароды | |
| IMDb | ID 0655065 |
 Медыяфайлы на Вікісховішчы | |
Георг Вільгельм Пабст (ням.: Georg Wilhelm Pabst; 27 жніўня 1885[1][2], Роўдніцы-над-Лабем, Цыслейтанія[3] — 29 мая 1967[4][5][…], Вена[6][7][…]) — аўстрыйскі кінарэжысёр.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]З 1905 акцёр і рэжысёр у тэатрах Цюрыха, Зальцбурга, Берліна, Нью-Ёрка, Вены. З 1921 года ў кіно, з 1923 года — кінарэжысёр. З 1933 года працаваў у Францыі і ЗША, з 1939 года ў Аўстрыі. У фільмах спалучыў традыцыі экспрэсіянізму, камершпіле (разнавіднасць драмы з павышаным псіхалагізмам, імкненнем агаліць унутраную сутнасць звычайна нешматлікіх персанажаў, сацыяльным песімізмам), тэорыю псіхааналізу Зігмунда Фрэйда з рэалістычным падыходам да адлюстравання рэчаіснасці; «Скарб» (1923), «Графіня Донелі» (1924), «Бязрадасны завулак» (1925, у савецкім пракаце «Бязрадасная вуліца»), «Тайнікі душы» (1926), «Каханне Жанны Ней» (паводле І.Эрэнбурга, 1927), «Памылковы шлях» («Пажадлівасць», 1928), «Скрынка Пандоры» (паводле Ф.Ведэкінда, у савецкім пракаце «Лулу»), «Дзённік паўшай» (абодва 1929), «Заходні фронт, 1918» (1930, першы гукавы фільм), «Трохграшовая опера» (паводле Б.Брэхта і К.Вейля, 1931), «Дон Кіхот» (паводле М.Сервантэса, 1933), «Зверху ўніз», «Сучасны герой» (паводле Л.Бромфілда, абодва 1934), «Мадэмуазель доктар» (1937), «Шанхайская драма» (1938), «Працэс» (паводле Ф.Кафкі, 1947, прэмія Міжнар. кінафестывалю ў Венецыі 1948), «Апошні акт» (паводле Э.М.Рэмарка, 1955) і інш.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Пабст Георг Вільгельм // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 https://vademecum.soalitomerice.cz/vademecum/permalink?xid=09ddd7cea03b9b8d:4e496e4e:12216bae987:-7cbc&scan=8f9e628e22364226a8ab569db81fecdc
- 1 2 G.W. Pabst // Encyclopædia Britannica
- 1 2 abART Праверана 1 красавіка 2021.
- 1 2 G.W. Pabst // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
- 1 2 G. W. Pabst // filmportal.de — 2005. Праверана 9 кастрычніка 2017.
- 1 2 http://www.encyclopedia.com/doc/1G2-3404708265.html
- 1 2 http://www.britannica.com/EBchecked/topic/437432/GW-Pabst