Saltar ao contido

Lago Titicaca

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lago Titicaca
Imaxe satelital
Imaxe
 Composto por
Características
 Situación patrimonial
sitio Ramsar
Período: 26 de agosto de 1998 -
Identificador: 959
Candidato a Patrimonio da Humanidade
Período: 17 de xuño de 2005 -
Identificador: 5080
Candidato a Patrimonio da Humanidade
Período: 1 de xullo de 2003 -
Identificador: 1817
sitio Ramsar
Período: 20 de xaneiro de 1997 -
Identificador: 881 Editar o valor en Wikidata
 Caracterizado por
Localización
 Situado en
 País da cunca
 Conca hidrográfica
 Afluente do lago
 Efluente do lago
 Localizado na área protexida
 OpenStreetMap
Mapa
 Mapas
Mapa de localización
 Coordenadas
Cifras e dimensións
 Anchura
   80 km Editar o valor en Wikidata
 Lonxitude
   204 km Editar o valor en Wikidata
 Profundidade
   489 m Editar o valor en Wikidata
 Perímetro
   1.125 km Editar o valor en Wikidata
 Superficie
8.372 km²
8.562 km² Editar o valor en Wikidata
 Volume
   893 km³ Editar o valor en Wikidata
 Altitude
   3.812 m Editar o valor en Wikidata
 Superficie cunca hidrográfica
   56.270 km² Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
OpenStreetMap3000330 Editar o valor en Wikidata
VIAF316430432 Editar o valor en Wikidata
Freebase/m/0152ln Editar o valor en Wikidata
BNE: XX458790
Wikidata G:Commons C:Commons

O Lago Titicaca, con cerca de 8300 km², é o maior lago de América do Sur. Situandose a 3821 m por enriba do nivel do mar, é o máis alto lago comercialmente navegábel do mundo.

Localización e características

[editar | editar a fonte]

Localizado no altiplano dos Andes, na fronteira do Perú e Bolivia, ten unha profundidade media de 140 a 180 m, e unha profundidade máxima de 280 m. A súa orixe débese á recesión dos glaciares e á formación no Plistoceno Inferior dunha fosa tectónica que ocupou o actual Titicaca.[1]

Máis de 25 ríos desaugan no lago Titicaca, e o lago ten 41 illas, algunhas densamente poboadas.

O Titicaca é interesante pola poboación que viven nos Uros, un conxunto de nove illas artificiais, que se converteron nunha grande atracción turística no Perú, traendo excursións desde a cidade de Puno, no Perú. Outra illa, Taquile, é outra grande atracción turística, presentando unha comunidade indíxena. Os habitantes de Taquile son coñecidos polos seus produtos téxtiles feitos á man, considerados entre as manufacturas de mellor cualidade do Perú.

O lago Titicaca é alimentado pola auga das chuvias e polo desxeo dos glaciares que rodean o altiplano. É fonte do río Desaguadero, que corre para o sur a través de Bolivia até o Lago Poopó; no entanto, este afluente é responsábel polo menos do cinco por cento da perda de auga, o resto evapórase debido aos ventos intensos e á exposición extrema á luz do Sol nesta altitude.

Toponimia

[editar | editar a fonte]

A orixe do nome Titicaca é descoñecida; foi traducido como "Pedra do Puma", combinando palabras do quechua e do aimará. Localmente, o lago é coñecido con diversos nomes.

Como a parte sueste do lago está separada do resto do lago polo estreito de Tiquina, os bolivianos chaman esa pequena parte Lago Huinaymarca, e a parte maior Lago Chucuito. No Perú, esas partes pequena e grande coñécense como Lago Pequeño e Lago Grande, respectivamente.

  1. ↑ Claude Dejoux e André Iltis (1991). El Lago Titicaca: síntesis del conocimiento limnológico actual. IRD Editions, páxina 26.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]