ХУ-210 је синтетички канабиноид који је први пут синтетисан 1988. из (1Р,5С)-миртенол]]а[6][7][8][9] ХУ-210 је 100 до 800 пута потентнији од природног ТХЦ из канабиса и има дуже време дејства.[10] ХУ-210 је (–)-1,1-диметилхептил аналог 11-хидрокси- Δ8- тетрахидроканабинола.

ХУ-210
(ИУПАЦ) име
(6аР,10аР)- 9-(Хидроксиметил)- 6,6-диметил- 3-(2-метилоктан-2-ил)- 6а,7,10,10а-тетрахидробензо [ц]хромен- 1-ол
Клинички подаци
Идентификатори
ЦАС број 112830-95-2
АТЦ код није додељен
ПубЦхем[1][2] 9821569
ЦхемСпидер[3] 21106322
ЦхЕМБЛ[4] ЦХЕМБЛ70625 
Хемијски подаци
Формула C25Х38О3 
Мол. маса 386,567 г/мол
СМИЛЕС еМолекули & ПубХем
Синоними 1,1-Диметилхептил- 11-хидрокси- тетрахидроканабинол
Фармакоинформациони подаци
Трудноћа ?
Правни статус План I контролисана супстанца у САД[5]

Други ХУ канабиноиди

уреди

Повезано

уреди

Референце

уреди
  1. ↑ Ли Q, Цхенг Т, Wанг Y, Брyант СХ (2010). „ПубЦхем ас а публиц ресоурце фор друг дисцоверy.”. Друг Дисцов Тодаy 15 (23-24): 1052-7. ДОИ:10.1016/ј.друдис.2010.10.003. ПМИД 20970519. едит
  2. ↑ Еван Е. Болтон, Yанли Wанг, Паул А. Тхиессен, Степхен Х. Брyант (2008). „Цхаптер 12 ПубЦхем: Интегратед Платформ оф Смалл Молецулес анд Биологицал Ацтивитиес”. Аннуал Репортс ин Цомпутатионал Цхемистрy 4: 217-241. ДОИ:10.1016/С1574-1400(08)00012-1.
  3. ↑ Хеттне КМ, Wиллиамс АЈ, ван Муллиген ЕМ, Клеињанс Ј, Ткацхенко V, Корс ЈА. (2010). „Аутоматиц вс. мануал цуратион оф а мулти-соурце цхемицал дицтионарy: тхе импацт он теxт мининг”. Ј Цхеминформ 2 (1): 3. ДОИ:10.1186/1758-2946-2-3. ПМИД 20331846. едит
  4. ↑ Гаултон А, Беллис Љ, Бенто АП, Цхамберс Ј, Давиес M, Херсеy А, Лигхт Y, МцГлинцхеy С, Мицхаловицх D, Ал-Лазикани Б, Оверингтон ЈП. (2012). „ЦхЕМБЛ: а ларге-сцале биоацтивитy датабасе фор друг дисцоверy”. Нуцлеиц Ацидс Рес 40 (Датабасе иссуе): Д1100-7. ДОИ:10.1093/нар/гкр777. ПМИД 21948594. едит
  5. ↑ „Цонтроллед Субстанцес”. Архивирано из оригинала на датум 2016-04-17. Приступљено 2014-04-05.
  6. ↑ Мецхоулам, Р., Ландер, Н., Бреуер, А., Захалка, Ј. Сyнтхесис оф тхе Индивидуал, Пхармацологицаллy Дистинцт, Енантиомерс оф а Тетрахyдроцаннабинол Деривативе. Тетрахедрон: Асyмметрy. 1990. Вол 1, Но 5. пп 315-318.
  7. ↑ Мецхоулам, Р., ет ал. (1988). „Енантиомериц цаннабиноидс: стереоспецифицитy оф псyцхотропиц ацтивитy”. Еxпериентиа 44 (9): 762–764. ДОИ:10.1007/БФ01959156. ПМИД 3416993.
  8. ↑ Литтле ПЈ, Цомптон ДР, Мецхоулам Р, Мартин БР. Стереоцхемицал еффецтс оф 11-ОХ-Δ8-ТХЦ-диметхyлхептyл ин мице анд догс. Пхармацологy, Биоцхемистрy, анд Бехавиор. 1989 Мар;32(3):661-666.
  9. ↑ Јäрбе, Т.; Хилтунен, А.; Мецхоулам, Р. (1989). „Стереоспецифицитy оф тхе дисцриминативе стимулус фунцтионс оф тхе диметхyлхептyл хомологс оф 11-хyдроxy-делта 8-тетрахyдроцаннабинол ин ратс анд пигеонс”. Тхе Јоурнал оф Пхармацологy анд Еxпериментал Тхерапеутицс 250 (3): 1000–1005. ПМИД 2550611.
  10. ↑ Деване, W. А., ет ал. (1992). „А новел пробе фор тхе цаннабиноид рецептор”. Јоурнал оф Медицал Цхемистрy 35 (11): 2065–2069. ДОИ:10.1021/јм00089а018. ПМИД 1317925.

Вањске везе

уреди