Валет

Вале́т[1][2] (таксама ніжнік[3][4]) — ігральная карта з выявай маладога чалавека. У стандартнай французскай калодзе чацвёртая па старшынству ігральная карта, якая займае месца паміж дзясяткай і дамай (мае намінал 11).
У нямецкай і швейцарскай калодах аналагам валета з’яўляецца ніжнік (унтар).
Назва і паходжанне
[правіць | правіць зыходнік]Слова «валет» паходзіць ад французскага valet («слуга»), якое трапіла ў беларускую мову праз рускую[5].
Сустракаецца таксама назва ніжнік, якая была ўспадкаваная ад больш ранніх калод. Назва «ніжнік» запазычана з польскай мовы (польск.: niżnik). Этымалогія слова звязана з прыметнікам «ніжні» (той, які знаходзіцца ў паслядоўнасці буйных карт на самым нізе)[6].
Прататыпы персанажаў
[правіць | правіць зыходнік]У сярэднявечнай Францыі (Парыжскі ўзор), дзе склаўся сучасны дызайн карт, кожная фігура мела свайго гістарычнага або міфалагічнага прататыпа:
- Піковы (віновы) валет — Аж’е Датчанін (Hogier), рыцар Карла Вялікага і герой французскага эпасу.
- Чырвовы валет — Ла Гір (Lahire), французскі палкаводзец эпохі Стагадовай вайны, паплечнік Жанны д’Арк.
- Званковы (бубновы) валет — Гектар (Hector), траянскі герой, правадыр траянскага войска ў «Іліядзе».
- Трэфовы валет — Ланселот (Lancelot), рыцар Круглага стала караля Артура.
У англа-амерыканскай традыцыі канкрэтных прататыпаў няма.
Абазначэнне
[правіць | правіць зыходнік]У розных краінах валет абазначаецца па-рознаму ў залежнасці ад мовы:
- V — ад фр.: Valet (Францыя).
- J — ад англ.: Jack (ЗША, Вялікабрытанія). Раней у Англіі выкарыстоўвалася абазначэнне Kn (ад Knave — «слуга», «нягоднік»), але яно было заменена на J, каб пазбегнуць блытаніны з каралём (K).
- B — ад ням.: Bube («хлопчык», «слуга») або нідэрл.: Boer («селянін»).
- W — ад польск.: Walet.
- В — ад руск.: Валет.
У культуры
[правіць | правіць зыходнік]Вобраз валета сустракаецца ў мастацтве і літаратуры:
- «Бубновы валет» — таварыства мастакоў-авангардыстаў у Расіі пачатку XX стагоддзя.
- «Чырвовы валет» (The Knave of Hearts) — персанаж кнігі Льюіса Кэрала «Аліса ў Краіне цудаў», якога судзяць за крадзеж піражкоў.
- «Валет і Дама» — песня расійскага рок-гурта «Король и Шут» (1996).
- «Кароль, дама, валет» — раман Уладзіміра Набокава.
Галерэя
[правіць | правіць зыходнік]Французская калода (Парыжскі ўзор)
[правіць | правіць зыходнік]- Трэфовы валет (Ланселот)
- Званковы валет (Гектар)
- Чырвовы валет (Ла Гір)
- Піковы валет (Аж’е Датчанін)
Англа-амерыканскі ўзор
[правіць | правіць зыходнік]- Трэфовы валет
- Званковы валет
- Чырвовы валет
- Піковы валет
Рускі (Атласны) ўзор
[правіць | правіць зыходнік]- Трэфовы валет
- Званковы валет
- Чырвовы валет
- Піковы валет
Марсельскае таро
[правіць | правіць зыходнік]- Валет жазлоў
- Валет манет
- Валет кубкаў
- Валет мячоў
Коды сімвала
[правіць | правіць зыходнік]У стандарце Unicode для валетаў прадугледжаны спецыяльныя сімвалы:
- 🂻 (U+1F0BB) — Чырвовы валет
- 🃋 (U+1F0CB) — Званковы валет
- 🂫 (U+1F0AB) — Піковы валет
- 🃛 (U+1F0DB) — Трэфовы валет
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ вале́т // Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў : у 2 т. / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Цэнтр даслед. беларус. культуры, мовы і літ., Ін-т мовазнаўства імя Я. Коласа ; пад рэд. І. Л. Капылова. — Мінск: Беларусь, 2022. — Т. 1: А — Н. — 487 с. — 2 000 экз. — ISBN 978-985-01-1547-8.
- ↑ вале́т // Тлумачальны слоўнік беларускай мовы : у 5 т. / АН БССР, Інстытут мовазнаўства імя Я. Коласа; пад агульнай рэдакцыяй К. К. Атраховіча (К. Крапівы). — Мінск: Беларуская Савецкая Энцыклапедыя, 1977―1984.
- ↑ ні́жнік // Беларуска-рускі слоўнік = Белорусско-русский словарь : [у 3 т. : больш за 110 000 слоў] / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Інстытут мовы і літаратуры імя Я. Коласа і Я. Купалы ; пад рэдакцыяй А. А. Лукашанца. — Выд. 4-е, перапрацаванае і дапоўненае. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2012. — 3 000 экз. — ISBN 978-985-11-0613-0.
- ↑ Шаблон:Крыніцы/Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне
- ↑ Вале́т // Этымалагічны слоўнік беларускай мовы / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі,. — Мінск: Навука і тэхніка, 1978―.
- ↑ Ні́жнік // Этымалагічны слоўнік беларускай мовы / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі,. — Мінск: Навука і тэхніка, 1978―.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Валет